Otwórz menu główne

Święty Oskar[1], również: Anscharius, Ansgar, Anskarius, Ansger (ur. 8 września 801 w Amiens, zm. 3 lutego 865 w Bremie) – średniowieczny mnich benedyktyński, arcybiskup Hamburga i Bremy, misjonarz i apostoł Północy (rozumianej, jako Skandynawia), święty Kościoła katolickiego, ewangelickiego, anglikańskiego i prawosławnego.

Święty
Oskar (OSB)

Anscharius
biskup
apostoł Północy
Ilustracja
Witraż ze św. Ansgarem w kościele parafialnym Św. Anny w Schwerin.
Data i miejsce urodzenia 8 września 801
Amiens
Data i miejsce śmierci 3 lutego 865
Brema
Czczony przez Kościół katolicki
ewangelicznych chrześcijan
wspólnotę anglikańską
Cerkiew prawosławną
Wspomnienie 3 lutego[a]


3/16 lutego[b]

Patron Skandynawii i archidiecezji hamburskiej
Szczególne miejsca kultu Kościół św. Ansgara w Hamburgu
Misjonarz Ansgar naucza pogańskich Szwedów (Hugo Hamilton, 1830).

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wiadomości o Oskarze pochodzą z jego biografii Vita Ansgarii (Żywot Świętego Ansgara) napisanej przez Rimberta (Rymberta bądź Ramberta), jego ucznia, następcę na stanowisku arcybiskupa.

W wieku siedmiu lat Oskar miał widzenie, po którym poczuł powołanie do służby Bogu. Wychowując się w klasztorze, kiedy miał dwanaście lat złożył śluby zakonne. Był najpierw mnichem w Corbie w Pikardii, a następnie w Nowej Korbei (Corvey) w Westfalii. Kolejne objawienia skłoniły go do prowadzenia wyjątkowo ascetycznego życia, a później do skierowania swych kroków na północ Europy, aby głosić Słowo Boże wśród pogan szerząc chrześcijaństwo.

W 826 Oskar razem z mnichem Aubertem, pojawił się w Danii z misją chrystianizacji. Panujący wówczas król Harald Klak, jako pierwszy władca skandynawski, przyjął z jego rąk chrześcijaństwo (826). Inna wersja zakłada, że wkrótce go stamtąd wygnano. W 829 mnich udał się do Birki w Szwecji, gdzie udało mu się założyć misję oraz przy pomocy zarządcy miasta Herigara wybudować kościół. Oskar opuścił miasto w 831. Po powrocie wyświęcono go na biskupa Hamburga. Przez Grzegorza IV został mianowany legatem papieskim na kraje skandynawskie, od którego otrzymał paliusz metropolity z władzą mianowania biskupów. Jako „Apostoł Północy” ewangelizował Europę Północną. Zwalczał handel niewolnikami[2].

Po spustoszeniu przez Duńczyków Hamburga w 845 roku otrzymał biskupstwo w Bremie. Wkrótce, na pewien czas, powrócił do Szwecji, a potem ponownie do Danii, gdzie zastał już nieco korzystniejsze warunki do głoszenia Ewangelii.

Po powrocie do Danii swoją misję Oskar wznowił jako doradca władcy duńskiego Eryka I Starego[3]. Eryk zezwolił na wybudowanie kościoła w Hedeby, wczesnej miejskiej osadzie nordyckiej[4]. Z Hedeby wyruszyła pierwsza chrześcijańska misja w Danii. Jej efektem było zbudowanie pierwszego duńskiego kościoła w Ribe.

Święty odznaczał się gorliwością i gotowością cierpienia w imię wiary w Chrystusa. Nie został jednak męczennikiem i zmarł śmiercią naturalną w wieku 64 lat. Działalność misyjna na terenach Skandynawii zaniknęła po jego śmierci na prawie dwa wieki.

Oskar w sposób szczególny troszczył się o przesiedleńców, wdowy i sieroty. Według przekazów, jeszcze za życia uczynił wiele cudownych uzdrowień, jednak z pokory uważał siebie za grzesznika. Dobre uczynki oraz cuda dokonywał w tajemnicy.[potrzebny przypis]

Cześć oddawana mu była na tyle duża, że w dwa lata po śmierci papież Mikołaj I zaliczył go do grona świętych[5]. Jego nieuległe rozkładowi relikwie do czasów reformacji były przechowywane w Hamburgu. Później złożono je w ziemi. Do dziś zachowały się tylko ich cząstki.

Obecnie kult świętego znacznie przygasł. Czczony jest przede wszystkim w Europie Zachodniej, podczas gdy w Cerkwi prawosławnej pozostaje praktycznie nieznany.[potrzebny przypis]

PatronatEdytuj

Dzień obchodówEdytuj

W Danii ku czci świętego obchodzone jest 3 lutego święto narodowe, zwane na jego cześć „Ansgar”.
Pozostała część Kościoła Zachodu również wspomina świętego w dzienną rocznicę śmierci. W Bremie przeniesienie relikwii wspominane jest 9 września.

Wyznawcy prawosławia wspominają świętego biskupa 3/16 lutego[c], tj. 16 lutego według kalendarza gregoriańskiego.

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Liturgia katolicka, ewangelicka i anglikańska.
  2. Prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego.
  3. Podwójne datowanie.

PrzypisyEdytuj

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 4: M-P. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2000, s. 461-462. ISBN 83-7097-671-9.
  2. Św. Oskar, biskup na brewiarz.katolik.pl.
  3. Rimbert, Life of Anskar, the Apostle of the North, 801-865 rozdział XXIV
  4. Rimbert, Life of Anskar, the Apostle of the North, 801-865, rozdział XXVI
  5. Ansgar (Anscharius, Anskarius, Ansger)Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.).
  6. Święty AnsgarPolska Misja Katolicka Hamburg.

BibliografiaEdytuj