Otwórz menu główne

Piotrowice Górne – nieoficjalna część wsi Piotrowice w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka[1].

Piotrowice Górne
Kościół św. Rodziny w Piotrowicach Górnych
Kościół św. Rodziny w Piotrowicach Górnych
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Bystrzyca Kłodzka
Sołectwo Piotrowice
Wysokość 480-420 m n.p.m.
Liczba ludności kilka rodzin
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-360
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC Brak
Położenie na mapie gminy Bystrzyca Kłodzka
Mapa lokalizacyjna gminy Bystrzyca Kłodzka
Piotrowice Górne
Piotrowice Górne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piotrowice Górne
Piotrowice Górne
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Piotrowice Górne
Piotrowice Górne
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Piotrowice Górne
Piotrowice Górne
Ziemia50°20′09″N 16°42′54″E/50,335833 16,715000
Fragment wsi

Spis treści

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

PołożenieEdytuj

W przeszłości osada obecnie górna część wsi Piotrowice położona jest nad dopływem Piotrówki w śródgórskiej dolinie otoczona z czterech stron wzniesieniami Gór Żelaznych, należącymi do pasma Krowiarek.

CharakterystykaEdytuj

Stara, śródgórska, niewielka osada obecnie górna część wsi Piotrowice, rozciągnięta na przestrzeni 0,6 km, o luźnym układzie zabudowań, ulokowana w górskiej dolinie nad rzeką, otoczona z czterech stron wzniesieniami Gór Żelaznych o wysokości od 540 do 591 m n.p.m. Zabudowa wsi składa się z budynków gospodarczych i mieszkalnych rozlokowanych na wysokości od 420 do 480 m n.p.m. wzdłuż drogi. Jest to wieś zanikająca, większość zabudowań jest w złym stanie a wiele domów przestało już istnieć, po których zostały ruiny lub tylko fragmenty fundamentów[2]. Przez wieś przepływa potok górski dopływ Piotrówki oraz przebiega droga lokalna z Romanowa. Jest to część wsi, o charakterze rolniczym. Wokół wsi rozciągają się rozległe użytki rolne i górskie łąki, leżące głównie na zboczach otaczających wzniesień. W bliskim otoczeniu występują lasy a niewielkie pasy zieleni z drzew liściastych występują w formie przydomowych nasadzeń, oraz wzdłuż potoku i miedz. Od północy, wschodu i zachodu nad wsią dominują wzniesienia, a od południa najwyższe, Żeleźniak. We wsi zachowało się kilka zabudowań gospodarskich, kościół p.w. św. Rodziny z końca XVIII wieku.

HistoriaEdytuj

Piotrowice Górne jako osada zostały założone na prawie wolnego sędziostwa na początku XV wieku, również w tym okresie po północno-zachodniej stronie powstała osada Piotrowice Dolne. Miejscowość należy do jednych z najstarszych osad założonych na prawie wolnego sędziostwa na Ziemi kłodzkiej. Osadę ulokowano w niezbyt dogodnych dla osadnictwa miejscu. Początkowo należała do dóbr w Starym Waliszowie. W roku 1482 należała do Ottona von Pannwitza. Kolejnymi właścicielami byli: Hannos Tolmetscher, Paul Ulrichsdorf oraz Anna i Barbara Smedczynne, a w roku 1488 Mertin Malen oraz Michael Kucze. Sędziostwo leżało wówczas w obrębie dóbr gorzanowskich, a przynależało do parafii w Ołdrzychowicach. W roku 1631 właścicielem wsi zostaje hrabia von Annaberg. Cały czas osada była niewielka, zamieszkiwało w niej kilku kmieci i zagrodników. Większy rozwój nastąpił w pierwszej połowie XIX wieku, kiedy w okolicy ulokowano nowe przysiółki. W końcu XIX wieku, z uwagi na trudne warunki gospodarowania, osada zaczęła się wyludniać. Podział na dwie osady utrzymywał się przez wiele lat jednak obie osady funkcjonowały podobnie. W 1933 r. osady Piotrowice Dolne i Górne połączyły się w jedną wieś Piotrowice. W 1938 r. nadano wsi nazwę Herrnpetersdorf. Po roku 1945, po wstępnym zasiedleniu polskimi osadnikami, proces wyludniania zaczął postępować od nowa. Przyczyną tego była niska jakość gleb, trudne warunki uprawowe, położenie na uboczu szlaków komunikacyjnych i ogólny brak perspektyw rozwojowych w przyszłości. Całkowitemu zanikowi wsi zapobiegło zatrudnienie części mieszkańców w lokalnych kamieniołomach, m.in. w pobliskim Romanowie[3]. W Przeszłości osada nosiła nazwę: Petersdorf.

ZabytkiEdytuj

Kościół p.w. św. Rodziny z końca XVIII w., nakryty dwuspadowym dachem, we wnętrzu ołtarz główny z XVIII w. o cechach rokokowych.

InneEdytuj

Miejscowość znajduje się na obszarze Natura 2000 "Pasmo Krowiarki"[4] występują tu niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris).

TurystykaEdytuj

  czarny- prowadzący z Bystrzycy Kł. do Złotego Stoku.

  • Na zboczu wzniesienia Krzyżowa w wąwozie znajduje się studnia Oppersdorfów, źródełko (Nimfa). W murze przy źródle wmurowana tablica informująca o intencji fundacji i nazwisko fundatora. W 1907 roku hrabia von Oppersdorf połączył kilka źródeł w jedno. Przy źródle ławki i stół.
  • Do obecnych czasów we wsi zachowały się nieliczne ruiny budynków.

ZobaczEdytuj

Inne miejscowości o nazwie Piotrowice: Piotrowice

PrzypisyEdytuj

  1. Zbiory danych państwowego rejestru nazw geograficznych
  2. zdjęcie ruiny
  3. M. Staffa, Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie, Wyd. I-BiS, Wrocław, 1993, s.246-248, ​ISBN 83-7005-095-6
  4. Natura 2000 Pasmo Krowiarki PLH020019

BibliografiaEdytuj

  • M.Staffa; Słownik geografii turystycznej Sudetów; t. 15; Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy; Wyd. "I-Bis"; Wrocław 1994; ​ISBN 83-85773-06-1
  • Praca zbiorowa, mapa turystyczna Sudety Wschodnie, Skala 1:60.000, wydawca: ExpressMap, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-7546-262-3​.
  • Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 16 Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa 1993, ​ISBN 83-7005-341-6
  • Masyw Śnieżnika – Stronie Śląskie, mapa w skali 1:30 000, Wydawnictwo Kartograficzne "Compass", Wrocław 2003, ​ISBN 83-89165-34-1