Pogonia

herb szlachecki
Ten artykuł dotyczy herbu szlacheckiego. Zobacz też: Pogonia – rodzaj roślin storczykowatych.
Herb
Herb

Pogonia (Borzezdarz, Zdarzbog)herb szlachecki.

Opis herbuEdytuj

Opis współczesnyEdytuj

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Nad podstawą czerwoną w polu złotym ręka zbrojna srebrna z mieczem, wychodząca w prawo z obłoku błękitnego. W klejnocie ręka zbrojna z mieczem.

Opisy historyczneEdytuj

Piotr Nałęcz-Małachowski w Zbiorze nazwisk szlachty opisał herb następująco:

W polu złotym ręka po ramie zbrojna srebrna z mieczem wzniesionym niby do cięcia w stronę prawą, wychylająca się z niebieskiego obłoku. W hełmie z korony wynika taka sama ręka w lewa stronę wzniesioną.

Odmiany:

  1. W polu czerwonym ręka zbrojna z mieczem, wychodząca w prawo z obłoku błękitnego. Czarnowski, Odlanicki, Odłaniski, Pliszka, Pliskowski, Pliszczański, Poczobod, Potemkin (wraz z indygentem czyli obywatelstwem polskim nadany w 1775 r. zasłużonemu dla Rosji księciu Potemkinowi, kochankowi carycy Katarzyny II), Radański, Saniewski.
  2. W pas, w polu górnym złotym ręka zbrojna z mieczem, wychodząca z obłoku błękitnego, w polu dolnym błękitnym pas czerwony z trzema literami "d" złotymi. Papini.
  3. W polu dzielonym w skos lewy, u góry białym, u dołu czerwonym, ręka zbrojna z mieczem. Klejnot: Trzy pióra orle. Wonson.
  4. W polu czerwonym ręka zbrojna z szablą. Klejnot: Pół męża zbrojnego z szablą w prawicy. Stefanowicz.
  5. W pou i w klejnocie zamiast miecza szabla. Rohland.
  6. W polu czerwonym ręka zbrojna z szablą. Klejnot: Pół męża zbrojnego z szablą w prawicy. Pleszkowski.

Herbem tym pieczętowało się około 70 rodzin.

Najwcześniejsze wzmiankiEdytuj

Jako herb polski po raz pierwszy nadany został przez króla Władysława Jagiełłę w 1434 r. Mikołajowi, wójtowi lelowskiemu.

Jest to uszczerbiona wersja herbu Pogoń, nadawana przez wielkich książąt litewskich świeżo nobilitowanej szlachcie.

Nie są znane pieczęcie średniowieczne z tym herbem.

HerbowniEdytuj

Aczkiewicz, Algiminowicz, Algminowicz, Astapko, Bepliński, Bereżko, Bielunka, Bolcewicz, Boniucicz [2], Borezko, Chożowski, Chrapkiewicz, Czorb, Czorba, Dziadoń, Dziubanowski, Gedymin, Homaszewicz, Humorowski, Hunorowski, Janczura, Kłajkowski, Kłajowski, Kokatorowicz, Kondzic, Korecki, Kundzicz, Kuriata, Magóra, Memet, Minczer, Niedzieski, Odlanicki, Odlaniecki, Odlaniski, Perbesz, Piasewicz, Pikus, Pleszko, Plewako, Pliszczyński, Pliszka, Poroski, Porowski, Pogonowski[potrzebny przypis] , Pogoński[potrzebny przypis], Repliński, Rohland, Roland, Rzepliński, Sado, Sando, Siesicki, Służka, Sąd, Stowiła, Stradoń, Sud, Sudymontowicz, Szumski, Wałęga, Wambut, Wandzon, Wangin [3], Wędzon, Wiczewski, Wojszyski, Wonsarz, Wonson, Wunszam, Załuczski, Zręcki, Żręcki, Żurawicki, Żynowicz, Żynowiewicz, Żynowowicz, Źręcki, Żarski.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Siarhiej Rybčonak: Herboŭnik biełaruskaj šlachty. T. 2. Miensk: НАРБ, 2007, s. 117-118. ISBN 978-985-6372-52-3. (biał.) (pol.)
  3. Dźmitry Matviejčyk: Herboŭnik biełaruskaj šlachty. T. 3. Miensk: Беларусь, 2014, s. 132-134. ISBN 978-985-01-1095-4. (biał.) (pol.)

Linki zewnętrzneEdytuj