Otwórz menu główne

Sławniowice

wieś w województwie opolskim

Sławniowice (niem. Kunzendorf[4]) – wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy[5].

Sławniowice
[[Plik:{{{zdjęcie}}}|240x240px|Sławniowice]]
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat nyski
Gmina Głuchołazy
Wysokość 280–310[1] m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 548[2]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-340[3]
Tablice rejestracyjne ONY
SIMC 0494841
Położenie na mapie gminy Głuchołazy
Mapa lokalizacyjna gminy Głuchołazy
Sławniowice
Sławniowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sławniowice
Sławniowice
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Sławniowice
Sławniowice
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nyskiego
Sławniowice
Sławniowice
Ziemia50°20′17″N 17°15′51″E/50,338056 17,264167

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.

Spis treści

NazwaEdytuj

Miejscowość wzmiankowana w 1284 r. jako villa Cunati, w 1291 r. (niepewna lokalizacja) jako Slawnewiz, a w 1300 r. jako Cunczendorf[4]. Obecna nazwa zatwierdzona administracyjnie w 1946[6].

PołożenieEdytuj

Sławniowice położone są na Przedgórzu Paczkowskim, na północny zachód od Głuchołaz[4], w dolinie Mory.

HistoriaEdytuj

W 1201 r. miejscowość została przeniesiona na nowe prawo. Co najmniej od XIV w. wydobywany jest w Sławniowicach marmur – w Kępnicy zachował się nagrobek proboszcza Flermana z 1314 roku[1].

W 1603 r. miejscowi chłopi (jednym z przywódców był Jerzy Grötzner) podnieśli bunt antyfeudalny i opanowali wieś, kapitulując dopiero po 13 latach. W XVII w. nastąpił w miejscowości rozkwit wydobycia marmuru, lecz zamarło ono całkowicie w XVIII wieku. W XIX w. w celu wywozu wydobywanego kamienia utworzono połączenie kolejowe Nowy Świętów – Sławniowice. Wydobycie wznowiono po 1945 roku[1][4].

W latach 1945–1947 stacjonowała w Sławniowicach strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza, po której pozostały gruzy przy tzw. „drodze czereśniowej”.

W 1977 r. w miejscowości znajdowało się 16 stanowisk kamieniołomów, częściowo nieczynnych[1].

W latach 1996–2007 funkcjonowało w Sławniowicach przejście małego ruchu granicznego Sławniowice – Velké Kunětice.

ZabytkiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Wycieczki dalsze. W: Zbygniew Martynowski, Krzysztof R. Mazurski: Głuchołazy i okolice. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i turystyka”, 1977, s. 51. (pol.)
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  4. a b c d e f Głuchołazy - Sołectwo Sławniowice - (280-310 m n.p.m.), niem. Kunzendorf (pol.). Urząd Miejski w Głuchołazach. [dostęp 2015-09-29].
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)