Otwórz menu główne

Stefano Chiapolino

włoski skoczek narciarski

Stefano Chiapolino (ur. 6 lipca 1985 w Gemona del Friuli) – włoski skoczek narciarski. Dwukrotny mistrz Włoch (2002 i 2004), w sumie czterokrotnie stawał na podium mistrzostw kraju (2002–2005). Dwukrotny uczestnik mistrzostw świata seniorów (2003 i 2005), jednokrotny mistrzostw świata w lotach narciarskich (2004), mistrzostw świata juniorów (2003), zimowej uniwersjady (2007) i zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2001).

Stefano Chiapolino
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1985
Gemona del Friuli, Włochy[1]
Klub Sci Club Monte Lussari[1] / G.S. Fiamme Gialle[2]
Reprezentacja  Włochy
Debiut w PŚ indywidualnie 9 marca 2003
Oslo (odpadł w kwalifikacjach)
Debiut w PŚ drużynowo 8 marca 2003
Oslo (8. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 11 lutego 2005
Pragelato (20. miejsce)

ŻyciorysEdytuj

Skoki narciarskie zaczął uprawiać w 1992 za namową swojego wujka – Roberto Varuttiego, który również był skoczkiem narciarskim[2]. W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych przez FIS zadebiutował w grudniu 1998 w ramach cyklu Alpen Cup[3].

Dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata seniorów – w 2003 w Predazzo drużynowo był 10., a indywidualnie 44. (skocznia normalna) i odpadł w kwalifikacjach (duża), a dwa lata później w Oberstdorfie drużynowo zajął miejsca 12. (skocznia duża) i 15. (normalna), a indywidualnie 47. (normalna) i 49. (duża). Raz wystartował w mistrzostwach świata w lotach narciarskich – w 2004 w Planicy uplasował się indywidualnie na 40. pozycji[3].

Raz wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w 2003 w miejscowości Sollefteå był 5. indywidualnie i 8. drużynowo. Także raz wystartował w zimowej uniwersjadzie – w 2007 w Pragelato zarówno na skoczni normalnej, jak i dużej zajął 53. pozycję. W 2001 w Vuokatti wziął udział w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w 8 marca 2003 w Oslo – wraz z reprezentacją Włoch zajął 8. miejsce w konkursie drużynowym. Dzień później odpadł w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego. W sumie do zawodów tej rangi przystępował 10 razy – dwukrotnie w konkursach drużynowych i ośmiokrotnie indywidualnie (przy czym w konkursie głównym wziął udział tylko 2 razy). Punkty zdobył raz – 11 lutego 2005 w Pragelato był 20.[3] (po pierwszej serii tego konkursu plasował się na 6. pozycji[2]).

Brał udział w blisko 80 konkursach Pucharu Kontynentalnego, kilkanaście razy zdobywając punkty. Indywidualnie najwyżej uplasował się na 10. pozycji (4 grudnia 2004 w Rovaniemi), a drużynowo na 6. miejscu (17 lutego 2002 w Planicy). Punktował również w Alpen Cupie (najwyżej, dwukrotnie, na 5. pozycji) i FIS Cupie (w najlepszym starcie był 27.)[3].

Czterokrotnie zdobywał medale mistrzostw Włoch w skokach narciarskich – w 2002 i 2004 złote, w 2003 srebrny i w 2005 (na skoczni normalnej) brązowy[4].

6 lutego 2006, kilka dni przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2006, podczas treningu włoskiej kadry w Predazzo, doznał poważnego upadku, po którym został hospitalizowany i który wyeliminował go ze startu w igrzyskach. W efekcie tego zdarzenia nie powrócił już do wcześniejszej dyspozycji i nieco ponad rok później (po sezonie 2006/2007) zakończył karierę sportową, podejmując pracę w Guardia di Finanza (włoskiej policji finansowej)[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Skia / Karolina Sygnatowicz: Stefano CHIAPOLINO. skijumping.pl, 2014-03-01. [dostęp 2016-11-10].
  2. a b c Stefano Chiapolino (Włochy). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-11-10].
  3. a b c d Adam Kwieciński: CHIAPOLINO Stefano 1985.07.06 ITA. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-11-10].
  4. Salto speciale: Colloredo si conferma campione italiano a Predazzo (wł.). fisi.org, 2012-09-15. [dostęp 2016-11-10].
  5. L'Italia chiude la carriera di Chiapolino (wł.). ricerca.gelocal.it, 2007-06-19. [dostęp 2016-11-10].