Stevie Ray Vaughan

amerykański muzyk bluesowy

Stevie Ray Vaughan, właśc. Stephen Ray Vaughan (ur. 3 października 1954, zm. 27 sierpnia 1990[1]) – amerykański gitarzysta bluesrockowy. W 2003 pojawił się na 7. miejscu listy magazynu Rolling Stone 100 największych gitarzystów wszech czasów[2]. Wpływ na jego styl gry na gitarze wywarł Jimi Hendrix[3].

Stevie Ray Vaughan
Stephen Ray Vaughan
Ilustracja
SRV w 1989 roku – występ w telewizji Austin City Limits.
Pseudonim Stevie, SRV
Data i miejsce urodzenia 3 października 1954
Dallas
Data i miejsce śmierci 27 sierpnia 1990
East Troy
Gatunki blues rock, texas blues, blues elektryczny
Zawód gitarzysta, piosenkarz
Aktywność 1978–1990
Powiązania David Bowie, Jackson Browne, Freddie King
Instrument
„Number One”, jego Fender Stratocaster z 1962
Zespoły
Stevie Ray Vaughan and Double Trouble 1978-1986
Strona internetowa
Stevie Ray Vaughan and Double Trouble

ŻyciorysEdytuj

Vaughan urodził się i wychowywał się w Dallas w stanie Teksas. Interesował się muzyką rockową. Zaczął grać na gitarze. Jako nastolatek grał w zespołach garażowych. W wieku 17 lat porzucił szkołę by zostać muzykiem zawodowym. Założył zespół Stevie Ray Vaughan and Double Trouble. W 1982 zespół wystąpił na festiwalu w Montreux, dzięki czemu na Vaughana zwrócili swoją uwagę David Bowie i Jackson Browne. Bowie zatrudnił go przy nagrywaniu swojego albumu Let’s Dance. Planowane było również wzięcie udziału Vaughana w trasie promującej album, ten jednak odmówił. Za pośrednictwem swego menedżera Vaughan i jego grupa Double Trouble, podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Epic i nagrała kilka albumów. Kariera Vaughana cierpiała jednak ze względu na jego problemy z alkoholem oraz uzależnieniem od narkotyków. 27 sierpnia 1990 po koncercie w East Troy w Wisconsin Stevie Ray oraz inni muzycy biorący udział w koncercie, między innymi David Bowie, Robert Cray i Eric Clapton weszli na pokład dwóch śmigłowców, które miały ich przewieźć do Chicago. Śmigłowiec, na którego pokładzie podróżował Vaughan wraz z czterema innymi muzykami, uległ katastrofie krótko po starcie – wszyscy muzycy zginęli.

Wybrana dyskografiaEdytuj

Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[4]
AUS
[5]
NZL
[6]
Texas Flood
  • Data: 1983[7]
  • Wydawca: Epic Records
38 16
  • USA: 2x platynowa płyta[8]
  • CAN: platynowa płyta[9]
Couldn’t Stand The Weather
  • Data: 1984[10]
  • Wydawca: Epic Records
31 5
  • USA: 2x platynowa płyta[8]
  • CAN: platynowa płyta[9]
Soul To Soul
  • Data: 1985[11]
  • Wydawca: Epic Records
34 16
  • USA: platynowa płyta[8]
  • CAN: złota płyta[9]
In Step
  • Data: czerwiec 1989[12]
  • Wydawca: Epic Records
33 36 16
  • USA: 2x platynowa płyta[8]
  • CAN: złota płyta[9]
Family Style
(oraz Jimmie Vaughan jako Vaughan Brothers)
  • Data: styczeń 1990[13]
  • Wydawca: Epic Records
7 17 16
  • USA: platynowa płyta[8]
  • CAN: platynowa płyta[9]
The Sky Is Crying
  • Data: 5 listopada 1991[14]
  • Wydawca: Epic Records
10 33 20
  • USA: 2x platynowa płyta[8]
  • CAN: 2x platynowa płyta[9]
„–” album nie był notowany.
 
Stevie Ray Vaughan z fanem

Albumy koncertowe

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[4]
NZL
[6]
Live Alive
  • Data: lipiec 1986[15]
  • Wydawca: Epic records
52 20
  • USA: platynowa płyta[8]
In The Beginning
  • Data: 6 października 1992[16]
  • Wydawca: Epic Records
58
  • USA: złota płyta[8]
Live At Carnegie Hall
  • Data: lipiec 1997
  • Wydawca: Epic Records
40
  • USA: złota płyta[8]
In Session (oraz Albert King)
  • Data: 17 sierpnia 1999[17]
  • Wydawca: Stax
„–” album nie był notowany.
 
SRV podczas koncertu

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1984 Best Traditional Blues Recording Blues Explosion Grammy Laur [18]
1989 Best Contemporary Blues Recording In Step Laur
1990 Best Rock Instrumental Performance D/FW Laur
Best Contemporary Blues Recording Family Style Laur
1992 Best Rock Instrumental Performance Little Wing Laur
Best Contemporary Blues Album The Sky Is Crying Laur

PrzypisyEdytuj

  1. Robert Santelli: The big book of blues: a biographical encyclopedia. Penguin Books, 2001, s. 474. ISBN 978-0-14-100145-6.
  2. Rolling Stone’s „The 100 Greatest Guitarists of All Time” Do you agree? (ang.). theinsider.com. [dostęp 2010-05-22].
  3. Jimi Hendrix/Biography (ang.). www.rollingstone.com. [dostęp 2009-07-10].
  4. a b Stevie Ray Vaughan Billboard Chart History (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2016-04-18].
  5. Stevie Ray Vaughan Australian Albums Chart (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2016-04-18].
  6. a b Stevie Ray Vaughan New Zealand Albums Chart (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2016-04-18].
  7. Stephen Thomas Erlewine: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan Texas Flood review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  8. a b c d e f g h i RIAA: Stevie Ray Vaughan (ang.). www.riaa.com. [dostęp 2016-04-18].
  9. a b c d e f Music Canada: Stevie Ray Vaughan (ang.). musiccanada.com. [dostęp 2016-04-18].
  10. Stephen Thomas Erlewine: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan Couldn’t Stand the Weather (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  11. Stephen Thomas Erlewine: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan Soul to Soul review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  12. Stephen Thomas Erlewine: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan In Step review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  13. Dan Forte: Vaughan Brothers Family Style review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  14. Steve Huey: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan The Sky Is Crying review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  15. Steve Huey: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan Live Alive review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  16. Cub Koda: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan In the Beginning review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  17. Stephen Thomas Erlewine: Albert King / Stevie Ray Vaughan In Session review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  18. Grammy: Stevie Ray Vaughan (ang.). www.grammy.com. [dostęp 2015-08-09].

Linki zewnętrzneEdytuj