Tenrekowiec

rodzaj owadożernego ssaka

Tenrekowiec[7] (Hemicentetes) – rodzaj ssaka z podrodziny tenreków (Tenrecinae) w rodzinie tenrekowatych (Tenrecidae).

Tenrekowiec
Hemicentetes[1]
Mivart, 1871[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – tenrekowiec pręgowany (H. semispinosus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

afrosorkowce

Podrząd

tenrekokształtne

Rodzina

tenrekowate

Podrodzina

tenreki

Rodzaj

tenrekowiec

Typ nomenklatoryczny

Ericulus semispinosus G. Cuvier, 1798

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Madagaskarze[8][9][10].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 104–176 mm, długość ucha 12–21 mm, długość tylnej stopy 19–30 mm; masa ciała 39–129 g[10].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Eteocles: w mitologii greckiej Eteokles (gr. Ετεοκλης Eteoklēs) był synem Edypa i Jokasty oraz bratem Polinika z którym zginął w pojedynku podczas obrony Teb[11]. Gatunek typowy: Ericulus semispinosus G. Cuvier, 1798.
  • Centetes: gr. κεντητης kentētēs „ten kto kłuje”, od κεντεω kenteō „kłuć”[12]. Gatunek typowy: Ericulus semispinosus G. Cuvier, 1798; młodszy homonim Centetes Illiger, 1811 (Tenrecidae).
  • Ericius: łac. ericius „jeż”[13]. Gatunek typowy: Ericulus semispinosus G. Cuvier, 1798; młodszy homonim Ericius Tilesius, 1809 (Actinopterygii).
  • Hemicentetes: gr. ἡμι- hēmi- „pół-, mały”, od ἡμισυς hēmisus „połowa”; rodzaj Centetes Illiger, 1811 (tenrek)[14].
  • Echinodes: εχινωδης ekhinōdēs „kolczasty, najeżony”, od εχινος ekhinos „jeż”; -οιδης -oidēs „przypominający”[15]. Eks Echinodes Pomel, 1848. Gatunek typowy: Ericulus semispinosus G. Cuvier, 1798; młodszy homonim Echinodes Meigen, 1800 (Diptera).

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[8][7]:

PrzypisyEdytuj

  1. Hemicentetes, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. S.G.J. Mivart. On Hemicentetes, a new Genus of Insectivora, with some Additional Remarks on the Osteology of that Order. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1871, s. 58, 72, 1871 (ang.). 
  3. J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 301, 1821 (ang.). 
  4. H.R. Schinz & K.J. Brodtmann (ryciny): Naturgeschichte und Abbildungen der Säugethiere: nach den neuesten Systemen zum gemeinnutzigen Gebrauche entworfen, und mit Berücksichtigung für den Unterricht der Jugend bearbeitet. Zürich: Brodtmann, 1827, s. ryc. 26. (niem.)
  5. Ch.G.A. Giebel. Der weissschopfige Tanrec, Centetes semispinosus von Madagaskar Taf. II. „Zeitschrift für die gesammten Naturwissenschaft”. 37, s. 59, 1871 (niem.). 
  6. É.L. Trouessart. Catalogue des mammifères vivants et fossiles. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 3e série. 7, s. 274, 1879 (fr.). 
  7. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 19. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  8. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 106. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Hemicentetes. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-27].
  10. a b P. Jenkins: Family Tenrecidae (Tenrecs). W: R.A. Mittermeier & D.E. Wilson (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 8: Insectivores, Sloths and Colugos. Barcelona: Lynx Edicions, 2018, s. 164–165. ISBN 978-84-16728-08-4. (ang.)
  11. Palmer 1904 ↓, s. 271.
  12. Palmer 1904 ↓, s. 167.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 269.
  14. Palmer 1904 ↓, s. 317.
  15. Palmer 1904 ↓, s. [].

BibliografiaEdytuj