Otwórz menu główne

Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Mikołaja Kopernika – ulica w śródmieściu Warszawy.

Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie
Śródmieście Północne
Ilustracja
Ulica Kopernika przy ul. Tamka
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Długość 600m
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Foksal
Ikona ulica z lewej.svg 70m ul. Przybosia
Ikona ulica z prawej.svg 90m ul. Szczygla
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 250m ul. Ordynacka
Ikona ulica rondo z ulicą z prawej.svg 300m ul. Tamka
Ikona ulica z prawej.svg 350m ul. Konopczyńskiego
Ikona ulica rondo z ulicą z lewej.svg 410m ul. Świętokrzyska
Ikona ulica z prawej.svg 460m ul. Bartoszewicza
Ikona ulica z prawej.svg 480m ul. Karasia
Ikona ulica w prawo L z odchodzacym deptakiem.svg 600m ul. Krakowskie Przedmieście/ul. Oboźna
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie
Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie
Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie
Ulica Mikołaja Kopernika w Warszawie
Ziemia52°14′09,5″N 21°01′13,4″E/52,235972 21,020389
Ulica Kopernika przed 1939

PrzebiegEdytuj

Na całej długości jest ulicą jednojezdniową, o dwóch pasach ruchu. Składa się z trzech odcinków.

NazwaEdytuj

W przeszłości drogi biegnące wzdłuż dzisiejszej ulicy Kopernika nosiły nazwy: Zjawienie, Aleksandria, Wróbla (odcinek od Foksal do Ordynackiej). Połączenie dwóch ostatnich w jedną ulicę i nadanie jej nazwy na cześć Mikołaja Kopernika nastąpiło w 1907[2].

W listopadzie 2012 Rada Warszawy uściśliła brzmienie nazwy ulicy zmieniając ją z Kopernika na Mikołaja Kopernika[3].

HistoriaEdytuj

W 1670 książę Aleksander Zasławski założył jurydykę przy drodze Zjawienie, później od jego imienia nazwaną Aleksandrią. W XVIII wieku stało w okolicy 7 murowanych domów i 12 drewnianych dworków oraz ocalałe z pożaru w 1788 skrzydło pałacu księcia de Nassau. Następnie przy Aleksandrii miał swoją rezydencję i sklepy Seweryn Uruski. W latach 1874–1875 zbudowano w Aleksandrii szpital dla dzieci, który istnieje do dziś.

Po połączeniu dróg w jedną ulicę Kopernika wzniesiono kilka wielopiętrowych kamienic, m.in. w 1911 budynek Centralnego Towarzystwa Rolniczego (obecnie Kopernika 30). W latach 20. XX wieku zbudowano gmach zaprojektowany przez Antoniego Jawornickiego do pełnienia funkcji hotelowych, którego pierwszym gospodarzem stał się Powszechny Zakład Ubezpieczeń Wzajemnych (Kopernika 36/40).

Po II wojnie światowej przedłużono ulicę Świętokrzyską, łącząc ją z ulicą Kopernika (wcześniej kończyła się przy Nowym Świecie).

Według koncepcji z początku lat 50. XX wieku[4] ulica Kopernika miała stanowić odciążenie Nowego Światu i przejąć ruch w kierunku północnym. W tym celu przewidziano jezdnię między Domem Partii i Muzeum Narodowym, która miała wiaduktem przechodzić nad Alejami Jerozolimskimi i dalej po wyburzeniu domów przy Smolnej i Foksalu przebiegać poszerzoną ulicą Kopernika, dalej po wyburzeniu szpitala dziecięcego dochodzić przy pomniku Kopernika do Krakowskiego Przedmieścia.

Ważniejsze obiektyEdytuj

Obiekty nieistniejąceEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Śmietana: Za miesiąc Świętokrzyska będzie węższa. warszawa.gazeta.pl, 2013-09-09. [dostęp 2013-10-08].
  2. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 367. ISBN 83-86619-97X.
  3. Uchwała N r XLVI/1259/2012 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 8 listopada 2012 r. w sprawie nazw niektórych ulic, placów, ronda i skwerów w Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy. W: Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego [on-line]. mazowieckie.pl, 21 listopada 2012. s. 2. [dostęp 2013-10-10].
  4. Wacław Ostrowski, Zespoły zabytkowe a urbanistyka, Warszawa: Arkady, 1980, ISBN 83-213-2973-X, OCLC 830256724.

BibliografiaEdytuj