Dobieszczyn

wieś w województwie zachodniopomorskim

Dobieszczyn (do 1945 niem. Entepöl) – osada (wieś) w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Police, ok. 19 km na północny zachód od centrum Szczecina.

Dobieszczyn
osada
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat policki
Gmina Police
Liczba ludności (2001) 5
Strefa numeracyjna 91
Kod pocztowy 72-004
Tablice rejestracyjne ZPL
SIMC 0781256
Położenie na mapie gminy Police
Mapa konturowa gminy Police, po lewej znajduje się punkt z opisem „Dobieszczyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Dobieszczyn”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Dobieszczyn”
Położenie na mapie powiatu polickiego
Mapa konturowa powiatu polickiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Dobieszczyn”
Ziemia53°36′01″N 14°19′59″E/53,600278 14,333056

Miejscowość jest usytuowana na Równinie Polickiej w Puszczy Wkrzańskiej[1], przy granicy państwowej. Do wsi prowadzi ze Szczecina droga wojewódzka nr 115.

Przez wieś prowadzi szlak rowerowy czerwony Szlak „Puszcza Wkrzańska”[2].

HistoriaEdytuj

Od drugiej połowy XIX w. istniała tu smolarnia. Wieś leżała na dawnym szlaku pocztowym Szczecin - Ueckermünde.

Polacy przejęli osadę 4 października 1945 r. od władz radzieckich po utworzeniu tzw. enklawy polickiej. Po wytyczeniu granicy państwowej, powstała wtedy tu stażnica WOP.

Obecnie przebiega tędy droga Szczecin - Ueckermünde, która mimo wejścia Polski do Układu z Schengen (21 grudnia 2007 r.) pozostawała zamknięta do 5 czerwca 2008 r. od linii granicznej aż po skrzyżowanie z drogą DW115 w związku z protestem ze strony Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w Szczecinie Macieja Trzeciaka, który nakazał wykonanie ekspertyzy.

Nazwa wsi pochodzi od staropolskiego imienia Dobiesław.

Przynależność polityczno-administracyjna Dobieszczyna

InneEdytuj

Po niemieckiej stronie granicy znajduje się drewniany krzyż oraz kamień upamiętniający śmierć księcia pomorskiego Barnima II w 1295 r. (28 maja), zabitego według legendy (zanotowanej przez Jana Bugenhagena i Tomasza Kantzowa) przez rycerza Widantę z Mokrawic. Krzyż (tzw. Barnimskreuz) znajdował się bliżej obecnego pasa granicznego, w związku z budową którego został przesunięty na zachód.

DemografiaEdytuj

Ogólna liczba mieszkańców[3]:

PrzypisyEdytuj

  1. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 129, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  2. Okolice Szczecina: 1:75 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2007, s. 1-2. ISBN 978-83-601-2096-5. (pol.)
  3. a b Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 58-59. ISBN 83-7241-272-3. (pol.)