Otwórz menu główne

Edmund John (ur. 21 lutego 1894 w Warszawie, zm. 1989 tamże) – polski architekt, grafik, malarz, pedagog, autor palindromów.

Był synem adwokata Aleksandra Johna, prezesa Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia” i malarki Ignacji Konstancji John, córki księdza unickiego.

Edmund John uczył się w latach 1905-1913 w Średniej Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców im. Rontalera w Warszawie, a po jej ukończeniu rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Z chwilą wybuchu I wojny światowej przerwał studia. W latach 1916-1919 kontynuował przerwane studia na Politechnice Warszawskiej, studiując równocześnie w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Stanisława Lentza i Edwarda Trojanowskiego. Uczył się też malarstwa prywatnie u Konrada Krzyżanowskiego. Po ukończeniu studiów John został asystentem, później starszym asystentem w Katedrze Rysunku Odręcznego Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. W czasie wojny 1920 roku zgłosił się ochotniczo do wojska. Po wojnie odbył kilka podróży artystycznych.

W latach 1919-1939 był członkiem Związku Polskich Artystów Grafików. W roku 1933 był współzałożycielem i sekretarzem, od 1937 prezesem Koła Artystów Grafików Reklamowych (KAGR).

Edmund John był stałym bywalcem Kazimierza Dolnego. Tam zastał go wybuch II wojny światowej. 15 października 1939 powrócił do Warszawy.

Po Powstaniu Warszawskim znalazł się w Pruszkowie, skąd przedostał się do majątku Czarysz na Kielecczyźnie. Po powrocie do Warszawy zastał zburzoną kamienicę Johna na placu Zamkowym, gdzie uległ zniszczeniu jego dorobek artystyczny.

Po wojnie został powołany na wykładowcę w Katedrze Rysunku i Malarstwa Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (kierownik prof. Zygmunt Kamiński). Przeszedł na emeryturę w roku 1969.

TwórczośćEdytuj

W okresie II Rzeczypospolitej Edmund John uczestniczył w wielu konkursach na godła i plakaty wielu instytucji. Malował głównie akwarelą, stosując własną technikę tworzącą charakterystyczną strukturę obrazu. Zajmował się też malarstwem ściennym, m.in. stworzył plafon w Teatrze Narodowym (z Zygmuntem Kamińskim) i polichromie na Rynku Starego Miasta (z Wacławem Borowskim).

Projektował znaczki pocztowe, ekslibrisy, banknoty i medale. W latach dwudziestych był współzałożycielem jednej z wytwórni filmowych, projektował scenografie do filmów.

Edmund John miał wiele zainteresowań pozaartystycznych. Był autorem 2500 palindromów. Konstruował odbiorniki radiowe. Uprawiał fotografię, także stereoskopową.

Przez wiele dziesięcioleci był związany z Kazimierzem Dolnym. Prowadził tam kursy plenerowe dla studentów. Był postacią powszechnie znaną w miasteczku, jego osoba w berecie baskijskim i z fajką należała do charakterystycznych elementów krajobrazu kazimierskiego. Przyjaźnił się z malarzem Tadeuszem Pruszkowskim i pozował do jego obrazów. Jako pedagog był popularny wśród studentów warszawskiej architektury, każdą korektę kończył postawieniem wielkiej, zamaszystej litery „J” z kropką.

Odwiedzał Kazimierz do połowy lat osiemdziesiątych. Zmarł kilka lat później w wieku 94 lat i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj