Ewa Skibińska

polska aktorka

Ewa Skibińska (ur. 11 lutego 1963 we Wrocławiu) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna.

Ewa Skibińska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1963
Wrocław
Zawód aktorka
Lata aktywności od 1986
Zespół artystyczny
Teatr Polski we Wrocławiu
(1986–2016)
Teatr Powszechny w Warszawie
(od 2017)
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

ŻyciorysEdytuj

Jako licealistka wystąpiła po raz pierwszy na deskach amatorskiego Teatru Zielona Latarnia we Wrocławiu, gdzie rozpoczynał swoją karierę także Andrzej Kopiczyński. Po ukończeniu w 1981 IX Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu[1] zdecydowała się na Wydział Lalkarski, jednak za namową Igora Przegrodzkiego przeniosła się na Wydział Aktorski we wrocławskiej filii Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, którą ukończyła w 1986 roku.

Jeszcze podczas studiów wystąpiła jako senna zjawa Krysia w spektaklu Witolda Gombrowicza Historia (1985) we wrocławskim Teatrze Polskim, z którym związała się na stałe. Występowała także gościnnie w teatrach: Rozrywki w Chorzowie (1986) i Współczesnym im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu (2005). Miała okazję pracować z takimi reżyserami jak Maciej Wojtyszko, Jerzy Jarocki, Tadeusz Różewicz, Feliks Falk, Andrzej Wajda i Krystian Lupa.

Debiutowała na kinowym ekranie niewielką rolą Ewy Borecznej, żony Janusza (Jerzy Zelnik) w melodramacie Romana Załuskiego Głód serca (1986) u boku Ewy Kasprzyk. W telewizyjnym dramacie Zero życia (1987) zagrała pielęgniarkę Anię, młodzieńczą miłość maturzysty (Tomasz Hudziec). W serialu Krzysztofa Kieślowskiego Dekalog VIII (1988) pojawiła się jako studentka opowiadająca skomplikowaną historię skrzypaczki (Krystyna Janda).

Uznanie krytyki i publiczności zdobyła rolą Oli Watowej w ekranizacji jej autobiograficznej opowieści w reżyserii Roberta Glińskiego Wszystko, co najważniejsze... (1992).

Największą popularność przyniosła jej postać Elżbiety Walickiej, żony Bruna (Krzysztof Pieczyński) w serialu TVP2 Na dobre i na złe (1999–2002). Wielu telewidzom kojarzy się także z rolą Teresy Kopytko-Żukowskiej, żony ginekologa Marka (Maciej Tomaszewski), matki Kingi (Aleksandra Zienkiewicz) i ciotki Marysi Radosz (Aneta Zając) w serialu Polsatu Pierwsza miłość, którą przyjęła w 2004.

Od 2017 roku jest związana z Teatrem Powszechnym w Warszawie[2].

Życie prywatneEdytuj

Ma córkę Helenę z Krzysztofem Mieszkowskim.

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

Ma na swoim koncie trzy nagrody Złotej Iglicy 1989, 2000, 2003 i jedną nagrodę Brązowej Iglicy 2002. W 1993 odebrała Nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Teatru we Wrocławiu za najciekawszy epizod jako Jana, narzeczona Franza w sztuce Tadeusza Różewicza Pułapka w reżyserii Jerzego Jarockiego. Rola Mariedl w spektaklu Prezydentki (2000) przyniosła jej nagrodę na XL Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. Jest także laureatką nagrody z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru za najciekawszą rolę kobiecą w 2001. Za postać Ireny w przedstawieniu Przypadek Klary (2002) otrzymała nagrodę aktorską na XLII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.

W 2002 została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi[3], a w 2011 – Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[4].

Filmografia[5]Edytuj

Rok Tytuł Rola
1986 Na kłopoty... Bednarski Karin Wagner
1986 Głód serca Ewa Boreczna
1987 Zero życia Anka
1988 Dekalog VIII studentka
1989 Gdańsk 39 Helma Torlemans
1989 Ostatni prom Ania, kochanka Andrzeja
1989 Porno Julia
1990 Urodziny Kaja prostytutka
1990 Piggate Lucy Crawford
1991 In flagranti Ewa
1991 Latające machiny kontra Pan Samochodzik Diana Denver
1992 Wszystko, co najważniejsze... Ola Wat
1994 Podróż do Polski Krystyna
1994 Dlaczego moje koleżanki to mają, a ja nie
1995 Tato przyjaciółka Ewy
1998 Ekstradycja 3 panienka
1999–2002 Na dobre i na złe Elżbieta Walicka
1999 Tydzień z życia mężczyzny Marta, kochanka Adama
2002–2003 Gorący Temat Barbara Dereń-Gromska
2003 Na Wspólnej Joanna Rawska, była kochanka Andrzeja Brzozowskiego
2004–2010, od 2019 Pierwsza Miłość Teresa Żukowska (z domu Kopytko)
2004 O czym są moje oczy mama Marty
2007 Świat według Kiepskich babka Paździocha
2009 Plebania Urszula
2010 Matka Teresa od kotów Teresa
2010 Licencja na wychowanie feministka Róża
2010 Hotel 52 Magda
2010 Świat według Kiepskich Teresa Żukowska (z domu Kopytko)
2012–2015 Barwy szczęścia Urszula Korzeniak
2012 Paradoks patolog Barbara Bartke
2013 Oszukane Grażyna Szarucka
2013 Lekarze Jolka, żona Czarka
2014 Prawo Agaty Jadwiga Woźniak
2015 Powiedz tak! Brzozowska, matka Wiktora
2016 Artyści redaktorka Marzena Ochab
2016 Kobiety bez wstydu Roma, matka Katarzyny
2017 Lekarze na start Wanda Marczak, matka Tomasza
2018 Ślepnąc od świateł Ewa
2018 Druga szansa policjantka Róża
2020 W głębi lasu Natalia Kopińska

PrzypisyEdytuj

  1. Absolwenci, Nauczyciele i Olimpijczycy. IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu 1954–2004, Wrocław 2004, s. 144.
  2. SoftCOM, Ewa Skibińska – Teatr Powszechny, www.powszechny.com [dostęp 2018-02-15] (pol.).
  3. Ewa Skibińska – Teatr Polski. teatr.wroclaw.pl. [dostęp 2013-01-25].
  4. Magda Piekarska: Teatrowi Polskiemu życzyli 100 lat i dużo pieniędzy. wroclaw.gazeta.pl, 6 stycznia 2011. [dostęp 2013-01-25].
  5. FilmPolski.pl, FilmPolski [dostęp 2020-04-20] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj