Otwórz menu główne

Język tonga (język tongijski, faka-Tonga) - język z grupy polinezyjskiej języków austronezyjskich, którym posługuje się około 100 tys. mówiących, mieszkańców Wysp Tonga. Jest to język urzędowy Tonga.

faka-Tonga
Obszar Tonga, także Samoa Amerykańskie, Fidżi, Nowa Zelandia, Vanuatu, USA
Liczba mówiących ok. 123 000[1]
Klasyfikacja genetyczna Języki austronezyjskie
 Języki oceaniczne
  Języki polinezyjskie
   Język tonga
Pismo/alfabet łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Tonga
Ethnologue 1 narodowy
Kody języka
Kod ISO 639-1, ISO 639-1 to
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 ton
Kod ISO 639-3 ton
IETF to
Glottolog tong1325
Ethnologue ton
GOST 7.75–97 тон 686
WALS tng
SIL {{{sil}}}
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Ten artykuł dotyczy języka z rodziny polinezyjskiej. Zobacz też: język tonga (bantu).

Jest blisko spokrewniony z językiem niue, z którym tworzą podgrupę tongańską języków polinezyjskich.

Najbardziej znaną pożyczką językową z języka tongijskiego jest słowo "tabu", rozpowszechnione przez literaturę antropologiczną.

Alfabet tongaEdytuj

Litera a e f h i k l m n ng o p s t u v (fakaua zwarcie krtaniowe)
Wymowa /a/ /e/ /f/ /h/ /i/ /k/ /l/ /m/ /n/ /ŋ/ /o/ /p/ /s/ /t/ /u/ /v/ /ʔ/

Gramatyka i składniaEdytuj

Język tonga posiada typowy dla języków polinezyjskich szyk VSO (orzeczenie-podmiot-dopełnienie).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj