Otwórz menu główne

Koral

szkielety węglanowe koralowców
Ten artykuł dotyczy minerału. Zobacz też: Korálwęgierska grupa rockowa – oraz Koral – polska firma produkująca lody.

Koralszkielety węglanowe koralowców. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy organizmów morskich z podgromady koralowców Corrallium, zamieszkujących morza strefy ciepłej i gorącej.

Koral
Gałązki koralowca
Gałązki koralowca
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny CaCO3 (węglan wapnia)
Twardość w skali Mohsa 3,5-4
Przełam nierówny, haczykowaty, kruchy
Łupliwość brak
Układ krystalograficzny trygonalny
Gęstość minerału 2,6-2,7 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biały, różowy, różowoczerwony, łososioworóżowy, czerwony, ciemnoczerwony, niebieski (bardzo rzadki)
Rysa biała
Połysk matowy do szklistego

WłaściwościEdytuj

Korale są pochodzenia organicznego. Są to szkielety wapienne koralowców. Większość koralowców tworzy rafy, atole i ławice o gęsto rozgałęzionych pniach. Pnie kolonii koralowej dochodzą średnio do 40 cm wysokości, gałązki do 4-6 cm grubości. Właśnie te szkielety, wytwarzane przez niewielkie polipy, wykorzystuje się jako materiał jubilerski.

  • W stanie surowym kawałki korali są matowe, po wypolerowaniu mają połysk szklisty.
  • Korale są wrażliwe na wysoką temperaturę, kwasy i gorące kąpiele.
  • Barwa może z biegiem czasu zblaknąć (barwę można przywrócić przez zanurzenie w wodzie utlenionej).
  • Wyróżnia się wiele odmian, przyjmując za podstawę klasyfikacji barwę korali lub miejsce występowania.
  • Pod względem barwy Włosi dzielą korale na 9 grup: białe, białe w różowe plamki, krwiste, bladoróżowe (2 odmiany), czerwone, ciemnoczerwone i o barwie granatów. Podobną klasyfikację stosują Francja, Niemcy i Wielka Brytania.
  • Głównym miejscem handlu jest Torre del Greco (okolice Neapolu - Włochy), gdzie obrabia się ¾ korali wyłowionych na całym świecie.

WystępowanieEdytuj

Korale szlachetne żyją w morzach, tworzą ławice na głębokości od 3 do 50 m. W Japonii znaleziono kolonię dochodzącą do 1 m wysokości. Z wyłowionych korali usuwa się miękkie części, następnie sortuje według jakości, uwzględniając grubość koralowiny, gałązek, barwę oraz skazy.

Miejsca występowania i charakterystyka
  • Najliczniej występują w Morzu Śródziemnym, wzdłuż wybrzeży Algierii i Tunezji, zachodnich Włoch, Korsyki, Sardynii, Sycylii – ławice rozwijają się na dnie skalistym i kamienistym, często pod skalnymi przewieszkami. Ich gałązki zwrócone są ku dołowi. Połów tych korali nie jest łatwy, trzeba je wyszukiwać wśród załomów skalnych.
  • Do wysoko cenionych należą korale algierskie , które dają najmniej odpadów przy obróbce.
  • Wzdłuż Archipelagu Malajskiego występują korale czarne (Accarbaar) – najwyżej cenione w handlu. Podobne występują w Morzu Czerwonym i u wybrzeży zachodnich Indii.
  • U brzegów Afryki i wysp Samoa występują wysoko cenione korale Akori – czerwone, fioletowe, niebieskie.
  • Korale japońskie (ciemnoczerwone – Moro i bladoróżowe – Boke) przewyższają wielkością i grubością korale włoskie.

ZastosowanieEdytuj

Osobny artykuł: Korale (biżuteria).

Do celów zdobniczych poszukiwany jest koral szlachetny, o najbardziej żywej, czerwonej barwie. Bywają również jego odmiany białe, różowe lub białe w różowe plamki. Korale dostarczają materiału jubilerskiego. Służą do wyrobu koralików - do wyrobu naszyjników i bransoletek; także do przedmiotów artystycznych i rzeźb. W Polsce naszyjniki z korali stanowią nieodłączną ozdobę regionalnego stroju krakowskiego. Nie wszystkie gałązki nadają się do obróbki, przede wszystkim ze względu na zbyt małą średnicę i małą spoistość materiału. Koralom poddawanym obróbce nadaje się zwykle kształt obły, kulisty i kaboszonowy. W złotnictwie najbardziej poszukiwane są korale o barwie czerwonej (rejon Morza Śródziemnego), czarnej (Hawaje), niebieskiej (Kamerun) oraz białej (Japonia).

BibliografiaEdytuj

  • K. Maślankiewicz Kamienie szlachetne – Wyd. Geologiczne 1982
  • N.Sobczak Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych – Wyd. Alfa 1986
  • W.Schuman Kamienie szlachetne i ozdobne – Wyd. Alma-Press 2004