Krystyna Tarnowska

polska tłumaczka

Krystyna Tarnowska-Konarek (ur. 25 października 1918 w Sosnowcu, zm. 1 czerwca 1991 w Warszawie[1][2]) – tłumaczka literatury angielskojęzycznej, autorka poradników kulinarnych.

Krystyna Tarnowska
Data i miejsce urodzenia

25 października 1918
Sosnowiec

Data i miejsce śmierci

1 czerwca 1991
Warszawa

Zawód, zajęcie

tłumaczka literatury, autorka poradników kulinarnych

ŻyciorysEdytuj

Jej rodzicami byli Włodzimierz Horko (zm. 1928) i Aniela Maria Horko, z d. Davidson. Jej bratem był Tadeusz Horko (1913-1976), dwaj bracia, Andrzej (1924-?) i Maciej (1927-?) zaginęli podczas powstania warszawskiego jako żołnierze Szarych Szeregów. Po śmierci ojca zamieszkała w 1929 z matką i rodzeństwem w Warszawie[2][3].

Ukończyła Gimnazjum Haliny Gepnerówny. W latach 1935-1937 studiowała na Wydziale Politycznym Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Studia przerwała po wyjściu za mąż (jej mężem był Kazimierz Tarnowski, adwokat). W roku akademickim 1938/1939 studiowała polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim[2]. W czasie II wojny światowej służyła w Armii Krajowej, w 1942 została aresztowana razem z mężem w tzw. sprawie szwedzkiej, była więziona na Pawiaku, została zwolniona w czerwcu 1943. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim, po jego upadku była więziona w obozach koncentracyjnych w Auschwitz i Ravensbrück. W marcu 1945 uciekła z transportu jenieckiego, w październiku 1945 wyjechała do Wielkiej Brytanii, od stycznia 1946 mieszkała ponownie w Warszawie[2]. W 1948 debiutowała jako tłumaczka książką Archibalda Josepha Cronina Zielone lata. W kolejnych latach zajmowała się pracą przekładową, poza publikacjami książkowymi publikowała też na łamach Nowej Kultury (1960-1963) i Literatury na Świecie (1971-1977)[2]. Napisała też wraz z Barbarą Szczepańską poradniki kulinarne Obiady na cztery pory roku (1984), Śniadania i kolacje na cztery pory roku (1986), Posiłki pod gruszą (1990), wydane i wielokrotnie wznawiane przez Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne.

Była sygnatariuszką Memoriału 101[2]. 23 sierpnia 1980 dołączyła do Apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[4]. Działała w Prymasowskim Komitecie Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom kierowała w nim Zespołem Ewidencji[3][5].

Była członkiem Związku Literatów Polskich (1952-1983), od 1980 członkiem Zarządu Głównego ZLP[2], członkiem Polskiego PEN Clubu (w latach 1966-1972 członkiem jego zarządu)[6], od 1989 członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[2].

Za swoje tłumaczenia otrzymała Nagrodę ZAIKS (1962 - za powieść Laurence Sterne'a Życie i myśli JW Pana Tristrama Shandy, 1985), Nagrodę Polskiego PEN Clubu za przekład z literatury obcej na język polski (1966), Nagrodę Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (1980)[2].

Po rozwodzie z pierwszym mężem, w 1967 poślubiła Andrzeja Konarka, tłumacza literatury antycznej i angielskiej[2].

PrzekładyEdytuj

ProzaEdytuj

Utwory sceniczneEdytuj

PozostałeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Tarnowska Krystyna, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-12-19].
  2. a b c d e f g h i j Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik bibliograficzny. Tom ósmy. Ste-V, wyd. Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2003, s. 293-295
  3. a b Wiesława Piątkowska-Stepaniak, Marek Masnyk (red.), Polonijna panorama. Szkice poświęcone pamięci Bolesława Wierzbiańskiego, wyd. Uniwersytet Opolski, Opole 2008, s. 325 (biogram Tadeusz Horki autorstwa Wiesławy Piątkowska-Stepaniak)
  4. Apel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s])
  5. Władysław Rodowicz Komitet na Piwnej, wyd. Biblioteka Więzi, Warszawa 1994, s. 67
  6. Władze Polskiego PEN Clubu