Myślice

wieś w województwie pomorskim

Myślice (dawniej Mieszwałd[1], niem. Miswalde[2]) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Stary Dzierzgoń przy drodze wojewódzkiej nr 526 i nad rzeką Dzierzgoń. Wieś jest siedzibą sołectwa Myślice w którego skład wchodzą również miejscowości Gisiel, Giślinek, Najatki i Podwiejki.

Artykuł 53°55′2″N 19°30′16″E
- błąd 38 m
WD 53°55'1.9"N, 19°30'15.8"E, 53°55'2.93"N, 19°30'15.62"E
- błąd 14 m
Odległość 0 m
Myślice
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat sztumski
Gmina Stary Dzierzgoń
Liczba ludności (2006) 490
Strefa numeracyjna 55
Kod pocztowy 82-450
Tablice rejestracyjne GSZ
SIMC 0156972
Położenie na mapie gminy Stary Dzierzgoń
Mapa konturowa gminy Stary Dzierzgoń, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Myślice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Myślice”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Myślice”
Położenie na mapie powiatu sztumskiego
Mapa konturowa powiatu sztumskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Myślice”
Ziemia53°55′02″N 19°30′16″E/53,917222 19,504444
Pozostałości po wiadukcie kolejowym
Pozostałość po kolei - szyna służąca za słupek na polu

Do 1954 roku siedziba gminy Myślice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. W roku 1973 wieś należała do powiatu morąskiego (województwo olsztyńskie), gmina Stary Dzierzgoń, poczta Myślice[3].

W latach 1945-46 miejscowość nosiła nazwę Mieszwałd [4]

Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, należącej do dekanatu Dzierzgoń, diecezji elbląskiej.

Historia wsiEdytuj

Nazwa wsi wywodzi się od imienia Prusa Meysola[3]. Na południe od wsi istniało pruskie grodzisko z okresu rzymskiego lub z okresu wczesnego średniowiecza.

Wieś lokowana na prawie chełmińskim w 1316 r., przez komtura dzierzgońskiego Luthera z Brunszwiku, który nadał Piotrowi z pobliskiego Latkowa 56 włók, celem założenia wsi Meysilswalt. Osadnicy otrzymali 6 lat wolnizny, po których mieli płacić daninę w wysokości - grzywna od włoki rocznie. Wspomniany Piotr z Latkowa jako zasadźca i sołtys otrzymał oprócz dziesiątej części z włók przeznaczonych dla wsi, także prawo prowadzenia karczmy oraz dwóch sklepów z chlebem i mięsem. Dla przyszłego kościoła przeznaczono dwie włoki (na utrzymanie plebana). Kościół zbudowano jeszcze w okresie państwa zakonnego. W XVII i XVIII w. odbywały się polskie nabożeństwa.

Około roku 1400 we wsi istniał młyn wodny i kuźnia hutnicza (ale należały do wójtostwa w Przezmarku). Hutę po wyczerpaniu surowców zlikwidowano na początku XVI w.

W księgach starostwa w Przezmarku w 1601 r. z Myślic wymieniani są m.in. mieszkańcy: Piotr Mazgaj, Balcer Gruba, Balcer Łajda. W roku 1782 we wsi było 32 "dymy" (domy, gospodarstwa domowe), w 1818 było już 49 dymów i 330 mieszkańców, w 1858 72 gospodarstwa domowe z 667 mieszkańcami. W 1939 r. wieś liczyła 194 gospodarstwa domowe z 735 mieszkańcami. Z rolnictwa lub leśnictwa utrzymywało się 389 osoby, z pracy w przemyśle lub rzemiośle - 87, z pracy w handlu lub komunikacji - 137. W tym czasie było tu 13 gospodarstw rolnych o powierzchni w przedziale 0,5-5ha, jedno o areale w granicach 5-10 ha, 10 o powierzchni 10-20 ha, 13 o areale 20-100 ha i dwa z powierzchnią powyżej 100 ha.

Szkoła powstała przy plebanii już w XVI w. W 1939 r. była to szkoła trzyklasowa z dwoma nauczycielami, Uczyły się w niej dzieci z Myślic, dworu Ciśli i folwarku Ciślinki.

Kolej w MyślicachEdytuj

Stacja kolejowa Myślice posiadała status stacji węzłowej, krzyżowały się tu linie z Malborka przez Dzierzgoń do Małdyt, z Elbląga przez Kwietniewo, Miłomłyna przez Zalewo i Prabut przez Stary Dzierzgoń. Po wojnie odbudowano tylko linię Malbork - Małdyty na której przewozy osobowe zawieszono w 1999 roku, obecnie linia jest zlikwidowana.

ZabytkiEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • "Morąg - z dziejów miasta i powiatu", Pojezierze, Olsztyn 1973

PrzypisyEdytuj

  1. Mapa województwa pomorskiego, Wyd. Atlas Lwów, 1923
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. a b "Morąg - z dziejów miasta i powiatu", Pojezierze, Olsztyn 1973
  4. "Morąg - z dziejów miasta i powiatu", Pojezierze, Olsztyn 1973,
  5. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 s. 31 ​​​ISBN 83-7200-631-8