Nick Kyrgios

australijski tenisista

Nick Kyrgios, właśc. Nicholas Hilmy Kyrgios (ur. 27 kwietnia 1995 w Canberze) – australijski tenisista pochodzenia grecko-malezyjskiego, triumfator Australian Open 2013 w grze pojedynczej chłopców i French Open 2012 oraz Wimbledonu w latach 2012 i 2013 w grze podwójnej chłopców, zdobywca Pucharu Hopmana w 2016 roku, lider rankingu juniorskiego ITF.

Nick Kyrgios
Ilustracja
Nick Kyrgios w 2015
Państwo  Australia
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1995
Canberra
Wzrost 193 cm
Masa ciała 85 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2013
Zakończenie kariery aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 13 (24 października 2016)
Australian Open QF (2015)
Roland Garros 3R (2015, 2016)
Wimbledon QF (2014)
US Open 3R (2014, 2016, 2018, 2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 68 (19 czerwca 2017)
Australian Open 2R (2018)
Roland Garros 3R (2017)
US Open 3R (2016)
Strona internetowa

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP w singlu był na 13. miejscu (24 października 2016), a w deblu na 68. pozycji (19 czerwca 2017).

Życie prywatneEdytuj

Kyrgios rozpoczął grę w tenisa w wieku sześciu lat. Ojciec George pochodzi z Grecji, natomiast matka Norlaila z Malezji. Brat Nicholasa – Christos – jest prawnikiem, a siostra Halimah – aktorką i modelką[1].

Zanim w wieku 14 lat ostatecznie skoncentrował się na tenisie[2], był reprezentantem Australii i Australijskiego Terytorium Stołecznego w koszykówce[3]. Kyrgios od 2012 roku trenuje w Australian Institute of Sport.

Kariera tenisowaEdytuj

Kariera juniorskaEdytuj

W 2012 roku zwyciężył w dwóch juniorskich deblowych turniejach wielkoszlemowych: we French Open oraz na Wimbledonie. W zawodach tych tworzył parę razem z Andrew Harrisem. W pierwszym finale pokonali Adama Pavláska i Václava Šafránka 6:4, 2:6, 10–7, natomiast w drugim meczu mistrzowskim zwyciężyli z Matteo Donatim i Pietro Licciardim 6:2, 6:4. Na US Open wspólnie z Jordanem Thompsonem przegrali w finale z parą Kyle EdmundFrederico Ferreira Silva wynikiem 7:5, 4:6, 7–10.

W finale gry pojedynczej chłopców podczas Australian Open 2013 pokonał Thanasi Kokkinakisa 7:6(4), 6:3. Na Wimbledonie w tym samym sezonie triumfował w rywalizacji gry podwójnej. Razem ze swoim partnerem deblowym, Kokkinakisem, pokonali w finale 6:2, 6:3 parę Enzo CouacaudStefano Napolitano.

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowychEdytuj

Gra pojedyncza (1–0)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 2013 Australian Open Twarda   Thanasi Kokkinakis 7:6(4), 6:3

Gra podwójna (3–1)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 2012 French Open Ceglana   Andrew Harris   Adam Pavlásek
  Václav Šafránek
6:4, 2:6, 10–7
Zwycięzca 2012 Wimbledon Trawiasta   Andrew Harris   Matteo Donati
  Pietro Licciardi
6:2, 6:4
Finalista 2012 US Open Twarda   Jordan Thompson   Kyle Edmund
  Frederico Ferreira Silva
7:5, 4:6, 7–10
Zwycięzca 2013 Wimbledon Trawiasta   Thanasi Kokkinakis   Enzo Couacaud
  Stefano Napolitano
6:2, 6:3

Kariera zawodowaEdytuj

Sezon 2013Edytuj

W 2013 roku podczas Australian Open Kyrgios zadebiutował w kwalifikacjach do wielkoszlemowego turnieju zawodowego. W pierwszej rundzie eliminacji przegrał z Bradleyem Klahnem 3:6, 2:6. W tych samych zawodach w konkurencji gry podwójnej razem z Kokkinakisem przegrali w pierwszej rundzie 2:6, 4:6 z rozstawioną z numerem dwunastym parą Rohan BopannaRajeev Ram.

W lutym zwyciężył w Melbourne w swoim pierwszym turnieju rangi ITF Men's Circuit w grze podwójnej w parze z rodakiem Alexem Boltem. Wkrótce potem w zawodach cyklu ATP Challenger Tour w Sydney zanotował singlowe zwycięstwo i deblowy finał. W kwietniu uczestniczył w dwóch finałach rozgrywek ITF Men’s Circuit w Chinach – w Chengdu i w Yuxi. Udział w drugim zwieńczył triumfem.

W kolejnym turnieju Wielkiego Szlema – na kortach French Open występował z dziką kartą. W pierwszym meczu pokonał Radka Štěpánka 7:6(4), 7:6(8), 7:6(11). W następnym spotkaniu uległ rozstawionemu z numerem dziesiątym Marinowi Čiliciowi 4:6, 2:6, 2:6.

W kwalifikacjach do US Open pokonał Grega Jonesa, João Souzę i Malika al-Dżaziriego, dzięki czemu uzyskał możliwość gry w głównych rozgrywkach. W pierwszej rundzie przegrał z turniejową czwórką, Davidem Ferrerem 5:7, 3:6, 2:6.

We wrześniu Kyrgios zadebiutował w Pucharze Davisa w rozgrywkach play-off o grupę światową. W spotkaniu deblowym razem z Chrisem Guccione przegrali z parą Mariusz FyrstenbergMarcin Matkowski 7:5, 4:6, 2:6, 7:6(5), 4:6. Mecz gry pojedynczej przeciw Michałowi Przysiężnemu zakończył się kreczem Polaka przy stanie 4:1 dla rywala. W całej konfrontacji Australia triumfowała 4:1.

Rok zakończył na 182. miejscu w rankingu singlowym ATP World Tour.

Sezon 2014Edytuj

W sezonie 2014 Kyrgios dostał dziką kartę do zawodów wielkoszlemowych w Melbourne. W pierwszej rundzie singla wygrał z Benjaminem Beckerem 6:3, 6:7(5), 6:2, 7:6(2), a w kolejnym spotkaniu przegrał z rozstawionym Benoîtem Pairem 7:6(5), 7:6(5), 4:6, 2:6, 2:6. W grze mieszanej, wspólnie z Ariną Rodionową ulegli w pierwszym meczu Kvěcie Peschke i Marcinowi Matkowskiemu 5:7, 4:6.

W lutym w zawodach ATP World Tour 250 w Memphis Australijczyk dostał dziką kartę, lecz w pierwszej rundzie został wyeliminowany przez Tima Smyczka wynikiem 7:6(5), 4:6, 3:6. W tym samym miesiącu tenisista brał udział w przegranym 0:5 spotkaniu pierwszej rundy grupy światowej Pucharu Davisa z Francją. Kyrgios uległ w meczach singlowych Richardowi Gasquetowi 6:7(3), 2:6, 2:6 i Gaëlowi Monfilsowi 6:7(5), 4:6.

W kwietniu Australijczyk wygrał dwa amerykańskie turnieje ATP Challenger Tour – w Sarasocie i Savannah. W finale pierwszego wygrał z Filipem Krajinoviciem, a drugiego – z Jackiem Sockiem.

We French Open Kyrgios ponownie wystąpił dzięki dzikiej karcie. W pierwszej rundzie uległ grającemu z numerem ósmym Milosowi Raonicowi 3:6, 6:7(1), 3:6.

W zawodach ATP Challenger Tour w Nottingham, poprzedzających trzeci turniej Wielkiego Szlema, Kyrgios odniósł końcowe zwycięstwo, wygrywając w meczu mistrzowskim z Samem Grothem.

Udział na trawiastej nawierzchni Wimbledonu zainaugurował zwycięstwem ze Stéphane’em Robertem 7:6(2), 7:6(1), 6:7(6), 6:2. W kolejnym meczu pokonał Richarda Gasqueta 3:6, 6:7(4), 6:4, 7:5, 10:8, pomimo tego, że Francuz miał dziewięć piłek meczowych[4]. W trzecim spotkaniu Kyrgios wygrał z Jiřím Veselým 3:6, 6:3, 7:5, 6:2, a w pojedynku czwartej rundy pokonał aktualnego lidera rankingu singlowego, rozstawionego z numerem drugim Rafaela Nadala 7:6(5), 5:7, 7:6(5), 6:3. Australijczyk był pierwszym zawodnikiem urodzonym w latach 90. XX wieku, który wygrał z Hiszpanem[5]. W ćwierćfinale przegrał z Milosem Raonicem 7:6(4), 2:6, 4:6, 6:7(4).

W lipcu poinformował o zakończeniu współpracy z dotychczasowym trenerem, Simonem Reą. Australijczyk zawiadomił, że jego trenerami zostaną Josh Eagle i Todd Larkham[6].

W turnieju rangi ATP World Tour Masters 1000 w Toronto Kyrgios pokonał w pierwszej rundzie Santiago Giraldo 7:6(3), 7:5, a następnie uległ Andy’emu Murray’owi 2:6, 2:6. Podczas US Open pokonał w pierwszej rundzie po czterosetowym pojedynku rozstawionego Michaiła Jużnego. W kolejnym spotkaniu okazał się lepszy od Andreasa Seppiego. W trzeciej rundzie został pokonany przez Tommy’ego Robredo 6:3, 3:6, 6:7(4), 3:6. W deblu nie wygrał spotkania. Na turnieju w Kuala Lumpur rozstawiony Australijczyk przegrał w pierwszej rundzie z Marinkiem Matoševiciem 6:7(4), 6:7(3). Ten sam rezultat osiągnął w grze podwójnej.

Rok zakończył na 52. miejscu w rankingu singlowym ATP World Tour.

Sezon 2015Edytuj

Sezon 2015 Kyrgios miał zainaugurować udziałem w Pucharze Hopmana, z którego ostatecznie wycofał się przed rozpoczęciem rozgrywek[7]. W Sydney przegrał w pierwszej rundzie z Jerzym Janowiczem 1:6, 7:6(6), 6:7(5), a pojedynek pierwszej rundy debla razem z Matoševiciem oddali walkowerem. Na Australian Open reprezentant gospodarzy awansował do ćwierćfinału, pokonując m.in. w pięciosetowych pojedynkach Federica Delbonisa, Édouarda Rogera-Vasselina i Andreasa Seppiego. W spotkaniu o półfinał nie zdołał wygrać z Andym Murrayem, przegrywając 3:6, 6:7(5), 3:6. Pierwszą rundę zanotował w grze podwójnej.

W maju 2015 roku zanotował pierwszy w karierze finał rozgrywek ATP Word Tour, w Estoril przegrywając z Richardem Gasquetem 3:6, 2:6.

Sezon 2016Edytuj

Australijczyk razem z Darją Gawriłową wystąpili w Pucharze Hopmana jako reprezentacja Australii Green. W pojedynkach grupowych pokonali zespół Niemiec 3:0 oraz Wielkiej Brytanii 2:1 i z kompletem zwycięstw awansowali do finału, w którym pokonali Ukrainę 2:0. Następnie przystąpił do Australian Open, gdzie doszedł do 3. rundy, a w rozgrywkach deblowych przegrał po pierwszym meczu (jego partnerem był rodak Omar Jasika).

Po niecałym miesiącu przerwy Kyrgios powrócił do rozgrywek ATP World Tour, tym razem w Marsylii. Wygrał wszystkie spotkania w dwóch setach, co przyczyniło się do pierwszego zwycięstwa w turniejach w tym cyklu, w finale pokonując Marina Čilicia.

Kolejne 2 tytuły Australijczyk zdobył na podłożu twardym, w sierpniu w Atlancie i w październiku w Tokio.

W pozostałych wielkoszlemowych imprezach najdalej dochodził do 4. rundy, podczas Wimbledonu, a łącznie w turniejach tej kategorii zagrał 13 meczów, z których w 9 zwyciężył.

Najlepszy swój wynik w zawodach z serii ATP World Tour Masters 1000 ustanowił w Miami, osiągając półfinał. Był także uczestnikiem ćwierćfinału w Madrycie.

Sezon 2017Edytuj

Sezon Australijczyk zakończył bez tytułu, był natomiast uczestnikiem dwóch finałów. W sierpniu został wicemistrzem zawodów ATP World Tour Masters 1000 w Cincinnati, eliminując m.in. najwyżej rozstawionego w zawodach Rafaela Nadala. Kyrgios został pokonany w finale przez Grigora Dimitrowa 6:3, 7:5. Na początku października australijski tenisista osiągnął finał w Pekinie wygrywając po drodze półfinałową rywalizację z Alexandrem Zverevem (nr 4. ATP), a przegrał 2:6, 1:6 z Rafaelem Nadalem.

Startując w rozgrywkach Wielkiego Szlema Kyrgios najdalej doszedł do drugich rund podczas Australian Open i French Open. W meczu drugiej rundy Australian Open przeciwko Andreasowi Seppiemu poniósł porażkę mimo prowadzenia 2:0 w setach oraz nie wykorzystał jednego meczbola[8]. Seppi w całym meczu triumfował 1:6, 6:7(1), 6:4, 6:2, 10:8.

W imprezach ATP World Tour Masters 1000, oprócz finału w Cincinnati, Kyrgios awansował do ćwierćfinału w Indian Wells eliminując w czwartej rundzie wicelidera rankingu Novaka Đokovicia. Mecz o półfinał z Rogerem Federerem oddał walkowerem przez zatrucie pokarmowe[9]. Australijczyk został również półfinalistą z Miami, ulegając po 3 godz. i 11 min. Federerowi 6:7(9), 7:6(9), 6:7(5)[10].

W zawodach ATP World Tour 250 i ATP World Tour 500 Kyrgios doszedł do dwóch półfinałów w lutym, najpierw w Marsylii, a potem w Acapulco. W Marsylii odpadł z Jo-Wilfriedem Tsongą, a w Acapulco wyeliminował go Sam Querrey. W ćwierćfinale wygrał rywalizację z Novakiem Đokoviciem 7:6(9), 7:5 serwując 25 asów[11].

Przez cały sezon Kyrgios zmagał się z kontuzjami. Latem, od turnieju w Londynie rozgrywanym w drugiej połowie czerwca do zawodów w Waszyngtonie z początku sierpnia kreczował w trzech kolejnych imprezach, dwukrotnie przez uraz biodra, raz przez prawe ramię[12]. Wiosną zrezygnował w udziału w zawodach ATP World Tour Masters 1000 w Monte Carlo i Rzymie przez problemy z łokciem i biodrem, a jesienią nie zagrał w turniejach w Bazylei i Paryżu przez kontuzję biodra[13][14].

Kyrgios regularnie reprezentował w 2017 Australię w Pucharze Davisa. W lutym zdobył punkt w rywalizacji z Czechami, a w kwietniu pomógł Australii pokonać 3:2 Stany Zjednoczone, po zwycięstwach z Johnem Isnerem i Samem Querreyem[15]. We wrześniu Australia zagrała półfinał z Belgią przegrywając 2:3. Kyrgios zdobył najpierw punkt na 1:1 po pięciosetowym meczu ze Steve’em Darcisem, a potem w czterech setach uległ Davidowi Goffinowi[16].

W całym sezonie 2017 tenisista australijski zagrał 48 meczów, odnosząc 31 zwycięstw, a zakończył rok na 21. miejscu w klasyfikacji ATP.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250
Gra pojedyncza (6–3)Edytuj
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 3 maja 2015 Estoril Ceglana   Richard Gasquet 3:6, 2:6
Zwycięzca 1. 21 lutego 2016 Marsylia Twarda (hala)   Marin Čilić 6:2, 7:6(3)
Zwycięzca 2. 7 sierpnia 2016 Atlanta Twarda   John Isner 7:6(3), 7:6(4)
Zwycięzca 3. 9 października 2016 Tokio Twarda   David Goffin 4:6, 6:3, 7:5
Finalista 2. 20 sierpnia 2017 Cincinnati Twarda   Grigor Dimitrow 3:6, 5:7
Finalista 3. 8 października 2017 Pekin Twarda   Rafael Nadal 2:6, 1:6
Zwycięzca 4. 7 stycznia 2018 Brisbane Twarda   Ryan Harrison 6:4, 6:2
Zwycięzca 5. 3 marca 2019 Acapulco Twarda   Alexander Zverev 6:3, 6:4
Zwycięzca 6. 4 sierpnia 2019 Waszyngton Twarda   Daniił Miedwiediew 7:6(6), 7:6(4)
Gra podwójna (1–0)Edytuj
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 26 maja 2018 Lyon Ceglana   Jack Sock   Roman Jebavý
  Matwé Middelkoop
7:5, 2:6, 11–9

Historia występów wielkoszlemowych w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 1Q 1Q 2R QF 3R 2R 4R 1R 4R 0 / 7 14–7
French Open 2R 1R 3R 3R 2R 0 / 5 5–5
Wimbledon QF 4R 4R 1R 3R 2R 0 / 6 13–6
US Open 1R 3R 1R 3R 1R 3R 3R 0 / 7 8–7
Wygrane turnieje 0 / 0 0 / 2 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 3 0 / 3 0 / 1 0 / 25 N/A
Bilans spotkań 0–0 1–2 7–4 8–4 9–4 2–3 7–3 3–3 3–1 N/A 40–25

Historia występów wielkoszlemowych w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 1R 1R 1R 2R 1R 0 / 5 1–4
French Open 1R 1R 3R 0 / 3 2–3
Wimbledon 0 / 0 0–0
US Open 1R 3R 2R 2R 0 / 4 4–2
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 1 0 / 2 0 / 3 0 / 2 0 / 1 0 / 2 0 / 0 0 / 12 N/A
Bilans spotkań 0–1 0–1 0–2 2–2 3–2 1–0 1–1 0–0 N/A 7–9

Historia występów wielkoszlemowych w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 1R 1R 2R 0 / 3 1–3
French Open 0 / 0 0–0
Wimbledon 2R 1R 0 / 2 1–2
US Open 2R 0 / 1 1–0
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 2 0 / 1 0 / 0 0 / 0 0 / 1 0 / 1 0 / 6 N/A
Bilans spotkań 0–1 2–1 0–1 0–0 0–0 0–1 1–1 N/A 3–5

PrzypisyEdytuj

  1. Tom Decent: 10 things you should know about Nick Kyrgios (ang.). The Sydney Morning Herald, 2014-07-02. [dostęp 2014-07-04].
  2. Bridie Jabour: Nick Kyrgios’s Wimbledon success no surprise to his family (ang.). The Guardian, 2014-07-02. [dostęp 2014-07-04].
  3. Isabel Sanhueza: The Breakout Star of Wimbledon: 5 Things to Know About Nick Kyrgios (ang.). People, 2014-07-03. [dostęp 2014-07-04].
  4. 2014 Wimbledon Championships Website – Official Site by IBM – Kyrgios saves nine match points in comeback win over Gasquet, 6 sierpnia 2014 [dostęp 2017-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-06].
  5. Marcin Motyka: Wimbledon: Niesamowity Nick Kyrgios pokonał Rafaela Nadala, pierwszy ćwierćfinał Milosa Raonicia (pol.). W: Wimbledon [on-line]. sportowefakty.pl, 2014-07-01. [dostęp 2014-07-01].
  6. Marcin Motyka: Nick Kyrgios rozstał się z trenerem (pol.). sportowefakty.pl, 2014-07-12. [dostęp 2014-07-12].
  7. Michał Pochopień: Nick Kyrgios nie wystąpi w Pucharze Hopmana (pol.). sportowefakty.pl, 2014-12-31. [dostęp 2014-12-31].
  8. Wirtualna Polska Media, Australian Open: Nick Kyrgios znów rozczarował. Marin Cilić odprawiony przez Daniela Evansa – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 18 stycznia 2017 [dostęp 2018-01-08] (pol.).
  9. Wirtualna Polska Media, ATP Indian Wells: Roger Federer bez gry w półfinale. Wycofał się Nick Kyrgios – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 17 marca 2017 [dostęp 2018-01-08] (pol.).
  10. Wirtualna Polska Media, ATP Miami: Roger Federer wygrał niesamowity bój z Nickiem Kyrgiosem. W niedzielę spotka się z Rafaelem Nadalem – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 1 kwietnia 2017 [dostęp 2018-01-08] (pol.).
  11. Wirtualna Polska Media, ATP Acapulco: Nick Kyrgios upolował Novaka Djokovicia. Dominic Thiem nie obroni tytułu – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 3 marca 2017 [dostęp 2018-01-08] (pol.).
  12. Subscribe to The Australian | Newspaper home delivery, website, iPad, iPhone & Android apps, www.theaustralian.com.au [dostęp 2018-01-08] (ang.).
  13. Wirtualna Polska Media, ATP Rzym: Alexander Zverev odparł atak Kevina Andersona. Wycofał się Nick Kyrgios – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 16 maja 2017 [dostęp 2018-01-08] (pol.).
  14. Wirtualna Polska Media, Nick Kyrgios zakończył sezon. „To nie był dla mnie aż tak pomyślny rok” – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 19 października 2017 [dostęp 2018-01-08] (pol.).
  15. Wirtualna Polska Media, Puchar Davisa: Nick Kyrgios wprowadził Australię do półfinału – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 9 kwietnia 2017 [dostęp 2018-01-08] (pol.).
  16. Wirtualna Polska Media, Puchar Davisa: David Goffin i Steve Darcis wprowadzili Belgię do finału – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 17 września 2017 [dostęp 2018-01-08] (pol.).

BibliografiaEdytuj