Osowa Sień

wieś w województwie lubuskim

Osowa Sień (niem. Röhrsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Wschowa[4]

Osowa Sień
wieś
Ilustracja
Pałac w Osowej Sieni
Państwo

 Polska

Województwo

 lubuskie

Powiat

wschowski

Gmina

Wschowa

Liczba ludności (2011)

1110[1]

Strefa numeracyjna

65

Kod pocztowy

67-400[2]

Tablice rejestracyjne

FWS

SIMC

0377957

Położenie na mapie gminy Wschowa
Mapa konturowa gminy Wschowa, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Osowa Sień”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Osowa Sień”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Osowa Sień”
Położenie na mapie powiatu wschowskiego
Mapa konturowa powiatu wschowskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Osowa Sień”
Ziemia51°50′16″N 16°20′14″E/51,837778 16,337222
Herby: Eugena von Seherr-Thoss[3]
Emilii von Heydebrand (zm. 1895), żony Eugena

Wieś położona 4 km na pn.-wsch. od Wschowy.

Integralne części wsi Osowa Sień[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0377963 Wincentowo przysiółek

Wieś jest siedzibą sołectwa Osowa Sień, w którego skład wchodzi również miejscowość Wincentowo[7].

25 czerwca 2009 roku sołectwo zamieszkiwało 1125 mieszkańców[7].

W latach 1975–1998 miejscowość była położona w województwie leszczyńskim.

EtymologiaEdytuj

Obecna nazwa miejscowości oznacza dosłownie dom pod osikami i pojawia się w polskich źródłach historycznych również jako Ossowa Sień lub Ossowasień. Niemiecka nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego osadnika Rydygiera i występuje w starszych wariantach jako Rüdigersdorf (jak starsza nazwa miejscowości Rudgorzewice) lub w nowszej wersji skróconej Röhrsdorf (podobnie jak starsza nazwa Rochowic).

ZabytkiEdytuj

 
kościół parafialny
 
dwór Osowa Sień Dolna
 
dwór Osowa Sień Górna

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[8]:

Osowa Sień Dolna

Osowa Sień Górna

Ponadto w miejscowości znajduje się pomnik buhaja Ilona, postawiony w 1982 w miejscu rozebranej w l. 60. XX wieku kolumny Bismarcka z 1905 roku.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-12-10].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., lipiec 2013, s. 877 [zarchiwizowane 2013-07-15].
  3. Zespół pałacowo-parkowy w Osowej Sieni
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  7. a b Sołectwa, sołtysi i rady-sołeckie. www.wschowa.pl. [dostęp 2013-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-16)].
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego – stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 85. [dostęp 2013-02-23].

BibliografiaEdytuj

  • Martin Sprungala: Wsie na pograniczu głogowsko-wielkopolskim. Zarys dziejów wybranych miejscowości. Sława – Wijewo 2010, ISBN 978-83-932235-0-3.

Linki zewnętrzneEdytuj