Otwórz menu główne

Asafa Powell

lekkoatleta jamajski
Ten artykuł dotyczy jamajskiego lekkoatlety. Zobacz też: inne osoby oraz inne znaczenie terminu Powell.

Asafa Powell (ur. 23 listopada 1982 w Spanish Town w stanie Saint Catherine) – jamajski lekkoatleta, były rekordzista świata w biegu na 100 m (9,74 s), złoty medalista z Rio de Janeiro w sztafecie.

Asafa Powell
Asafa Powell Doha 2012.jpg
Asafa Powell w Doha w 2012
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1982
Spanish Town
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Jamajka
Igrzyska olimpijskie
złoto Rio de Janeiro 2016 lekkoatletyka
4 x 100 m
Mistrzostwa świata
Złoto Berlin 2009 4 x 100 m
Złoto Pekin 2015 4 x 100 m
Srebro Osaka 2007 4 × 100 m
Brąz Osaka 2007 100 m
Brąz Berlin 2009 100 m
Halowe mistrzostwa świata
Srebro Portland 2016 60 m
Igrzyska Wspólnoty Narodów
Złoto Melbourne 2006 100 m
Złoto Melbourne 2006 4 × 100 m
Srebro Manchester 2002 4 × 100 m

Spis treści

KarieraEdytuj

Pochodzi z rodziny o sportowych tradycjach: jeden z jego starszych braci Donovan (ur. 1971) uprawiał z powodzeniem lekkoatletykę, był finalistą halowych mistrzostw świata w Maebashi (1999) w biegu na 60 m oraz akademickim mistrzem USA na 100 m, a jednym z jego kuzynów jest Derrick Atkins. Asafa Powell rozpoczynał karierę sportową jako piłkarz, biegami sprinterskimi zainteresował się pod wpływem brata oraz sukcesów Maurice'a Greene'a. W 2001 rozpoczął treningi lekkoatletyczne. W 2004 osiągnął rekord życiowy na 100 m poniżej 10 sekund – 9,87. 14 czerwca 2005 na zawodach w Atenach ustanowił rekord świata na tym dystansie na 9,77, poprawiając o setną sekundy dotychczasowe osiągnięcie Tima Montgomery'ego. Rekord ten wyrównał w 2006 roku na mityngu w Gateshead.

Powell jest studentem medycyny sportowej w Kingston. Startował na mistrzostwach świata w 2003 (odpadł po falstarcie w ćwierćfinale). Na igrzyskach olimpijskich w Atenach 2004 był wymieniany w gronie faworytów do medalu, ale ostatecznie zajął 5. miejsce. Ta sama sytuacja miała miejsce 4 lata później, w Pekinie. Mierzy 190 cm wzrostu i waży 88 kg. Do sierpnia 2012 przebiegł w sumie 80 oficjalnych biegów na 100 m poniżej 10 s.

Kontrola antydopingowa przeprowadzona w czerwcu 2013 wykazała u Powella obecność niedozwolonych środków, przez co nie mógł wziąć udziału w mistrzostwach świata w Moskwie (2013)[1][2]. W kwietniu 2014 zawodnik został zdyskwalifikowany na 18 miesięcy[3].

Największe sukcesyEdytuj

Mistrzostwa ŚwiataEdytuj

Mistrzostwa Świata Miasto Data Konkurencja Wynik Miejsce
Osaka 2007   Osaka 26 sierpnia 2007 100m 9.96 s  
Osaka 2007   Osaka 1 września 2007 4x100m 37,89 s  
Berlin 2009   Berlin 16 sierpnia 2009 100m 9.84 s  
Berlin 2009   Berlin 22 sierpnia 2009 4x100m 37,31 s  
Pekin 2015   Pekin 29 sierpnia 2015 4x100m 37,36 s  

Na Mistrzostwach Świata w Osace w 2007 roku zdobył brązowy medal na dystansie 100 metrów, uzyskując czas 9.96 s. Powell był faworytem biegu, lecz przez usztywnienie się w momencie, gdy zaczęli doganiać go rywale, uzyskał dopiero trzeci czas. Usprawiedliwiają to jednak dwie nie do końca wyleczone kontuzje. W sztafecie 4 × 100 m zajął drugie miejsce. Na ostatniej zmianie zdołał wyprowadzić jamajską sztafetę (Marvin Anderson, Usain Bolt, Nesta Carter i Asafa Powell) z 5. na 2. miejsce, wyprzedzając sztafetę brytyjską o 0,01 s.

Podczas MŚ w Berlinie Powell był w cieniu Gaya i Bolta. Media faworyzowały tych dwóch zawodników, a Powell zmagający się w bieżącym sezonie z kontuzją kostki nie był wymieniany nawet jako kandydat do brązowego medalu. W finale osiągnął jednak czas 9,84 s, który był jego najlepszym rezultatem w sezonie 2009. Zbliżył się na 0,12 s do swojego najlepszego wyniku z Lozanny. W wywiadzie dla stacji Eurosport Powell stwierdził, że nie da rady poprawić już rekordu świata Usaina Bolta wynoszącego po berlińskim finale 9,58 s, ale chce walczyć o poprawienie swojego najlepszego rezultatu 9,72 s i złamać barierę 9,7 s. W przed dzień zakończenia Mistrzostw Świata, Powell wraz z kolegami ze sztafety jamajskiej zdobył złoty medal. Jamajczycy pobiegli w składzie:Steve Mullings, Michael Frater, Usain Bolt, Asafa Powell, a uzyskany przez nich czas 37,31 był Rekordem Mistrzostw Świata.

Medale Igrzysk OlimpijskichEdytuj

Rok Zawody Miasto Miejsce Konkurencja Czas
2016 Letnie Igrzyska Olimpijskie   Rio de Janeiro   sztafeta 4 x 100 m 37,27

Medale Halowych Mistrzostw ŚwiataEdytuj

Rok Zawody Miasto Miejsce Konkurencja Czas
2016 Halowe mistrzostwa świata   Portland   Bieg na 60 m 6,50

Medale Igrzysk Wspólnoty narodówEdytuj

Rekordy życioweEdytuj

Konkurencja Czas Wiatr Miejsce Data
Bieg na 50 metrów (hala) 5,64 +0,0m/s   Nowy Jork 28 stycznia 2012
Bieg na 60 metrów (hala) 6,44 NR   Portland 18 marca 2016
6,44 NR   Portland 18 marca 2016
Bieg na 100 jardów 9,07   -0,2m/s   Ostrawa 27 maja 2010
Bieg na 100 metrów 9,72 MR +0,2m/s   Lozanna 2 września 2008
Bieg na 200 metrów 19,90 +1,3m/s   Kingston 25 czerwca 2006
Bieg na 400 metrów 45,94   Sydney 28 lutego 2009

Najlepsze rezultaty według sezonówEdytuj

100mEdytuj

Rok Wynik Miejsce Data
2015 9,81  Paryż 04/07/2015
2014 9,87  Austin 23/08/2014
2013 10,02  Kingston 20/06/2013
2012 9,85  Oslo 07/06/2012
2011 9,78  Lozanna 30/06/2011
2010 9,82  Rzym 10/06/2010
2009 9,82  Szczecin 15/09/2009
2008 9,72  Lozanna 02/09/2008
2007 9,74  Rieti 09/09/2007
2006 9,77  Gateshead 11/06/2006
2006 9,77  Zurych 08/08/2006
2005 9,77  Ateny 14/06/2005
2004 9,87  Bruksela 03/09/2004
2003 10,02  Bruksela 05/09/2003
2002 10,12  Rovereto 28/08/2002

Błąd z Osaki również w PekinieEdytuj

Po nieudanych Mistrzostwach Świata w Osace zawodnik nie ukrywał chęci zdobycia złotego medalu w Pekinie. Po roku przygotowań do Asafa Powella i Tysona Gaya dołączył jeszcze jeden sprinter – Jamajczyk Usain Bolt. Zaczęło mówić się o rywalizacji tej trójki. Bolt i Powell doszli do finału, a niespodziewanie w półfinale odpadł (po fatalnym występie) Tyson Gay.

Na linii startu Bolt był wyraźnie rozluźniony, a po Powellu widać było lekkie zdenerwowanie. Po strzale startera Powell wykorzystał swój atut – szybki start i na chwilę objął prowadzenie w biegu, jednak na 4. torze rozpędzał się Usain Bolt. Na 50-40 m przed metą Powell zaczął być doganiany przez rywali i ostatecznie dał wyprzedzić się czterem zawodnikom. Powtórzyła się sytuacja z Osaki, a Powell zajął 5. miejsce na dystansie 100 m na Igrzyskach Olimpijskich.

Można więc twierdzić, że Asafa nie wytrzymuje psychicznie walki z rywalami na większych imprezach sportowych.

Najszybszy start oraz bieg ze startu lotnegoEdytuj

Asafa Powell ma w swojej karierze sportowej jeszcze 2 nieoficjalne rekordy świata. Pierwszy to najszybsze 10 m w historii sprintu na 100 m – odcinek między 30 a 40 metrem najpopularniejszego biegu sprinterskiego. Podczas występu w Lozannie 2 września 2008 Powell przebiegł ten odcinek w czasie 0,82 s (jak wykazała elektroniczna analiza). Po przeanalizowaniu biegów mistrza olimpijskiego z Sydney Maurice'a Greene'a okazało się, że jemu też raz udało się osiągnąć taki wynik w tym samym przedziale metrowym (30-40 m).

Można więc wyciągnąć wniosek, że Powell to sprinter dysponujący najlepszym przyspieszeniem. Według ekspertów brakuje mu jednak wytrzymałości szybkościowej która jest niezbędna w biegach na 100 m, a przede wszystkim na 200 m.

Asafa Powell w PolsceEdytuj

Asafa Powell to najbardziej znany współczesny sprinter, który zawitał do Polski. Jamajczyk stale odwiedzał Polskę w latach 2006, 2007, 2008, z zamiarem przebiegnięcia dystansu 100 m poniżej 10 sekund. Kiedy organizatorom mitingu Pedro's Cup udało się zaprosić Powella do Warszawy w 2006 roku, pogoda spowodowała, że uzyskał tylko 10,12 s. Powell obiecał wtedy, że w 2007 roku spróbuje ponownie.

Pogoda jednak znowu nie dopisała, a Jamajczyk uzyskał 10,02 s. Na konferencji prasowej przyznał, że nigdy nie biegał w takim zimnie, ale ponownie zapowiedział, że przyleci do Polski w 2008 roku.

Powell dotrzymał słowa i mimo dużo bardziej kuszących ofert od azjatyckich menadżerów przybył do Szczecina na najsłynniejszy polski miting lekkoatletyczny. W obecności 4000 kibiców zgromadzonych na stadionie 17 września 2008 roku uzyskał czas 9,89 s i jako pierwszy złamał na polskiej bieżni barierę 10 sekund.

15 września 2009 Powell ponownie odwiedził Szczecin. Tegoroczny mityng Pedro's Cup okazał się jeszcze bardziej udany niż ten z roku 2008. Na polska bieżnię zawitał nie tylko Asafa ale także potrójny złoty medalista z Osaki i obecny wicemistrz świata z Berlina Tyson Gay, który wystąpił na 200m. Mało kto wierzył ze 100m mężczyzn będzie tak emocjonujące. Zapowiedzi Powella o poprawieniu wyniku z zeszłego roku (9.89) wydawały się mocno przesadzone. Jamajczyk po sezonie z dwoma kontuzjami postanowił się nie oszczędzać. Publiczność czekała na ten start od wczesnego popołudnia. Powell wystartował zdecydowanie i już po 30m był klasą tylko dla siebie. Ostatecznie jego czas wyniósł 9.82 i jest to jego najlepszy wynik w tym sezonie. Dopisał wiatr, wspaniała widownia i temperatura też nie była zła – powiedział po biegu Powell. Kluczem do sukcesu była bardzo dobra rozgrzewka przed startem, zaznaczył. Teraz mamy w Polsce już dwa wyniki nie tylko poniżej 10s ale także poniżej bariery 9.9s.

PrzypisyEdytuj

  1. Jessica Ennis-Hill out of world track and field championships, NBC OlympicTalk [dostęp 2013-08-07] (ang.).
  2. Wielcy nieobecni w Moskwie, pzla.pl [dostęp 2013-08-07] (pol.).
  3. Jamajski sprinter Asafa Powell zdyskwalifikowany na 18 miesięcy, SportoweFakty.pl [dostęp 2014-04-10] (pol.).
  4. Spectacular conclusion to 2011 Diamond Race in Brussels – Samsung Diamond League, FINAL, iaaf.org [dostęp 2010-09-17] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj