Atalanta BC

włoski klub piłki nożnej

Atalanta Bergamasca Calciowłoski klub piłkarski z siedzibą w Bergamo, grający od sezonu 2011/12 w rozgrywkach Serie A.

Atalanta BC
Pełna nazwa

Atalanta Bergamasca Calcio

Przydomek

Orobici
Nerazzurri (Czarno-niebiescy)

Barwy

         
niebiesko-czarne

Data założenia

1907

Liga

Serie A

Państwo

 Włochy

Region

 Lombardia

Stadion

Stadio Atleti Azzurri d’Italia

Sponsor techniczny

Joma

Prezes

Antonio Percassi

Trener

Gian Piero Gasperini

Asystent trenera

Jens Bangsbo
Tullio Gritti

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Chronologia nazw:

  • 1907: Società Bergamasca di Ginnastica e Sports Atletici "Atalanta"
  • 1919: Società Bergamasca di Educazione Fisica Atalanta
  • 1920: Atalanta e Bergamasca di Ginnastica e Scherma – po fuzji z Bergamasca di Ginnastica e Scherma
  • 1920: Atalanta Bergamasca Calcio

Klub sportowy SBGSA Atalanta został założony w miejscowości Bergamo 17 października 1907 roku[1]. Klub wziął nazwę od mitologicznej atletki Atalanty. Natychmiast zapisał się do F.I.F., ale rozgrywał jedynie mecze towarzyskie. Dopiero w sezonie 1914/15 zespół startował w mistrzostwach Promozione Lombarda (D2). Po zakończeniu I wojny światowej w sezonie 1919/20 klub został zakwalifikowany do Prima Categoria, w której zajął trzecie miejsce w grupie B Prima Categoria Lombarda. W lutym 1920 klub połączył się z Bergamasca di Ginnastica e Scherma, po czym nazwa klubu otrzymała brzmienie Atalanta e Bergamasca di Ginnastica e Scherma, a następnie uproszczonado Atalanta Bergamasca Calcio. W następnym sezonie 1920/21 zespół uplasował się na czwartej pozycji w grupie EPrima Categoria Lombarda. 24 lipca 1921 roku, podczas zgromadzenia na którym przedstawiono Projekt Pozzo, plan reformy mistrzostw, który przewidywał zmniejszenie mistrzostw Pierwszej Dywizji Północnej do zaledwie 24 uczestników w porównaniu z 64 uczestnikami mistrzostw sezonu 1920/21, 24 największe włoskie kluby odłączyli się od FIGC, tworząc federację (CCI) i mistrzostwo (Prima Divisione, znane również jako Torneo delle 24). Klub zdecydował się pozostać w szeregach FIGC, zajmując w sezonie 1921/22 trzecie miejsce w grupie B mistrzostw Prima Categoria Lombarda. Przed rozpoczęciem sezonu 1922/23 ze względu na kompromis Colombo dotyczący restrukturyzacji mistrzostw, klub został zakwalifikowany do rozgrywek Seconda Divisione Lega Nord (D2), w których najpierw zwyciężył w grupie C, a w półfinale zajął drugie miejsce w grupie B. W następnym sezonie 1923/24 był trzecim w grupie B Seconda Divisione Lega Nord.

Po reorganizacji systemu ligi w 1926 i wprowadzeniu najwyższej klasy, zwanej Divisione Nazionale klub w sezonie 1926/27 zajął drugie miejsce w grupie B Prima Divisione (D2). W następnej sezonie 1927/28 najpierw zwyciężył w grupie A Prima Divisione, a potem w finale również był pierwszym, zdobywając promocję do Divisione Nazionale. Jednak klub nie zatrzymał się na długo na najwyższym poziomie, po zajęciu 14 pozycji w grupie A Divisione Nazionale w sezonie 1928/29, spadł z pierwszej dywizji. W sezonie 1929/30 po podziale najwyższej dywizji na Serie A i Serie B, klub został zakwalifikowany do Serie B. W 1937 zespół awansował po raz pierwszy do Serie A, ale szybko został zdegradowany. Powrócił w 1940 i utrzymał się w niej do 1959. Po roku pobytu w Serie B, powrócił do najwyższej klasy rozgrywek, by pozostać w niej do 1973. W 1964 roku drużyna zdobyła Puchar Włoch, a rok później doszła do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów. W 1981 klub został zdegradowany do Serie C1. Do drugiej ligi powrócił rok później, a w 1985 awansował ponownie do najwyższej klasy rozgrywek we Włoszech. Od tej pory klub balansuje między Serie A a Serie B. Atalanta była degradowana w 1988, 1995 i 1998. W 2006 znów powróciła do Serie A. W 2010 roku Atalanta ponownie znalazła się w drugiej lidze. W 2011 roku po raz kolejny awansowała do Serie A.

Największym osiągnięciem drużyny było trzecie miejsce w lidze w 2019, 2020 i 2021.

SukcesyEdytuj

Trofea krajoweEdytuj

Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Mistrzostwo I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 3 2019, 2020, 2021
Puchar zdobywca 1 1963
finalista 4 1987, 1996, 2019, 2021
Superpuchar zdobywca 0
finalista 0

Obecny składEdytuj

Stan na 25 czerwca 2022[2]
Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Juan Musso
2 OB   Rafael Tolói (kapitan)
3 OB   Joakim Mæhle
6 OB   José Luis Palomino (3. wicekapitan)
7 PO   Teun Koopmeiners
9 NA   Luis Muriel
10 NA   Jérémie Boga
11 PO   Remo Freuler (wicekapitan)
15 PO   Marten de Roon (2. wicekapitan)
18 PO   Rusłan Malinowski
19 OB   Berat Djimsiti
28 OB   Merih Demiral
31 BR   Francesco Rossi
32 PO   Matteo Pessina
33 OB   Hans Hateboer
42 OB   Giorgio Scalvini
Nr Poz. Piłkarz
44 PO   Andrea Oliveri
45 PO   Federico Zuccon
46 OB   Giorgio Cittadini
47 BR   Tommaso Bertini
48 PO   Simone Panada
49 PO   Samuel Giovane
50 NA   Tommaso De Nipoti
51 PO   Alassane Sidibe
57 BR   Marco Sportiello
59 PO   Aleksiej Miranczuk
72 NA   Josip Iličić
77 OB   Davide Zappacosta
88 PO   Mario Pašalić
91 NA   Duván Zapata
99 NA   Moustapha Cissé

Piłkarze na wypożyczeniuEdytuj

Nr Poz. Piłkarz
NA   Christian Capone (w Ternanie do 30 czerwca 2022)
NA   Ebrima Colley (w Spezii do 30 czerwca 2022)
BR   Pierluigi Gollini (w Tottenhamie Hotspur do 30 czerwca 2022)
PO   Wiktor Kowałenko (w Spezii do 30 czerwca 2022)
NA   Sam Lammers (w Eintrachcie Frankfurt do 30 czerwca 2022)
NA   Emmanuel Latte Lath (w SPAL do 30 czerwca 2022)
OB   Matteo Lovato (w Cagliari Calcio do 30 czerwca 2022)
Nr Poz. Piłkarz
PO   Filippo Melegoni (w Genoi do 30 czerwca 2022)
OB   Cristian Romero (w Tottenhamie Hotspur do 30 czerwca 2023)
OB   Matteo Ruggeri (w Salernitanie do 30 czerwca 2022)
OB   Boško Šutalo (w Hellasie Verona do 30 czerwca 2022)
NA   Marco Tumminello (w Regginie do 30 czerwca 2022)
PO   Luca Valzania (w Cremonese do 30 czerwca 2022)
NA   Luca Vido (w Cremonese do 30 czerwca 2022)

Europejskie pucharyEdytuj

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Klub Dom Wyjazd Ogólnie
1963/64 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   Sporting CP 2–0 1–3 3–3, 1–3 (N)
1987/88 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   Merthyr Tydfil 2–0 1–2 3–2
1/8   OFI Kreta 2–0 0–1 2–1
1/4   Sporting CP 2–0 1–1 3–1
1/2   KV Mechelen 1–2 1–2 2–4
1989/90 Puchar UEFA 1R   Spartak Moskwa 0–0 0–2 0–2
1990/91 Puchar UEFA 1R   Dinamo Zagrzeb 0–0 1–1 1–1, w.
2R   Fenerbahçe SK 4–1 1–0 5–1
1/8   1. FC Köln 1–0 1–1 2–1
1/4   Inter Mediolan 0–0 0–2 0–2
2017/18 Liga Europy Grupa E   Everton 3–0 5–1 1. miejsce
  Olympique Lyon 1–0 1–1
  Apollon Limassol 3–1 1–1
1/16   Borussia Dortmund 1–1 2–3 3–4
2018/19 Liga Europy 2Q   FK Sarajevo 2–2 8–0 10–2
3Q   Hapoel Hajfa 2–0 4–1 6–1
PO   FC København 0–0 0–0 0–0, k: 3–4
2019/20 Liga Mistrzów Grupa C   Dinamo Zagrzeb 2–0 0–4 2. miejsce
  Szachtar Donieck 1–2 3–0
  Manchester City 1–1 1–5
1/8   Valencia 4–1 4–3 8–4
1/4   Paris Saint-Germain 1–2 (N)
2020/21 Liga Mistrzów Grupa D   Liverpool 0–5 2–0 2. miejsce
  Ajax 2–2 1–0
  FC Midtjylland 1–1 4–0
1/8   Real Madryt 0–1 1–3 1–4
2021/22 Liga Mistrzów Grupa F   Villarreal 2–3 2–2 3. miejsce
  BSC Young Boys 1–0 3–3
  Manchester United 2–2 2–3
Liga Europy 1/16   Olympiakos 2–1 3–0 5–1
1/8   Bayer Leverkusen 3–2 1–0 4–2
1/4   RB Leipzig 0–2 1–1 1–3

PrzypisyEdytuj

  1. Italy – Foundation Dates, RSSSF [dostęp 2020-11-02] (ang.).
  2. Atalanta BC, [w:] baza Transfermarkt (drużyny) [online] [dostęp 2021-08-11].

Linki zewnętrzneEdytuj