Otwórz menu główne

Gawroniec (powiat świecki)

wieś w województwie kujawsko-pomorskim

Gawroniecwieś kociewska w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Bukowiec w pobliżu trasy nieczynnej linii kolejowej Terespol Pomorski-Pruszcz-Złotów.

Gawroniec
wieś
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat świecki
Gmina Bukowiec
Liczba ludności (III 2011) 469[1]
Strefa numeracyjna 52
Kod pocztowy 86-122
Tablice rejestracyjne CSW
SIMC 0080571
Położenie na mapie gminy Bukowiec
Mapa lokalizacyjna gminy Bukowiec
Gawroniec
Gawroniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gawroniec
Gawroniec
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Gawroniec
Gawroniec
Położenie na mapie powiatu świeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu świeckiego
Gawroniec
Gawroniec
Ziemia53°22′07″N 18°15′24″E/53,368611 18,256667

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 469 mieszkańców[1]. Jest czwartą co do wielkości miejscowością gminy Bukowiec.

Historia wsiEdytuj

W XIV i XV wieku, Gawroniec, znany również pod niemiecką nazwą Gawronitz, należał do zakonu krzyżackiego. W drugiej połowie XVI wieku miejscowość stała się wsią królewską, natomiast w XVIII wieku należała do rodziny Czapskich i posiadała statut wsi rycerskiej. Pod koniec XIX wieku, powierzchnia majątku obejmowała obszar ponad 2100 mórg gruntów ornych. Od 1884 roku właścicielem majętności była rodzina Hoffmayer.

Zespół dworskiEdytuj

W 1884 roku, po nabyciu okolicznych gruntów, Otto Hoffmayer wybudował tu eklektyczny pałac. Piętrowy budynek z naczółkowym dachem i mieszkalnym poddaszem, został osadzony na planie wydłużonego prostokąta. W części frontowej i od strony ogrodu posiadał wydatne ryzality. W 1886 roku wybudowano magazyn zbożowy, w 1903 roku wozownię, a w 1906 – gorzelnię. W tym samym roku założono również 10,5 hektarowy park. W 1911 roku Albert Hoffmayer dobudował południową, parterową część budynku pałacowego. Do dnia dzisiejszego, oprócz pałacu i okolicznego parku, przetrwał tylko magazyn zbożowy.

Istniejący do dnia dzisiejszego park dworski jest cennym zabytkiem przyrodniczym. Ponad 100-letni drzewostan składa się z 40 gatunków drzew i krzewów ozdobnych. Do najliczniejszych rodzimych gatunków należą brzozy brodawkowate, graby pospolite, buki, klony, topole szare i czarne, a także dęby szypułkowe. Do obcych gatunków należą: kasztanowce białe, świerki kaukaskie, żywotniki pochodzenia azjatyckiego, afrykańskie kasztany jadalne, amerykańskie dęby czerwone, klony jesionolistny oraz sosny wejmutki.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj