Krzysztof Szydłowiecki

Krzysztof Szydłowiecki (ur. 15 listopada 1466[1] w Szydłowcu, zm. 30 grudnia 1532[2] w Krakowie) – możnowładca, w 1507–1510 podskarbi nadworny koronny, od 1511 podkanclerzy, od 1515 kanclerz wielki; w 1515–1527 wojewoda krakowski, od 1509 kasztelan sandomierski, od 1527 krakowski, od 1515 starosta generalny krakowski, starosta średzki, nowokorczyński, gostyniński, sochaczewski, łukowski[3] i leżajski[4]; hrabia na Szydłowcu.

Krzysztof Szydłowiecki
Ilustracja
Krzysztof Szydłowiecki (fragment bordiury Przywileju Opatowskiego
Herb
Odrowąż z Orderem Smoka
Kanclerz Wielki Koronny i Kasztelan Krakowski
Rodzina

Szydłowieccy herbu Odrowąż

Data i miejsce urodzenia

1467
Szydłowiec

Data i miejsce śmierci

30 grudnia 1532
Kraków

Ojciec

Stanisław Szydłowiecki

Matka

Zofia z Goździkowa i Pleszowa

Żona

Zofia Targowicka

Dzieci

Zofia, Anna, Krystyna, Elżbieta, Ludwik Mikołaj, Zygmunt

Wizerunek K. Szydłowieckiego na nagrobku
Nagrobek Krzysztofa Szydłowieckiego w kolegiacie opatowskiej

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Szydłowcu jako syn Zofii z Goździkowa i Pleszowa oraz Stanisława[5]. W dzieciństwie ojciec wysłał go na Wawel, gdzie wychowywał się jako towarzysz zabaw przyszłego króla Zygmunta Starego.

Kierował polityką zagraniczną Polski za panowania króla Zygmunta Starego. Był zwolennikiem bezwzględnego trzymania się obozu habsburskiego, jednocześnie nastawionym zdecydowanie antyturecko. W 1515 r. wraz z biskupem Piotrem Tomickim wypracował ugodę z Habsburgami, zwieńczoną zjazdem trzech monarchów w Wiedniu w lipcu tego roku. Przeciwnik polityczny królowej Bony. Inicjator czteroletniego rozejmu z Albrechtem Hohenzollernem, podpisanego 5 kwietnia 1521 r. Był sygnatariuszem aktu traktatu krakowskiego w 1525 roku[6].

W 1514 roku zakupił od biskupstwa lubuskiego za 10 000 florenów dobra ziemskie z miastem Opatów i Biskupicami.

Pochowany został w Kolegiacie św. Marcina w Opatowie pod nagrobkiem pochodzącym z warsztatu Bartłomieja Berrecciego (współautorstwo nagrobka: Jan (Giovanni) Cini), ozdobionym Lamentem Opatowskim.

PrzypisyEdytuj

  1. Lubczyński, Pielas ↓, s. 551.
  2. Wijaczka ↓, s. 23.
  3. Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy, oprac. St. Cynarski, A. Falniowska-Gradowska, Kórnik: BK, 1990, s. 97, 263.
  4. Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2016-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-18)].
  5. Kieszkowski ↓, s. 10.
  6. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, t. 4, Wilno 1764, s. 255.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj