Kulik mniejszy

Kulik mniejszy (Numenius phaeopus) – gatunek średniego ptaka brodzącego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).

Kulik mniejszy
Numenius phaeopus[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Kulik mniejszy (Numenius phaeopus phaeopus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina bekasowate
Podrodzina kuliki
Rodzaj Numenius
Gatunek kulik mniejszy
Synonimy

Scolopax phæopus Linnaeus, 1758[2]

Podgatunki
  • N. p. islandicus Brehm, CL, 1831
  • N. p. phaeopus (Linnaeus, 1758)
  • N. p. alboaxillaris Lowe, 1921
  • N. p. rogachevae Tomkovich, 2008
  • N. p. variegatus (Scopoli, 1786)
  • N. p. rufiventris Vigors, 1829
  • N. p. hudsonicus Latham, 1790
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     lęgowiska

     przeloty

     zimowiska

Występowanie
Zamieszkuje w zależności od podgatunku[2][4]:
Cechy gatunku
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Ciało szarobrązowe, na wierzchu, szyi i piersi podłużne ciemne plamy. Wierzch głowy czarnobrązowy z jasną pręgą pośrodku i obramowany jasnymi brwiami. Kuper biały, a ogon jasny z poprzecznym prążkowaniem. Spód jasny, a sam brzuch biały. Dziób długi, wygięty ku dołowi. Nogi oraz dziób czarne. N. p. alboaxillaris ma jaśniejsze i niemal pozbawione prążkowania spodnie strony skrzydeł. N. p. variegatus i N. p. hudsonicus mają brązowe spodnie strony skrzydeł. Ponadto N. p. hudsonicus ma bardziej cielisty ton upierzenia, a kuper brązowy.
Wymiary średnie
dł. ciała ok. 40–48 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 70–90 cm
waga ok. 230–600 g
Biotop
Torfowiska i bagna w strefie tundry i lasotundry. Podczas przelotów zatrzymuje się zazwyczaj na łąkach. Zimuje zazwyczaj na morskich wybrzeżach.
Gniazdo
Na ziemi, z reguły w otwartym terenie.
Jajo N. phaeopus
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju-czerwcu 4 jaja.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są od zniesienia pierwszego jaja przez okres 22–28 dni przez obydwoje rodziców, jednak częściej na jajach siedzi samica. Pisklętami zajmują się oboje rodzice.
Pożywienie
Bezkręgowce uzupełnione owocami.
Ochrona
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[6].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Numenius phaeopus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Van Gils, J., Wiersma, P. & Kirwan, G.M.: Whimbrel (Numenius phaeopus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-11-19].
  3. Numenius phaeopus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. F. Gill, D. Donsker (red.): Sandpipers, snipes, coursers (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-11-19].
  5. a b c Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Numeniinae Gray,GR, 1840 - kuliki (wersja: 2019-11-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-19].
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183).

Linki zewnętrzneEdytuj