Michałowo (gmina)

gmina miejsko-wiejska w województwie podlaskim
Ten artykuł dotyczy współczesnej gminy. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.

Michałowogmina miejsko-wiejska w województwie podlaskim, w powiecie białostockim.

Michałowo
gmina miejsko-wiejska
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat białostocki
TERYT 2002073
Siedziba Michałowo
Burmistrz Marek Nazarko
Powierzchnia 409,19 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności

6830[1]
• gęstość 16,7 os./km²
Nr kierunkowy 85
Tablice rejestracyjne BIA
Adres urzędu:
ul. Białostocka 11
16-050 Michałowo
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Michałowo
Liczba sołectw 27[2][3]
Liczba miejscowości 80[3]
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa konturowa powiatu białostockiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Michałowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Michałowo”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Michałowo”
Ziemia53°02′N 23°36′E/53,036944 23,603611
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Polska

W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie białostockim. Do 2008 była gminą wiejską[4].

Siedziba gminy to miasto Michałowo.

Według danych z 30 czerwca 2012[5] gminę zamieszkiwały 7142 osoby. Natomiast według danych z 31 grudnia 2019 roku[6] gminę zamieszkiwało 6565 osób.

Struktura powierzchniEdytuj

 
Widok na gminę Michałowo od strony wsi Odrynki w gminie Narew. Droga jest częścią Podlaskiego Szlaku Bocianiego

Według danych z roku 2002[7] gmina Michałowo ma obszar 409,19 km², w tym:

  • użytki rolne: 48%
  • użytki leśne: 37%

Gmina stanowi 13,71% powierzchni powiatu.

Przez południową część gminy przepływa rzeka Narew. Niektóre miejscowości w tej części gminy, m.in. Suszcza, Supruny leżą na Podlaskim Szlaku Bocianim[8].

DemografiaEdytuj

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 3.645 osób, wśród których 1433 było wyznania prawosławnego, 902 mojżeszowego, 890 rzymskokatolickiego, 292 ewangelickiego i 128 greckokatolickiego. Jednocześnie 1.899 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 563 białoruską, 251 niemiecką, 783 żydowską, 140 rosyjską, 6 łotewską, 2 czeską a jeden rusińską. Było tu 589 budynków mieszkalnych[9].

Dane z 30 czerwca 2012[5]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 7142 100 3574 50,05 3568 49,95
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
17,45 8,73 8,72
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Michałowo w 2014 roku[1].


 

SołtysiEdytuj

Bachury, Bondary, Cisówka, Ciwoniuki, Hieronimowo, Jałówka, Juszkowy Gród, Kazimierowo, Kobylanka, Krugły Lasek, Kuchmy, Lewsze, Łuplanka, Michałowo I, Michałowo II, Nowa Wola, Nowosady, Pieńki, Planty, Potoka, Sokole, Suszcza, Szymki, Topolany, Tylwica, Zaleszany, Żednia[2].

Sąsiednie gminyEdytuj

Gródek, Narew, Narewka oraz gmina Zabłudów.

Gmina graniczy z Białorusią.

ZabytkiEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Gmina Michałowo w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-03-16] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. a b Strona gminy, sołtysi
  3. a b Urząd Statystyczny w Białymstoku
  4. Dz.U. z 2008 r. nr 137, poz. 860 (Fotokopia)
  5. a b GUS-Główny Urząd Statystyczny (pol.). stat.gov.pl. [dostęp 2013-01-19].
  6. Gmina Michałowo (podlaskie) » mapy, GUS, nieruchomości, szkoły, regon, kody pocztowe, bezrobocie, wynagrodzenie, zarobki, edukacja, tabele, przedszkola, demografia, statystyki, urzędy, Polska w liczbach [dostęp 2021-01-26] (pol.).
  7. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  8. Podlaski Szlak Bociani. Wrota Podlasia. [dostęp 31 lipca 2009].
  9. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 5, województwo białostockie, 1924, s. 15.