Otwórz menu główne

Zina Garrison

tenisistka amerykańska

Zina Lynna Garrison, zamężna Jackson (ur. 16 listopada 1963 w Houston) – amerykańska tenisistka, występująca na światowych kortach od 1982 do 1997 roku, finalistka Wimbledonu 1990 w grze pojedynczej, finalistka Australian Open 1987 i Australian Open 1992 w grze podwójnej, mistrzyni Australian Open 1987, Wimbledonu 1988 i Wimbledonu 1990 w grze mieszanej, uczestniczka Mistrzostw WTA w grze pojedynczej (1983–1993) i podwójnej (1987–1995), klasyfikowana w rankingu WTA na 4. miejscu w grze pojedynczej (1989) i na 5. miejscu w grze podwójnej (1988), brązowa medalistka letnich igrzysk olimpijskich w grze pojedynczej (1988) i mistrzyni olimpijska w grze podwójnej (1988), dwukrotna zdobywczyni Pucharu Federacji wraz z drużyną Stanów Zjednoczonych (1989, 1990), reprezentantka Stanów Zjednoczonych w Pucharze Hopmana. Tenisistka praworęczna. Do 2008 kapitan reprezentacji Stanów Zjednoczonych w Pucharze Federacji oraz na letnich igrzyskach olimpijskich 2008.

Zina Garrison
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1963
Houston
Wzrost 164 cm
Gra praworęczna, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1982
Zakończenie kariery 1997
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 14
Najwyżej w rankingu 4 (20 listopada 1989)
Australian Open SF (1983)
Roland Garros QF (1982)
Wimbledon F (1990)
US Open SF (1988, 1989)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 20
Najwyżej w rankingu 5 (23 maja 1988)
Australian Open F (1987, 1992)
Roland Garros QF (1988, 1989, 1991, 1995)
Wimbledon SF (1988, 1990, 1991, 1993)
US Open SF (1985, 1991)
ilustracja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Seul 1988 tenis ziemny
(gra podwójna)
brąz Seul 1988 tenis ziemny
(gra pojedyncza)

Kariera tenisowaEdytuj

Afroamerykanka, mistrzyni gry serwis-wolej, treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 10 lat. Jako 14-latka zdobyła mistrzostwo kraju w kategorii do lat 18. Wkrótce zaliczała się do ścisłej czołówki juniorek na świecie, a takie sukcesy jak wygrana juniorskiego Wimbledonu i US Open dały jej pozycję liderki rankingu dziewcząt w 1981. W 1982 rozpoczęła karierę zawodową, już w debiucie osiągając ćwierćfinał wielkoszlemowego French Open (przegrała z Navrátilovą). Kolejnym sukcesom na korcie nie stanęła na przeszkodzie choroba, z którą Garrison zmagała się – bulimia. W 1983 Amerykanka była m.in. w półfinale Australian Open, a sezon zakończyła na 10. miejscu rankingu. Rok później odniosła pierwsze zwycięstwo turniejowe, w hali w Zurychu. W 1985 dotarła do półfinału Wimbledonu, a w 1986 w parze z Argentynką Sabatini wygrała swój pierwszy turniej deblowy (Canadian Open).

Występując w parze ze słynnym deblistą Sherwoodem Stewartem świętowała w 1987 swój pierwszy tytuł wielkoszlemowy; amerykański duet okazał się najlepszy na kortach w Melbourne (Australian Open). W tym samym turnieju Garrison dotarła do finału debla kobiet, razem z inną Afroamerykanką Lori McNeil. Pozostałe zwycięstwa wielkoszlemowe również odniosła w grze mieszanej, oba na turnieju wimbledońskim – ze Stewartem triumfowała w 1988, z Rickiem Leachem w 1990. W 1992 ponownie była w finale debla Australian Open, tym razem z Mary Joe Fernández.

Wielkie sukcesy przyniosły Zinie Garrison igrzyska w Seulu w 1988, na których tenis po wielu latach odzyskał status sportu olimpijskiego (cztery lata wcześniej był dyscypliną pokazową). Amerykanka wygrała turniej deblowy w parze z Pam Shriver, pokonując w finale Czeszki Novotną i Sukovą 4:6, 6:2, 10:8. Zdobyła również medal w grze pojedynczej, tym razem brązowy; w ćwierćfinale pokonała swoją partnerkę deblową Shriver, w półfinale nie sprostała późniejszej zwyciężczyni, Niemce Steffi Graf.

Również w 1988 była w półfinale singla na US Open, pokonując po drodze m.in. Navrátilovą (jedyne w karierze zwycięstwo Garrison nad tą rywalką), a przegrywając z Sabatini. Dalsze udane występy w kolejnym sezonie (m.in. wygrane turnieje w Oakland, Chicago i Newport) zapewniły jej najwyższą pozycję w rankingu w karierze – nr 4. W 1989 dotarła do półfinału US Open (czwarty w karierze półfinał wielkoszlemowy); w ćwierćfinale tego turnieju pokonała Chris Evert 7:6, 6:2, która tym występem zakończyła wieloletnią karierę.

Wimbledon 1990 okazał się szczytowym punktem kariery Ziny Garrison. Oprócz wspomnianego już triumfu w grze mieszanej z Rickiem Leachem dotarła po raz pierwszy (i jedyny) do singlowego finału wielkoszlemowego. Na wimbledońskiej trawie okazała się lepsza kolejno od trzech rywalek z czołowej dziesiątki na świecie – najpierw od Czeszki Sukovej (6:3, 6:3), potem Serbki Seles (nr 3 na świecie, zwyciężczyni French Open miesiąc wcześniej, 3:6, 6:3, 9:7), wreszcie Niemki Graf (liderki rankingu światowego i obrończyni tytułu, 6:3, 3:6, 6:4). W finale Amerykanka nie sprostała jednak weterance Navrátilovej (4:6, 1:6), która sięgnęła tym samym po swój dziewiąty triumf w grze pojedynczej na Wimbledonie (co stanowi niepobity rekord).

Kolejne lata nie przynosiły już tak spektakularnych sukcesów. Aż do 1993 Garrison startowała regularnie w turniejach Masters (łącznie 12 razy w singlu), odpadając jednak zazwyczaj już w I rundzie. Pięć razy grała także w Mastersie deblowym. Wielokrotnie dochodziła do czołowych rund w turniejach wielkoszlemowych (m.in. ćwierćfinały Wimbledonu 1991 i 1994), pokonywała wysoko notowane rywalki (m.in. w 1995 Lindsay Davenport i Mary Pierce), wygrywała także turnieje (ostatni w 1995 w Birmingham, w finale z McNeil). W 1993 na turnieju w Oklahoma City jako dwunasta zawodniczka w historii przekroczyła liczbę 500 zwycięstw w zawodowej karierze. Łącznie wygrała 14 turniejów w singlu i 20 w deblu (oraz 3 w grze mieszanej), a jej zarobki na korcie przekroczyły cztery i pół miliona dolarów.

Widząc spadek w rankingu i coraz słabsze rezultaty zamierzała zakończyć karierę wraz z końcem sezonu 1995, ale ostatecznie (za namową Billie Jean King i męża) występowała jeszcze sporadycznie w kolejnym roku. Pożegnała światowe korty występem w deblu na US Open w 1997, przegrywając w I rundzie (w parze z McNeil) z Davenport i Novotną w trzech setach.

Poza igrzyskami olimpijskimi (startowała także w Barcelonie w 1992) Zina Garrison reprezentowała barwy USA w walce o Puchar Federacji; była regularnym członkiem ekipy narodowej w latach 1984-1994, przyczyniając się kilkakrotnie do zdobycia trofeum (m.in. 1989 i 1990). Bilans jej występów to 22 zwycięstwa i 5 porażek (zarówno w singlu, jak i deblu); miała okazję m.in. zmierzyć się z Polkami w I rundzie Pucharu Federacji w 1990 (rywalizacja odbywała się wówczas w ciągu tygodnia, w ramach jednego turnieju) – pokonała w grze pojedynczej Katarzynę Nowak (6:0, 6:1), a w deblu, partnerując Mary Joe Fernández, nie oddała gema Renacie Skrzypczyńskiej i Magdalenie Mróz. Ponadto Garrison reprezentowała USA w Pucharze Wightman (1987-1988).

W latach 1989-1997 była zamężna (za Willardem Jacksonem), ale małżeństwo to zakończyło się rozwodem. Przez znaczną część kariery występowała pod nazwiskiem podwójnym Garrison-Jackson. Po rozwodzie ponownie popadła w bulimię (była leczona szpitalnie), w 1999 przeżyła próbę samobójczą. Na tenisowej emeryturze pozostała związana ze sportem, udzielając się jako komentatorka telewizyjna. Jest również zaangażowana w szereg inicjatyw społecznych, m.in. Zina Garrison Foundation (pomoc bezdomnym) i Zina Garrison All-Court Tennis (program edukacji przez sport). Weszła w skład Prezydenckiej Rady Kultury Fizycznej i Sportu.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie eliminacji

     A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku (styczeń i grudzień), za to nie został rozegrany w 1986.

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 Tytuły Z-P
Australian Open A A 1R SF 1R QF NH QF 2R QF QF 4R 4R 3R 1R 3R A 0 / 13 30 – 13
French Open A A QF 1R 4R 2R 3R A 4R 3R 1R 1R A 1R 1R 1R A 0 / 12 15 – 12
Wimbledon A A 4R 1R 2R SF 2R A QF 2R F QF 4R 4R QF 3R A 0 / 13 38 – 13
US Open 1R 1R 4R 4R 3R QF 4R 4R SF SF QF 4R 4R 3R 4R 4R 1R 0 / 17 47 – 17
Ranking na koniec roku Brak 16 12 9 8 11 9 9 4 10 12 18 14 24 22 273 0 / 55 130 – 55

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 Tytuły Z-P
Australian Open A A 1R 2R QF QF NH F SF 3R 1R 2R F QF QF 1R A A 0 / 13 27 – 13
French Open A A 2R 1R 1R 1R 1R A QF QF 1R QF 1R 3R 3R QF A A 0 / 13 17 – 13
Wimbledon A A 1R 2R 2R 2R 3R A SF QF SF SF QF SF 1R 3R A A 0 / 13 29 – 13
US Open A A 1R 3R 1R SF QF QF 2R 3R 3R SF QF A A 3R 1R 1R 0 / 14 26 – 14
Ranking na koniec roku nie był publikowany - 44 18 7 7 9 13 12 10 13 21 27 90 230[1] 0 / 53 99 – 53

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 Tytuły Z-P
Australian Open Turniej nie był rozgrywany W 1R F F 1R A F 1R A A A 1 / 7 16 – 6
French Open A A A QF A 3R A A 2R SF 2R 3R A 2R 2R 3R A A 0 / 9 10 – 9
Wimbledon A A A QF 1R 2R 1R A W 3R W 2R 2R 3R 1R A A A 2 / 11 22 – 8
US Open A A QF 2R A QF 2R SF QF QF QF 1R QF 1R 2R A 1R A 0 / 13 17 – 12
3 / 40 65 – 35

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
Toyota Series Championships
WTA Doubles Championships
1971

1987
Virginia Slims Circuit
Grand Prix Series
Colgate Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 36 (14–22)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 7 sierpnia 1983 Indianapolis Ceglana   Andrea Temesvári 2:6, 2:6
Finalistka 2. 8 stycznia 1984 Waszyngton Dywanowa (hala)   Hana Mandlíková 1:6, 1:6
Finalistka 3. 30 września 1984 Nowy Orlean Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 4 listopada 1984 Zurych Dywanowa (hala)   Claudia Kohde-Kilsch 6:1, 0:6, 6:2
Finalistka 4. 20 stycznia 1985 Denver Dywanowa (hala)   Mareen Louie-Harper 4:6, 6:4, 4:6
Zwyciężczyni 2. 21 kwietnia 1985 Amelia Island Ceglana   Chris Evert-Lloyd 6:4, 6:3
Finalistka 5. 28 lipca 1985 Indianapolis Ceglana   Andrea Temesvári 6:7(0), 3:6
Zwyciężczyni 3. 3 listopada 1985 Zurich Dywanowa (hala)   Hana Mandlíková 6:1, 6:3
Finalistka 6. 21 września 1986 Tampa Twarda   Lori McNeil 6:2, 5:7, 2:6
Zwyciężczyni 4. 2 listopada 1986 Indianapolis Twarda   Melissa Gurney 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 5. 11 stycznia 1987 Sydney Trawiasta   Pam Shriver 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 6. 15 lutego 1987 San Francisco Dywanowa (hala)   Sylvia Hanika 7:5, 4:6, 6:3
Finalistka 7. 23 sierpnia 1987 Toronto Twarda   Pam Shriver 4:6, 1:6
Finalistka 8. 30 października 1988 Indianapolis Twarda   Katerina Maleewa 3:6, 6:2, 2:6
Finalistka 9. 19 lutego 1989 Waszyngton Dywanowa (hala)   Steffi Graf 1:6, 5:7
Zwyciężczyni 7. 26 lutego 1989 Oakland Dywanowa   Łarysa Sawczenko 6:1, 6:1
Finalistka 10. 18 czerwca 1989 Birmingham Trawiasta   Martina Navrátilová 6:7(5), 3:6
Zwyciężczyni 8. 23 lipca 1989 Newport Trawiasta   Pam Shriver 6:0, 6:1
Finalistka 11. 6 sierpnia 1989 San Diego Twarda   Steffi Graf 4:6, 5:7
Finalistka 12. 5 listopada 1989 Worcester Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 9. 12 listopada 1989 Chicago Dywanowa (hala)   Łarysa Sawczenko 6:3, 2:6, 6:4
Finalistka 13. 25 lutego 1990 Waszyngton Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 1:6, 0:6
Zwyciężczyni 10. 17 czerwca 1990 Birmingham Trawiasta   Helena Suková 6:4, 6:1
Finalistka 14. 7 lipca 1990 Wimbledon Trawiasta   Martina Navrátilová 4:6, 1:6
Finalistka 15. 28 października 1990 Dorado Twarda   Jennifer Capriati 7:5, 4:6, 2:6
Finalistka 16. 17 lutego 1991 Chicago Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 1:6, 2:6
Finalistka 17. 27 października 1991 Brighton Dywanowa (hala)   Steffi Graf 7:5, 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 11. 23 lutego 1992 Oklahoma City Twarda (hala)   Lori McNeil 7:5, 3:6, 7:6(10)
Finalistka 18. 19 kwietnia 1992 Houston Ceglana   Monica Seles 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 12. 21 lutego 1993 Oklahoma City Twarda (hala)   Patty Fendick 6:2, 6:2
Finalistka 19. 13 czerwca 1993 Birmingham Trawiasta   Lori McNeil 4:6, 6:2, 3:6
Finalistka 20. 1 sierpnia 1993 Stratton Mountain Twarda   Conchita Martínez 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 13. 24 października 1993 Budapeszt Dywanowa (hala)   Sabine Appelmans 7:5, 6:2
Finalistka 21. 7 listopada 1993 Oakland Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová 2:6, 6:7(1)
Finalistka 22. 12 czerwca 1994 Birmingham Trawiasta   Lori McNeil 2:6, 2:6
Zwyciężczyni 14. 18 czerwca 1995 Birmingham Trawiasta   Lori McNeil 6:3, 6:3

Gra podwójna 46 (20–26)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 sierpnia 1986 Montreal Twarda   Gabriela Sabatini   Pam Shriver
  Helena Suková
7:6(2), 5:7, 6:4
Finalistka 1. 19 października 1986 Filderstadt Twarda (hala)   Gabriela Sabatini   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
6:7(5), 4:6
Zwyciężczyni 2. 2 listopada 1986 Indianapolis Twarda   Lori McNeil   Candy Reynolds
  Anne Smith
4:5 krecz
Finalistka 2. 24 stycznia 1987 Australian Open Trawiasta   Lori McNeil   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
1:6, 0:6
Finalistka 3. 15 lutego 1987 San Francisco Dywanowa (hala)   Gabriela Sabatini   Hana Mandlíková
  Wendy Turnbull
4:6, 6:7(4)
Finalistka 4. 29 marca 1987 Waszyngton Dywanowa (hala)   Lori McNeil   Elise Burgin
  Pam Shriver
1:6, 6:3, 4:6
Finalistka 5. 12 kwietnia 1987 Hilton Head Ceglana   Lori McNeil   Mercedes Paz
  Eva Pfaff
6:7(6), 5:7
Finalistka 6. 26 kwietnia 1987 Houston Dywanowa (hala)   Lori McNeil   Kathy Jordan
  Martina Navrátilová
2:6, 4:6
Finalistka 7. 16 sierpnia 1987 Los Angeles Twarda   Lori McNeil   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 3. 23 sierpnia 1987 Toronto Twarda   Lori McNeil   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 4. 4 października 1987 Nowy Orlean Dywanowa (hala)   Lori McNeil   Mareen Louie-Harper
  Heather Ludloff
6:3, 6:3
Finalistka 8. 18 października 1987 Filderstadt Dywanowa (hala)   Lori McNeil   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
1:6, 2:6
Finalistka 9. 15 listopada 1987 Chicago Dywanowa (hala)   Lori McNeil   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
4:6, 3:6
Finalistka 10. 14 lutego 1988 Dallas Twarda   Gigi Fernández   Lori McNeil
  Eva Pfaff
6:2, 4:6, 5:7
Zwyciężczyni 5. 13 marca 1988 Boca Raton Twarda   Katrina Adams   Claudia Kohde-Kilsch
  Helena Suková
4:6, 7:5, 6:4
Finalistka 11. 27 marca 1988 Miami Twarda   Gigi Fernández   Steffi Graf
  Gabriela Sabatini
6:7(6), 2:6
Zwyciężczyni 6. 17 kwietnia 1988 Amelia Island Ceglana   Eva Pfaff   Katrina Adams
  Penny Barg
4:6, 6:2, 7:6(5)
Zwyciężczyni 7. 24 kwietnia 1988 Houston Ceglana   Katrina Adams   Lori McNeil
  Martina Navrátilová
6:7(4), 6:2, 6:4
Finalistka 12. 21 sierpnia 1988 Montreal Twarda   Pam Shriver   Jana Novotná
  Helena Suková
6:7(2), 6:7(6)
Zwyciężczyni 8. 30 września 1988 Igrzyska Olimpijskie, Seul Twarda   Pam Shriver   Jana Novotná
  Helena Suková
4:6, 6:2, 10:8
Finalistka 13. 30 października 1988 Indianapolis Twarda   Katrina Adams   Łarysa Sawczenko
  Natalla Zwierawa
2:6, 1:6
Zwyciężczyni 9. 27 listopada 1988 Tokio, WTA Doubles Dywanowa (hala)   Katrina Adams   Gigi Fernández
  Robin White
7:5, 7:5
Zwyciężczyni 10. 5 lutego 1989 Tokio Dywanowa (hala)   Katrina Adams   Mary Joe Fernández
  Claudia Kohde-Kilsch
6:3, 3:6, 7:6(5)
Zwyciężczyni 11. 30 kwietnia 1989 Houston Ceglana   Katrina Adams   Gigi Fernández
  Lori McNeil
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 12. 25 czerwca 1989 Eastbourne Trawiasta   Katrina Adams   Jana Novotná
  Helena Suková
6:3, krecz
Zwyciężczyni 13. 25 lutego 1990 Waszyngton Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Ann Henricksson
  Dianne Van Rensburg
6:0, 6:3
Finalistka 14. 24 czerwca 1990 Eastbourne Trawiasta   Patty Fendick   Łarysa Sawczenko-Neiland
  Natalla Zwierawa
6:7(5), 6:4, 5:7
Zwyciężczyni 14. 12 sierpnia 1990 San Diego Twarda   Patty Fendick   Elise Burgin
  Rosalyn Fairbank
6:4, 7:6(5)
Zwyciężczyni 15. 21 października 1990 Filderstadt Dywanowa (hala)   Mary Joe Fernández   Mercedes Paz
  Arantxa Sánchez Vicario
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 16. 24 marca 1991 Miami Twarda   Mary Joe Fernández   Gigi Fernández
  Jana Novotná
7:5, 6:2
Finalistka 15. 13 października 1991 Zurych Dywanowa (hala)   Lori McNeil   Jana Novotná
  Andrea Strnadová
4:6, 3:6
Finalistka 16. 27 października 1991 Brighton Dywanowa (hala)   Lori McNeil   Pam Shriver
  Natalla Zwierawa
1:6, 2:6
Finalistka 17. 17 listopada 1991 Filadelfia Dywanowa (hala)   Mary Joe Fernández   Łarysa Neiland
  Jana Novotná
2:6, 4:6}
Finalistka 18. 12 stycznia 1992 Sydney Twarda   Mary Joe Fernández   Arantxa Sánchez Vicario
  Helena Suková
6:7(4), 7:6(4), 2:6
Finalistka 19. 26 stycznia 1992 Australian Open Twarda   Mary Joe Fernández   Arantxa Sánchez Vicario
  Helena Suková
4:6, 6:7(3)
Finalistka 20. 16 lutego 1992 Chicago Dywanowa (hala)   Katrina Adams   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
2:6, 4:6
Finalistka 21. 12 kwietnia 1992 Amelia Island Ceglana   Jana Novotná   Arantxa Sánchez Vicario
  Natalla Zwierawa
1:6, 0:6
Finalistka 22. 21 czerwca 1992 Eastbourne Trawiasta   Mary Joe Fernández   Łarysa Neiland
  Jana Novotná
0:6, 3:6
Finalistka 23. 16 sierpnia 1992 Los Angeles Twarda   Pam Shriver   Arantxa Sánchez Vicario
  Helena Suková
4:6, 2:6
Zwyciężczyni 17. 14 lutego 1993 Chicago Dywanowa (hala)   Katrina Adams   Amy Frazier
  Kimberly Po
7:6(3), 6:3
Zwyciężczyni 18. 21 lutego 1993 Oklahoma City Twarda (hala)   Patty Fendick   Katrina Adams
  Manon Bollegraf
6:3, 6:2
Finalistka 24. 9 maja 1993 Rzym Ceglana   Mary Joe Fernández   Jana Novotná
  Arantxa Sánchez Vicario
4:6, 2:6
Zwyciężczyni 19. 10 października 1993 Zurych Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
6:3, 5:7, 6:3
Finalistka 25. 27 marca 1994 Houston Ceglana   Katrina Adams   Manon Bollegraf
  Martina Navrátilová
4:6, 2:6
Zwyciężczyni 20. 12 czerwca 1994 Birmingham Trawiasta   Łarysa Neiland   Catherine Barclay
  Kerry-Anne Guse
6:4, 6:4
Finalistka 26. 5 listopada 1995 Oakland Dywanowa (hala)   Katrina Adams   Lori McNeil
  Helena Suková
6:3, 4:6, 3:6

Gra mieszana 6 (3–3)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 stycznia 1987 Australian Open Trawiasta   Sherwood Stewart   Anne Hobbs
  Andrew Castle
3:6, 7:6(5), 6:3
Zwyciężczyni 2. 3 lipca 1988 Wimbledon Trawiasta   Sherwood Stewart   Gretchen Magers
  Kelly Jones
6:1, 7:6(3)
Finalistka 1. 28 stycznia 1989 Australian Open Twarda   Sherwood Stewart   Jana Novotná
  Jim Pugh
3:6, 4:6
Finalistka 2. 27 stycznia 1990 Australian Open Twarda   Rick Leach   Natalla Zwierawa
  Jim Pugh
6:4, 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 8 lipca 1990 Wimbledon Trawiasta   Rick Leach   Elizabeth Smylie
  John Fitzgerald
7:5, 6:2
Finalistka 4. 30 stycznia 1993 Australian Open Twarda   Rick Leach   Arantxa Sánchez Vicario
  Todd Woodbridge
5:7, 4:6

Występy w Turnieju MistrzyńEdytuj

W grze pojedynczejEdytuj

Rok Rezultat Rywalka Wynik
1983 I runda   Chris Evert 3:6, 0:6
1984 I runda   Carling Bassett 4:6, 4:6
1985 Ćwierćfinał   Hana Mandlíková 3:6, 4:6
1986
(marzec)
I runda   Hana Mandlíková 6:2, 3:6, 2:6
1986
(listopad)
I runda   Claudia Kohde-Kilsch 3:6, 5:7
1987 I runda   Steffi Graf 0:6, 3:6
1988 I runda   Helena Suková 6:2, 3:6, 3:6
1989 Ćwierćfinał   Gabriela Sabatini 3:6, 7:5, 3:6
1990 I runda   Conchita Martínez 3:6, 0:6
1991 I runda   Arantxa Sánchez Vicario 6:4, 1:6, 0:6
1992 I runda   Arantxa Sánchez Vicario 6:7, 1:6
1993 I runda   Jana Novotná 4:6, 7:6(5), 3:6

W grze podwójnejEdytuj

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1987 Ćwierćfinał   Lori McNeil   Elise Burgin
  Rosalyn Fairbank
6:2, 2:6, 1:6
1989 Ćwierćfinał   Katrina Adams   Elizabeth Smylie
  Wendy Turnbull
3:6, 6:7
1991 Półfinał   Mary Joe Fernández   Gigi Fernández
  Jana Novotná
3:6, 6:3, 1:6
1992 Ćwierćfinał   Mary Joe Fernández   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
1:6, 4:6
1995 Ćwierćfinał   Katrina Adams   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
6:7(4), 1:6

Występy w turnieju WTA Doubles ChampionshipsEdytuj

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1988 Zwycięstwo   Katrina Adams   Gigi Fernández
  Robin White
7:5, 7:5
1995 Półfinał   Katrina Adams   Meredith McGrath
  Łarysa Neiland
5:7, 1:6
1996 Ćwierćfinał   Kathy Rinaldi-Stunkel   Katrina Adams
  Mariaan de Swardt
2:6, 4:6

Występy w Igrzyskach OlimpijskichEdytuj

Gra pojedynczaEdytuj

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Seulu 1988, reprezentując państwo   Stany Zjednoczone [8]
I runda wolny los
II runda   Meksyk: Claudia Hernández 6:1, 6:4
III runda   Austria: Barbara Paulus 7:5, 6:2
Ćwierćfinał   Stany Zjednoczone: Pam Shriver [4] 6:2, 6:3
Półfinał   RFN: Steffi Graf [1] 2:6, 0:6
O brązowy medal   Bułgaria: Manuela Maleewa [7] nierozgrywany
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo   Stany Zjednoczone [12] (WC)
I runda   Związek Południowej Afryki: Amanda Coetzer 5:7, 1:6

Gra podwójnaEdytuj

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Seulu 1988, reprezentując państwo   Stany Zjednoczone
I runda   Pam Shriver [1] wolny los
Ćwierćfinał   Francja Isabelle Demongeot / Nathalie Tauziat 7:5, 6:2
Półfinał   Australia Elizabeth Smylie / Wendy Turnbull 7:6(5), 6:4
O złoty medal   Czechosłowacja Jana Novotná / Helena Suková [3] 4:6, 6:2, 10:8

PrzypisyEdytuj

  1. Ranking z września 1997 roku, kiedy zakończyła występy.

BibliografiaEdytuj