Otwórz menu główne

Mary Joe Fernández

tenisistka amerykańska

Mary Joe Fernández, zamężna Godsick (ur. 19 sierpnia 1971 w Santo Domingo) – amerykańska tenisistka, występująca na światowych kortach od 1986 do 2000 roku, finalistka Australian Open 1990, Australian Open 1992 i French Open 1993 w grze pojedynczej, mistrzyni Australian Open 1991 i French Open 1996 w grze podwójnej, triumfatorka Mistrzostw WTA 1996 w grze podwójnej, klasyfikowana w rankingu WTA na 4. miejscu w grze pojedynczej (1990) i na 4. miejscu w grze podwójnej (1991), brązowa medalistka letnich igrzysk olimpijskich w grze pojedynczej (1992), dwukrotna mistrzyni olimpijska w grze podwójnej (1992, 1996), zdobywczyni Pucharu Federacji 1996 wraz z drużyną Stanów Zjednoczonych, reprezentantka Stanów Zjednoczonych w Pucharze Hopmana. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem. Od 2008 kapitan reprezentacji Stanów Zjednoczonych w Pucharze Federacji.

Mary Joe Fernández
Ilustracja
Mary Joe Fernández, US Open 2010
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1971
Dominikana
Wzrost 175 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1986
Zakończenie kariery 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 7 WTA, 0 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (22 października 1990)
Australian Open F (1990, 1992)
Roland Garros F (1993)
Wimbledon SF (1991)
US Open SF (1990, 1992)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 19 WTA, 0 ITF[a]
Najwyżej w rankingu 4 (18 lutego 1991)
Australian Open W (1991)
Roland Garros W (1996)
Wimbledon SF (1991, 1993)
US Open F (1989)
ilustracja
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
brąz Barcelona 1992 tenis ziemny
singel
złoto Barcelona 1992 tenis ziemny
debel
złoto Atlanta 1996 tenis ziemny
debel

Kariera tenisowaEdytuj

Praworęczna reprezentantka USA, z bekhendem oburęcznym, pochodzi z rodziny wielonarodowej – ojciec (prawnik) urodził się w Hiszpanii, matka (agentka handlu nieruchomości) jest Kubanką. Fernández ma za sobą udaną karierę juniorską, z kilkoma krajowymi tytułami mistrzowskimi oraz czterema zwycięstwami w prestiżowym turnieju Orange Bowl, nazywanym nieoficjalnymi mistrzostwami świata juniorów. W 1985 jako 14-latka stała się najmłodszą zawodniczką w historii turnieju US Open, która przeszła rundę w turnieju głównym (osiem dni po czternastych urodzinach pokonała Sarę Gomer). Rok później przyjęła status tenisistki zawodowej.

Pierwsze zwycięstwo turniejowe w dorosłym tenisie odniosła w 1990, wygrywając turniej w Tokio; w drodze do końcowego sukcesu pokonała m.in. Helenę Sukovą, Manuelę Maleewą i Amy Frazier. Kilka miesięcy później wygrała turniej halowy w Filderstadt (zarówno w singlu, jak i deblu). Również w 1990 po raz pierwszy dotarła do finału turnieju wielkoszlemowego w grze pojedynczej; w Australian Open w decydującym meczu nie sprostała Niemce Steffi Graf (3:6, 4:6). Sezon 1990 zakończyła na 4. miejscu w rankingu światowym, co stanowiło jej najwyższe miejsce w karierze. Po raz drugi była w finale Australian Open w 1992, tym razem ulegając w decydującym meczu Monice Seles (2:6, 3:6). Również w Australian Open, ale w 1991, zaliczyła pierwsze wielkoszlemowe zwycięstwo, sięgając po tytuł w deblu w parze z Patty Fendick.

Szczególne miejsce w karierze Fernández zajmuje turniej French Open w 1993. Nie tylko osiągnęła trzeci finał singlowy w Wielkim Szlemie (tym razem przegrywając z Graf w trzech setach), ale przede wszystkim zapisała się w pamięci kibiców niezwykłym odwróceniem losów spotkania w ćwierćfinale; jej przeciwniczka Argentynka Gabriela Sabatini nie wykorzystała prowadzenia 6:1, 5:1 i pięciu piłek meczowych, by ostatecznie przegrać 1:6, 7:6, 10:8. W półfinale Fernández pokonała wyżej notowaną Hiszpankę Arantxę Sánchez Vicario.

W ciągu kariery wygrała siedem turniejów zawodowych w singlu, m.in. dwukrotnie duży turniej w Indian Wells. Odniosła wiele zwycięstw nad wysoko notowanymi rywalkami, m.in. Janą Novotną, Mary Pierce, Conchitą Martínez, Sereną Williams, Amandą Coetzer. Jeden raz pokonała Seles, nie udało się jej natomiast nigdy wygrać z Graf (17 porażek) i Navraátilovą (8 porażek). Wystąpiła w siedmiu edycjach turnieju Masters (WTA Tour Championships) w grze pojedynczej (półfinalistka w 1990), poza finałami wielkoszlemowymi zaliczyła sześć półfinałów (ostatni w Australian Open w 1997), dochodząc co najmniej do półfinału w każdym z czterech turniejów (w 1991 na Wimbledonie).

Jako deblistka wygrała łącznie dziewiętnaście turniejów, osiągając ponadto dwadzieścia cztery finały. Wraz z Lindsay Davenport otrzymała tytuł mistrzyni świata Międzynarodowej Federacji Tenisowej (ITF) w 1996, dzięki wygranej w t.r. French Open oraz trzech innych turniejów (w tym Masters) i finałowi w Australian Open. Wystąpiła w trzech turniejach Masters deblistek.

Ma na koncie także sukcesy jako reprezentantka USA. Startowała dwukrotnie w igrzyskach olimpijskich, zarówno w Barcelonie (1992), jak i Atlancie (1996) sięgając po złoto w deblu, w parze z Gigi Fernández (zbieżność nazwisk przypadkowa). W 1992 była także brązową medalistką w grze pojedynczej; w 1996 początkowo miała startować tylko w deblu, ale po wycofaniu się kilku rywalek została dopuszczona także do turnieju singlowego i dotarła aż do półfinału; walkę o brąz przegrała z Czeszką Novotną. Poza olimpiadami broniła barw USA w Pucharze Federacji (1991, 1994-1999), przyczyniając się do zdobycia trofeum w 1996.

Ostatnie zwycięstwa turniejowe odniosła w 1997, zarówno w grze pojedynczej (German Open w Berlinie, pokonała m.in. Novotną, Pierce i Kurnikową), jak i deblu (Madryt, z Sánchez Vicario). Kontynuowała karierę jeszcze przez dwa lata, ale po odniesieniu poważnej kontuzji w 1999 zdecydowała się na przejście na sportową emeryturę rok później. Zajmuje się m.in. komentowaniem tenisa w telewizji. W sierpniu 1997 wyszła za mąż (za Bobby’ego Bancka).

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A 3R F SF F QF 4R 4R 4R SF A 3R 0 / 10 39 – 10
French Open 1R QF 2R A SF QF QF 3R F 3R 1R 4R QF A 4R 0 / 13 38 – 13
Wimbledon A 1R 4R 4R 4R A SF 3R 3R 3R QF QF 4R A 1R 0 / 12 31 – 12
US Open 2R 3R 3R 3R 1R SF 3R SF A 3R QF A 4R 3R 4R 0 / 13 33 – 13
Ranking na koniec roku 99 27 20 15 12 4 8 6 7 14 8 16 10 76 38 0 / 48 141 – 48

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A QF F W F QF QF QF F 2R A 3R 1 / 10 35 – 9
French Open A A 1R A 2R A QF 1R 3R 3R SF W F A 2R 1 / 10 24 – 9
Wimbledon A A 1R A A A SF QF SF 1R 1R QF QF A QF 0 / 9 20 – 9
US Open A 1R 2R 2R F A SF QF A A A A 3R 3R QF 0 / 9 21 – 9
Ranking na koniec roku 131 85 63 7 6 5 11 15 26 10 5 16 89 27 2 / 38 100 – 36

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 Tytuły Z-P
Australian Open NH NH A A A 2R A A A QF QF 2R A A A 0 / 4 8 – 4
French Open A 1R 1R A A A A A A A A A A A A 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A 1R A QF A A A A 1R QF A 2R A A 0 / 5 7 – 5
US Open A 2R A A QF A A A A QF A A A A A 0 / 3 7 – 3
0 / 14 22 – 14

Występy w grze podwójnej w turniejach legendEdytuj

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły
Australian Open turnieju nierozgrywano A RR A RR A RR 0 / 3
French Open NH NH 3 m. A A RR RR F A A A A 0 / 4
Wimbledon A A A A A A RR RR F RR RR RR 0 / 6
US Open turnieju nierozgrywano SF SF W[b] W F NH 2 / 5

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 16 (7–9)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 15 października 1989 Filderstadt Dywanowa (hala)   Gabriela Sabatini 6:7(5), 4:6
Finalistka 2. 27 stycznia 1990 Australian Open Twarda   Steffi Graf 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 30 września 1990 Tokio (Nichirei) Dywanowa (hala)   Amy Frazier 3:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 2. 21 października 1990 Filderstadt Dywanowa (hala)   Barbara Paulus 6:1, 6:3
Finalistka 3. 21 kwietnia 1991 Houston Ceglana   Monica Seles 4:6, 3:6
Finalistka 4. 22 września 1991 Tokio (Nichirei) Twarda   Monica Seles 1:6, 1:6
Finalistka 5. 26 stycznia 1992 Australian Open Twarda   Monica Seles 2:6, 3:6
Finalistka 6. 9 lutego 1992 Essen Dywanowa (hala)   Monica Seles 0:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 28 lutego 1993 Indian Wells Twarda   Amanda Coetzer 3:6, 6:1, 7:6(6)
Finalistka 7. 5 czerwca 1993 French Open Ceglna   Steffi Graf 6:4, 2:6, 4:6
Finalistka 8. 16 stycznia 1994 Sydney Twarda   Kimiko Date 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 4. 22 maja 1994 Strasburg Ceglana   Gabriela Sabatini 2:6, 6:4, 6:0
Zwyciężczyni 5. 5 marca 1995 Indian Wells Twarda   Natalla Zwierawa 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 6. 22 października 1995 Brighton Dywanowa (hala)   Amanda Coetzer 6:4, 7:5
Finalistka 9. 23 czerwca 1996 Eastbourne Trawiasta   Monica Seles 0:6, 2:6
Zwyciężczyni 7. 18 maja 1997 Berlin Ceglana   Mary Pierce 6:4, 6:2

Gra podwójna 43 (19–24)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 5 lutego 1989 Tokio Dywanowa (hala)   Claudia Kohde-Kilsch   Katrina Adams
  Zina Garrison
3:6, 6:3, 6:7(5)
Finalistka 2. 19 marca 1989 Boca Raton Twarda   Jo Durie   Jana Novotná
  Helena Suková
4:6, 2:6
Finalistka 3. 13 sierpnia 1989 Los Angeles Twarda   Claudia Kohde-Kilsch   Martina Navrátilová
  Wendy Turnbull
2:5 krecz
Finalistka 4. 8 września 1989 US Open Twarda   Pam Shriver   Hana Mandlíková
  Martina Navrátilová
7:5, 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 24 września 1989 Dallas Dywanowa (hala)   Betsy Nagelsen   Elise Burgin
  Rosalyn Fairbank
7:6(5), 6:3
Finalistka 5. 27 stycznia 1990 Australian Open Twarda   Patty Fendick   Jana Novotná
  Helena Suková
6:7(5), 6:7(6)
Zwyciężczyni 2. 30 września 1990 Tokio (Nichirei) Dywanowa (hala)   Robin White   Gigi Fernández
  Martina Navrátilová
4:6, 6:3, 7:6(4)
Zwyciężczyni 3. 21 października 1990 Filderstadt Dywanowa (hala)   Zina Garrison   Mercedes Paz
  Arantxa Sánchez Vicario
7:5, 6:3
Finalistka 6. 11 listopada 1990 Worcester Dywanowa (hala)   Jana Novotná   Gigi Fernández
  Helena Suková
6:3, 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 26 stycznia 1991 Australian Open Twarda   Patty Fendick   Gigi Fernández
  Jana Novotná
7:6(4), 6:1
Finalistka 7. 3 lutego 1991 Tokio Dywanowa (hala)   Robin White   Kathy Jordan
  Elizabeth Smylie
6:4, 0:6, 3:6
Zwyciężczyni 5. 24 marca 1991 Miami Twarda   Zina Garrison   Gigi Fernández
  Jana Novotná
7:5, 6:2
Finalistka 8. 21 kwietnia 1991 Huston Ceglana   Patty Fendick   Jill Hetherington
  Kathy Rinaldi
1:6, 6:2, 1:6
Zwyciężczyni 6. 21 września 1991 Tokio (Nichirei) Twarda   Pam Shriver   Carrie Cunningham
  Laura Arraya
6:3, 6:3
Finalistka 9. 17 listopada 1991 Filadelfia Dywanowa (hala)   Zina Garrison   Łarysa Neiland
  Jana Novotná
2:6, 4:6}
Finalistka 10. 12 stycznia 1992 Sydney Twarda   Zina Garrison   Arantxa Sánchez Vicario
  Helena Suková
6:7(4), 7:6(4), 2:6
Finalistka 11. 26 stycznia 1992 Australian Open Twarda   Zina Garrison   Arantxa Sánchez Vicario
  Helena Suková
4:6, 6:7(3)
Finalistka 12. 21 czerwca 1992 Eastbourne Trawiasta   Zina Garrison   Łarysa Neiland
  Jana Novotná
0:6, 3:6
Zwyciężczyni 7. 9 sierpnia 1992 Igrzyska Olimpijskie, Barcelona Ceglana   Gigi Fernández   Conchita Martínez
  Arantxa Sánchez Vicario
7:5, 2:6, 6:2
Zwyciężczyni 8. 21 września 1991 Tokio (Nichirei) Dywanowa (hala)   Robin White   Yayuk Basuki
  Nana Miyagi
6:4, 6:4
Finalistka 13. 9 maja 1993 Rzym Ceglana   Zina Garrison-Jackson   Jana Novotná
  Arantxa Sánchez Vicario
4:6, 2:6
Zwyciężczyni 9. 23 maja 1993 Lucerna Ceglana   Helena Suková   Lindsay Davenport
  Marianne Werdel
6:2, 6:4
Finalistka 14. 23 października 1994 Brighton Dywanowa (hala)   Jana Novotná   Manon Bollegraf
  Łarysa Neiland
6:4, 2:6, 3:6
Finalistka 15. 15 stycznia 1995 Sydney Twarda   Patty Fendick   Lindsay Davenport
  Jana Novotná
5:7, 6:2, 4:6
Zwyciężczyni 10. 12 marca 1995 Delray Beach Twarda   Jana Novotná   Lori McNeil
  Łarysa Neiland
6:4, 6:0
Zwyciężczyni 11. 28 maja 1995 Strasburg Ceglana   Lindsay Davenport   Sabine Appelmans
  Miriam Oremans
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 12. 24 września 1995 Tokio (Nichirei) Twarda   Lindsay Davenport   Amanda Coetzer
  Linda Wild
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 13. 14 stycznia 1996 Sydney Twarda   Lindsay Davenport   Lori McNeil
  Helena Suková
6:3, 6:3
Finalistka 16. 28 stycznia 1996 Australian Open Twarda   Lindsay Davenport   Chanda Rubin
  Arantxa Sánchez Vicario
5:7, 6:2, 4:6
Finalistka 17. 7 kwietnia 1996 Hilton Head Ceglana   Gigi Fernández   Jana Novotná
  Arantxa Sánchez Vicario
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 14. 7 czerwca 1996 French Open Ceglana   Lindsay Davenport   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
6:2, 6:1
Zwyciężczyni 15. 30 lipca 1996 Igrzyska Olimpijskie, Atlanta Twarda   Gigi Fernández   Jana Novotná
  Helena Suková
7:6(6), 6:4
Finalistka 18. 11 sierpnia 1996 Montreal Twarda   Helena Suková   Łarysa Neiland
  Arantxa Sánchez Vicario
6:7(1), 1:6
Zwyciężczyni 16. 10 listopada 1996 Oakland Dywanowa (hala)   Lindsay Davenport   Irina Spîrlea
  Nathalie Tauziat
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 17. 24 listopada 1996 WTA Tour Championships Dywanowa (hala)   Lindsay Davenport   Jana Novotná
  Arantxa Sánchez Vicario
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 18. 6 kwietnia 1997 Hilton Head Ceglana   Martina Hingis   Lindsay Davenport
  Jana Novotná
7:5, 4:6, 6:1
Zwyciężczyni 19. 24 maja 1997 Madryt Ceglana   Arantxa Sánchez Vicario   Inés Gorrochategui
  Irina Spîrlea
6:3, 6:2
Finalistka 19. 8 czerwca 1997 French Open Ceglana   Lisa Raymond   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
2:6, 3:6
Finalistka 20. 16 sierpnia 1998 Boston Twarda   Mariaan de Swardt   Lisa Raymond
  Rennae Stubbs
4:6, 4:6
Finalistka 21. 27 września 1998 Tokio (Toyota) Twarda   Arantxa Sánchez Vicario   Anna Kurnikowa
  Monica Seles
4:6, 4:6
Finalistka 22. 17 stycznia 1999 Sydney Twarda   Anke Huber   Jelena Lichowcewa
  Ai Sugiyama
3:6, 6:2, 0:6
Finalistka 23. 14 marca 1999 Indian Wells Twarda   Jana Novotná   Martina Hingis
  Anna Kurnikowa
2:6, 2:6
Finalistka 24. 28 marca 1999 Miami Twarda   Monica Seles   Martina Hingis
  Jana Novotná
6:0, 4:6, 6:7(1)

Występy w Turnieju MistrzyńEdytuj

W grze pojedynczejEdytuj

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
1989 I runda   Martina Navrátilová 2:6, 3:6
1990 Półfinał   Monica Seles 3:6, 4:6
1991 Ćwierćfinał   Monica Seles 3:6, 2:6
1992 I runda   Jana Novotná 6:7(3), 2:6
1993 I runda   Amanda Coetzer 1:6, 6:1, 3:6
1995 Ćwierćfinał   Steffi Graf 3:6, 4:6
1997 Ćwierćfinał   Irina Spîrlea 7:5, 2:6, 5:7

W grze podwójnejEdytuj

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1991 Półfinał   Zina Garrison   Gigi Fernández
  Jana Novotná
3:6, 6:3, 1:6
1992 Ćwierćfinał   Zina Garrison   Martina Navrátilová
  Pam Shriver
1:6, 4:6
1996 Zwycięstwo   Lindsay Davenport   Jana Novotná
  Arantxa Sánchez Vicario
6:3, 6:2

Występy w turnieju WTA Doubles ChampionshipsEdytuj

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1994 Ćwierćfinał   Kathy Rinaldi   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
0:6, 0:6

Występy w Igrzyskach OlimpijskichEdytuj

Gra pojedynczaEdytuj

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo   Stany Zjednoczone [4]
I runda   Chiny: Chen Li Ling 6:2, 6:3
II runda   Kanada: Patricia Hy 6:2, 1:6, 12:10
III runda   WNP: Natalla Zwierawa 7:6(9), 6:1
Ćwierćfinał   Szwajcaria: Manuela Maleewa-Fragniere [6] 5:7, 6:1, 6:0
Półfinał   Niemcy: Steffi Graf [1] 4:6, 2:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atlancie 1996, reprezentując państwo   Stany Zjednoczone [7]
I runda   Rosja: Jelena Lichowcewa 6:2, 6:4
II runda   Chińskie Tajpej: Wang Shi-Ting 7:6(4), 2:6, 6:1
III runda   Argentyna: Inés Gorrochategui [W] 6:0, 6:3
Ćwierćfinał   Hiszpania: Conchita Martínez [2] 7-5 6-3
Półfinał   Stany Zjednoczone: Lindsay Davenport [9] 2:6, 6:7(6)
O brązowy medal   Czechy: Jana Novotná [6] 6:7(6), 4:6

Gra podwójna kobietEdytuj

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie 1992, reprezentując państwo   Stany Zjednoczone
I runda   Gigi Fernández [2]   Holandia: Nicole Muns-Jagerman, Brenda Schultz 6:0, 6:0
II runda   Niemcy: Steffi Graf, Anke Huber 7:6(3), 6:4
Ćwierćfinał   Związek Południowej Afryki: Mariaan De Swardt, Elna Reinach [6] 7:5, 6:7(6), 6:8
Półfinał   WNP: Leila Meschi, Natalla Zwierawa [4] 6:4, 7:5
O złoty medal   Hiszpania: Conchita Martínez, Arantxa Sánchez Vicario [1] 7:5, 2:6, 6:2
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atlancie 1996, reprezentując państwo   Stany Zjednoczone
I runda   Gigi Fernández [1] wolny los 6:0, 6:0
II runda   Francja: Mary Pierce, Nathalie Tauziat 6:4, 6:3
Ćwierćfinał   Wielka Brytania: Valda Lake, Clare Wood 6:2, 6:1
Półfinał   Holandia: Manon Bollegraf, Brenda Schultz-McCarthy [3] 7:5, 7:6(3)
O złoty medal   Czechy: Jana Novotná, Helena Suková [2] 7:6(6), 6:4

UwagiEdytuj

  1. Strona wtatennis.com podaje 17 zwycięstw WTA i 2 ITF, ale w historii występów nie ma żadnego zwycięstwa ITF – tak zostały najprawdopodobniej zwycięstwa podczas Igrzysk Olimpijskich.
  2. Finał nie został rozegrany.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj