Otwórz menu główne

Manon Bollegraf

holenderska tenisistka

Manon Bollegraf (ur. 10 kwietnia 1964 w ’s-Hertogenbosch) – tenisistka holenderska, specjalistka gry podwójnej, zwyciężczyni czterech turniejów wielkoszlemowych w grze mieszanej, reprezentantka w Pucharze Federacji, olimpijka.

Manon Bollegraf
Państwo  Holandia
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1964
’s-Hertogenbosch
Wzrost 173
Masa ciała 64
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1985
Zakończenie kariery 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 29 (9 lipca 1990)
Australian Open 3R (1989)
Roland Garros QF (1992)
Wimbledon 3R (1991)
US Open 2R (1988-1990, 1995)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 26 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (16 lutego 1998)
Australian Open SF (1995, 1996)
Roland Garros QF (1992, 1993, 1996, 1997)
Wimbledon F (1997)
US Open SF (1997)

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Kariera zawodowa praworęcznej Holenderki przypadła na lata 1983-2000, ale od 1996 występowała wyłącznie w turniejach deblowych. Odniosła łącznie 26 zwycięstw w turniejach deblowych rangi WTA Tour, wygrała również jeden turniej w grze pojedynczej. Zarobiła na korcie przeszło dwa miliony dolarów. Jej najlepszym sezonem w karierze był rok 1997, kiedy wygrała pięć turniejów deblowych, była w finale Wimbledonu w deblu, w półfinale US Open i ćwierćfinałach pozostałych dwóch turniejów wielkoszlemowych, a ponadto wygrała US Open i Australian Open w mikście. Starty te dały jej pozycję nr 4 w rankingu światowym deblistek (w lutym 1998).

Najlepsze wyniki osiągała w parze z Amerykanką Nicole Arendt. W finale Wimbledonu 1997 para Bollegraf-Arendt uległa ówczesnym liderkom kobiecego debla, Białorusince Natalli Zwierawej i Amerykance Gigi Fernández (6:7, 4:6). Skuteczne pary Bollegraf tworzyła również m.in. z Meredith McGrath, Martiną Navrátilovą (grały razem w 1994, kiedy Navrátilová zamierzała zakończyć karierę sportową), Katriną Adams, Rennae Stubbs, Łarysą Sawczenko-Neiland. Sukcesy w mikście odnosiła wspólnie z Amerykaninem Rickiem Leachem i rodakiem Tomem Nijssenem. Skutecznie grała do końca kariery - w swoim ostatnim występie turniejowym dotarła do finału deblowego Masters 2000 (Chase Champioships) w Nowym Jorku, ulegając razem z Arendt Martinie Hingis i Annie Kurnikowej 2:6, 3:6.

Do 1995 łączyła starty deblowe z grą pojedynczą. W latach 1989-1992 była klasyfikowana w czołowej pięćdziesiątce rankingu, najwyżej w lipcu 1990 - jako nr 29. Jedyne zwycięstwo turniejowe odniosła w 1989, pokonując w finale w Oklahomie Leilę Meschi 6:4, 6:4. Była również kilkakrotnie w finałach turniejowych (Oklahoma 1990, porażka z Amy Frazier; Denver 1991, porażka z Lori McNeil), a w 1992 doszła w singlu do ćwierćfinału wielkoszlemowego French Open, pokonując po drodze Manuelę Maleewą (wówczas nr 10 WTA) i Nathalie Tauziat (nr 14 WTA); przegrała z Hiszpanką Arantxą Sánchez Vicario (nr 5 WTA). Bollegraf odniosła w karierze również zwycięstwo nad Sánchez Vicario, a wśród innych zawodniczek, które udało się jej pokonać, były m.in. Amanda Coetzer, Jo Durie, Zina Garrison, Sabine Hack, Julie Halard-Decugis, Conchita Martínez, Natalija Medwediewa, Raffaella Reggi, Chanda Rubin, Barbara Paulus, Brenda Schultz.

W latach 1988-1999 występowała w reprezentacji narodowej w Pucharze Federacji. Grała głównie jako deblistka, ale w początkowym okresie zaliczyła także kilkanaście pojedynków singlowych. Bilans jej występów to 15 wygranych i 15 porażek. W 1996 uczestniczyła w Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie, w parze z Schultz docierając do półfinału. Nie udało się jej jednak zdobyć medalu - w półfinale od Holenderek lepsza okazała się para amerykańska Gigi Fernández i Mary Joe Fernández, a w meczu o brązowy medal Hiszpanki Sánchez Vicario i Martínez. W 2006 roku Bollegraf objęła funkcję kapitana reprezentacji Holandii w Pucharze Federacji.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku w (styczniu i grudniu), za to nie został rozegrany w 1986 roku.

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 Tytuły Z-P
Australian Open NH 2R 2R 3R 2R 1R 1R 1R 1R 2R 0 / 9 6 – 9
French Open A 2R 1R 3R 1R 1R QF 1R 1R A 0 / 8 7 – 8
Wimbledon A A 2R 1R 1R 3R 2R 1R 1R A 0 / 7 4 – 7
US Open A A 2R 2R 2R 1R A 1R 1R 2R 0 / 7 4 – 7
Ranking na koniec roku 140 115 119 38 32 49 44 161 109 158 0 / 31 21 – 31

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 Tytuły Z-P
Australian Open NH 1R QF 2R 1R QF QF 3R QF SF SF QF QF QF A 0 / 13 31 – 13
French Open A 1R 2R 2R 3R 3R QF QF 3R 3R QF QF 3R 2R 3R 0 / 14 27 – 14
Wimbledon A 2R 3R 3R 1R QF 3R 1R SF 3R 3R F 3R QF 2R 0 / 14 28 – 14
US Open A A 1R 2R 3R QF A 3R QF 2R QF SF 2R QF 1R 0 / 12 23 – 12
Ranking na koniec roku 116 90 44 21 24 23 19 18 9 8 15 7 18 33 17 0 / 53 109 – 53

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 Tytuły Z-P
Australian Open NH A A SF A 1R 2R 2R 2R 1R 2R W 1R SF A 1 / 10 15 – 9
French Open A A SF W 2R 1R SF 3R 2R 2R SF SF QF 2R 2R 1 / 13 22 – 12
Wimbledon A A 1R 3R 3R 2R SF F 1R 1R 1R QF 1R 3R QF 0 / 13 22 – 13
US Open A A A SF QF W A QF 1R 1R F W 1R 1R A 2 / 10 20 – 8
4 / 46 79 – 42

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Doubles Championships
1971

1987
Virginia Slims Circuit
Grand Prix Series
Colgate Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 3 (1–2)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 5 marca 1989 Oklahoma City Twarda (hala)   Leila Meschi 6:4, 6:4
Finalistka 1. 25 lutego 1990 Oklahoma City Twarda (hala)   Amy Frazier 4:6, 2:6
Finalistka 2. 17 lutego 1991 Aurora Twarda   Lori McNeil 3:6, 4:6

Gra podwójna 56 (26–30)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 7 grudnia 1986 Buenos Aires Ceglana   Nicole Muns-Jagerman   Lori McNeil
  Mercedes Paz
1:6, 6:2, 1:6
Zwyciężczyni 1. 22 maja 1988 Strasburg Ceglana   Nicole Provis   Jenny Byrne
  Janine Tremelling
7:5, 6:7(11), 6:3
Zwyciężczyni 2. 26 lutego 1989 Wichita Twarda (hala)   Lise Gregory   Sandy Collins
  Leila Meschi
6:2, 7:6(5)
Finalistka 2. 14 maja 1989 Rzym Ceglana   Mercedes Paz   Elizabeth Smylie
  Janine Tremelling
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 23 lipca 1989 Bruksela Ceglana   Mercedes Paz   Carin Bakkum
  Simone Schilder
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 4. 22 października 1989 Bayonne Twarda (hala)   Catherine Tanvier   Elna Reinach
  Raffaella Reggi
7:6(3), 7:5
Zwyciężczyni 5. 12 listopada 1989 Nashville Twarda   Meredith McGrath   Natalija Medwediewa
  Leila Meschi
1:6, 7:6(5), 7:6(4)
Zwyciężczyni 6. 11 lutego 1990 Wichita Twarda   Meredith McGrath   Mary-Lou Daniels
  Wendy White
6:0, 6:2
Finalistka 3. 25 lutego 1990 Oklahoma City Twarda (hala)   Lise Gregory   Mary-Lou Daniels
  Wendy White
5:7, 2:6
Finalistka 4. 16 września 1990 Orlando, WTA Doubles Ceglana   Meredith McGrath   Łarysa Sawczenko-Neiland
  Natalla Zwierawa
4:6, 1:6
Finalistka 5. 30 września 1990 Lipsk Dywanowa (hala)   Jo Durie   Lise Gregory
  Gretchen Magers
6:4, 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 7. 14 października 1990 Zurych Dywanowa (hala)   Eva Pfaff   Catherine Suire
  Dianne Van Rensburg
7:5, 6:4
Finalistka 6. 26 maja 1991 Strasburg Ceglana   Mercedes Paz   Lori McNeil
  Stephanie Rehe
7:6(2), 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 8. 6 października 1991 Lipsk Dywanowa (hala)   Isabelle Demongeot   Jill Hetherington
  Kathy Rinaldi
6:4, 6:3
Finalistka 7. 5 stycznia 1992 Brisbane Twarda   Nicole Provis   Łarysa Neiland
  Jana Novotná
4:6, 3:6
Finalistka 7. 23 lutego 1992 Oklahoma City Twarda (hala)   Katrina Adams   Lori McNeil
  Nicole Provis
6:3, 4:6, 6:7(6)
Finalistka 8. 3 maja 1992 Hamburg Ceglana   Arantxa Sánchez Vicario   Steffi Graf
  Rennae Stubbs
6:4, 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 9. 10 maja 1992 Waregem Ceglana   Caroline Vis   Jelena Brjukowec
  Petra Langrová
6:4, 6:3
Finalistka 10. 21 lutego 1993 Oklahoma City Twarda (hala)   Katrina Adams   Patty Fendick
  Zina Garrison-Jackson
3:6, 2:6
Zwyciężczyni 10. 28 marca 1993 Houston Ceglana   Katrina Adams   Jewgienija Maniokowa
  Radka Zrubáková
6:3, 5:7, 7:6(7)
Finalistka 11. 4 kwietnia 1993 Hilton Head Ceglana   Katrina Adams   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
3:6, 1:6
Zwyciężczyni 11. 7 listopada 1993 Quebec Dywanowa (hala)   Katrina Adams   Katerina Maleewa
  Nathalie Tauziat
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 12. 14 listopada 1993 Filadelfia Dywanowa (hala)   Katrina Adams   Conchita Martínez
  Łarysa Neiland
6:2, 4:6, 7:6(7)
Finalistka 12. 6 lutego 1994 Tokio Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Pam Shriver
  Elizabeth Smylie
3:6, 6:3, 6:7(3)
Finalistka 13. 13 lutego 1994 Chicago Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
3:6, 6:3, 4:6
Finalistka 14. 20 lutego 1994 Oklahoma City Twarda   Katrina Adams   Patty Fendick
  Meredith McGrath
6:7(3), 2:6
Finalistka 15. 27 lutego 1994 Indian Wells Twarda   Helena Suková   Lindsay Davenport
  Lisa Raymond
2:6, 4:6
Finalistka 16. 6 marca 1994 Delray Beach Twarda   Helena Suková   Jana Novotná
  Arantxa Sánchez Vicario
2:6, 0:6
Zwyciężczyni 13. 27 marca 1994 Houston Ceglana   Martina Navrátilová   Katrina Adams
  Zina Garrison-Jackson
6:4, 6:2
Finalistka 17. 2 października 1994 Lipsk Dywanowa (hala)   Łarysa Neiland   Patty Fendick
  Meredith McGrath
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 14. 9 października 1994 Zurych Dywanowa (hala)   Martina Navrátilová   Patty Fendick
  Meredith McGrath
7:6(3), 6:1
Finalistka 18. 16 października 1994 Filderstadt Twarda (hala)   Łarysa Neiland   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
6:7(5), 4:6
Zwyciężczyni 15. 23 października 1994 Brighton Dywanowa (hala)   Łarysa Neiland   Mary Joe Fernández
  Jana Novotná
4:6, 6:2, 6:3
Finalistka 19. 15 stycznia 1995 Hobart Twarda   Łarysa Neiland   Kyōko Nagatsuka
  Ai Sugiyama
6:2, 4:6, 2:6
Finalistka 20. 19 lutego 1995 Paryż Dywanowa (hala)   Rennae Stubbs   Meredith McGrath
  Łarysa Neiland
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 16. 2 kwietnia 1995 Hilton Head Ceglana   Nicole Arendt   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
0:6, 6:3, 6:4
Finalistka 21. 9 kwietnia 1995 Amelia Island Ceglana   Nicole Arendt   Amanda Coetzer
  Inés Gorrochategui
2:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 17. 16 kwietnia 1995 Houston Ceglana   Nicole Arendt   Rene Simpson
  Wiltrud Probst
6:4, 6:2
Finalistka 22. 30 maja 1995 Edynburg, WTA Doubles Ceglana   Rennae Stubbs   Meredith McGrath
  Łarysa Neiland
2:6, 6:7(2)
Zwyciężczyni 18. 18 czerwca 1995 Birmingham Trawiasta   Rennae Stubbs   Nicole Bradtke
  Kristine Radford
3:6, 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 19. 8 października 1995 Zurich Twarda (hala)   Nicole Arendt   Chanda Rubin
  Caroline Vis
6:4, 6:7(4), 6:4
Zwyciężczyni 20. 5 listopada 1995 Quebec Dywanowa (hala)   Nicole Arendt   Rennae Stubbs
  Lisa Raymond
7:6(6), 4:6, 6:2
Zwyciężczyni 21. 3 marca 1996 Linz Dywanowa (hala)   Meredith McGrath   Rennae Stubbs
  Helena Suková
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 22. 26 maja 1996 Edynburg, WTA Doubles Ceglana   Nicole Arendt   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
6:3, 2:6, 7:6(6)
Zwyciężczyni 23. 23 lutego 1997 Hanower Dywanowa (hala)   Nicole Arendt   Łarysa Neiland
  Brenda Schultz-McCarthy
4:6, 6:3, 7:6(4)
Finalistka 23. 13 kwietnia 1997 Amelia Island Ceglana   Nicole Arendt   Lindsay Davenport
  Jana Novotná
3:6, 0:6
Zwyciężczyni 24. 11 maja 1997 Rzym Ceglana   Nicole Arendt   Conchita Martínez
  Patricia Tarabini
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 25. 24 maja 1997 Edynburg, WTA Doubles Ceglana   Nicole Arendt   Rachel McQuillan
  Nana Miyagi
6:1, 3:6, 7:5
Nierozstrzygnięte 24. 22 czerwca 1997 Eastbourne Trawiasta   Nicole Arendt   Lori McNeil
  Helena Suková
mecz nie odbył się
z powodu opadów deszczu
Finalistka 25. 6 lipca 1997 Wimbledon Trawiasta   Nicole Arendt   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
6:7(4), 4:6
Finalistka 26. 17 sierpnia 1997 Toronto Twarda   Nicole Arendt   Yayuk Basuki
  Caroline Vis
6:3, 5:7, 4:6
Zwyciężczyni 26. 24 sierpnia 1997 Atlanta Twarda   Nicole Arendt   Alexandra Fusai
  Nathalie Tauziat
6:7(5), 6:3, 6:2
Finalistka 27. 8 listopada 1998 Lipsk Dywanowa (hala)   Irina Spîrlea   Jelena Lichowcewa
  Ai Sugiyama
3:6, 7:6(2), 1:6
Finalistka 28. 9 kwietnia 2000 Miami Twarda   Nicole Arendt   Julie Halard-Decugis
  Ai Sugiyama
6:4, 5:7, 4:6
Finalistka 29. 7 maja 2000 Hamburg Ceglana   Nicole Arendt   Anna Kurnikowa
  Natalla Zwierawa
7:6(5), 2:6, 4:6
Finalistka 30. 19 listopada 2000 Nowy Jork Dywanowa (hala)   Nicole Arendt   Martina Hingis
  Anna Kurnikowa
2:6, 3:6

Gra mieszana 6 (4–2)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 czerwca 1989 French Open Ceglana   Tom Nijssen   Arantxa Sánchez Vicario
  Horacio de la Peña
6:3, 6:7(3), 6:2
Zwyciężczyni 2. 7 września 1991 US Open Twarda   Tom Nijssen   Arantxa Sánchez Vicario
  Emilio Sánchez
6:2, 7:6(2)
Finalistka 1. 4 lipca 1993 Wimbledon Trawiasta   Tom Nijssen   Martina Navrátilová
  Mark Woodforde
3:6, 4:6
Finalistka 2. 7 września 1996 US Open Twarda   Rick Leach   Lisa Raymond
  Patrick Galbraith
6:7(6), 6:7(4)
Zwyciężczyni 3. 25 stycznia 1997 Australian Open Twarda   Rick Leach   Łarysa Neiland
  John-Laffnie de Jager
6:3, 6:7(5), 7:5
Zwyciężczyni 4. 6 września 1997 US Open Twarda   Rick Leach   Mercedes Paz
  Pablo Albano
3:6, 7:5, 7:6(3)

Występy w Turnieju MistrzyńEdytuj

W grze podwójnejEdytuj

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1993 Ćwierćfinał   Katrina Adams   Gigi Fernández
  Natalla Zwierawa
3:6, 4:6
1994 Półfinał   Martina Navrátilová   Jana Novotná
  Arantxa Sánchez Vicario
2:6, 4:6
1995 Półfinał   Nicole Arendt   Jana Novotná
  Arantxa Sánchez Vicario
6:7(7), 6:2, 2:6
1997 Półfinał   Nicole Arendt   Alexandra Fusai
  Nathalie Tauziat
3:6, 2:3 krecz
2000 Finał   Nicole Arendt   Martina Hingis
  Anna Kurnikowa
2:6, 3:6

Występy w turnieju WTA Doubles ChampionshipsEdytuj

Występy w Igrzyskach OlimpijskichEdytuj

Gra podwójnaEdytuj

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atlancie 1996, reprezentując państwo   Holandia
I runda   Brenda Schultz-McCarthy [3]   Ukraina Olga Lugina / Natalija Medwediewa walkower
II runda   Węgry Virág Csurgó / Andrea Temesvári 7:6(5), 7:6(5)
Ćwierćfinał   Szwajcaria Martina Hingis / Patty Schnyder [WC] 6:4, 6:3
Półfinał   Stany Zjednoczone: Gigi Fernández, Mary Joe Fernández [1] 5:7, 6:7(3)
O brązowy medal   Hiszpania: Conchita Martínez, Arantxa Sánchez Vicario [4] 1:6, 3:6

BibliografiaEdytuj