Ulica Floriana Krygiera w Szczecinie

ulica w Szczecinie
(Przekierowano z Autostrada Poznańska)

Ulica Floriana Krygiera (do 13 marca 2015 roku ulica Autostrada Poznańska[1]) – ulica w Szczecinie, jedna z czterech arterii drogowych, łączących lewobrzeże Szczecina z resztą Polski. Jest ponad ośmiokilometrowym łącznikiem pomiędzy ul. Cukrową na Gumieńcach, a ul. Granitową w Podjuchach.

ulica Floriana Krygiera
Gumieńce, Pomorzany, Międzyodrze-Wyspa Pucka, Podjuchy
Państwo  Polska
Miejscowość Szczecin
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
ulica Floriana Krygiera
ulica Floriana Krygiera
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Floriana Krygiera
ulica Floriana Krygiera
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
ulica Floriana Krygiera
ulica Floriana Krygiera
53,379377°N 14,544122°E/53,379377 14,544122
Długość 8,3 km
Osiedla Szczecina Gumieńce,
Międzyodrze,
Podjuchy
Zdjęcie
Most im. Karola Świerczewskiego nad Odrą Zach. (widok ogólny z południa, Dziewoklicz)
Most im. Karola Świerczewskiego nad Odrą Zach. (widok ogólny z południa, Dziewoklicz)
DK13
DK31

Na krótkim odcinku pomiędzy skrzyżowaniem z ul. Cukrową a rondem Hakena prowadzi nią droga krajowa nr 13, na pozostałej części leży (od wiosny 2004) w ciągu drogi krajowej nr 31.

Przy ulicy Floriana Krygiera istnieje pięć skrzyżowań – skrzyżowanie z ul. Cukrową, rondo Hakena w kierunku Śródmieścia, rondo przy CH Auchan, zjazd do wsi Ustowo i Elektrociepłowni Pomorzany oraz skrzyżowanie z ul. Granitową na wschodnim krańcu ulicy. Przy trasie położone jest kąpielisko miejskie Dziewoklicz, do którego ulica stanowi jedyny dojazd. Ulicą prowadzą linie autobusów miejskich nr 61 i 62 obsługiwane przez SPA Dąbie.

HistoriaEdytuj

 
Węzeł z ul. Ustowską; w głębi rondo nad ulicą – dojazd do CH Auchan Kołbaskowo

Ulica powstała przed rozpoczęciem II wojny światowej (w 1936 lub później) w większości na obszarze Międzyodrza równolegle do i na północ od Kanału Odyńca. Od podstaw zbudowano przeprawy mostowe nad Odrą Zachodnią i Regalicą oraz usypano wysokie nasypy ziemne na polderach położonych między tymi rzekami. Miała służyć niemal wyłącznie szybkiemu przemieszczaniu się w kierunku wschodnim wojsk garnizonu szczecińskiego i innych garnizonów stacjonujących w położonej na zachód od Szczecina części prowincji Pomorze[2]. W czasie działań wojennych, w kwietniu 1945, mosty na Odrze i Regalicy zostały wysadzone w powietrze przez wycofujące się oddziały wojsk hitlerowskich, by utrudnić Armii Czerwonej przypuszczenie ataku okrążającego na Szczecin.

27 kwietnia 1945, następnego dnia po wkroczeniu do miasta, żołnierze Armii Czerwonej przeprowadzili dwudniową operację budowania mostów pontonowych na Regalicy i Odrze w ciągu komunikacyjnym ulicy Floriana Krygiera. 8 lutego 1948[2] w obecności ambasadora Wielkiej Brytanii oddano do użytku dwa tymczasowe stalowe mosty będące darem rządu brytyjskiego. Fakt ten umożliwił ponowne skomunikowanie i przyłączenie do Szczecina prawobrzeżnych dzielnic – Podjuch, Żydowiec, Zdrojów i Klucza leżących początkowo w okresie powojennym w granicach ówczesnego powiatu gryfińskiego.

Uroczyste otwarcie ulicy po odbudowie ze zniszczeń wojennych nastąpiło 19 grudnia 1959. Nadano jej nazwę Autostrada Poznańska ze względu na równoległe położenie względem magistrali kolejowej łączącej Szczecin z Poznaniem. Nasyp pod ową magistralę i ulicę usypano z ziemi wykopanej na poczet Kanału Odyńca. W ciągu ulicy znalazły się prowizoryczne mosty drogowe – zbudowane i zaprojektowane przez Ludowe Wojsko Polskie – posadowione na żelbetowych poniemieckich filarach i przyczółkach uzupełnionych o drewnianej konstrukcji estakady dojazdowe. Most nad Odrą otrzymał imię gen. Karola Świerczewskiego, a most nad Regalicą – imię I Armii Wojska Polskiego. Stalowe konstrukcje przęseł mostu wykonała Stocznia Szczecińska im A. Warskiego[2].

Decyzją Rady Miasta Szczecina w 2001 roku nadano imię Hermanna Hakena wybudowanemu w ramach modernizacji DK13 rondu o średnicy 120 m u zbiegu ul. Floriana Krygiera z ul. Południową. W tym samym czasie zmodernizowano zachodni odcinek ulicy pomiędzy ul. Cukrową a rondem Hakena.

W ramach realizacji I i II etapu przebudowy ulicy do dwujezdniowej drogi klasy G, 28 kwietnia 2006 gmina Miasto Szczecin podpisała umowę z Płockim Przedsiębiorstwem Robót Mostowych o/Poznań na wykonanie dwóch jednojezdniowych trójprzęsłowych mostów nad Odrą i Regalicą wraz z wiaduktami dojazdowymi w ciągu 24-27 miesięcy. Wykonawcą stalowych przęseł nowych mostów był Mostostal Chojnice, a zmontowane zostały, podobnie jak przed 50 laty, w Stoczni Szczecińskiej. W międzyczasie główny wykonawca przejęty został przez zagranicznego inwestora i zmienił nazwę na Bilfinger Berger Polska. Pod koniec maja 2008 Prezydent Miasta Szczecina przy współudziale Polskiego Radia Szczecin i szczecińskiej redakcji Gazety Wyborczej ogłosił konkurs na nazwy dla nowych mostów. Rada Miasta Szczecina zatwierdziła wyłonione w konkursie nazwy: Pomorzan dla mostu nad Odrą Zachodnią oraz Gryfitów dla przeprawy przez Regalicę. Oficjalne otwarcie ruchu na nowych mostach nastąpiło 29 sierpnia 2008. Jednocześnie stare mosty zostały zamknięte.

W 2007 roku na koszt właściciela nowo powstającego Centrum Handlowego AuchanKołbaskowo” rozpoczęła się przebudowa zachodniego fragmentu ulicy (pomiędzy rondem Hakena a wiaduktem w ciągu ul. Nasypowej) – budowa ok. 1100 m drugiej jezdni[3] oraz ronda ponad głównymi jezdniami ulicy. Przebudowany fragment ulicy został dopuszczony do eksploatacji 4 listopada 2008.

W latach 2010–2011 (uruchomienie 16 czerwca 2011) zrealizowano IV etap modernizacji ciągu komunikacyjnego – na obecnej ul. Morwowej w pobliżu hotelu „Panorama” przy węźle Morwowa na autostradzie A6 powstało rondo ułatwiające obsługę tegoż węzła, które docelowo stanowić będzie wschodni początek arterii.

PlanyEdytuj

Budowa nowych mostów stanowić ma początek kompleksowej przebudowy arterii, która ma stać się drogą dwujezdniową na całej długości. Kolejne etapy modernizacji przewidują:

  • etap III – rozbiórka istniejących tymczasowych mostów i budowa w ich miejscu nowych, przebudowa ekowiaduktu nad ul. Potoczną, budowa przejścia podziemnego przy Dziewokliczu, rozbudowa wiaduktu kolejowego, budowę jezdni południowej i remont istniejącej północnej.
  • etap V – budowa nowego węzła drogowego nad ul. Granitową/Batalionów Chłopskich, budowa nowego odcinka drogi między tym węzłem drogowym a rondem zbudowanym w etapie IV po śladzie równoległym do przebiegu ul. Morwowej

W następnej kolejności planowane było również połączenie z projektowaną ul. Nowogdańską mającą stanowić drugą z głównych osi transportu drogowego szczecińskiego portu (obok DK10 – ciągu ulic Gdańskiej/Struga).

PrzypisyEdytuj

  1. DZ. URZ. WOJ. 2015.600 ogłoszony: 2015-02-26, Uchwała Nr V/49/15 Rady Miasta Szczecin z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie zmiany nazwy urzędowej ulicy w Szczecinie.
  2. a b c Ryszard Kotla, „Zeszyty szczecińskie – historia szczecińskich mostów – Lange Brücke, Hansa Brücke, Most Długi”, wyd. Publishers, 2002, ​ISBN 83-89029-30-8​.
  3. Google Maps.

Linki zewnętrzneEdytuj