Bartłomiej Macieja

polski szachista

Bartłomiej Macieja (ur. 4 października 1977 w Warszawie) – polski szachista, arcymistrz od 1999, indywidualny mistrz Europy z 2002, wielokrotny medalista mistrzostw Polski w szachach.

Bartłomiej Macieja
Ilustracja
Bartłomiej Macieja, Lublin 2010
Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

4 października 1977
Warszawa

Tytuł szachowy

arcymistrz (1999)

Ranking FIDE

2519

Miejsce w kraju

niesklasyfikowany na liście aktywnych

Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi
Strona internetowa

Kariera szachowaEdytuj

 
Bartłomiej Macieja, MŚ do 14 lat, Warszawa 1991

W 1991 zdobył w Warszawie brązowy medal mistrzostw świata juniorów do 14 lat (za Marcinem Kamińskim i Helgi Ássem Grétarssonem). W 1993 zwyciężył (wspólnie z Jackiem Gdańskim) w turnieju Cracovia 1993 w Krakowie[1], w 1994 został mistrzem Polski w kategorii do 18 lat, w 1995 zwyciężył w międzynarodowym turnieju w Zlinie, a w 1996 – w Budapeszcie (turniej First Saturday FS02 GM). W 1998 podzielił I m. (wspólnie z Liviu-Dieterem Nisipeanu, Vlastimilem Babulą i Zoltanem Almasim) w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Krynicy, natomiast w 2000 powtórzył to osiągnięcie (wspólnie z Jozsefem Pinterem, Aleksandrem Czerninem, Pawłem Blehmem i Władysławem Niewiedniczym) w kolejnym turnieju strefowym, rozegranym w Budapeszcie. Również w 2000 zwyciężył (wspólnie z Jirim Stockiem) w Preszowie. W 2001 triumfował na Bermudach oraz podzielił I m. (wspólnie z Janem Timmanem) w otwartym turnieju w Curaçao. Największy sukces w karierze osiągnął w 2002, zdobywając w Batumi tytułu indywidualnego mistrza Europy[2]. W tym samym roku pokonał 5:3 Judit Polgár w rozegranym w Budapeszcie meczu szachów szybkich. W 2003 podzielił II m. (za Aleksiejem Szyrowem, wspólnie z Wiktorem Korcznojem) w Reykjavíku oraz ponownie zwyciężył w Curaçao, a w 2005 – na Bermudach. W 2006 zajął II m. (za Ivanem Ivaniseviciem) w memoriale Borislava Kosticia, natomiast w 2007 podzielił I m. w Grodzisku Mazowieckim. W 2008 zwyciężył (wspólnie z Loekiem Van Wely) w niewielkim, ale silnie obsadzonym turnieju w Wolvedze. W 2009 podzielił I m. w kołowym turnieju w Oslo (wspólnie z Aloyzasem Kveinysem, Emanuelem Bergiem, Jonem Ludvigiem Hammerem i Leifem Johannessenem)[3] oraz zwyciężył w Ciudad Bolivar. W 2010 podzielił I miejsca w II Międzynarodowym Arcymistrzowskim Turnieju Szachowym im. Unii Lubelskiej w Lublinie (wspólnie z Borysem Graczewem i Mateuszem Bartlem)[4] oraz w V Międzynarodowym Turnieju Szachowym Klubu „Polonia” we Wrocławiu (wspólnie z Radosławem Wojtaszkiem), natomiast w 2011 zwyciężył w meksykańskim mieście León[5] oraz w otwartym turnieju we Wrocławiu[6], podzielił również I m. (wspólnie z Lázaro Bruzónem Batistą i Siergiejem Tiwiakowem) w Bogocie. W 2012 samodzielnie zwyciężył w Meksyku[7]. W 2014 podzielił I m. w turniejach w Santa Clarze(wspólnie m.in. z Antonem Kowalowem i Samuelem Shanklandem)[8], Dallas (wspólnie z Warużanem Akobianem)[9] oraz Warszawie (memoriał Mieczysława Najdorfa, wspólnie m.in. z Tigranem L. Petrosjanem, Władimirem Fiedosiejewem i Michałem Krasenkowem)[10], jak również zwyciężył w Greensboro[11].

Wielokrotnie (debiut: 1992) startował w turniejach o indywidualne mistrzostw Polski seniorów, w 2004 zdobywając w Warszawie złoty medal. Pięć lat później, w 2009 w Chotowej ponownie okazał się najlepszy. W swoim dorobku ma również cztery medale srebrne (1998, 2002, 2008, 2012) i dwa brązowe (1999, 2000). Czterokrotnie startował w mistrzostwach świata FIDE systemem pucharowym:

Poza tym, w latach 2002, 2005 i 2007 uczestniczył w turniejach o Puchar Świata, najlepszy wynik uzyskując w 2007, kiedy po pokonaniu Viktora Laznicki i Tejmura Radżabowa awansował do grona 32 najlepszych szachistów tego turnieju (w 1/16 finału przegrał – po dogrywce – z Krishnanem Sasikiranem)[12].

Wielokrotny reprezentant Polski w rozgrywkach drużynowych, m.in.:

Jest wielokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw Polski (reprezentując klub „Polonia” Warszawa): dwunastokrotnie złotym (z lat 1996, 1999–2006, 2009, 2011, 2012), pięciokrotnie srebrnym (1992, 1993, 1997, 1998, 2007) oraz dwukrotnie brązowym (1995, 2008), jak również trzykrotnym zdobywcą drużynowego Superpucharu Polski (2001, 2003, 2004). W barwach tej drużyny pięciokrotnie wywalczył wicemistrzostwo Europy drużyn klubowych (1997, 1999, 2001, 2003 i 2005), raz sięgając po medal brązowy (2002).

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 stycznia 2004, z wynikiem 2653 punktów zajmował wówczas 40. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród polskich szachistów[15].

Życie prywatneEdytuj

 
Alejandra Guerrero Rodríguez i Bartłomiej Macieja wraz ze świadkami ślubu

18 sierpnia 2012 zawarł w Celestynowie związek małżeński z meksykańską mistrzynią międzynarodową Alejandrą Guerrero Rodríguez, świadkami na ślubie byli arcymistrzowie Monika i Bartosz Soćkowie.

Obecnie mieszka w Brownsville w Teksasie, gdzie wykłada na Uniwersytecie Teksańskim[16].

Inne informacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj