Cefamandol, (łac. Cefamandolum) – antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn II generacji, wykazuje działanie bakteriobójcze. Ma zastosowanie w większości zakażeń bakteryjnych, dzięki oporności na działanie enzymów bakteryjnych skierowanych przeciwko niektórym antybiotykom.
Cefamandol
|
Nazewnictwo
|
|
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
kwas (6R,7R)-7-[[(2R)-2-hydroksy-2-fenyloacetylo]amino]-3-[[(1-metylo-1H-tetrazol-5-ilo)sulfanylo]metylo]-8-okso-5-tia-1-azabicyklo[4.2.0]okt-2-eno-2-karboksylowy
|
Inne nazwy i oznaczenia
|
farm.
|
Cefamandoli nafas
|
|
Ogólne informacje
|
Wzór sumaryczny
|
C18H18N6O5S2
|
Masa molowa
|
462,50 g/mol
|
Identyfikacja
|
Numer CAS
|
34444-01-4 30034-03-8 (sól sodowa)
|
PubChem
|
456255
|
DrugBank
|
DB01326
|
SMILES
|
CN1C(=NN=N1)SCC2=C(N3C(C(C3=O)NC(=O)C(C4=CC=CC=C4)O)SC2)C(=O)O
(=O)O
|
|
InChI
|
InChI=1S/C18H18N6O5S2/c1-23-18(20-21-22-23)31-8-10-7-30-16-11(15(27)24(16)12(10)17(28)29)19-14(26)13(25)9-5-3-2-4-6-9/h2-6,11,13,16,25H,7-8H2,1H3,(H,19,26)(H,28,29)/t11-,13-,16-/m1/s1
|
InChIKey
|
OLVCFLKTBJRLHI-AXAPSJFSSA-N
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
|
|
Klasyfikacja medyczna
|
ATC
|
J01 DC03
|
Stosowanie w ciąży
|
kategoria B
|
Farmakokinetyka
|
|
Działanie
|
przeciwbakteryjne
|
Okres półtrwania
|
32 min (dożylnie), 1 h (domięśniowo)
|
Wiązanie z białkami osocza i tkanek
|
75%
|
Wydalanie
|
z moczem
|
|
|
|
- Tarcefandol – proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań domięśniowych i dożylnych 1 g
- Mandol – proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań domięśniowych i dożylnych 0,5 g, 1 g i 2 g[1]
Domięśniowo lub dożylnie. Dawkę i częstotliwość stosowania ustala lekarz, zwykle 0,5–2 g w dawkach podzielonych co 4–6 godzin.
- ↑ WeronikaW. Żebrowska WeronikaW. (red.), LEKI encyklopedia dla pacjenta, wyd. piąte poprawione, Gdańsk 2001: Wydawnictwo medyczne MAKmed, s. 245-246, ISBN 83-88322-06-0 .
- Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna. ISBN 83-7430-006-X. Brak numerów stron w książce