Otwórz menu główne

Veolia Energia Poznań SA (dawniej Dalkia Poznań i Dalkia Poznań-ZEC) – spółka akcyjna z branży energetycznej z siedzibą w Poznaniu na Karolinie na osiedlu samorządowym Główna. Powstała 4 czerwca 2004 roku w wyniku prywatyzacji Zespołu Elektrociepłowni Poznańskich S.A. (ZEC Poznań S.A.) przez konsorcjum Dalkia Termika S.A. i Poznańskiej Energetyki Cieplnej S.A. (PEC S.A.). Przedsiębiorstwo jako podmiot prawa handlowego w formie jednoosobowej spółki skarbu państwa zostało utworzone w 1993 z przekształcenia powstałego w 1975 Zespołu Elektrociepłowni Poznań.

Veolia Energia Poznań
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Adres ul. Energetyczna 3
61-016 Poznań
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Paweł Orlof
Udziałowcy Veolia Energia Polska SA - 98,73 proc. , pozostali uprawnieni, w tym Miasto Poznań - 1,27 proc.
Nr KRS 0000052595
Zatrudnienie 809
Dane finansowe
Przychody 496 785,8 tys. PLN
Kapitał zakładowy 105 947 725,00 zł, wpłacony w całości
52°26′01,9″N 16°58′54,4″E/52,433861 16,981778
Strona internetowa

Elektrociepłownia Poznań Garbary EC-IEdytuj

Elektrociepłownia Poznań Garbary EC-I
 
Elektrownia Poznań-Garbary w 1929 roku
Państwo   Polska
Status Wyłączona
Moce
Łączna moc:
- moc termiczna 165 MW
Roczna prod. elektr. 4,954 TWh
Kluczowe daty
Rozpoczęcie budowy październik 1927
Włączenie do sieci 23 listopada 1929
Trwałe wyłączenie 2016[1]
52°25′01,20″N 16°56′37,10″E/52,417000 16,943640

Pierwsza elektrownia w Poznaniu uruchomiona została w 1904 przy ul. Grobla, lecz już wkrótce okazała się za mała na potrzeby miasta. Podjęto decyzję o budowie Elektrowni Garbary. Projekt architektoniczny wykonał Stefan Cybichowski, a prace budowlane rozpoczęto w październiku 1927. Obiekt uruchomiono 23 listopada 1929. Żelbetonowy budynek ustawiono na 2187 palach o długości od 6,5 do 10 metrów. Zużyto 900 ton stali do zbrojeń, 11 000 m³ żwiru i 425 wagonów cementu. Powierzchnia budynku głównego wyniosła 980 m², kotłowni - 2050 m², a rozdzielni - 450 m². Działały trzy kotły opalane miałem węglowym z grysikiem i dwa turbogeneratory, każdy o mocy 8/10 MW. Chłodzenie zapewniała woda z Warty, doprowadzana dwoma metrowej średnicy rurociągami. Każdy z kotłów miał własny, 28-metrowy komin. Od 1931 działał również czwarty kocioł (moc zakładu zwiększyła się o 20 MW)[2]. Sukcesywnie rozbudowywana w okresie przed II wojną światową i po wojnie, w 1952 osiągnęła moc 65 MW. W 1959 rozpoczęły się dostawy pary technologicznej z elektrowni, a w 1965 zaczęła się przebudowa elektrowni na elektrociepłownię.

W 1967 do miejskiej sieci ciepłowniczej Poznania dostarczono po raz pierwszy energię cieplną w wodzie gorącej, a 1969 zakończyła się modernizacja wszystkich turbin kondensacyjnych na ciepłownicze. W związku ze wzrostem produkcji energii cieplnej kosztem energii elektrycznej powstała potrzeba budowy EC-II Karolin.

2015 rok był ostatnim w eksploatacji obiektu[3]. Według koncepcji opracowanej przez władze miejskie w miejscu nieczynnej już elektrociepłowni mogłyby powstać budynki mieszkalne[3].

Dane techniczneEdytuj

Dane techniczne na rok 2002:

  • moc cieplna: 165 MW
  • moc elektryczna: 0 MW
  • produkcja ciepła: 632 TJ
  • produkcja energii elektrycznej: 4954 MWh

Elektrociepłownia Poznań Karolin EC-IIEdytuj

Elektrociepłownia Poznań Karolin EC-II
 
Widok ogólny EC II
Państwo   Polska
Status Aktywna
Liczba bloków energetycznych 3
Kluczowe daty
Rozpoczęcie budowy lata 70.[1]
Włączenie do sieci 1975[1]
 
Turbozespół bloku BC-50

Decyzję o budowie elektrowni podjęto w 1970 wobec coraz mniejszych możliwości rozbudowy EC-I Garbary. W 1975 miejska sieć ciepłownicza Poznania otrzymała pierwsze dostawy pary z EC-II z kotłów wodnych, w 1985 uruchomiono blok energetyczny nr 1 elektrociepłowni, składający się z dwóch kotłów BC-50 oraz turbozespołu 13UP65 umożliwiającego rozpoczęcie produkcji energii elektrycznej. W 1991 w EC-II Karolin uruchomiono blok ciepłowniczy BC-100 (blok nr 2), a w grudniu 1998 roku blok ciepłowniczo-kondensacyjny BK-100 (blok nr 3).

Dalkia stawia głównie na kogenerację – jest to sposób wytwarzania energii, w którym jednocześnie generowana jest energia elektryczna oraz ciepło. Jest to proces wysokosprawny, w którym energia może być wytwarzana z paliw takich jak np. węgiel, biomasa, gaz. Kogeneracja przyczynia się do ograniczenia emisji zanieczyszczeń oraz zmniejszenia zużycia paliw kopalnych.

W tradycyjnym układzie, energia elektryczna produkowana jest w elektrowni – ze sprawnością ok. 36%. Ciepło pochodzi z ciepłowni miejskich lub wytwarzane jest lokalnie w kotłach c.o. ze średnią sprawnością ok. 90%. W efekcie, by wytworzyć taką samą ilość energii w tradycyjnym układzie potrzeba 62% więcej energii pierwotnej (np. węgla), niż w układzie skojarzonym (w agregacie kogeneracyjnym – odzysk ciepła).

Z punktu widzenia ochrony środowiska, a w szczególności dbałości o czystość powietrza w Poznaniu, rozwój miejskiej sieci ciepłowniczej jest zjawiskiem bardzo korzystnym. Ciepło produkowane w elektrociepłowni zastępuje lokalne kotłownie i indywidualne paleniska węglowe (tzw. niska emisja) emitujące zanieczyszczenia, których w tak małych i prostych obiektach nie daje się skutecznie eliminować.

Kluczowe jest pozbywanie się rozproszonego spalania węgla na rzecz profesjonalnych, wysoko sprawnych instalacji, wyposażonych w zabezpieczenia o wysokiej skuteczności zatrzymywania pyłów, SO2 i innych zanieczyszczeń.

Odbiorcą energii elektrycznej elektrociepłowni jest Grupa Energetyczna Enea. Dalkia Poznań jest również największym dystrybutorem ciepła dla mieszkańców Poznania, Czerwonaka, Koziegłów i Swarzędza.

Na teren elektrociepłowni prowadzi bocznica kolejowej obwodnicy Poznania, po której wjeżdżają pociągi dostarczające paliwo: węgiel oraz mazut.

W Dalkii Poznań ZEC zmodernizowano jeden z kotłów, gdzie docelowo spala się w 100% tylko biomasa (kocioł fluidalny, BFB). Koszt wymiany kotłów w Poznaniu i Łodzi to 70 mln euro. To pierwsza tak duża modernizacja elektrociepłowni i przejścia całkowicie na biomasę w Polsce. Dzięki zmianie opału o 460 tys. ton rocznie spadnie emisja CO2, a Dalkia osiągnie 19,3% wykorzystania odnawialnych źródeł energii, który w Polsce w 2020 r. ma wynieść 15%. Rocznie w kotłach będzie spalanych ok. 600 tys. ton biomasy.

80% będą stanowiły odpady drzewne, a 20% biomasa z upraw rolnych. Koszty zakupu biomasy to ok. 170 mln zł rocznie. Część biomasy będzie pochodzić z ponad 2 tys. ha własnych plantacji roślin energetycznych – trawy miskantus i słomy z upraw zbóż oraz wierzby energetycznej czy produktów po przetworzeniu artykułów spożywczych, np. łusek słonecznika. Biomasa ma być dostarczana koleją. Gdyby np. poznański kocioł miał pracować non stop, to dziennie zakład musiałby przyjąć minimum 60-70 tirów. Energia z biomasy jest nawet 2 razy droższa od energii z węgla. Cena za energię nie zmieni się, bo Dalkia nie będzie musiała płacić za zakup uprawnień do emisji CO2 oraz uzyska dodatkowe pieniądze ze sprzedaży prądu wytworzonego podczas spalania biomasy.

Dane techniczneEdytuj

  • moc cieplna osiągana: 843 MW
  • moc elektryczna osiągana: 276 MW
  • ilość węgla spalonego w ciągu roku: 825 tys. ton
  • wysokość komina: 200 m

KominEdytuj

Charakterystyczny komin, o wysokości 200 metrów jest najwyższą budowlą w Poznaniu. Widoczny z daleka, zwłaszcza po zmroku za sprawą czerwonych świateł ostrzegawczych tzw. oświetlenie przeszkodowe dla samolotów zamontowanych w pięciu rzędach (z czego trzy rzędy mrugają). Na kominie zamontowane są anteny nadawcze kilku stacji radiowych[4].

Stacje nadawane z nadajnika na kominieEdytuj

Parametry[5]Edytuj

  • Wysokość posadowienia podpory anteny: 78 m n.p.m.
  • Wysokość obiektu: 200 m n.p.t.
  • Wysokość zawieszenia systemów antenowych: Radio: 156, 166, 180, 181, TV: 203 m n.p.t.
  • Właściciele nadajników: RS TV, Info-TV-FM i inni

RadioEdytuj

Radio
Lp. Program Właściciel Częstotliwość Moc nadajnika
1 Radio Złote Przeboje Grupa Radiowa Agory Sp. z o.o. 88,40 MHz 5 kW
2 Radio Eska Grupa Radiowa Time 93,00 MHz 10 kW
3 RMF Maxxx Grupa RMF 93,50 MHz 0,10 kW
4 Muzo.fm Cyfrowy Polsat 93,90 MHz 0,50 kW
5 Tok FM Inforadio Sp. z o.o. 97,70 MHz 0,10 kW
6 Radio Pogoda Grupa Radiowa Agory Sp. z. o.o 103,40 MHz 0,20 kW
7 RMF Classic Grupa RMF 103,90 MHz 0,50 kW
8 Rock Radio Grupa Radiowa Agory Sp. z o.o. 105,40 MHz 1 kW
9 VOX FM Grupa Radiowa Time 107,40 MHz 1 kW

Telewizja mobilnaEdytuj

Skład multipleksu Częstotliwość Kanał Moc nadajnika Polaryzacja Kompresja Rodzaj szyfrowania
MUX 4[6]

594 MHz[6] 36[6] 10 kW[6] pionowa[6] MPEG-4[6] Irdeto 3[6]

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Historia (pol.). Veolia – Energia dla Poznania. [dostęp 2019-04-24].
  2. Zbigniew Kopeć, Poznań między wojnami. Opowieść o życiu miasta 1918-1939, Łódź: Księży Młyn, 2013, s. 36, ISBN 978-83-7729-030-9, OCLC 891282668.
  3. a b   Piotr Fijałkowski, Mieszkania w elektrociepłowni Garbary. I może nowy most [w:] Gazeta Wyborcza [online], 11 czerwca 2014 [dostęp 2019-04-24] (pol.).
  4. Stacje nadawcze EC Karolin
  5. RadioPolska – niekomercyjny serwis poświęcony radiofonii i telewizji w Polsce", radiopolska.pl
  6. a b c d e f g Naziemna telewizja cyfrowa – informacje o nadajniku Poznań "Komin EC Karolin", sat-charts.eu

Linki zewnętrzneEdytuj

ZdjęciaEdytuj