Otwórz menu główne

Droga krajowa nr 41 (Polska)

droga krajowa w Polsce
Zobacz też: inne artykuły o drogach krajowych nr 41.

Droga krajowa nr 41 (DK41) – droga krajowa klasy G[1] w województwie opolskim przebiegająca przez powiat nyski oraz prudnicki o długości ok. 33 km. Łączy Nysę z Prudnikiem oraz granicą z Czechami (dawne Przejście graniczne Trzebina-Bartultovice). Poza tymi miejscowościami nie przebiega przez żadną miejscowość gminną lub o liczbie ludności większej niż 1000, co wyróżnia DK41 spośród dróg krajowych.

DK41
Długość 33 km
Województwa opolskie,
(powiat nyski),
(powiat prudnicki)
Zdjęcie
Prudnik (widok ku południowi)
Prudnik (widok ku południowi)

Jej znaczna część, wraz z drogami DK 40, DK 46 oraz wojewódzkimi nr 386 i 382, stanowi ruchliwy fragment łączący południowe obszary Górnego Śląska z zagłębiem Wałbrzyskim.

Historia numeracjiEdytuj

Na przestrzeni lat trasa posiadała różne oznaczenia i klasyfikacje:

Numer Klasyfikacja Przebieg Lata obowiązywania Źródło Uwagi
245 droga państwowa NysaPrudnik lata 70. – 1985  
408 droga krajowa 1985 – 2000 dozwolony ruch ciężki – dopuszczalny nacisk na oś do 10 ton
413 Prudnik – Trzebinagranica państwa przejście graniczne uruchomiono w 1996 roku[2]
41 NysaPrudnikTrzebinagranica państwa od 2000 dozwolony ruch ciężki

Dopuszczalny nacisk na ośEdytuj

  Na całej długości drogi dopuszczalny jest ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 tony[3].

Miejscowości leżące na trasie DK41Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad: Zarządzenie nr 34 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 3 października 2017 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych (pol.). gddkia.gov.pl. [dostęp 2017-10-22].
  2. Oświadczenie Rządowe z dnia 23 lutego 1996 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Pradze dnia 17 stycznia 1995 r. (Dz.U. z 1996 r. nr 46, poz. 208)
  3.  Ustawa o drogach publicznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2068)
    Art. 41. 1. Po drogach publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

    2. Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz: 1) dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, 2) dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t – mając na uwadze potrzebę ochrony dróg oraz zapewnienia ruchu tranzytowego.
    . 3. Drogi wojewódzkie inne niż drogi określone na podstawie ust. 2 pkt 1, drogi powiatowe oraz drogi gminne stanowią

    sieć dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.