FC København

duński klub piłki nożnej

FC Københavnduński klub piłkarski z siedzibą w Kopenhadze.

FC København
Ilustracja
Pełna nazwa Football Club København
Przydomek Byens Hold
Løverne
Barwy          
biało-niebieskie
Data założenia 1 lipca 1992
Liga Superligaen
Państwo  Dania
Adres Per Henrik Lings Allé 2, 2100 København
Stadion Parken
Sponsor techniczny Adidas
Prezes Bo Rygaard
Trener Jess Thorup
Asystent trenera Jacob Neestrup
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Początki (1992–1994)Edytuj

Klub FC København powstał w 1992 roku[1] w wyniku fuzji Kjøbenhavns Boldklub, założonego w 1878 roku oraz Boldklubben 1903. Obydwa kluby miały już na swoim koncie wiele tytułów w lidze duńskiej[2][3]. Na początku działalności zespół rozgrywał swoje spotkania na Østerbro Stadium(ang.), od września 1992 zaczął występować na rozbudowanym w tym roku Parken[4]. Na okres zimowy, w związku z przygotowywaniem murawy na Parken, powrócił na Østerbro Stadium, jednak na wiosnę 1993 ponownie rozgrywał spotkania na nowym stadionie[4].

Pierwszym trenerem zespołu został Benny Johansen(ang.). W sezonie 1992/1993 klub dotarł do drugiej rundy Pucharu UEFA, w której przegrał z AJ Auxerre. Natomiast w pierwszym sezonie w Superligaen zapewnił sobie mistrzostwo Danii[5].

W sezonie 1993/1994 FC København grał w Lidze Mistrzów. W pierwszej rundzie pokonał Linfield, jednak w starciu z Milanem przegrał 0:6 na Parken (w dwumeczu 0:7) i odpadł z tych rozgrywek. W lidze duńskiej klub walczył o mistrzostwo z Silkeborgiem. W starciu bezpośrednim wygrał 4:1, ale ostatecznie zdobył 2. miejsce, przez porażkę w ostatniej kolejce z Odense Boldklub 2:3[6].

Okres wielu trenerów (1994–2001)Edytuj

Na początku sezonu 1994/1995 nowym trenerem zespołu został Keld Kristensen(ang.), jednak po słabych wynikach w Superligaen (na osiem spotkań drużyna z Kopenhagi nie wygrała żadnego) został zwolniony. Jego miejsce zajął Benny Johansen. W Pucharze UEFA klub odpadł w pierwszej rundzie po porażce w dwumeczu 1:2 ze Slovanem Bratysława. W lidze zajął 6. miejsce, jednak w finale Pucharu Danii pokonał Akademisk BK 5:0. Było to premierowe zwycięstwo FC København w tych rozgrywkach[7].

Od sezonu 1995/1996 nowym szkoleniowcem klubu został Michael Schäfer(ang.). W pierwszej rundzie Pucharu Zdobywców Pucharów zespół przegrał z czeskim FC Hradec Králové, natomiast w Superligaen zajął 7. pozycję[8].

W sezonie 1996/1997 nastąpiła kolejna zmiana na stanowisku szkoleniowca – nowym trenerem został Kim Brink(ang.). Klub grał w rozgrywkach Pucharu Intertoto(ang.), w których zajął 2. miejsce w fazie grupowej. Zespół długo znajdował się na pozycjach dających spadek z ligi, ostatecznie zdobył 8. pozycję, która gwarantowała utrzymanie na kolejny sezon. W Pucharze Danii ponownie osiągnął finał, wygrywając w nim z Ikast FS 2:0[9].

W sezonie 1997/1998 po raz kolejny zmieniono trenera – Kima Brinka zastąpił Kent Karlsson. W Pucharze Zdobywców Pucharów FC København odpadł w 1/8 finału z Realem Betis, przegrywając 0:2 w Hiszpanii i remisując 1:1 na Parken. W Superligaen zajął 3. miejsce, przez przegrany mecz w ostatniej kolejce z Aalborg BK utracił pozycję drugą. W pucharze doszedł do finału, przegrywając w nim z Brøndby IF[10].

We wrześniu 1998 Kent Karlsson zrezygnował z funkcji trenera z powodów osobistych, nowym szkoleniowcem został ponownie Kim Brink, który miał poprowadzić zespół do końca tego roku. W Pucharze Zdobywców Pucharów klub wyeliminował Qarabağ Ağdam i Lewskiego Sofia, jednak odpadł w 1/8 finału przez porażkę u siebie 0:1 z Chelsea po golu Briana Laudrupa. Zimą ogłoszono transfer Laudrupa do FC København oraz nowego trenera – był nim Christian Andersen(ang.). Pod jego wodzą drużyna rozegrała jeden mecz, na stanowisku trenera zastąpił go Brink. W lidze klub zajął 7. miejsce. Nie udało się również utrzymać w zespole Briana Laudrupa[11].

Sezon 1999/2000 również nie był udany dla zespołu. W Pucharze Intertoto(ang.) odpadł w drugiej rundzie po porażce 0:3 u siebie z Polonią Warszawa[12]. W Superligaen zajął 8. pozycję, tracąc 12 punktów do mistrzowskiego Herfølge BK[13].

W sezonie 2000/2001 nowym trenerem został Roy Hodgson. W lidze po połowie sezonu zespół zajmował 5. miejsce. Wiosną klub nie przegrał ani jednego spotkania, dzięki temu w przedostatnim meczu rozgrywek zapewnił sobie drugie w historii mistrzostwo Danii[14].

Na początku sezonu 2001/2002 Hodgson został trenerem Udinese, w związku z jego odejściem, na stanowisko szkoleniowca powrócił Kent Karlsson. W sierpniu 2001 zrezygnował on z tej funkcji z powodów osobistych. W międzyczasie klub walczył o awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów, jednak w trzeciej rundzie eliminacji przegrał z Lazio[15].

Hans Backe (2001–2005)Edytuj

17 września 2001 na stanowisko trenera FC København został wybrany Hans Backe. Mimo porażki z Lazio, zespół dalej rywalizował w europejskich pucharach. W Pucharze UEFA pokonał Obilić Belgrad i AFC Ajax, jednak w trzeciej rundzie rozgrywek dwukrotnie poniósł porażkę 0:1 z Borussią Dortmund. W Superligaen jesienią tracił 10 punktów do prowadzącego Brøndby, natomiast w rundzie wiosennej ponownie nie przegrał żadnego spotkania. W przedostatniej kolejce zremisował 1:1 w derbach Kopenhagi, w związku z tym przegrał tytuł mistrzowski z lokalnym rywalem, zdobywając na koniec sezonu 2. miejsce. W finale Pucharu Danii klub doznał porażki z Odense Boldklub[15].

W sezonie 2002/2003 w Pucharze UEFA zespół został wyeliminowany we wczesnej fazie rozgrywek przez Djurgårdens IF. Natomiast w lidze po rundzie jesiennej prowadził z 9 punktami przewagi nad rywalami. Po kilku gorszych występach klub stracił swoją przewagę. W starciu z Brøndby w przedostatniej kolejce odniósł zwycięstwo 1:0 po bramce Hjalte Nørregaarda. Dzięki tej wygranej zapewnił sobie trzecie w historii mistrzostwo Danii[16].

Sezon 2003/2004 również nie przyniósł sukcesu w europejskich pucharach. W eliminacjach do Ligi Mistrzów zespół odpadł po starciu ze szkockim Rangers, natomiast w Pucharze UEFA przegrał dwumecz w drugiej rundzie z RCD Mallorca. Po rundzie jesiennej w lidze tracił 7 punktów do Brøndby. Na wiosnę nadrobił stratę do lokalnego rywala, w ostatniej kolejce pokonał 4:2 FC Nordsjælland, dzięki temu zwycięstwu obronił tytuł mistrzowski. W finale Pucharu Danii zwyciężył 1:0 nad Aalborgiem. Był to pierwszy w historii klubu dublet w rozgrywkach krajowych[17].

Początek sezonu 2004/2005 był dla klubu z Kopenhagi nieudany. W drugiej rundzie eliminacji Ligi Mistrzów przegrał dwumecz ze słoweńskim ND Gorica, w tym spotkanie na Parken 0:5. W Superligaen przed rundą wiosenną tracił do lidera 16 punktów, po lepszym okresie gry (strata została nadrobiona do 4 punktów) zespół ponownie zaczął grać gorzej – w ostatnich ośmiu spotkaniach sezonu odniósł dwa zwycięstwa, w związku z tym zajął 2. miejsce w końcowej klasyfikacji[18].

W sezonie 2005/2006 w Superligaen zespół przegrał na jesień jedno spotkanie. W pierwszej rundzie Pucharu UEFA klub zremisował w Niemczech z Hamburger SV 1:1, jednak na Parken przegrał 0:1. Porażka oznaczała wyeliminowanie z rozgrywek. Pod koniec 2005 Hans Backe postanowił przejść na emeryturę[19].

Ståle Solbakken (2006–2011)Edytuj

1 stycznia 2006 nowym trenerem zespołu został Ståle Solbakken. Na wiosnę w lidze klub ponownie rywalizował o tytuł mistrzowski z Brøndby, ostatecznie zwyciężył rozgrywki z 6-punktową przewagą nad lokalnym rywalem. Był to piąty w historii klubu triumf w Superligaen[19].

W sezonie 2006/2007 drużynę wzmocnił Jesper Grønkjær. W europejskich pucharach klub po raz pierwszy w historii wywalczył awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów. W niej trafił na Manchester United, Celtic i Benficę. Zajął w niej 4. miejsce z 7 punktami. W lidze zespół ponownie wywalczył mistrzostwo Danii, natomiast w finale pucharu przegrał 1:2 z Odense Boldklub[20].

W sezonie 2007/2008 zespół przystępował do eliminacji Ligi Mistrzów. W drugiej rundzie wyeliminował Beitar Jerozolima, jednak po starciu z Benficą odpadł z rozgrywek. Ostatecznie zakwalifikował się do fazy grupowej Pucharu UEFA. W niej zajął 4. miejsce. Po rundzie jesiennej w Superligaen klub tracił 2 punkty do prowadzącego Aalborgu, jednak gorsze wyniki wiosną spowodowały zdobycie 3. miejsca na koniec sezonu[21].

W eliminacjach do Pucharu UEFA w sezonie 2008/2009 zespół pokonał Cliftonville, Lillestrøm SK oraz FK Moskwa. W fazie grupowej zajął 3. miejsce, dzięki czemu uzyskał awans do 1/16 finału. W tej rundzie rozgrywek mierzył się z Manchesterem City, z którym przegrał 3:4 w dwumeczu. Po rundzie jesiennej w lidze tracił 2 punkty do Brøndby, jednak w pierwszym meczu na wiosnę zwyciężył w derbach Kopenhagi 1:0. W kolejnym starciu tych drużyn FC København ponownie pokonał lokalnego rywala, tym razem 4:0. Po wygranej 1:0 z Esbjergiem klub zapewnił sobie siódme mistrzostwo kraju[22]. W finale Pucharu Danii zmierzył się z Aalborgiem, z którym wygrał 1:0[23].

Sezon 2009/2010 w rozgrywkach europejskich FC København rozpoczął od eliminacji do Ligi Mistrzów. W drugiej rundzie pokonał Mogren Budva, następnie Stabæk Fotball, jednak w ostatnim dwumeczu eliminacyjnym przegrał z cypryjskim klubem APOEL FC. W fazie grupowej Ligi Europy zespół zajął drugą pozycję, w 1/16 finału został pokonany przez Olympique Marsylia. Natomiast w lidze ponownie zdobył mistrzostwo Danii[24].

W sezonie 2010/2011 klub ponownie walczył o awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów. W trzeciej rundzie wyeliminował BATE Borysów, natomiast w następnej pokonał Rosenborg BK. W grupie trafił na FC Barcelonę, Panathinaikos oraz Rubin Kazań. Zajął w niej drugie miejsce. Rywalem zespołu z Kopenhagi w 1/8 finału była Chelsea, z którą przegrał 0:2 w dwumeczu. W Superligaen na jesień FC København nie przegrał żadnego spotkania. Wiosną już na siedem kolejek przed końcem rozgrywek zapewnił dziewiąte w historii mistrzostwo Danii, natomiast Dame N’Doye z wynikiem 25 bramek został królem strzelców ligi[25].

Roland Nilsson, Carsten Vagn Jensen i Ariël Jacobs (2011–2013)Edytuj

Po udanym sezonie 2010/2011 z klubu odeszło kilku zawodników: Zdeněk Pospěch, Oscar Wendt, William Kvist oraz Mikael Antonsson. Zespół opuścił również trener Ståle Solbakken[25]. Jego następcą został Roland Nilsson. W eliminacjach do Ligi Mistrzów odpadł w ostatniej rundzie po starciu z Viktorią Pilzno. Po przegranym dwumeczu przystąpił do fazy grupowej Ligi Europy, w której zajął 3. miejsce. Po rundzie jesiennej w lidze drużyna miała cztery punkty przewagi nad FC Nordsjælland. Na wiosnę podjęto decyzję o zmianie szkoleniowca zespołu – Rolanda Nilssona zastąpił Carsten Vagn Jensen(ang.). Po ligowej porażce z Nordsjælland klub zdobył dwa punkty w trzech ostatnich meczach, w związku z tym na koniec rozgrywek zajął 2. miejsce. Natomiast w finale Pucharu Danii zwyciężył 1:0 nad AC Horsens po bramce Claudemira[26].

W sezonie 2012/2013 nowym trenerem zespołu został Ariël Jacobs. W trzeciej rundzie eliminacji do Ligi Mistrzów klub wyeliminował Club Brugge (3:2), jednak w następnym dwumeczu przegrał z Lille[27]. W fazie grupowej Ligi Europy trafił na VfB Stuttgart, Steauę Bukareszt oraz Molde. Zdobył w niej 8 punktów, co dało trzecią pozycję i brak awansu do fazy pucharowej rozgrywek[28]. Na koniec sezonu w Superligaen zespół z Kopenhagi uzyskał 65 punktów i po raz dziesiąty w historii wygrał ligę duńską[29].

Na początku sezonu 2013/2014 klub zanotował w lidze trzy porażki i dwa remisy. Słabe wyniki zespołu spowodowały zwolnienie Ariëla Jacobsa[30].

Powrót Solbakkena (2013–2020)Edytuj

Nowym trenerem zespołu w sierpniu 2013 został ponownie Ståle Solbakken. Pod jego wodzą drużyna przegrała w rundzie jesiennej jedno spotkanie, dzięki temu na jej koniec traciła 6 punktów do prowadzącego FC Midtjylland. Na wiosnę zespół stracił szansę na obronę tytułu mistrzowskiego. W trzech ostatnich meczach sezonu zdobył komplet punktów, co pozwoliło na zajęcie drugiego miejsca w końcowej tabeli. Natomiast w fazie grupowej Ligi Mistrzów uzyskał czwartą pozycję[30], a w finale pucharu przegrał 4:2 z Aalborgiem[23].

W eliminacjach do Ligi Mistrzów w sezonie 2014/2015 FC København przegrał w czwartej rundzie dwumecz z Bayerem Leverkusen. W fazie grupowej Ligi Europy zajął 4. miejsce. W lidze ponownie zdobył wicemistrzostwo Danii, tracąc 4 punkty do Midtjylland. W meczu finałowym Pucharu Danii zmierzył się z FC Vestsjælland, z którym wygrał 2:3 po dogrywce[31].

W sezonie 2015/2016 zespół przegrał w trzeciej rundzie eliminacji do Ligi Europy z czeskim FK Jablonec. Porażka oznaczała pierwszy od 2006 brak udziału klubu w fazie grupowej rozgrywek europejskich. Po rundzie jesiennej w Superligaen miał przewagę 4 punktów nad drugim Aalborgiem. Na wiosnę przegrał jedno spotkanie, dzięki temu zdobył kolejne mistrzostwo kraju. W finale pucharu zwyciężył 2:1 w pojedynku z Aarhus GF[32].

W sezonie 2016/2017 w czwartej rundzie eliminacji do Ligi Mistrzów klub wyeliminował APOEL. W grupie zajął trzecią pozycję, co pozwoliło zespołowi na udział w 1/16 finału Ligi Europy. W tej fazie rozgrywek pokonał Łudogorec Razgrad. Kolejnym rywalem był holenderski Ajax, z którym zespół z Kopenhagi przegrał dwumecz 2:3. W pucharze po raz kolejny doszedł do finału, w którym zwyciężył 3:1 nad Brøndby[33]. W lidze duńskiej klub przegrał dwa spotkania i z wynikiem 84 punktów zapewnił sobie dwunaste mistrzostwo kraju[34].

 
FC København w 2017.

W eliminacjach do Ligi Mistrzów w sezonie 2017/2018 FC København został wyeliminowany przez Qarabağ. W fazie grupowej Ligi Europy zajął 2. miejsce, jednak w 1/16 finału przegrał dwumecz z Atlético Madryt[35]. W lidze klub uzyskał czwartą pozycję, tracąc ponad 20 punktów do pierwszego Midtjylland i drugiego Brøndby[36]. Po raz pierwszy od 2000 zespół nie znalazł się na pozycji medalowej w rozgrywkach Superligaen[37].

W sezonie 2018/2019 w ostatniej rundzie eliminacji do Ligi Europy zespół pokonał włoską Atalantę po rzutach karnych. W grupie zajął 4. pozycję. W lidze tytuł króla strzelców zdobył Robert Skov z wynikiem 29 bramek, pobijając rekord strzelonych goli w jednym sezonie rozgrywek Superligaen, natomiast zespół w końcowej tabeli zajął 1. miejsce, zapewniając sobie mistrzostwo kraju[38].

W trzeciej rundzie eliminacji do Ligi Mistrzów w sezonie 2019/2020 zespół trafił na serbski klub FK Crvena zvezda. Awans do dalszej fazy rozgrywek wywalczył zespół z Belgradu, eliminując FC København po rzutach karnych[39]. W dwumeczu o fazę grupową Ligi Europy klub z Kopenhagi pokonał łotewski zespół Riga FC[40]. W grupie zajął 2. miejsce[41]. W 1/16 finału wyeliminował Celtic, natomiast w następnej rundzie İstanbul Başakşehir. W ćwierćfinale klub przegrał z Manchesterem United[42]. W Superligaen zajął na koniec sezonu 2. pozycję, tracąc 14 punktów do mistrzowskiego Midtjylland[43].

W sezonie 2020/2021 zespół występował w eliminacjach do Ligi Europy. W drugiej i trzeciej rundzie wyeliminował IFK Göteborg oraz Piast Gliwice, natomiast w czwartej przegrał 0:1 z HNK Rijeka[44]. Klub również słabo rozpoczął rozgrywki Superligaen. 10 października 2020 Ståle Solbakken przestał być trenerem FC København[45].

Jess Thorup (2020–)Edytuj

2 listopada 2020 nowym szkoleniowcem zespołu został Jess Thorup[46]. Po rundzie jesiennej ligi duńskiej zespół zajmował 6. miejsce z 7 punktami straty do Midtjylland[47]. Na koniec sezonu zdobył 3. pozycję, ze stratą 6 punktów do mistrzowskiego Brøndby[48].

W sezonie 2021/2022 klub występował w eliminacjach do Ligi Konferencji Europy. W 3. rundzie wyeliminował Łokomotiw Płowdiw, a w czwartej Sivasspor[49].

SukcesyEdytuj

Trofea międzynarodoweEdytuj

  Zdobyte trofea w rozgrywkach międzynarodowych (stan na: 25-05-2021)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
 
Klubowe MŚ
zdobywca 0
finalista 0

Puchar Interkontynentalny
zdobywca 0
finalista 0
 
Liga Mistrzów
(Puchar Europy)
zdobywca 0
finalista 0
1/8 finału 1 2011
 
Liga Europy
(Puchar UEFA)
zdobywca 0
finalista 0
ćwierćfinał 1 2020
 
Puchar Zdobywców
zdobywca 0
finalista 0
2. runda 2 1998, 1999
 
Superpuchar UEFA
zdobywca 0
finalista 0

Puchar Intertoto
zdobywca 0
finalista 0
 
Puchar Miast Targowych
zdobywca 0
finalista 0

KrajoweEdytuj

  Zdobyte trofea w rozgrywkach Danii (stan na: 25-05-2021)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 13 1993, 2001, 2003, 2004, 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2013, 2016, 2017, 2019
II miejsce 7 1994, 2002, 2005, 2012, 2014, 2015, 2020
III miejsce 3 1998, 2008, 2021

Puchar
zdobywca 8 1995, 1997, 2004, 2009, 2012, 2015, 2016, 2017
finalista 4 1998, 2002, 2007, 2014

Superpuchar
zdobywca 3 1995, 2001, 2004
finalista

Puchar Ligi
zdobywca 1 1996
finalista

IndywidualneEdytuj

Pozostałe rozgrywki[51]Edytuj

  • Royal League
    • zwycięzca (2) – 2004, 2005
    • finalista (1) – 2006
  • Ørestad Cup
    • zwycięzca (2) – 2000, 2002

Europejskie pucharyEdytuj

Rywalizacja lokalnaEdytuj

Skład w sezonie 2021/2022Edytuj

Stan na 7 września 2021[52]

Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Kamil Grabara
2 OB   Kevin Diks
3 OB   Pierre Bengtsson
4 OB   Ruben Gabrielsen (wypożyczony z Toulouse FC)
5 OB   Dawit Choczolawa
6 PO   Jens Stage
7 NA   Luther Singh
8 PO   Ísak Bergmann Jóhannesson
9 NA   Kamil Wilczek
10 PO   Zeca (kapitan)
12 PO   Lukas Lerager
16 PO   Pep Biel
18 PO   Andri Baldursson (wypożyczony z Bologna FC 1909)
Nr Poz. Piłkarz
19 OB   Bryan Oviedo
20 OB   Nicolai Boilesen
21 BR   Karl-Johan Johnsson
22 OB   Peter Ankersen
23 NA   Jonas Wind
24 NA   William Bøving
26 OB   Marios Ikonomu
27 OB   Valdemar Lund Jensen
28 NA   Rasmus Højlund
30 PO   Hákon Arnar Haraldsson
31 BR   Johan Guadagno
33 PO   Rasmus Falk
34 OB   Victor Kristiansen

Wypożyczeni do innych klubówEdytuj

Nr Poz. Piłkarz
BR   Sten Grytebust (w Vejle BK do 31 grudnia 2021)
OB   Andreas Bjelland (w Lyngby BK do 30 czerwca 2022)
PO   Robert Mudražija (w HNK Rijeka do 30 czerwca 2022)
NA   Mikkel Kaufmann (w Hamburger SV do 30 czerwca 2022)

Dotychczasowi trenerzyEdytuj

Opracowano na podstawie:[53][54]

Lp. Imię i nazwisko Okres pracy
1.
  Benny Johansen
1.07.1992
30.06.1994
2.
  Keld Kristensen
1.07.1994
30.09.1994
3.
  Benny Johansen
30.09.1994
30.06.1995
4.
  Michael Schäfer
1.07.1995
30.06.1996
5.
  Kim Brink
1.07.1996
30.06.1997
6.
  Kent Karlsson
1.07.1997
23.09.1998
7.
  Kim Brink
23.09.1998
31.12.1998
8.
  Christian Andersen
1.01.1999
16.03.1999
9.
  Kim Brink
16.03.1999
30.06.2000
10.
  Roy Hodgson
1.07.2000
30.06.2001
Lp. Imię i nazwisko Okres pracy
11.
  Kent Karlsson
1.07.2001
30.08.2001
12.
  Niels-Christian Holmstrøm°[a][55]
30.08.2001
16.09.2001
13.
  Hans Backe
15.09.2001
31.12.2005
14.
  Ståle Solbakken
1.01.2006
31.05.2011
15.
  Roland Nilsson
1.07.2011
9.01.2012
16.
  Carsten Vagn Jensen
10.01.2012
21.06.2012
17.
  Ariël Jacobs
22.06.2012
21.08.2013
18.
  Ståle Solbakken
21.08.2013
10.10.2020
19.
  Hjalte Nørregaard°
10.10.2020
2.11.2020
20.
  Jess Thorup
2.11.2020
obecnie

° – trener tymczasowy

KapitanowieEdytuj

Opracowano na podstawie:[56]

Lata Kapitan
1992–1993   Pierre Larsen (OB)
1993–1994   Palle Petersen (BR)
1994–1995   Allan Nielsen (POM)
1995–1997   Iørn Uldbjerg (POM)
1997–1998   Henrik Larsen (POM)
1998–1999   Peter Nielsen (POM)
1999–2001   Michael Mio Nielsen (POM)
2001–2002   Christian Lønstrup (POM)
2002–2003   Peter Nielsen (POM)
2004–2005   Bo Svensson (OB)
2005–2007   Tobias Linderoth (POM)
2007–2008   Michael Gravgaard (OB)
2008–2009   Ulrik Laursen (OB)
2009–2010   Hjalte Nørregaard (POM)
2010–2011   William Kvist (POM)
2011–2012   Mathias Jørgensen (OB)
2012–2014   Lars Jacobsen (OB)
2014–2016   Thomas Delaney (POM)
2016–2017   Mathias Jørgensen (OB)
2017-2018   William Kvist (POM)
2018–   Zeca (POM)

UwagiEdytuj

  1. Nieujęty w opracowaniu, jednak notka biograficzna na stronie klubu potwierdza, że Holmstrøm był trenerem tymczasowym zespołu.

PrzypisyEdytuj

  1. Denmark - List of Foundation Dates
  2. Kjöbenhavns Boldklub (FCK II), [w:] baza Transfermarkt (drużyny-osiągnięcia) [online] [dostęp 2021-01-15].
  3. Boldklubben 1903, [w:] baza Transfermarkt (drużyny-osiągnięcia) [online] [dostęp 2021-01-15].
  4. a b Parkens historie (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  5. 1992-93 – Flyvende fra start med mesterskab (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  6. 1993-94 – 45 minutter fra titelforsvar (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  7. 1994-95 – Rekordsejr i pokalfinalen reddede sæsonen (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  8. 1995-96 – Fra tophold til midterhold (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  9. 1996-97 – Pokaltriumf reddede igen sæsonen (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  10. 1997-98 – En ny æra (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  11. 1998-99 – Tæt på europæisk gennembrud i London! (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  12. Puchar Intertoto – sezon 1999 – mecze polskich klubów. hppn.pl. [dostęp 2021-01-15].
  13. Danmarksturneringen 1999/00 (duń.). danskfodbold.com. [dostęp 2021-01-15].
  14. 2000-01 – Efter syv magre år… (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  15. a b 2001-02 – Flot Europa-efterår, men ærgerlig sæsonafslutning (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  16. 2002-03 – Endnu en titel og endnu flere tilskuere… (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  17. 2003-04 – FØRSTE "THE DOUBLE" (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  18. 2004-05 – En fornuftig sæson overskygget af to 0-5 nederlag… (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  19. a b 2005-06 – Femte DM-guld (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  20. 2006-07 – Det endelige europæiske gennembrud – og mesterskab igen (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  21. 2007-08 – Europæisk succes – men ingen titler (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  22. 2008-09 – En stor sæson – "The Double" kom i hus! (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  23. a b Tidligere vindere (duń.). pokalturnering.dk. [dostęp 2021-01-15].
  24. 2009-10 – En rigtig god sæson – med et par bump på vejen (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  25. a b 2010-11 – Historisk! (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  26. 2011-12 – Den flotte sæson med det forsømte forår (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  27. 2012-13 – Mester Jacobs sikrede det vigtige mesterskab (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  28. Liga Europy UEFA – Grupy i kolejki. Transfermarkt. [dostęp 2021-01-15].
  29. Danmarksturneringen 2012/13 (duń.). danskfodbold.com. [dostęp 2021-01-15].
  30. a b 2013-14 – Ståle starter forfra (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  31. 2014-15 – Pokal, sølv – og store forandringer i trup og stab (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  32. 2015-16 – Tilbage på sporet: The Double! (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  33. 2016-17 – Next level – The Double og 1/8-finale i Europa League (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  34. Danmarksturneringen 2016/17 (duń.). danskfodbold.com. [dostęp 2021-01-15].
  35. 2017-18 – Første sæson siden 1999/2000 uden medaljer (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  36. Danmarksturneringen 2017/18 (duń.). danskfodbold.com. [dostęp 2021-01-15].
  37. FC København – Danmarksturneringen, DM-profil for klubber (duń.). danskfodbold.com. [dostęp 2021-01-15].
  38. 2018-19 – Hurtigt tilbage på toppen (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  39. Crvena zvezda – FC Kopenhaga wynik meczu. sport.onet.pl. [dostęp 2021-01-15].
  40. Kwalifikacje do Ligi Europy, [w:] baza Transfermarkt (trofeum : 2019/2020) [online] [dostęp 2021-01-15].
  41. Tabela – Liga Europy 2019/2020 – grupa B. sport.onet.pl. [dostęp 2021-01-15].
  42. Liga Europy UEFA 19/20, [w:] baza Transfermarkt (trofeum : 2019/2020) [online] [dostęp 2021-01-15].
  43. Danmarksturneringen 2019/20 (duń.). danskfodbold.com. [dostęp 2021-01-15].
  44. Kwalifikacje do Ligi Europy 20/21, [w:] baza Transfermarkt (trofeum : 2020/2021) [online] [dostęp 2021-01-15].
  45. Ståle Solbakken fratræder i F.C. København (duń.). fck.dk, 2020-10-10. [dostęp 2021-01-15].
  46. Thorup trenerem FC Kopenhagi. transfery.info, 2020-11-02. [dostęp 2021-01-15].
  47. Danmarksturneringen 2020/21, efterår (duń.). danskfodbold.com. [dostęp 2021-01-15].
  48. Danmarksturneringen 2020/21 (duń.). danskfodbold.com. [dostęp 2021-05-25].
  49. UEFA Europa Conference League - Kwalifikacje 21/22, [w:] baza Transfermarkt (trofeum) [online] [dostęp 2021-09-07].
  50. Superliga – Top Scorer (ang.). worldfootball.net. [dostęp 2021-01-15].
  51. Meritter (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].
  52. Byens Hold – F.C.Københavns spillertrup (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-09-07].
  53. FC Kopenhaga – Historia kadry trenerskiej. Transfermarkt. [dostęp 2021-01-15].
  54. FC Kopenhaga – Historia kadry trenerskiej, tymczasowi trenerzy. Transfermarkt. [dostęp 2021-01-15].
  55. Niels Chr. Holmstrøm.
  56. Anførere (duń.). fck.dk. [dostęp 2021-01-15].

Linki zewnętrzneEdytuj