Otwórz menu główne

Gilles Panizzi

francuski kierowca rajdowy

Gilles Panizzi (ur. 19 września 1965 w Roquebrune-Cap-Martin) – francuski kierowca rajdowy. Był fabrycznym kierowcą zespołów Peugeota i Mitsubishi. Przez jego całą karierę pilotem był brat Hervé Panizzi.

Gilles Panizzi
Ilustracja
Gilles Panizzi w 2005
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 19 września 1965
Roquebrune-Cap-Martin
Sezon 1990–2006
Seria Rajdowe mistrzostwa świata
Zespół Peugeot, Mitsubishi
Sukcesy

1996: Rajdowe Mistrzostwa Francji (mistrzostwo)
1997: Rajdowe Mistrzostwa Francji (mistrzostwo)

Swoją karierę rajdową Panizzi rozpoczął 1987 roku, a jego pierwszym samochodem był Opel Manta GTE. W styczniu 1997 roku zadebiutował w Rajdowych Mistrzostwach Świata jadąc samochodem Lancia Delta HF Integrale. W debiutanckim Rajdzie Monte Carlo zajął 16. miejsce. W latach 1996 i 1997 wywalczył dwa tytuły mistrza Francji. W kwietniu 1997 roku podczas Rajdu Katalonii 1997 po raz pierwszy w karierze stanął na podium w rajdzie mistrzostw świata – zajął trzecią pozycję. Z kolei w 2000 roku wygrał swój pierwszy rajd w mistrzostwach świata, Rajd Korsyki. W swojej karierze był członkiem dwóch fabrycznych teamów: Peugeota (1999-2003) i Mitsubishi (2004-2005). W okresie startów w mistrzostwach świata Panizzi był uważany za specjalistę od jazdy na nawierzchniach asfaltowych[1].

W swojej karierze Panizzi wygrał łącznie siedem rajdów w mistrzostwach świata, wszystkie rozgrywane na nawierzchniach asfaltowych. 14 razy w swojej karierze stawał na podium w rajdach mistrzostw świata. Zdobył w nich 134 punktów. Wygrał 91 odcinków specjalnych[2].

KarieraEdytuj

PoczątkiEdytuj

Panizzi urodził się w mieście Roquebrune-Cap-Martin, leżącym w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże. Jako młody chłopiec oglądał zmagania rajdowców w odbywających się niedaleko Rajdzie Monte Carlo i Rajdzie Antibes. W 1987 roku kupił A-grupowego Opla Mantę 400 i wystartował nim w Rajdzie Nice, w którym zajął dwudzieste trzecie miejsce[3]. W 1988 roku jego pilotem został młodszy brat Hervé. W tym samym roku bracia Panizzi zajęli 2. miejsce w lidze rajdowej Cote d'Azur[4]. Przez kolejne dwa sezony jeździł samochodem Renault 5 GT Turbo w rajdach francuskich i włoskich. W 1989 roku został wybrany „Debiutantem Roku” przez czasopismo Echappement[3].

W styczniu 1990 roku Panizzi wypożyczył samochód Lancia Delta HF Integrale i wystartował nią w styczniowym Rajdzie Monte Carlo. Zajął w nim szesnate miejsce w klasyfikacji generalnej oraz czwarte w grupie N[5]. W tym samym roku uległ wypadkowi i złamał obojczyk, w efekcie czego przez pół roku nie brał udziału w żadnych zawodach[4]. Po powrocie w 1991 roku wziął udział w serii Volant Peugeot Shell. Wystartował w niej N-grupowym Peugeotem 309 GTi 16 i wygrał dwa spośród siedmiu rajdów[6]. W 1992 roku wygrał ten Puchar Shella. W całej serii odniósł sześć zwycięstw. Zajął też siódme miejsce w mistrzostwach Francji. Te wyniki spowodowały, iż w 1993 roku Panizzi podpisał kontrakt z zespołem Peugeot Talbot Sport. W sezonie 1993 startował samochodem Peugeot 106 XSi[4]. W Rajdzie Antibes zajął pierwsze miejsce w swojej grupie A6, podobnie jak w kolejnym rajdzie, Rajdzie Ronde Cevenole. Do końca sezonu wygrał wszystkie sześć eliminacji mistrzostw Francji w swojej grupie, w których brał udział[6]. W maju 1993 wystartował też w swoim drugim w karierze rajdzie mistrzostw świata, Rajdzie Francji. Nie ukończył go jednak na skutek wypadku na pierwszym odcinku specjalnym[7]. W sezonie 1994 ponownie startował Peugeotem 106, a w drugiej połowie roku przesiadł się do Peugeota 306 S16[3].

Rok 1995 Panizzi rozpoczął od startów Peugeotem 306 S16 i nim też pojechał w majowym Rajdzie Korsyki. Zajął w nim dwunaste miejsce w klasyfikacji generalnej oraz trzecie w klasie F2[8]. Następnie otrzymał z zespołu Peugeota model 306 Maxi i pojechał nim w kilku rajdach mistrzostw Francji. Zajął nim drugie miejsce w Rajdzie Rourgue, trzecie w Rajdzie Mont Blanc i czwarte w Rajdzie Cevennes[6]. W 1996 roku Panizzi wraz z bratem wywalczyli swój pierwszy tytuł mistrza Francji. Zwyciężyli w sześciu rajdach, a czterokrotnie zajmowali drugą pozycję. Z kolei w 1997 roku obronili tytuł mistrzowski[3]. W kwietniu 1997 Panizzi wziął udział w Rajdzie Katalonii. Pierwszy odcinek specjalny tego rajdu, La Trona 1, był pierwszym wygranym odcinkiem specjalnym w karierze Panizziego[2]. Łącznie w Rajdzie Katalonii wygrał ich sześć i przyjechał na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej. Przegrał jedynie z Finem Tommim Mäkinenem oraz Włochem Piero Liattim[9]. W maju 1997 Panizzi ponownie stanął na podium rajdu mistrzostw świata. W Rajdzie Francji był trzeci za Brytyjczykiem Colinem McRae oraz Hiszpanem Carlosem Sainzem[10]. W 1998 roku wziął udział w większej liczbie rajdów w mistrzostwach świata. W Rajdzie Monte Carlo był dziewiąty, W Rajdzie Katalonii – szósty, a w Rajdzie Korsyki – czwarty. Z kolei w październikowym Rajdzie Włoch zajął piątą pozycję. W mistrzostwach świata startował także w Rajdzie Finlandii Peugeotem 106 Rallye (trzydzieste piąte miejsce) i w Rajdzie Wielkiej Brytanii Subaru Imprezą WRX[11]. W sezonie 1998 zdobył łącznie 6 punktów w mistrzostwach świata i zajął w nich dwunastą pozycję[12].

1999-2003: PeugeotEdytuj

Sezon 1999 Panizzi rozpoczął od styczniowego występu w Rajdu Monte Carlo samochodem Subaru Impreza WRC. Od 4. do 7. odcinka specjalnego Panizzi był liderem. Następnie spadł na drugie miejsce w klasyfikacji generalnej rajdu, jednak na 11. odcinku specjalnym uległ wypadkowi i był zmuszony wycofać się z zawodów[13]. Wiosną 1999 Panizzi rozpoczął testy nowym samochodem rajdowym Peugeota, Peugeotem 206 WRC. Jeden z pierwszych modeli „206” został rozbity przez Panizziego podczas tych testów, gdy Francuz uderzył w betonowy murek[14]. Debiut Peugeota 206 WRC nastąpił w maju 1999 podczas Rajdu Korsyki. Jednak zarówno Panizzi, jak i jego partner z zespołu, François Delecour, nie ukończyli rajdu na skutek problemów technicznych samochodu[15]. Natomiast w sierpniu bracia Panizzi wystartował w Rajdzie Finlandii i zajęli w nim trzydzieste trzecie miejsce[16]. W październiku 1999 Panizzi po raz trzeci w karierze stanął na podium w mistrzostwach świata. Był drugi w Rajdzie San Remo i przegrał o 18 sekund z Finem Tommim Mäkinenem[17]. W sezonie 1999 wystartował w jeszcze jednych zawodach, Rajdzie Wielkiej Brytanii, który ukończył na siódmej pozycji[18].

W 2000 roku Panizzi w barwach zespołu Peugeota wziął udział w większej liczbie rajdów niż w 1999 roku. Pierwszych dwóch rajdów, w których pojechał, nie ukończył. Zarówno w Rajdzie Monte Carlo, jak i w Rajdzie Safari powodem wycofania się były problemy techniczne Peugeota Panizziego[11]. Na przełomie marca i kwietnia Panizzi pojechał w asfaltowym Rajdzie Hiszpanii i był w nim szósty[19]. Jesienią 2000 Panizzi odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w mistrzostwach świata w karierze. Przyjechał pierwszy na metę Rajdu Korsyki. Wygrał z François Delecourem (33,5 sekundy straty) oraz Hiszpanem Carlosem Sainzem (1 minuta i 12,6 sekund straty)[20]. Trzy tygodnie po zwycięskim Rajdzie Korsyki Panizzi ponownie wygrał rajd mistrzostw świata. Na trasach Rajdu San Remo był pierwszy przed Delecourem i Mäkinenem[21]. Starty w sezonie 2000 Panizzi zakończył na Rajdzie Australii, którego nie ukończył i Rajdzie Wielkiej Brytanii, w którym był ósmy[11]. w sezonie 2000 zajął siódmą lokatę w klasyfikacji mistrzostw świata. Zdobył 21 punktów[22].

Rok 2001 Panizzi rozpoczął od nieukończenia Rajdu Monte Carlo. Na 3. odcinku specjalnym miał wypadek i wycofał się z rajdu[23]. W marcu 2001 pojechał Peugeotem 206 WRC z teamu HF Grifone w szutrowym Rajdzie Portugalii. Zajął w nim dwunastą pozycję[24]. W trzecim swoim starcie w sezonie 2000 Panizzi stanął na podium. Był drugi za rodakiem Didierem Auriolem w Rajdzie Katalonii, a drugie miejsce zdobył także dzięki dwuminuotwej karze dla lidera do 14. odcinka specjalnego, Philippe’a Bugalskiego, który spadł ostatecznie z pierwszej na ósmą pozycję w klasyfikacji generalnej[25]. W kolejnych trzech szutrowych rajdach, Rajdzie Cypru, Rajdzie Grecji i Rajdzie Finlandii, Panizzi pojechał w zespole HF Grifone, jednak ukończył tylko ten trzeci rajd (był na nim czternasty)[11]. W październiku 2001 Panizzi po raz drugi z rzędu został zwycięzcą Rajdu San Remo i była to jego trzecia wygrana w karierze w mistrzostwach świata. Na mecie rajdu wyprzedził rodaków Sébastiena Loeba i Didiera Auriola[26]. W Rajdzie Korsyki, także odbywającym się w październiku 2001, Panizzi do ostatniego odcinka specjalnego walczył o zwycięstwo z Hiszpanem Jesúsem Purasem w Citroënie Xsarze WRC, jednak ostatecznie przegrał z nim o 17,5 sekundy i zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej[27]. W sezonie 2001 Panizzi wystartował jeszcze w dwóch rajdach w mistrzostwach świata, w szutrowych Rajdzie Australii i Rajd Wielkiej Brytanii. W pierwszym z nich był dziewiąty, a drugiego nie ukończył[11]. W sezonie 2001 Panizzi był ósmy w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata. Zdobył 22 punkty[28].

W pierwszych dwóch rajdach sezonu 2002 Panizzi nie zdobył punktów do klasyfikacji generalnej mistrzostw świata. W styczniowym Rajdzie Monte Carlo był siódmy, a w lutowym Rajdzie Szwecji – szesnasty[11]. W marcu 2002, w Rajdzie Korsyki, Panizzi wygrał dziewięć na szesnaście odcinków specjalnych, dzięki temu odniósł swoje czwarte zwycięstwo w karierze. Wygrał o 40,5 sekundy z partnerem z zespołu Peugeota, Finem Marcusem Grönholmem i o 52,4 sekundy z innym kierowcą Peugeota, Brytyjczykiem Richardem Burnsem[29]. W tym samym miesiącu wystartował też w Rajdzie Katalonii. Prowadził w nim od pierwszego do ostatniego odcinka specjalnego. Łącznie w całym rajdzie wygrał ich jedenaście (odbyło się ich piętnaście). Na mecie rajdu był przed Richardem Burnsem i Philippe'em Bugalskim[30]. Następnie Panizzi wystartował w czterech szutrowych rajdach: Rajdzie Cypru, Argentyny, Grecji i Safari. Na Cyprze był dziesiąty, na Safari – szósty, a zarówno argentyńskiego, jak i greckiego rajdu nie ukończył[11]. We wrześniu 2002 Panizzi, pomimo urazu barku, po raz trzeci z rzędu zwyciężył we włoskim Rajdzie San Remo. Na metę rajdu przyjechał przed Marcusem Grönholmem i Petterem Solbergiem[31]. W sezonie 2002 Francuz pojechał jeszcze w dwóch rajdowych imprezach, Rajdzie Nowej Zelandii (siódme miejsce) i Rajdzie Wielkiej Brytanii (jedenaste miejsce)[11]. Sezon 2002, w którym zdobył 31 punktów w klasyfikacji generalnej, zakończył na szóstej pozycji[32].

W sezonie 2003 Panizzi wystartował w pięciu rajdach w fabrycznym zespole Peugeota oraz w czterech w teamie Bozian Racing. Styczniowego Rajdu Monte Carlo nie ukończył, a następnie był piąty w Rajdzie Turcji i siódmy w Rajdzie Grecji. W czerwcu miał awarię silnika w Rajdzie Cypru, a w lipcu był dziesiąty w Rajd Niemiec 2003[11]. W październiku był bliski odniesienia czwartego z rzędu zwycięstwa w Rajdzie San Remo. Ostatecznie ukończył go jednak na drugim miejscu, o 28,3 sekundy za zwycięzcą Sébastienem Loebem[33]. W kolejnym asfaltowym rajdzie, Rajdzie Francji Panizzi był szósty[34]. W październiku Panizzi odniósł siódme zwycięstwo w karierze. Wygrał Rajd Hiszpanii wyprzedzając Sébastiena Loeba i Markko Märtina. Hiszpański rajd był ostatnim dla Panizziego w barwach fabrycznego zespołu Peugeota[35]. W listopadzie 2003 pojechał w Rajdzie Wielkiej Brytanii w zespole Bozian Racing. Nie ukończył go jednak z powodu awarii skrzyni biegów[36]. W sezonie 2003 zdobył 27 punktów i był dziesiąty w mistrzostwach świata[37].

2004-2005: MitsubishiEdytuj

 
Gilles Panizzi na trasie Rajdu Finlandii 2004.

Na skutek przepisów wprowadzonych w sezonie 2004 Panizzi nie mógł być trzecim kierowcą fabrycznym zespołu Peugeota, toteż odszedł z niego. Jeszcze latem 2003 podpisał obowiązujący od 2004 roku kontakt z zespołem Mitsubishi na starty samochodem Mitsubishi Lancer WRC. Zastąpił w nim Brytyjczyka Alistera McRae, a jego partnerem w Mitsubishi został Włoch Gianluigi Galli[38]. Swój debiut w zespole Mitsubishi Panizzi zaliczył w styczniu 2004 podczas Rajdu Monte Carlo. Dojechał w nim na szóstej pozycji[39]. Na 4. odcinku specjalnym Rajdu Szwecji Panizzi miał awarię skrzyni biegów i był zmuszony wycofać się z zawodów[40]. W Rajdzie Meksyku Panizzi był ósmy, a dwóch kolejnych imprez, Rajdu Nowej Zelandii i Rajdu Cypru nie ukończył. Także w dwóch następnych rajdach Francuz nie zdobył punktów w mistrzostwach świata. Zajął dziesiątą pozycję w Rajdzie Grecji oraz odpadł z Rajdu Turcji[11]. W lipcu 2004 był siódmy w Rajdzie Argentyny i zdobył 2 punkty do klasyfikacji generalnej WRC[41]. Do końca sezonu 2004 Panizzi pojechał jeszcze w trzech rajdach. W Rajdzie Finlandii był jedenasty, a na 9. odcinku specjalnym Rajdu Niemiec miał wypadek, w związku z czym wycofał się z rajdu. Z kolei pod koniec października 2004 Panizzi zajął dwunastą pozycję w asfaltowym Rajdzie Hiszpanii[11]. W całym sezonie 2004 Panizzi zdobył łącznie 6 punktów w mistrzostwach świata. Sezon zakończył na trzynastej pozycji w klasyfikacji generalnej[42].

 
Gilles Panizzi podczas Rajdu Cypru 2005.

Przed sezonem 2005 nowym pierwszym kierowcą zespołu Mitsubishi został Fin Harri Rovanperä, a Panizzi został zdegradowany do roli drugiego kierowcy, którą miał dzielić z Gianluigim Gallim[43]. W styczniu 2005 roku w Rajdzie Monte Carlo Panizzi stanął na podium, po raz pierwszy i jedyny za czasów jazdy w zespole Mitsubishi. Był trzeci za Sébastienem Loebem w Citroënie Xsarze WRC i Tonim Gardemeisterem w Fordzie Focusie WRC[44]. W następnym rajdzie, którym Panizzi startował, w Rajdzie Meksyku, zdobył jeden punkt do klasyfikacji mistrzostw świata za zajęte ósme miejsce[45]. Kolejnym startem w sezonie 2005, który zaliczył Panizzi, był Rajd Cypru. Zajął w nim jedenastą pozycję[46]. Jedenasty był również w szutrowym Rajdzie Japonii, który odbywał się na przełomie września i października[47]. W 2005 roku pojechał jeszcze w Rajdzie Francji, jednak nie ukończył go z powodu awarii silnika w Mitsubishi[48]. W sezonie 2005 w pięciu startach Panizzi zdobył 7 punktów i był piętnasty w klasyfikacji generalnej kierowców[49]. W grudniu 2005 roku zespół Mitsubishi wycofał się ze startów w rajdach w sezonie 2006, a Panizzi nie podpisał kontraktu z żadnym z pozostałych fabrycznych zespołów[50].

Od 2006 rokuEdytuj

W styczniu 2006 Panizzi wystartował w pierwszym rajdzie sezonu 2006, Rajdzie Monte Carlo. Jadąc Škodą Fabią WRC w barwach zespołu Red Bull Škoda Team zajął w nim dziesiątą pozycję[51]. W mistrzostwach świata 2006 w zespole Red Bull Škoda Team Panizzi wystartował jeszcze w Rajdzie Katalonii, w którym także był dziesiąty[52]. W 2006 roku Panizzi pojechał także w sierpniowym Rajdzie Madery w ramach mistrzostw Europy. Jadąc samochodem Renault Clio S1600 zajął w nim szóste miejsce[53]. W 2007 roku Panizzi wystartował za kierownicą Peugeota 207 S2000 z pilotem Xavierem Panserim w Rajdzie San Remo w ramach serii Intercontinental Rally Challenge i mistrzostw Włoch. Dojechał w nim na ósmej pozycji[54]. W 2010 roku Panizzi ponownie wziął udział w Rajdzie San Remo. Jadąc Protonem Satrią Neo S2000 zajął w nim dwudzieste drugie miejsce[55].

Życie prywatneEdytuj

Panizzi jest żonaty z Michele. Ma z nią córkę Salome. Mieszka z rodziną w Monako[56]. Jest bratem młodszego o dwa lata Hervé Panizziego. Hervé Panizzi był od 1988 roku pilotem Gilles’a i razem jeździli w mistrzostwach świata do 2006 roku[57].

Zwycięstwa w Mistrzostwach ŚwiataEdytuj

Starty w rajdach WRCEdytuj

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Punkty Miejsce
1990 Gilles Panizzi Lancia Delta HF Integrale MCO
16
POR
KEN
FRA
GRE
NZL
ARG
FIN
AUS
ITA
CIV
GBR
0 -
1993 Gilles Panizzi Peugeot 106 XSI  
 
 
 
 
NU
 
 
 
 
 
 
 
 
0 -
1995 Gilles Panizzi Peugeot 306 XSI  
 
 
 
12
 
 
 
 
0 -
1997 Peugeot Sport Peugeot 306 Maxi  
 
 
 
 
3
 
3
 
 
 
 
 
 
 
 
8 10.
1998 Peugeot Sport
Gilles Panizzi
Peugeot 306 Maxi[a]
Peugeot 106 Rallye[b]
Subaru Impreza WRX[c]
 
9
 
 
 
 
6
 
4
 
 
 
 
35
 
5
 
 
NU
6 12.
1999 Gilles Panizzi
Peugeot Esso
Subaru Impreza WRC[d]
Peugeot 206 WRC
 
NU
 
 
 
 
 
NU
 
 
 
 
33
 
 
2
 
 
7
6 10.
2000 Peugeot Esso Peugeot 206 WRC  
NU
 
 
NU
 
 
6
 
 
 
 
 
 
1
 
1
 
NU
 
8
21 7.
2001 Peugeot Total
HF Grifone[e]
Peugeot 206 WRC  
NU
 
 
12
 
2
 
 
NU
 
NU
 
 
14
 
 
1
 
2
 
9
 
NU
22 8.
2002 Peugeot Total
Bozian Racing[f]
Peugeot 206 WRC  
7
 
16
 
1
 
1
 
10
 
NU
 
NU
 
6
 
 
 
1
 
7
 
 
11
31 6.
2003 Marlboro Peugeot Total
Bozian Racing[g]
Peugeot 206 WRC  
NU
 
 
5
 
 
 
7
 
NU
 
10
 
 
 
2
 
6
 
1
 
NU
27 10.
2004 Mitsubishi Motors Motorsports Mitsubishi Lancer WRC  
6
 
NU
 
8
 
NU
 
NU
 
10
 
NU
 
7
 
11
 
NU
 
 
 
 
 
12
 
6 13.
2005 Mitsubishi Motors Motorsports Mitsubishi Lancer WRC  
3
 
 
8
 
 
 
11
 
 
 
 
 
 
 
11
 
NU
 
 
7 15.
2006 Red Bull Škoda Team Škoda Fabia WRC  
10
 
 
 
10
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
0 -

Starty w rajdach IRCEdytuj

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Punkty Miejsce
2006 Gilles Panizzi Renault Clio S1600 RPA
YPR
MAD
6
SAN
3 19.
2007 Racing Lions SRL Peugeot 207 S2000 SAF
TUR
YPR
ROS
MAD
BAR
SAN
7
VAL
CHI
2 40.
2010 Proton R3 Malaysia Proton Satria Neo S2000 MON
KUR
ARG
KAN
SAR
YPR
AZO
MAD
BAR
SAN
22
SZK
CYP
0 -

UwagiEdytuj

  1. Peugeotem 306 Maxi startował w Rajdzie Monte Carlo, Hiszpanii, Francji i Włoch.
  2. Peugeotem 106 startował jedynie w Rajdzie Finlandii.
  3. Subaru Imprezą WRX startował jedynie w Rajdzie Wielkiej Brytanii.
  4. Subaru Imprezą WRC startował jedynie w Rajdzie Monte Carlo.
  5. W zespole HF Grifone startował w Rajdzie Portugalii, Cypru, Grecji, Finlandii i Wielkiej Brytanii.
  6. W zespole Bozian Racing startował w Rajdzie Szwecji, Grecji i Wielkiej Brytanii.
  7. W zespole Bozian Racing startował w Rajdzie Turcji, Grecji, Cypru i Wielkiej Brytanii.

PrzypisyEdytuj

  1. Panizzi: Asphalt expert (ang.). BBC Sport. [dostęp 13.12.2011].
  2. a b Gilles Panizzi profile (ang.). juwra.com. [dostęp 15.12.2011].
  3. a b c d Gilles Panizzi profile (ang.). Rally Paradise. [dostęp 15.12.2011].
  4. a b c World Rally Driver Profile: Gilles Panizzi (ang.). Info Rally. [dostęp 15.12.2011].
  5. 58ème Rallye Automobile de Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 15.12.2011].
  6. a b c Gilles Panizzi (pol.). Hoga.pl. [dostęp 15.12.2011].
  7. 37ème Tour de Corse – Rallye de France: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 15.12.2011].
  8. 39ème Tour de Corse – Rallye de France: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 15.12.2011].
  9. Rally Catalunya 1997 (ang.). worldrally.net. [dostęp 15.12.2011].
  10. 41ème Tour de Corse – Rallye de France: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 15.12.2011].
  11. a b c d e f g h i j k Gilles Panizzi: profile (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 15.12.2011].
  12. 1998 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 15.12.2011].
  13. 67. Rallye Monte Carlo 1999: results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 16.12.2011].
  14. Peugeot 206 WRC (pol.). Rajdy.v10.pl. [dostęp 16.12.2011].
  15. 43ème Tour de Corse – Rallye de France: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  16. 49th Neste Rally Finland: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  17. 41º Rallye Sanremo – Rallye d’Italia: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  18. 55th Network Q Rally of Great Britain: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  19. 36º Rallye Catalunya-Costa Brava (Rallye de España): results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  20. Panizzi and Peugeot take Corsica (ang.). Drive. [dostęp 16.12.2011].
  21. 42º Rallye Sanremo – Rallye d’Italia: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  22. 2000 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  23. 69ème Rallye Automobile de Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  24. 35º TAP Rallye de Portugal: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  25. Rally of Catalunya: Bugalski's misfortune hands Auriol victory (ang.). The Telegraph. [dostęp 16.12.2011].
  26. San Remo Rally 2001: Gilles Panizzi wins in Peugeot 206 WRC (ang.). RallyBuzz. [dostęp 16.12.2011].
  27. Puras clinches maiden victory (ang.). BBC Sport. [dostęp 16.12.2011].
  28. 2001 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  29. Panizzi seals Corsica win (ang.). BBC Sport. [dostęp 16.12.2011].
  30. Panizzi triumphs in Catalunya (ang.). BBC Sport. [dostęp 16.12.2011].
  31. San Remo hat-trick for Panizzi (ang.). Crash.net. [dostęp 16.12.2011].
  32. 2002 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  33. Loeb stays on track to win Rallye Sanremo (ang.). Motorsport.com. [dostęp 16.12.2011].
  34. 47ème Tour de Corse – Rallye de France: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  35. Panizzi wins in Catalunya for Peugeot (ang.). Crash.net. [dostęp 16.12.2011].
  36. 59th Wales Rally of Great Britain: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  37. 2003 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  38. Mitsubishi sign Panizzi (ang.). BBC Sport. [dostęp 16.12.2011].
  39. 72ème Rallye Automobile de Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  40. 53rd Uddeholm Swedish Rally: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  41. 24º Rally Argentina: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  42. 2004 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  43. Mitsubishi Season 2005 (ang.). juwra.com. [dostęp 16.12.2011].
  44. Loeb takes third Monte Carlo win in a row (ang.). Motorsport.com. [dostęp 16.12.2011].
  45. 19º Corona Rally México: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  46. 33rd Cyprus Rally: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  47. 2nd Rally Japan: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  48. 49ème Tour de Corse – Rallye de France: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  49. 2005 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  50. Pitstop: Mitsubishi quits world rally champs (ang.). NZ Herald News. [dostęp 16.12.2011].
  51. 74ème Rallye Automobile Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  52. 42º Rally RACC Catalunya – Costa Daurada: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  53. 47º Rali Vinho da Madeira: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 16.12.2011].
  54. 49. Rallye Sanremo 2007: results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 16.12.2011].
  55. 52. Rallye Sanremo 2010: results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 16.12.2011].
  56. Gilles Panizzi Commits To Mitsubishi Motors' WRC Campaign (ang.). Mitsubishi Motors Corporation. [dostęp 15.12.2011].
  57. Hervé Panizzi: profile (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 15.12.2011].

BibliografiaEdytuj