Otwórz menu główne

Gramatyka (stgr. γραμματική τέχνη, łac. grammatica) – dział językoznawstwa zajmujący się regułami, które rządzą generowaniem wyrazów i zdań języka. W zakres gramatyki wchodzą: fonologia, morfologia oraz składnia, przy czym w rozumieniu tradycyjnym nie uwzględnia się fonetyki i fonologii[1].

Terminem tym określa się również opis obrazujący kształt danego systemu gramatycznego, a także zbiór reguł określających sposób tworzenia gramatycznych wypowiedzi[1]. Ze względu na przyjęte podejście analityczne wyróżnia się dwa rodzaje gramatyk – opisową i normatywną. Gramatyka opisowa (deskryptywna) skupia się na rejestracji danej mowy w jej faktycznej postaci, gramatyka normatywna (preskryptywna) zaś próbuje formułować zewnętrzne wzorce językowe, z zamiarem wpłynięcia na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków[2][3].

Spis treści

Typy gramatykEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Polański 1999 ↓, s. 208.
  2. Polański 1999 ↓, s. 215.
  3. Andrea DeCapua: Grammar for Teachers: A Guide to American English for Native and Non-Native Speakers. Springer Science & Business Media, 2008, s. 9–15. ISBN 978-0-387-76331-6. (ang.)

BibliografiaEdytuj

  • Kazimierz Polański: Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Ossolineum, 1999. ISBN 83-04-04445-5.