Otwórz menu główne

Grzegorz Leopold Seidler

prawnik polski

Grzegorz Leopold Seidler (ur. 18 września 1913 w Stanisławowie, zm. 28 grudnia 2004) – prawnik i historyk idei, profesor i rektor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm PRL IX kadencji.

Grzegorz Leopold Seidler
Data i miejsce urodzenia 18 września 1913
Stanisławów
Data śmierci 28 grudnia 2004
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Był synem Teodora (adwokata) i Eugenii z Dawidowiczów, starszym bratem Stefana (zootechnika). Studiował na UJ (ukończył w 1935)[1], w 1938 na podstawie rozprawy napisanej pod kierunkiem Jerzego Lande uzyskał stopień doktora[2]. Następnie studiował filozofię na uniwersytetach w Wiedniu i Oksfordzie[1]. Po wojnie pracował jako docent na UJ, w 1950 podjął pracę na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1950 profesor nadzwyczajny, 1957 profesor zwyczajny)[3]. W latach 1959–1969 był rektorem tej uczelni. W latach 1969–1972 kierował Instytutem Kultury Polskiej w Londynie.

Od 1972 ponownie wykładowca lubelskiego uniwersytetu. Wykładał gościnnie na Christian-Albrechts-Universität w Kilonii (1980/81) i Care Hall w Cambridge (1981/82)[1]. Był wieloletnim redaktorem naczelnym „Annales UMCS”. Został uhonorowany doktoratem honoris causa UMCS-u[4] (posiadał także doktoraty honorowe Akademii Ekonomicznej w Krakowie i Lock Haven University w USA).

W latach 1949–1989 był członkiem PZPR, z ramienia partii został wybrany do Sejmu w 1985. W latach 90. był członkiem Trybunału Stanu.

OdznaczeniaEdytuj

Otrzymał wiele odznaczeń państwowych, w tym postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 12 czerwca 2003 „w uznaniu wybitnych zasług dla nauki polskiej, za osiągnięcia w działalności publicznej i pracy dydaktycznej” Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski[5], a w czasach PRL był uhonorowany Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderami Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Złotym Krzyżem Zasługi[6].

PublikacjeEdytuj

Autor ponad 100 prac naukowych z dziedziny teorii państwa i prawa oraz historii myśli politycznej, m.in.:

  • Doktryny prawne imperializmu (1957)
  • Emergence of the Eastern World (Oxford 1968)
  • Przedmarksowska myśl polityczna (1974)
  • Z zagadnień filozofii prawa (Lublin 1978)
  • Two Essays in Political Theory (Pittsburgh 1979)
  • W nurcie Oświecenia (Lublin 1984)
  • Rechtssystem und Gesellschaft (Frankfurt a. Main 1985)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Nota redakcyjna z okładki „Przedmarksowska myśl polityczna”, Wydawnictwo Literackie, Kraków-Wrocław 1985.
  2. Dobrochna Minich, Koncepcja filozofii prawa Grzegorza Leopolda Seidlera. Między pozytywizmem prawniczym, „faktycznością prawa” a aksjologią. uj.edu.pl, 2016. [dostęp 2019-01-04].
  3. D.Gałaszewska-Chilczuk, „Wrogie” uniwersytety. Polityka państwa komunistycznego wobec Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (1944-1969), Warszawa 2013.
  4. Doktorzy honoris causa UMCS. umcs.lublin.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  5. M.P. z 2003 r. nr 47, poz. 699
  6. Kto jest kim w Polsce. Warszawa: Interpress, 1989, s. 1159.

BibliografiaEdytuj