Jonathan Learoyd

francuski skoczek narciarski

Jonathan Learoyd (ur. 3 listopada 2000 w Albertville) – francuski skoczek narciarski posiadający również brytyjskie obywatelstwo. Olimpijczyk (2018), uczestnik mistrzostw świata seniorów (2019) oraz juniorów (2016–2019). Medalista zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2017). Brał także udział w zimowych igrzysk olimpijskich młodzieży (2016). Medalista mistrzostw kraju.

Jonathan Learoyd
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 2000
Albertville, Francja[1]
Klub Club des Sports de Courchevel[1]
Debiut w PŚ 16 grudnia 2017 w Engelbergu (35. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30 grudnia 2017 w Oberstdorfie (29. miejsce)
Rekord życiowy 201,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (15 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
srebro Erzurum 2017 indywidualny
srebro Erzurum 2017 drużynowy
srebro Erzurum 2017 druż. miesz.

ŻyciorysEdytuj

Początkowo uprawiał narciarstwo alpejskie. W wieku 6 lat oddał swój pierwszy skok na nartach. W wieku 11 lat, gdy trenował oba te sporty, zdecydował się na wybór skoków narciarskich[2].

Nieoficjalny mistrz świata dzieci z Garmisch-Partenkirchen z lipca 2012 (kategoria zawodników urodzonych w 2000 i młodszych) i zwycięzca zawodów FIS Youth Cup w Hinterzarten z sierpnia 2014 (także wśród zawodników urodzonych w 2000 i młodszych)[3].

W marcu 2014 w Chaux-Neuve po raz pierwszy wystąpił w Alpen Cupie, zajmując lokaty w piątej dziesiątce. We wrześniu 2015 w Einsiedeln zadebiutował w FIS Cupie, od razu punktując (dwukrotnie uplasował się w trzeciej dziesiątce). W grudniu 2015 w Seefeld po raz pierwszy punktował w Alpen Cupie (był 18.). W Pucharze Kontynentalnym pierwsze w karierze punkty zdobył w swoim debiucie w zawodach tej rangi – 27 grudnia 2015 w Engelbergu, gdzie był 11[4]. W lutym 2016 roku wystartował w zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży, gdzie zarówno w konkursie indywidualnym chłopców i w drużynowym konkursie mieszanym skoków zajmował piąte miejsca, a w sztafecie mieszanej, z francuskim zespołem, został sklasyfikowany na 6. pozycji[5]. W tym samym miesiącu wziął także udział w mistrzostwach świata juniorów, gdzie indywidualnie uplasował się na 36. pozycji, a w konkursie drużynowym mężczyzn, wraz z reprezentacją Francji (w składzie: Thomas Roch Dupland, Jonathan Learoyd, Noëlig Revilliod Blanchard i Paul Brasme), zajął 10. miejsce[4].

W lipcu 2016 zadebiutował w zawodach najwyższej rangi, zajmując w Courchevel 40. pozycję w konkursie Letniego Grand Prix. W lutym 2017 wziął udział w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy w Erzurum, gdzie zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym chłopców, a także srebrne medale w rywalizacji drużynowej chłopców (w składzie Francji znaleźli się również Romane Dieu[a], Alessandro Batby i Mathis Contamine) oraz drużyn mieszanych (oprócz niego Francję reprezentowali także: Marine Bressand, Romane Dieu i Mathis Contamine). Wcześniej w tym samym miesiącu wystartował także w mistrzostwach świata juniorów, zajmując indywidualnie 13. pozycję[4]. W marcu 2017 po raz pierwszy stanął na podium zawodów z cyklu Alpen Cup (4 marca był drugi w Hinterzarten)[4].

W grudniu 2017 w Whistler po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce konkursów rangi FIS Cupu i Pucharu Kontynentalnego, a 10 grudnia 2017 w tej samej miejscowości po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego (zajął wówczas 2. pozycję)[4]. 16 grudnia 2017 zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 35. pozycję w pierwszym konkursie w Engelbergu[4]. 27 grudnia 2017 na tym samym obiekcie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Kontynentalnego[6]. 30 grudnia 2017, w ramach 1. konkursu 66. Turnieju Czterech Skoczni, zdobył debiutanckie punkty Pucharu Świata za zajęcie 29. lokaty w Oberstdorfie. W lutym 2018 po raz trzeci w karierze wystąpił w mistrzostwach świata juniorów. W Kanderstegu w konkursie indywidualnym zajął 6. lokatę, w zmaganiach drużynowych był 9., a w rywalizacji zespołów mieszanych uplasował się na 4. pozycji. W tym samym miesiącu wystartował także w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, gdzie wziął udział w konkursach indywidualnych – na skoczni normalnej był 27., a na dużej zajął 41. miejsce[4].

W styczniu 2019 w Lahti po raz czwarty wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie był 13., a drużynowo 8. (mężczyźni) i 6. (mikst). Na przełomie lutego i marca 2019 zadebiutował w mistrzostwach świata seniorów, awansując do drugiej serii obu konkursów indywidualnych – na skoczni dużej był 28., a na normalnej 26[4]. 15 marca 2019 na Vikersundbakken w Vikersund, debiutując na skoczni mamuciej, pierwszy raz w życiu przekroczył dystans 200 metrów, uzyskując w kwalifikacjach do konkursu Raw Air odległość 201 metrów[7]. W sezonie 2018/2019 kilkukrotnie startował w Pucharze Świata, nie zdobył jednak punktów[4].

27 lipca 2019 w Hinterzarten po raz pierwszy punktował w Letnim Grand Prix, zajmując w rozegranym tam konkursie 27. lokatę[4].

Jest wielokrotnym medalistą mistrzostw kraju. W marcu 2016 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym mężczyzn na skoczni normalnej[8], a dwa lata później zwyciężył w tej samej rywalizacji[9], sukces ten powtarzając w 2019 na skoczni dużej[10]. Zdobywał także medale imprez tej rangi w konkursach drużynowych – brąz w 2013 (w składzie drużyny Sabaudii skakali oprócz niego Nicolas Mayer, Léa Lemare i Sacha Gardet)[11], srebro w 2016 (w pierwszym zespole Sabaudii startowali także Tim Bernoud, Arthur Royer i Mathis Contamine)[12], brąz w 2018 (wraz z pierwszym zespołem Sabaudii, w którym, oprócz niego, skakali: Mathis Contamine, Jack White i Alessandro Batby[13]) i złoto w 2019 (ponownie w sabaudzkiej drużynie skakali z nim Batby, White i Contamine[14]).

Życie prywatneEdytuj

Rodzice Learoyda są Brytyjczykami[2], dzięki czemu posiada on podwójne obywatelstwo – zarówno francuskie, jak i brytyjskie. Skoki narciarskie uprawia również jego młodszy brat, Louis, urodzony w 2006 roku[1].

Igrzyska olimpijskieEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2018   Pjongczang 27. miejsce (K-98), 41. miejsce (K-125)

Starty J. Learoyda na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
27. 10 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 98,5 m 100,5 m 207,9 pkt 51,4 pkt Andreas Wellinger
41. 17 lutego 2018   Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 119,5 m 100,1 pkt 185,6 pkt Kamil Stoch

Mistrzostwa świataEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2019   Seefeld/Innsbruck 28. miejsce (K-120), 26. miejsce (K-99)

Starty J. Learoyda na mistrzostwach świata – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
28. 23 lutego 2019   Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 116,5 m 116,5 m 205,9 pkt 73,5 pkt Markus Eisenbichler
26. 1 marca 2019   Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 90,0 m 94,0 m 187,9 pkt 30,4 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Râșnov 36. miejsce
2017   Park City 13. miejsce
2018   Kandersteg 6. miejsce
2019   Lahti 13. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Râșnov 10. miejsce[b]
2018   Kandersteg 9. miejsce[c], 4. miejsce (drużyna mieszana)[d]
2019   Lahti 8. miejsce[e], 6. miejsce (drużyna mieszana)[f]

Starty J. Learoyda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
36. 23 lutego 2016   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 85,5 m 100,6 pkt 148,4 pkt David Siegel
10. 24 lutego 2016   Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[b] 82,5 m 328,4 pkt (78,8 pkt) 538,3 pkt Niemcy
13. 1 lutego 2017   Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 90,0 m 90,0 m 241,6 pkt 21,6 pkt Viktor Polášek
6. 1 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 99,0 m 95,0 m 259,1 pkt 32,3 pkt Marius Lindvik
9. 3 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[c] 101,5 m 411,6 pkt (135,9 pkt) 656,9 pkt Niemcy
4. 4 lutego 2018   Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż. mix.[d] 102,0 m 104,5 m 768,7 pkt (240,4 pkt) 100,6 pkt Norwegia
13. 24 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 91,5 m 92,5 m 225,2 pkt 26,9 pkt Thomas Aasen Markeng
8. 26 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[e] 90,5 m 85,5 m 844,5 pkt (224,9 pkt) 135,2 pkt Niemcy
6. 28 stycznia 2019   Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[f] 90,5 m 91,5 m 943,1 pkt (240,7 pkt) 41,3 pkt Rosja

Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieżyEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2016   Lillehammer 5. miejsce

DrużynowoEdytuj

2016   Lillehammer 5. miejsce (drużyna mieszana)[g], 6. miejsce (sztafeta mieszana)[h]

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży EuropyEdytuj

IndywidualnieEdytuj

2017   Erzurum srebrny medal

DrużynowoEdytuj

2017   Erzurum srebrny medal (drużyna mieszana)[i], srebrny medal (drużyna chłopców)[j][a]

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017/2018 63.
2018/2019 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu ŚwiataEdytuj

stan na 19 stycznia 2020

Sezon 2017/2018
                                            punkty
- - - - - 35 39 29 46 - - - - - - - 25 41 41 - - - 8
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
- 50 q - - 46 45 38 q - - - - - - - - - - - - - 44 43 q 40 - - 0
Sezon 2019/2020
                                                            punkty
- - - - - - - q q q - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech SkoczniEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017/2018 44.
2018/2019 60.

Raw AirEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2018 46.
2019 48.

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2016 niesklasyfikowany
2018 niesklasyfikowany
2019 63.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGPEdytuj

stan po zakończeniu LGP 2019

2016
                    punkty
40 - - - - - - - - - 0
2018
                  punkty
- 42 - 43 - - - - - 0
2019
                punkty
- 27 28 - - - - - 7
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2015/2016 82.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 13.
2018/2019 36.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 10 grudnia 2017   Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 101,0 m 101,0 m 263,5 pkt 2. 4,1 pkt Andreas Wank
2. 27 grudnia 2017   Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,5 m 128,0 m 259,1 pkt 1.
3. 20 stycznia 2018   Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 137,0 m 138,5 m 259,8 pkt 2. 8,8 pkt David Siegel

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan na 19 stycznia 2020

Sezon 2015/2016
                                                      punkty
- - - - - 11 26 66 65 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 29
Sezon 2016/2017
                                                            punkty
57 56 52 - - - - 37 41 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
                                                        punkty
7 2 - - 1 6 4 11 11 15 2 7 - - - - - - - - - - - - - - - - 486
Sezon 2018/2019
                                                        punkty
38 24 - - 36 24 12 31 7 4 - - - - - 26 35 13 33 26 - - - - - - - - 152
Sezon 2019/2020
                                                    punkty
28 54 18 16 42 26 37 44 36
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 64.
2018 68.
2019 111.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu KontynentalnegoEdytuj

stan po zakończeniu LPK 2019

2017
                          punkty
- 48 31 19 16 - - - - - - 35 20 38
2018
                          punkty
31 27 - 44 10 - - 30 33 - - 51 40 31
2019
                                punkty
- - - - - - 34 24 - - - - - - 52 40 7
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Puchar BeskidówEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Sezon Miejsce
2017 22.
2018 40.

UwagiEdytuj

  1. a b W związku z faktem, że we francuskiej reprezentacji na Zimowy Olimpijski Festiwal Młodzieży Europy 2017 znalazło się tylko 3 chłopców (Contamine, Learoyd i Batby), w konkursie drużynowym chłopców, umożliwiając tym samym start francuskiego zespołu w tej rywalizacji, wystąpiła również Romane Dieu.
  2. a b Skład zespołu: Thomas Roch Dupland, Jonathan Learoyd, Noëlig Revilliod Blanchard, Paul Brasme
  3. a b Skład zespołu: Mathis Contamine, Valentin Foubert, Alessandro Batby, Jonathan Learoyd
  4. a b Skład zespołu: Océane Paillard, Mathis Contamine, Romane Dieu, Jonathan Learoyd
  5. a b Skład zespołu: Mathis Contamine, Jack White, Alessandro Batby, Jonathan Learoyd
  6. a b Skład zespołu: Joséphine Pagnier, Mathis Contamine, Lucile Morat, Jonathan Learoyd
  7. Skład zespołu: Romane Dieu, Jonathan Learoyd, Lilian Vaxelaire
  8. Skład zespołu: Romane Dieu, Jonathan Learoyd, Lilian Vaxelaire, Juliette Ducordeau, Jérémy Royer
  9. Skład zespołu: Marine Bressand, Mathis Contamine, Romane Dieu, Jonathan Learoyd
  10. Skład zespołu: Mathis Contamine, Romane Dieu, Alessandro Batby, Jonathan Learoyd

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Paweł Borkowski: Jonathan LEAROYD. skijumping.pl, 2015-09-12. [dostęp 2016-07-15].
  2. a b Athlete Profile - Jonathan LEAROYD (ang.). pyeongchang2018.com. [dostęp 2018-02-24].
  3. Adam Kwieciński: LEAROYD Jonathan 2000.11.03 FRA. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-07-15].
  4. a b c d e f g h i j Athlete : LEAROYD Jonathan (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-12-16].
  5. Athletes / LEAROYD Jonathan (ang.). wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2017-08-28].
  6. Adam Bucholz: PK w Engelbergu: Triumf Learoyda, Pilch piąty. skijumping.pl, 2017-12-27. [dostęp 2017-12-27].
  7. Andrzej Mysiak: Piątek w Vikersund: Piętnastu skoczków z życiówkami, nowy rekord Kazachstanu. skokinarciarskie.pl, 2019-03-15. [dostęp 2019-11-01].
  8. Dominik Formela: Descombes Sevoie i Morat najlepsi w Courchevel. skijumping.pl, 2016-03-28. [dostęp 2016-07-15].
  9. Dominik Formela: Learoyd oraz Clair mistrzami Francji. skijumping.pl, 2018-03-31. [dostęp 2018-04-29].
  10. Dominik Formela: Ekipa z Courchevel górą w Chaux-Neuve. skijumping.pl, 2019-04-02. [dostęp 2019-11-01].
  11. SAUT PAR EQUIPE - CHAMPIONNAT DE FRANCE CHAUX NEUVE SEQ Mixte (fr.). ffs.fr, 2013-03-31. [dostęp 2016-07-15].
  12. CHAMPIONNAT DE FRANCE SAUT PAR EQUIPE le 26/03/2016 (fr.). ski-nordique.net, 2016-03-26. [dostęp 2016-07-15].
  13. CHAMPIONNAT FRANCE SAUT EQUIPE (fr.). juraskievents.com, 2018-04-01. [dostęp 2018-04-29].
  14. CHAMPIONNATS DE FRANCE SAUT PAR EQUIPE K-106 HS-118 (fr.). ffs.fr. [dostęp 2019-11-01].

BibliografiaEdytuj