Otwórz menu główne

Lucyna Malec

polska aktorka

ŻyciorysEdytuj

Skończyła IV LO im. Komisji Edukacji Narodowej w Bielsku-Białej. Ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie w 1989. Debiutowała drobnymi rolami w serialach telewizyjnych W labiryncie i Czterdziestolatek. 20 lat później (1993). W latach 90. grała niewiele, najczęściej w pojedynczych odcinkach sitcomów lub telenowel. W tym czasie dała się zapamiętać z komediowego epizodu nierozgarniętej aktorki w filmie Jacka Bromskiego Dzieci i ryby (1996).

Dużą popularność przyniósł jej udział w telewizyjnym widowisku kabaretowym Komiczny Odcinek Cykliczny (KOC), w którym partnerowała Grzegorzowi Wasowskiemu i Sławomirowi Szczęśniakowi. Jest również członkiem zespołu T-raperzy znad Wisły.

W latach 2004–2008 występowała w sitcomie Bulionerzy, w którym wcielała się w postać Grażyny Nowikowej – zapracowanej matki, żony i gospodyni domowej. W tym samym roku zagrała zupełnie inną rolę – zazdrosnej żony Mariana Włosińskiego – w wielokrotnie nagradzanym na międzynarodowych festiwalach filmie Mój Nikifor Krzysztofa Krauzego. To była jej pierwsza duża rola filmowa. W 2006 dołączyła do obsady serialu Na Wspólnej, gdzie do dziś wciela się w rolę Danuty Zimińskiej. W latach 2010–2013 grała szefową pokojówek w serialu obyczajowym Hotel 52.

Od 1989 jest związana z warszawskim Teatrem Kwadrat. W 2013 na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Prywatnych spektaklem „Grace i Gloria” razem ze Stanisławą Celińską zdobyła Nagrodę Publiczności i Nagrodę Jury w kategorii najlepszy spektakl.

Lucyna Malec jest również jedną z najpopularniejszych aktorek dubbingowych w Polsce. Jej głos na stałe zapisał się w pamięci widzów, dzięki dubbingowaniu takich ról, jak: Betty Ruble z kreskówki Flintstonowie, Zyzio z animowanych opowieści o Kaczorze Donaldzie, Noddy w bajce o tym samym tytule i Kanarek Tweety w Zwariowanych melodiach.

Ma córkę Zofię (ur.1998), chorującą na dziecięce porażenie mózgowe[1].

FilmografiaEdytuj

Polski dubbingEdytuj

2000: Tego już za wiele – Lynette Hansen

PrzypisyEdytuj

  1. Tygodnik Na żywo nr 33, 14 sierpnia 2014, s. 44-45

BibliografiaEdytuj