Otwórz menu główne

Neil Broad (ur. 20 listopada 1966 w Kapsztadzie) – brytyjski tenisista pochodzenia południowoafrykańskiego, reprezentant w Pucharze Davisa, srebrny medalista w grze podwójnej podczas igrzysk olimpijskich w Atlancie (1996).

Neil Broad
Państwo  Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1966
Kapsztad
Wzrost 190 cm
Masa ciała 87 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1986
Zakończenie kariery czerwiec 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 84 (8 maja 1989)
Australian Open 2R (1989)
Roland Garros 1R (1989)
Wimbledon 2R (1990)
US Open 2R (1989)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 7
Najwyżej w rankingu 9 (9 kwietnia 1990)
Australian Open SF (1990)
Roland Garros 2R (1989, 1992, 1995, 1997)
Wimbledon QF (1997)
US Open QF (1998)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
srebro Atlanta 1996 tenis ziemny
(gra podwójna)

Kariera tenisowaEdytuj

Karierę zawodową Broad rozpoczął w 1986 roku, a zakończył w czerwcu 2000 roku.

W grze pojedynczej triumfował w 2 imprezach rangi ATP Challenger Tour. Swoje umiejętności skupił głównie na grze podwójnej, w której zwyciężył w 7 turniejach kategorii ATP World Tour oraz osiągnął 17 finałów. W turniejach wielkoszlemowych najdalej doszedł w styczniu 1990 roku, podczas Australian Open, gdzie tworzył parę z Garym Mullerem. Zawodnicy zostali wyeliminowani w półfinale przez Pietera Aldricha i Daniego Vissera.

Broad jest również zdobywcą srebrnego medalu podczas igrzysk olimpijskich Atlancie w 1996 roku. Partnerem deblowym Broada był Tim Henman, a pojedynek o złoty medal Brytyjczycy przegrali z Australijczykami Toddem Woodbridgem oraz Markiem Woodfordem.

W Pucharze Davisa zadebiutował w lutym 1992 roku przeciwko Francji w 1 rundzie grupy światowej. Ostatni występ Broada w Pucharze Davisa miał miejsce w lutym 2000 roku podczas rywalizacji z Czechami w 1 rundzie grupy światowej. Łącznie w reprezentacji zagrał w 11 pojedynkach deblowych, z których 4 wygrał.

W rankingu gry pojedynczej Broad najwyżej był na 84. miejscu (8 maja 1989), a w klasyfikacji gry podwójnej na 9. pozycji (9 kwietnia 1990).

Finały w turniejach ATP Challenger TourEdytuj

Gra pojedyncza (2–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 10 lipca 1988 Dublin Dywanowa   Tobias Svantesson 7:6, 4:6, 6:3
Zwycięzca 2. 24 lipca 1988 Johannesburg Twarda   Piet Norval 3:6, 6:4, 6:4

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Gra podwójna (7–17)Edytuj

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–1)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (0–2)
ATP Championship Series (0–3)
ATP World Series (7–11)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (3–4)
Ceglana (3–5)
Trawiasta (0–3)
Dywanowa (1–5)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
Zwycięzca 1. 8 stycznia 1989 Adelaide Twarda   Stefan Kruger   Mark Kratzmann
  Glenn Layendecker
6:2, 7:6
Finalista 1. 16 lipca 1989 Newport Trawiasta   Stefan Kruger   Patrick Galbraith
  Brian Garrow
6:2, 5:7, 3:6
Zwycięzca 2. 30 lipca 1989 Waszyngton Twarda   Gary Muller   Jim Grabb
  Patrick McEnroe
6:7, 7:6, 6:4
Finalista 2. 18 lutego 1990 Toronto Dywanowa (hala)   Kevin Curren   Patrick Galbraith
  David Macpherson
6:2, 4:6, 3:6
Finalista 3. 12 sierpnia 1990 Cincinnati Twarda   Gary Muller   Mark Kratzmann
  Darren Cahill
6:7, 2:6
Finalista 4. 30 września 1990 Bazylea Twarda (hala)   Gary Muller   Stefan Kruger
  Christo Van Rensburg
6:4, 6:7, 3:6
Zwycięzca 3. 7 października 1990 Tuluza Twarda (hala)   Gary Muller   Michael Mortensen
  Michiel Schapers
7:6, 6:4
Zwycięzca 4. 9 lutego 1992 Mediolan Dywanowa (hala)   David Macpherson   Sergio Casal
  Emilio Sánchez
5:7, 7:5, 6:4
Finalista 5. 25 października 1992 Lyon Dywanowa (hala)   Stefan Kruger   Jakob Hlasek
  Marc Rosset
1:6, 3:6
Finalista 6. 25 kwietnia 1993 Seul Twarda   Gary Muller   Jan Apell
  Peter Nyborg
7:5, 6:7, 2:6
Finalista 7. 13 czerwca 1993 Londyn (Queen’s) Trawiasta   Gary Muller   Todd Woodbridge
  Mark Woodforde
7:6, 3:6, 4:6
Finalista 8. 12 czerwca 1994 Florencja Ceglana   Greg Van Emburgh   Jon Ireland
  Kenny Thorne
6:7, 3:6
Zwycięzca 5. 14 sierpnia 1994 San Marino Ceglana   Greg Van Emburgh   Jordi Arrese
  Renzo Furlan
6:4, 7:6
Finalista 9. 2 października 1994 Palermo Ceglana   Greg Van Emburgh   Tom Kempers
  Jack Waite
6:7, 4:6
Finalista 10. 30 lipca 1995 Amsterdam Ceglana   Wayne Arthurs   Marcelo Ríos
  Sjeng Schalken
6:7, 2:6
Finalista 11. 21 kwietnia 1996 Barcelona Ceglana   Piet Norval   Luis Lobo
  Javier Sánchez
1:6, 3:6
Finalista 12. 23 czerwca 1996 Nottingham Trawiasta   Piet Norval   Mark Petchey
  Danny Sapsford
7:6, 6:7, 4:6
Finalista 13. 28 lipca 1996 Atlanta Twarda   Tim Henman   Todd Woodbridge
  Mark Woodforde
4:6, 4:6, 2:6
Finalista 14. 6 października 1996 Lyon Dywanowa (hala)   Piet Norval   Jim Grabb
  Richey Reneberg
2:6, 1:6
Finalista 15. 11 maja 1997 Hamburg Ceglana   Piet Norval   Luis Lobo
  Javier Sánchez
3:6, 6:7
Finalista 16. 8 marca 1998 Rotterdam Dywanowa (hala)   Piet Norval   Jacco Eltingh
  Paul Haarhuis
6:7, 3:6
Zwycięzca 6. 2 sierpnia 1998 Umag Ceglana   Piet Norval   Jiří Novák
  David Rikl
6:1, 3:6, 6:3
Zwycięzca 7. 20 września 1998 Bournemouth Ceglana   Kevin Ullyett   Wayne Arthurs
  Alberto Berasategui
7:6, 6:3
Finalista 17. 21 lutego 1999 Rotterdam Dywanowa (hala)   Peter Tramacchi   David Adams
  John-Laffnie de Jager
7:6, 3:6, 4:6

BibliografiaEdytuj