Piotr Jegor

polski piłkarz

Piotr Andrzej Jegor (ur. 13 czerwca 1968 w Zbrosławicach, zm. 17 marca 2020 w Knurowie) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy, związany m.in. z Górnikiem Zabrze i Odrą Wodzisław Śląski, reprezentant Polski, trener.

Piotr Jegor
Pełne imię i nazwisko Piotr Andrzej Jegor
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1968
Zbrosławice, Polska
Data i miejsce śmierci 17 marca 2020
Knurów, Polska
Wzrost 185 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1979–1988 Górnik Knurów
1988–1995 Górnik Zabrze 180 (13)
1995 Hapoel Hajfa (wyp.) 14 (0)
1996 Stal Mielec 8 (1)
1996–2001 Odra Wodzisław Śląski 107 (13)
2001 BKS Stal Bielsko-Biała
2002 Górnik Jastrzębie 29 (3)
2003 LKS Bełk
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1989–1997  Polska 20 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2002 Górnik Jastrzębie
2003–2004 Olimp Szczygłowice

Kariera klubowaEdytuj

Macierzystym klubem Jegora był Górnik Knurów, którego członkiem był w latach 1979–1988. Na szczeblu seniorskim bronił jego barw w rozgrywkach II ligi, w których knurowianie dwukrotnie plasowali się na trzecim miejscu w tabeli grupy II, przegrywając ostatecznie dwumecze barażowe o miejsce w elicie (sezony 1986/87 i 1987/88). Zdaniem Jegora w drugim z przypadków czołowi piłkarze Górnika, prowadzącego w rewanżu w Krakowie z Wisłą 2:0 (ostatecznie przegrał 2:4), sprzedali awans za pół miliona złotych[1].

W 1988 przeniósł się do drużyny mistrza Polski, Górnika Zabrze i szybko wywalczył sobie miejsce w składzie. W zabrzańskim klubie spędził siedem i pół roku, rozgrywając w tym czasie 180 meczów ligowych i zdobywając trzynaście bramek. W Pucharze Polski zagrał dwadzieścia razy i trafił czterokrotnie, w rozgrywkach UEFA zaś wystąpił dwanaście razy i strzelił dwa gole. Łącznie zagrał dla Górnika 212 razy, zdobywając dziewiętnaście bramek. Jednym z najbardziej pamiętnych jego trafień był gol na 1:1 w meczu 1/8 finału Pucharu Europy 1988/89 z Realem Madryt na Estadio Santiago Bernabéu (ostatecznie 2:3), po którym trener "Królewskich" Leo Beenhakker bez powodzenia próbował ściągnąć piłkarza do siebie[2]. Zainteresowany był nim później również HSV Hamburg. Ze śląskim klubem zdobył trzy medale mistrzostw Polski – srebrny w sezonie 1990/91 oraz brązowe w sezonach 1988/89 i 1993/94. Dodatkowo zdobył bramkę w finale PP 1991/92, w którym zabrzanie zostali zwyciężeni przez Miedź Legnica (1:1, k. 3–4). Jegor jest rekordzistą Górnika w liczbie goli uzyskanych z rzutów wolnych – trafiał tak pięciokrotnie. Przez całą karierę słynął również z bardzo mocnych uderzeń piłki[3], ambicji i waleczności[4].

Wiosnę 1995 spędził na wypożyczeniu w występującym w izraelskiej Lidze Leumit Hapoelu Hajfa, który osiągnął wtedy finał krajowego pucharu, przegrywając w nim z Makabi Hajfa (0:2). Prezes Hapoelu po zakończeniu okresu wypożyczenia próbował ściągnąć Jegora na stałe, lecz działacze Górnika nie chcieli z nim rozmawiać[5]. Wrócił do Zabrza przed rundą jesienną sezonu 1995/96, jednak wobec jego konfliktów z klubem (w imieniu drużyny domagał się wypłaty zaległych pensji) zimą został sprzedany do upadającej i niewypłacalnej Stali Mielec, która w kolejnym półroczu nie dała rady utrzymać się w I lidze.

Po spadku Stali został zawodnikiem beniaminka ekstraklasy, Odry Wodzisław Śląski. W sezonie 1996/97 drużyna ta zajęła najlepsze w swojej historii miejsce w rozgrywkach ligowych (trzecie). W ciągu pięciu sezonów pobytu w Wodzisławiu Jegor zagrał w barwach Odry w 117 meczach mistrzowskich, zdobywając trzynaście bramek. Występował w tym czasie również w rozgrywkach Pucharu Polski, Pucharu UEFA, Pucharu Intertoto i Pucharu Ligi. Ostatnie spotkania w pierwszym zespole Odry rozegrał jesienią 2000, kolejną rundę spędził na leczeniu kontuzji w drużynie rezerw, a następnie odszedł z klubu. Rok później, w maju 2002 został z okazji jubileuszu 80-lecia istnienia Odry umieszczony w jej jedenastce wszech czasów. Łącznie w swojej pierwszoligowej karierze Jegor rozegrał w barwach Górnika, Stali i Odry 295 spotkań, w których zdobył 27 bramek.

Jesienią 2001 występował w czwartoligowym BKS Stal Bielsko-Biała[6], a wiosną i jesienią 2002 w ekipie Górnika Jastrzębie, najpierw w III, a po spadku w IV lidze. Od maja do listopada był grającym trenerem tego zespołu[7]. Ostatnim klubem w jego zawodniczej karierze był występujący w rybnickiej klasie A LKS Bełk[8], z którym wiosną 2003 zajął drugie miejsce w tabeli i po barażowym dwumeczu awansował do ligi okręgowej. W sezonie 2003/04 prowadził jako trener C-klasowy zespół Olimpu Szczygłowice[9].

Kariera międzynarodowaEdytuj

W reprezentacji Polski Jegor zadebiutował 7 lutego 1989 w wyjazdowym meczu z Kostaryką (4:2). W ciągu kolejnych ośmiu lat występował w biało-czerwonych barwach jedynie w grach towarzyskich, notując łącznie dwadzieścia takich spotkań. Po raz ostatni na boisku w meczu międzypaństwowym pojawił się 26 lutego 1997, gdy rywalem Polaków była Brazylia (2:4). Jedyną bramkę w reprezentacji zdobył dziewięć dni wcześniej, w meczu z Łotwą na Anagenissis Stadio w Derinii na Cyprze (3:2, strzelił z rzutu wolnego gola na 2:2). W trzech spotkaniach był kapitanem zespołu.

Życie prywatneEdytuj

Z zawodu był elektromechanikiem. Jego dwaj bracia pracowali w kopalni. Miał żonę i dwóch synów[5]. Po zakończeniu kariery sportowej zerwał kontakty z piłkarskim środowiskiem, miał problemy z alkoholem, przez pewien czas nie mógł znaleźć zatrudnienia. Pracował później w Miejskim Ośrodku Sportu i Rekreacji w Knurowie, w LKS Bełk, wreszcie w Podstrefie Gliwickiej Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, w firmie produkującej parowniki do chłodziarek[5].

Zmarł w wieku 51 lat[10][11].

StatystykiEdytuj

KluboweEdytuj

Klub Sezon Liga Liga Puchar Europa[a] Inne[b] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Górnik Zabrze 1988/1989 I liga
26
0
3
0
4[c]
1[c]
0[d]
0[d]
33
1
1989/1990 I liga
29
0
1
0
2[e]
0[e]
32
0
1990/1991 I liga
27
3
4
1
31
4
1991/1992 I liga
29
3
7
2
2[f]
1[f]
38
6
1992/1993 I liga
26
5
1
0
27
5
1993/1994 I liga
25[g]
2
3
1
28
3
1994/1995 I liga
12
0
0
0
4[h]
0[h]
16
0
1995/1996 I liga
6
0
1
0
0[i]
0[i]
7
0
Ogólnie 180 13 20 4 12 2 0 0 212 19
Hapoel Hajfa (wyp.) 1994/1995 Liga Leumit
14
0
14
0
Stal Mielec 1995/1996 I liga
8
1
0
0
8
1
Odra Wodzisław Śląski 1996/1997 I liga
27
2
0
27
2
1997/1998 I liga
28
4
1
3[j]
0[j]
1/2[k]
0[k]
32/33
5
1998/1999 I liga
30
3
0
30
3
1999/2000 I liga
20
3
0
4[l]
1[l]
24
4
2000/2001 I liga
2
1
1
0
2[m]
0[m]
5
1
Ogólnie 107 13 1 3 0 7/8 1 118 15
Górnik Jastrzębie 2001/2002 III liga
15
3
15
3
2002/2003 IV liga
14
0
14
0
Ogólnie 29 3 29 3
Ogólnie w karierze 338 30 5 15 2 7/8 1 382 38

MiędzynarodoweEdytuj

Polska
Rok Mecze Gole
1989 2 0
1990 1 0
1991 2 0
1992 5 0
1993 1 0
1994 5 0
1997 4 1
Ogólnie 20 1
Polska
Lp. Data Miejsce Przeciwnik Wynik Rozgrywki Czas gry Uwagi
1. 07.02.1989 San José, Kostaryka   Kostaryka
4:2
towarzyski
1–90
2. 12.02.1989 Gwatemala, Gwatemala   Gwatemala
1:0
towarzyski
80–90
3. 26.09.1990 Bukareszt, Rumunia   Rumunia
1:2
towarzyski
75–90
4. 05.02.1991 Belfast, Irlandia Północna   Irlandia Północna
1:3
towarzyski
1–45
5. 27.03.1991 Ołomuniec, Czechosłowacja   Czechosłowacja
0:4
towarzyski
64–90
6. 07.05.1992 Solna, Szwecja   Szwecja
0:5
towarzyski
1–90
7. 27.05.1992 Jastrzębie-Zdrój, Polska   Czechosłowacja
1:0
towarzyski
62–90
8. 18.11.1992 Iława, Polska   Łotwa
1:0
towarzyski
1–90
9. 26.11.1992 Buenos Aires, Argentyna   Argentyna
0:2
towarzyski
1–90
10. 29.11.1992 Montevideo, Urugwaj   Urugwaj
1:0
towarzyski
60–90
11. 01.02.1993 Nikozja, Cypr   Cypr
0:0
towarzyski
74–90
12. 09.02.1994 Santa Cruz de Tenerife, Hiszpania   Hiszpania
1:1
towarzyski
1–90
13. 23.03.1994 Saloniki, Grecja   Grecja
0:0
towarzyski
1–90
14. 13.04.1994 Cannes, Francja   Arabia Saudyjska
1:0
towarzyski
1–45
15. 04.05.1994 Kraków, Polska   Węgry
3:2
towarzyski
1–90
16. 17.05.1994 Katowice, Polska   Austria
3:4
towarzyski
1–90
17. 14.02.1997 Ajia Napa, Cypr   Litwa
0:0
towarzyski
1–90
   
18. 15.02.1997 Ajia Napa, Cypr   Cypr
3:2
towarzyski
1–90
   
19. 17.02.1997 Derinia, Cypr   Łotwa
3:2
towarzyski
1–90
   
20. 26.02.1997 Goiânia, Brazylia   Brazylia
2:4
towarzyski
1–90

SukcesyEdytuj

Górnik Zabrze
Hapoel Hajfa
Odra Wodzisław Śląski
LKS Bełk

UwagiEdytuj

  1. Uwzględniono: Puchar Europy – 4 (1), Puchar UEFA – 11 (1).
  2. Uwzględniono: Superpuchar Polski – 0 (0), Puchar Intertoto – 1/2 (0), Puchar Ligi – 6 (1).
  3. a b Uwzględniono: Puchar Europy.
  4. a b Uwzględniono: Superpuchar Polski.
  5. a b Uwzględniono: Puchar UEFA.
  6. a b Uwzględniono: Puchar UEFA.
  7. Wyjazdowy mecz 19. kolejki z GKS Katowice został przerwany i powtórzony (uwzględniono oba).
  8. a b Uwzględniono: Puchar UEFA.
  9. a b Uwzględniono: Puchar Intertoto UEFA.
  10. a b Uwzględniono: Puchar UEFA.
  11. a b Uwzględniono: Puchar Intertoto UEFA.
  12. a b Uwzględniono: Puchar Ligi Polskiej.
  13. a b Uwzględniono: Puchar Ligi Polskiej.

PrzypisyEdytuj

  1. Rafał Musioł: Zmarł Piotr Jegor, były piłkarz Górnika Zabrze (pol.). dziennikzachodni.pl, 2020-03-17. [dostęp 2020-04-13].
  2. Przemysław Chlebicki: Piotr Jegor nie żyje. Był nazywany “polskim Koemanem” (pol.). futbolnews.pl, 2020-03-17. [dostęp 2020-04-13].
  3. ZMARŁ PIOTR JEGOR (pol.). gornikzabrze.pl, 2020-03-17. [dostęp 2020-04-13].
  4. Kuba Cimoszko: Piotr Jegor. Śląski "karlus", który zachwycił Real Madryt (wspomnienie) (pol.). sportowefakty.wp.pl, 2020-03-18. [dostęp 2020-04-13].
  5. a b c Paweł Muzyka: Piotr Jegor: Gdybym urodził się 10 lat wcześniej albo później, miałbym inne życie… (pol.). weszlo.com, 2012-09-12. [dostęp 2020-04-13].
  6. Mocny strzał BKS (pol.). bielskobiala.naszemiasto.pl, 2001-08-10. [dostęp 2020-04-13].
  7. Zmarł Piotr Jegor (pol.). gksjastrzebie.com, 2020-03-17. [dostęp 2020-04-13].
  8. Piotr Jegor w rybnickiej A-klasie (pol.). katowice.wyborcza.pl, 2003-03-12. [dostęp 2020-04-13].
  9. Piotr Skorupa. „Na początek hala”. „Przegląd Lokalny”, 2004-02-12. Media Lokalne sp. z o.o.. 
  10. Piotr Jegor nie żyje (pol.). 90minut.pl, 2020-03-17. [dostęp 2020-03-18].
  11. Paweł Czado: Piotr Jegor, były piłkarz Górnika Zabrze, nie żyje. "Nie wykorzystałem szansy jako sportowiec" (pol.). katowice.wyborcza.pl, 2020-03-17. [dostęp 2020-03-17].

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Gowarzewski, Bożena Lidia Szmel, Joachim Waloszek: Górnik Zabrze. 60 lat prawdziwej historii (1948–2008). Katowice: Wydawnictwo GiA, 2009. ISBN 978-83-88232-24-4.Sprawdź autora:1., s. 152–179, 238.

Linki zewnętrzneEdytuj