Otwórz menu główne

Real Sociedad de Fútbol, S.A.D., nazywany zwykle Realem Sociedad (wym. [reˈal soθjeˈðað]) – hiszpański klub piłkarski z siedzibą w mieście San Sebastián założony 7 września 1909 roku. Obecnie występuje w rozgrywkach Primera División. Stadionem zespołu jest Anoeta, która mieści 32 tysiące widzów. Klub dwukrotnie był mistrzem Hiszpanii, w sezonach 1980/1981 i 1981/1982. W sezonie 2002/2003 Real Sociedad po raz ostatni zdobył wicemistrzostwo kraju. Drużyna rozgrywa też Derby Kraju Basków z Athletic Bilbao, była też jednym z założycieli Primera División w 1929 roku. Najdłuższy okres, w którym ekipa ta grała niezmiennie w najwyższej klasie rozgrywkowej to 40 sezonów, od 1967 do 2007 roku.

Real Sociedad
Sociedad de Futbol
Piłkarze Realu Sociedad triumfujący po awansie do Primera División w 2010 roku
Piłkarze Realu Sociedad triumfujący po awansie do Primera División w 2010 roku
Pełna nazwa Real Sociedad de Fútbol, S.A.D.
Przydomek Erreala
Txuri-Urdin (Biało-Niebiescy)
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 7 września 1909
Liga Primera División
Stadion Estadio Anoeta
Prezes Jokin Aperribay
Trener Imanol Alguacil
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Klub posiada też sekcje: piłki nożnej kobiet, lekkoatletyki, hokeja na trawie i peloty.

Spis treści

Nazwa i barwyEdytuj

Klub w czasach hiszpańskiej republiki nazywany był Donostią Football Club, natomiast obecna nazwa oznacza Królewskie Towarzystwo Piłki Nożnej. Przydomkami, jakimi posługują się lokalni kibice, są Erreala oraz txuri-urdin ("biało-niebiescy" z powodu klubowych barw). Klubowe barwy pochodzą od flagi San Sebastian: niebieskiego prostokąta na białym tle[1].

HistoriaEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Piłka nożna w San Sebastián zagościła na początku XX wieku dzięki uczniom i pracownikom powracającym z Wielkiej Brytanii. W 1904 założyli oni San Sebastian Recreation Club, rok później wystąpili w Pucharze Króla. W maju 1905 San Sebastian Football Club został utworzony jako osobna sekcja klubu. W 1909 drużyna ponownie zgłosiła się do Pucharu Króla, ale problemy z rejestracją zmusiły ją do wystąpienia pod nazwą Club Ciclista de San Sebastian. Ekipa to pokonała wtedy Club Español de Madrid 3:1 w finale tych rozgrywek. Właściwy Sociedad de Futbol utworzony 7 września 1909 roku. W 1910 hiszpańskie kluby grały w dwóch rywalizujących ze sobą ligach, Sociedad de Futbol rywalizowało w Copa UECF jako Vasconia de San Sebastian. W tym samym roku Król Alfons XIII, który używał San Sebastián jako swoją letnią rezydencję, dał klubowi swój honorowy patronat, dlatego też zespół przyjął nazwę Real Sociedad de Fútbol. Zespół był jednym z założycieli Primera División w 1928 i w inauguracyjnym sezonie zajęła czwarte miejsce z najlepszym strzelcem w ówczesnym sezonie – Francisco "Paco" Bienzobasem. Nazwa zespołu wraz z nadejściem Drugiej Republiki Hiszpańskiej została w 1931 zmieniona na Donostia Club de Futbol, a do obecnej nazwy powrócono po Hiszpańskiej wojnie domowej w 1939.

Zespół w latach 40. był typową ekipą balansującą między pierwszą a drugą ligą. Spadał wtedy z najwyższej klasy rozgrywkowej, a potem powracał do niej aż siedem razy. W tamtych czasach bramkarzem klubu był rzeźbiarz Eduardo Chillida, który swoją piłkarską karierę zakończył przez kontuzję.

Sukcesy w latach 80.Edytuj

Zespół został wicemistrzem kraju w sezonie 1979/80, osiągając 52 punkty, zaledwie jeden mniej niż Real Madryt i mając 13 punktów przewagi nad trzecim w tabeli Sportingiem Gijón. Real Sociedad po raz pierwszy mistrzem Hiszpanii został w sezonie 1980/81, wyprzedzając Real Madryt dzięki lepszemu bilansowi bramek (oba kluby zdobyły po 45 punktów)[2]. To dało awans drużyny do Pucharu Europy (1981/1982), w którym to Sociedad odpadło w pierwszej rundzie, przegrywając z CSKA Sofia (1:0 w Bułgarii i 0:0 w Hiszpanii[3].

Klub pod wodzą Alberto Ormaetxea obronił mistrzostwo w następnym sezonie, zdobywając 47 punktów i wyprzedzając drugą w tabeli FC Barcelonę o dwa oczka[4]. Najskuteczniejszym zawodnikiem tamtego sezonu w Sociedad był Jesús María Satrústegui, który strzelił 16 goli[5]. W kolejnym sezonie Hiszpan zdobył 13 goli, jednak jego rodak i klubowy kolega Pedro Uralde strzelił w tamtym sezonie jedną bramkę więcej[6]. W Pucharze Europy (1982/1983) zespół dotarł do półfinału, pokonując po drodze Víkingur, Celtic F.C. i Sporting CP, odpadając dopiero z przyszłym triumfatorem tych rozgrywek – Hamburgerem SV (3:2 w dwumeczu). Real Sociedad Superpuchar Hiszpanii zdobył na początku sezonu 1982/1983. Mimo że Baskowie w pierwszym meczu przegrali 1:0, zdołali pokonać Real Madryt w dwumeczu 4:1.

11 marca 1987 roku Real Sociedad ustanowił rekord w liczbie goli w ćwierćfinale Pucharu Króla przeciwko Realowi Mallorca wynikiem 10:1. W półfinale tego samego turnieju pokonali Athletic Bilbao w dwumeczu 1:0, a w finale 27 czerwca 1987 zwyciężyli z Atlético Madryt 4:2 w rzutach karnych (w regulaminowym czasie gry padł wynik 2:2). Mecz odbył się na La Romaredzie w Saragossie[7]. W kolejnym sezonie tych rozgrywek Sociedad po raz kolejny pokonał Atlético, tym razem w ćwierćfinale. Następnie pokonali Real Madryt w dwumeczu 5:0, jednak w finale gracze z Kraju Basków ulegli FC Barcelonie 1:0. Ten mecz z kolei odbył się na Estadio Santiago Bernabéu 30 marca 1988 roku[8]. W sezonie 1987/1988 Real Sociedad został z 51 punktami wicemistrzem kraju, tracąc 11 punktów do pierwszego w tabeli Realu Madryt i mając 3 punkty przewagi nad Atlético Madryt.

 
Urodzony w Anglii reprezentant Irlandii John Aldridge był pierwszym niebędącym Baskiem zawodnikiem Realu Sociedad, a także najlepszym strzelcem tego klubu w latach 1989-1991

Przez wiele lat Real Sociedad, podobnie jak ich największy rywal Athletic Bilbao, zatrudniał tylko baskijskich graczy. Sociedad przełamało tę politykę dopiero w 1989 roku, kupując reprezentanta Irlandii Johna Aldridga z Liverpool[9]. Aldridge strzelił 16 goli w swoim pierwszym sezonie, co uczyniło go najlepszym strzelcem Sociedad[10] i czwartym najskuteczniejszym graczem ligi w tamtym sezonie. Jego drużyna zajęła wówczas piąte miejsce w ligowej tabeli[11]. W 1990 Sociedad zatrudniła innego brytyjskiego napastnika Daliana Atkinsona z Sheffield Wednesday[12], który był także pierwszym czarnoskórym zawodnikiem klubu w historii. Strzelił on 12 goli w swoim pierwszym sezonie przy 17 bramkach Aldridga[13]. Był to ostatni sezon dla drugiego z tych graczy, który odszedł do Tranmere Rovers, natomiast Atkinson przeszedł do Aston Villi.

W sezonie 1997/1998 Real Sociedad osiągnął najlepszy wynik od czasów wicemistrzostwa w 1988 roku. Drużyna zajęła trzecie miejsce w lidze, zdobywając 63 punkty, tracąc 11 punktów do mistrzowskiej Barcelony, dwa do drugiego Bilbao i mając lepszy bilans bramkowy niż Real Madryt[11]. Jugosłowiański napastnik Darko Kovačević zdobył w tamtym sezonie 17 goli, dzięki temu zajął czwarte miejsce w klasyfikacji strzelców[14]. Dzięki lokacie uzyskanej w tamtym sezonie Sociedad zakwalifikowało się do Pucharu UEFA (1998/1999), w którym to pokonało Spartę Praga i Dinamo Moskwa, jednak w trzeciej rundzie nie dało rady Atlético Madryt.

XXI wiekEdytuj

 
Xabi Alonso był kluczowym zawodnikiem Sociedad, kiedy drużyna zdobyła wicemistrzostwo w 2003 roku

Po tym, jak Sociedad trzy razy z rzędu kończyło sezon na trzynastym miejscu w tabeli, w sezonie 2002/2003 drużyna zajęła drugie miejsce w tabeli[15]. Zespół zdobył 76 punktów, tracąc dwa oczka do Realu Madryt i mając dwa punkty przewagi nad trzecim Deportivo La Coruña[16]. Trenerem zespołu w tamtym czasie był Raynald Denoueix, natomiast za atak odpowiadali Turek Nihat Kahveci z reprezentantem Serbii Darko Kovačević. Zawodnicy ci byli kolejny trzecim i czwartym najlepszymi strzelcami w lidze, z 23 i 20 bramkami[17]. Drużyna składała się też z holenderskiego bramkarza Sandera Westervelda i Xabiego Alonso – urodzonego w San Sebastian pomocnika[18]. Alonso wygrał nagrodę tygodnika Don Balón dla najlepszego hiszpańskiego piłkarza, w tym samym plebiscycie najlepszym zagranicznym piłkarzem grającym w Primera Divsión został Nihat, a trenerem roku Denoueix[19].

Sociedad po wygranej z Realem Madryt 4:2 na Estadio Anoeta do przedostatniej kolejki zachowywało pierwsze miejsce w tabeli, jednak wtedy przegrało 3:2 z Celtą Vigo, kiedy to Real Madryt pokonał Atlético Madryt 4:0. Te wyniki oznaczały, że to drużyna z Madrytu objęła fotel lidera na kolejkę przed końcem sezonu, w której to Sociedad pokonało Atlético 3:0, a Real Madryt wygrał z Athletic Bilbao[20]. Zespół awansował bezpośrednio do Ligi Mistrzów UEFA (2003/2004), strzelając w sezonie 71 goli i schodząc pokonanym z boiska zaledwie 6 razy.

Real Sociedad trafił do grupy D razem z Juventusem, Galatasaray SK i Olympiakosem Pireus. Zespół wygrał dwa mecze, trzy razy zremisował i raz przegrał z Juventusem, co dało tej drużynie drugie miejsce[21] i awans do 1/8 finału, w której to dwukrotnie przegrała z Olympique Lyon[22]. Następny sezon w wykonaniu Basków był znacznie gorszy. Sociedad zajęło dopiero 15. miejsce w tabeli, zdobywając 46 punktów – zaledwie pięć więcej niż spadkowicz – Real Valladolid[23].

Real Sociedad z ligi spadł po sezonie 2006/2007, zajmując 19. miejsce. 9 lipca 2007 roku były reprezentant Walii i trener m.in. Fulham Chris Coleman został nowym trenerem Sociedad. Walijczyka polecił John Toshack, w przeszłości trener drużyny z San Sebastian. Coleman zrezygnował ze swojej posady 16 stycznia 2008 roku.

13 lipca 2010 roku Real Sociedad powrócił do Primera División. Po emocjonującej końcówce sezonu, drużyna prowadzona wówczas przez Martína Lasarte zdobyła 74 punkty i zdołała wyprzedzić drugiego Hérculesa Alicante, trzecie Levante UD i czwarty Real Betis o zaledwie trzy punkty.

20 grudnia 2012 na mecz z Sevillą każdy zawodnik Realu Sociedad wyszedł z koszulką, na której zamiast reklamy sponsora pojawiło się imiona i nazwiska wybranych losowo fanów zespołu. Sociedad nazwało tę akcję Nosimy Cię na naszych koszulkach. Akcja nie miała przynieść dochodów, a zachęcić potencjalnych kibiców do kibicowania zespołowi[24].

W tym samym sezonie Real Sociedad zajął czwarte miejsce w tabeli, zapewniając je sobie w ostatniej ligowej kolejce po pokonaniu Deportivo La Coruña i przegranej Valencii z Sevillą. Dzięki temu Baskowie po 10 latach ponownie wywalczyli możliwość gry w Lidze Mistrzów, a pokonując w fazie play-off drużynę Olympique Lyon 4-0 w dwumeczu awansowali do fazy grupowej tych rozgrywek[25].

StadionEdytuj

 
Estadio Anoeta od wewnątrz
Osobny artykuł: Estadio Anoeta.

Real Sociedad swoje mecze od 1993 roku rozgrywa na Estadio de Anoeta w San Sebastian i może pomieścić 32 076 widzów. Wcześniej zespół swoje mecze przez 80 lat rozgrywał na Estadio de Atocha, który z kolei mógł pomieścić 17 000 widzów. Przed 1913 roku Sociedad mecze rozgrywało na Estadio Ondarreta.

SukcesyEdytuj

Mistrzostwo (2): 1980/81, 1981/82
Wicemistrzostwo (3): 1979/80, 1987/88, 2002/03
Zwycięstwo (2): 1909, 1986/1987
Finalista (5): 1910, 1913, 1928, 1951, 1987/88
Zwycięstwo (1): 1982
Mistrzostwo (3): 1948/49, 1966/67, 2009/10
Wicemistrzostwo (2): 1940/41, 1942/43

Sezon po sezonieEdytuj

Legenda
Oznaczenie kolorami
I poziom ligowy
II poziom ligowy
brak rozgrywek

ZawodnicyEdytuj

Obecny składEdytuj

Stan na 12 lipca 2019

Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Gerónimo Rulli
2 OB   Joseba Zaldúa
3 OB   Diego Llorente
4 PO   Asier Illarramendi (kapitan)
5 PO   Igor Zubeldia
6 OB   Héctor Moreno
8 PO   Mikel Merino
10 PO   Mikel Oyarzabal
11 PO   Adnan Januzaj
12 NA   Willian José
13 BR   Miguel Ángel Moyà
14 PO   Rubén Pardo
15 OB   Aritz Elustondo
16 NA   Martín Merquelanz
17 PO   David Zurutuza
Nr Poz. Piłkarz
18 OB   Andoni Gorosabel
20 OB   Kévin Rodrigues
22 OB   Raúl Navas
23 PO   Luca Sangalli
26 PO   Ander Guevara
27 OB   Robin Le Normand
28 NA   Roberto Lopez
29 OB   Aihen Munoz
30 BR   Andoni Zubiaurre
34 NA   Ander Barrenetxea
BR   Álex Remiro
OB   Modibo Sagnan
PO   Cristian Portugués
NA   Alexander Isak
NA   Martin Ødegaard (wypożyczony z Realu Madryt)

Piłkarze na wypożyczeniuEdytuj

Nr Poz. Piłkarz
NA   Jon Bautista (w KAS Eupen do 30 czerwca 2020)

TrenerzyEdytuj

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.   José Ángel Berraondo 1918 1923
2.   Lippo Hertzka 1923 1926
3.   Luis Ortiz de Urbina 1926 1926
4.   Benito Díaz 1926 1930
5.   Harry Lowe 1930 1935
6.   Gaspar Gurruchaga 1939 1941
7.   Sebastián Silveti &
  Patxi Gamborena
1941 1942
8.   Benito Díaz 1942 1951
9.   José Ignacio Urbieta 1951 1955
10.   Salvador Artigas 1955 1960
11.   Joseba Elizondo 1960 1960
12.   Baltasar Albéniz 1960 1962
13.   Joseba Elizondo 1962 1962
14.   Joseba Elizondo 1962 1962
15.   Perico Torres 1962 1963
16.   Antonio Barrios 1963 1964
17.   Roman Galarraga 1964 1966
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
18.   Andoni Elizondo 1966 1970
19.   Angel Segurola 1970 1971
20.   Andoni Elizondo 1971 1972
21.   Rafael Iriondo 1972 1974
22.   Andoni Elizondo 1974 1976
23.   José Antonio Irulegui 1976 1978
24.   Alberto Ormaetxea 1978 1985
25.   John Toshack 1985 1989
26.   Marco Antonio Boronat 1989 1991
27.   Javier Expósito 1991 1991
28.   John Toshack 1991 1994
29.   Salva Iriarte 1994 1995
30.   Javier Irureta 1995 1997
31.   Bernd Krauss 1997 1999
32.   Javier Clemente 1999 2000
33.   Miguel Ángel Alonso 2000 2000
34.   John Toshack 2000 2002
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
35.   Roberto Olabe 2002 2002
36.   Raynald Denoueix 2002 2004
37.   José Maria Amorrortu 2004 2006
38.   Gonzalo Arconada 2006 2006
39.   José Mari Bakero 2006 2006
40.   Miguel Ángel Lotina 2006 2007
41.   Chris Coleman 2007 2008
42.   José Ramón Eizmendi 2008 2008
43.   Juan Manuel Lillo 2008 2009
44.   Martín Lasarte 2009 2011
45.   Philippe Montanier 2011 2013
46.   Jagoba Arrasate 2013 2014
47.   David Moyes 2014 2015
48.   Eusebio Sacristán 2015 2018
49.   Imanol Alguacil 2018 2018
50.   Asier Garitano 2018 2018
51.   Imanol Alguacil 2018 urzęduje

Europejskie pucharyEdytuj

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1974/75 Puchar UEFA 1R   Baník Ostrawa 0–1 0–4 0–5
1975/76 Puchar UEFA 1R   Grasshoppers 1–1 3–3 4–4, w.
2R   Liverpool 1–3 0–6 1–9
1979/80 Puchar UEFA 1R   Inter Mediolan 2–0 0–3 2–3
1980/81 Puchar UEFA 1R   Újpest 1–0 1–1 2–1
2R   Zbrojovka Brno 2–1 1–1 3–2
3R   Lokeren 2–2 0–1 2–3
1981/82 Puchar Europy 1R   CSKA Sofia 0–0 0–1 0–1
1982/83 Puchar Europy 1R   Víkingur Reykjavík 3–2 1–0 4–2
2R   Celtic F.C. 2–0 1–2 3–2
1/4   Sporting CP 2–0 0–1 2–1
1/2   Hamburger SV 1–1 1–2 2–3
1988/89 Puchar UEFA 1R   Dukla Praga 2–1 2–3 4–4, w.
2R   Sporting CP 0–0 2–1 2–1
3R   1. FC Köln 1–0 2–2 3–2
1/4   VfB Stuttgart 1–0 0–1 1–1, k: 2–4
1990/91 Puchar UEFA 1R   Lausanne Sports 1–0 2–3 3–3, w.
2R   Partizan 1–0 0–1 1–1, k: 3–4
1992/93 Puchar UEFA 1R   Vitória SC 2–0 0–3 2–3
1998/99 Puchar UEFA 1R   Sparta Praga 1–0 4–2 5–2
2R   Dinamo Moskwa 3–0 3–2 6–2
3R   Atlético Madryt 2–1 1–4 3–5
2003/04 Liga Mistrzów Grupa D   Juventus F.C. 0–0 2–4 2. miejsce
  Galatasaray SK 1–1 2–1
  Olympiakos SFP 1–0 2–2
1/8   Olympique Lyon 0–1 0–1 0–2
2013/14 Liga Mistrzów PO   Olympique Lyon 2–0 2–0 4–0
Grupa E   Manchester United 0–0 0–1 4. miejsce
  Bayer 04 Leverkusen 0–1 1–2
  Szachtar Donieck 0–2 0–4
2014/15 Liga Europy 3Q   Aberdeen 2–0 3–2 5–2
PO   FK Krasnodar 1–0 0–3 1–3
2017/18 Liga Europy Grupa L   Rosenborg 4–0 1–0 2. miejsce
  Zenit Petersburg 1–3 1–3
  Wardar Skopje 3–0 6–0
1/16   Red Bull Salzburg 2–2 1–2 3–4

PrzypisyEdytuj

  1. Comprar Bandera San Sebastian – Comprar Banderas. [dostęp 2013-12-17].
  2. Spain, Final Tables 1979-1989. [dostęp 2013-12-17].
  3. UEFA Champions League 1981/82 – History – 1st – UEFA.com. [dostęp 2013-12-17].
  4. Performance record of Real Sociedad football Club - Football Craze. [dostęp 2013-12-17].
  5. http://free-elements.com/Spain/Goals/Res/Res1980.html. [dostęp 2013-12-17].
  6. http://free-elements.com/Spain/Goals/Res/Res1981.html. [dostęp 2013-12-17].
  7. Spain – Cup 1987. [dostęp 2013-12-17].
  8. Spain – Cup 1988. [dostęp 2013-12-17].
  9. BBC – Oxford – Oxford Inspires – John Aldridge. [dostęp 2013-12-17].
  10. http://free-elements.com/Spain/Goals/Res/Res1989.html. [dostęp 2013-12-17].
  11. a b Spain, Final Tables 1989-1999. [dostęp 2013-12-17].
  12. Liga de Fútbol Profesional - Página web Oficial de la Liga de Fútbol Profesional. [dostęp 2013-12-17].
  13. http://free-elements.com/Spain/Goals/Res/Res1990.html. [dostęp 2013-12-17].
  14. La Liga Top Scorers – 1997-1998. [dostęp 2013-12-17].
  15. http://wayback.archive.org/web/20121023163202/http://www.futbolme.com/com/equipo.asp?id_equipo=521. [dostęp 2013-12-17].
  16. Austria – 1. Liga – Predictions, Head to Head (H2H) Statistics, Match Fixtures, Odds and Results – SoccerPunter.com. [dostęp 2013-12-17].
  17. La Liga Top Scorers – 2002-2003. [dostęp 2013-12-17].
  18. http://www.soccerbase.com/players/search.sd?search=Xabi+Alonso&type=player. [dostęp 2013-12-17].
  19. Spain – Footballer of the Year. [dostęp 2013-12-17].
  20. Real Sociedad 2002/03. Holding Midfield. [dostęp 2013-12-17].
  21. UEFA Champions League 2003/04 – History – Standings – UEFA.com. [dostęp 2013-12-17].
  22. UEFA Champions League 2003/04 – History – 1/8. – UEFA.com. [dostęp 2013-12-17].
  23. http://www.espnfc.com/spanish-primera-division/15/table?season=2003. [dostęp 2013-12-17].
  24. Real Sociedad put fans' names instead of shirt sponsor. inside World Soccer, 2012-12-21.
  25. Real Sociedad – Olympique Lyon. Hiszpanie przypieczętowali awans. eurosport.onet.pl, 2012-08-28.

Linki zewnętrzneEdytuj