Siergiej Sokołow

wojskowy radziecki, marszałek ZSRR

Siergiej Leonidowicz Sokołow, ros. Сергей Леонидович Соколов (ur. 18 czerwca?/1 lipca 1911 w Eupatorii, zm. 31 sierpnia 2012 w Moskwie[1]) – radziecki dowódca wojskowy, marszałek Związku Radzieckiego (1978), Bohater Związku Radzieckiego (1980), minister obrony ZSRR (1984–1987), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 7., 8., 9., 10. i 11. kadencji.

Siergiej Sokołow
Сергей Леонидович Соколов
Ilustracja
marszałek Związku Radzieckiego marszałek Związku Radzieckiego
Data i miejsce urodzenia

1 lipca 1911
Eupatoria, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

31 sierpnia 2012
Moskwa, Rosja

Przebieg służby
Lata służby

1932–1992

Siły zbrojne

Armia Czerwona
Armia Radziecka

Stanowiska

I z-ca d-cy Moskiewskiego Okręgu Wojskowego,
d-ca Leningradzkiego Okręgu Wojskowego,
minister obrony ZSRR

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
interwencja w Afganistanie

Późniejsza praca

doradca ministra obrony Federacji Rosyjskiej

Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order „Za zasługi dla Ojczyzny” II klasy Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy Order Żukowa Order Honoru Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (ZSRR) Medal „Za Odwagę” (ZSRR) Medal „Za zasługi bojowe” Medal „Za wyróżnienie w ochronie granic państwowych ZSRR” Medal „Za obronę Radzieckiego Obszaru Podbiegunowego” Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal 50-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 (Rosja) Medal 60-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 (Rosja) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „40 lat Sił Zbrojnych ZSRR”Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal jubileuszowy „70 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Order Suche Batora (Mongolia) Order Suche Batora (Mongolia) Order Czerwonego Sztandaru (Mongolia) Order Georgi Dimitrowa (Bułgaria) Order Georgi Dimitrowa (Bułgaria) Order „23 sierpnia” I klasy (Rumunia) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi PRL Order Klementa Gottwalda Order Flagi z Rubinami (Węgry) Krzyż Wielki Orderu Białej Róży Finlandii
Siergiej Sokołow
Data i miejsce urodzenia

1 lipca 1911
Eupatoria

Data i miejsce śmierci

31 sierpnia 2012
Moskwa

Minister obrony ZSRR
Okres

od 22 grudnia 1984
do 30 maja 1987

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego

Poprzednik

Dmitrij Ustinow

Następca

Dmitrij Jazow

Życiorys

edytuj

Urodził się we Eupatorii na Krymie. Od 1927 pracował jako robotnik. W 1930 został wybrany sekretarzem organizacji komsomolskiej w kombinacie przemysłowym w obwodzie kirowskim.

W 1932 powołany do Armii Czerwonej i skierowany do Gorkowskiej Szkoły Pancernej, którą ukończył w 1934. Następnie dowódca plutonu, kompanii i batalionu czołgów na Dalekim Wschodzie. W 1938 uczestniczył w walkach z Japończykami nad jeziorem Chasan. Uczestniczył w walkach przeciw Finlandii, prowadzonych celem utrzymania i powiększenia zdobyczy terytorialnych ZSRR z okresu wojny zimowej, agresji na Finlandię z lat 1939-40.

Po ataku Niemców na Związek Radziecki pełnił funkcję szefa sztabu pułku czołgów, szefa oddziału a następnie zarządu samochodowo-pancernego armii. W styczniu 1943 został szefem sztabu Zarządu Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych Frontu Karelskiego, a w marcu 1944 dowódcą wojsk pancernych i zmechanizowanych 32 Armii, wchodzącej w skład Frontu Karelskiego.

W 1945 będąc pułkownikiem został skierowany do Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych, którą ukończył w 1947. Został mianowany dowódcą pułku czołgów, a następnie kolejno pełnił funkcje: szefa sztabu dywizji pancernej, dowódcy dywizji zmechanizowanej. W tym czasie ukończył w 1951 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego. Od 1960 I zastępca dowódcy Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. W 1964 mianowany I zastępcą dowódcy Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, a w 1965 został dowódcą Leningradzkiego Okręgu Wojskowego.

W 1967 mianowany I zastępcą ministra obrony ZSRR. W 1978 mianowany Marszałkiem Związku Radzieckiego. W dniu 28 kwietnia 1980 wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego za osobiste męstwo i umiejętne dowodzenie wojskami podczas interwencji wojsk radzieckich w Afganistanie[2]. W dniu 22 grudnia 1984 mianowany ministrem obrony ZSRR, funkcję pełnił do 30 maja 1987, kiedy to został zdymisjonowany przez Michaiła Gorbaczowa pod pretekstem dopuszczenia do wdarcia się przez niemieckiego pilota-amatora Mathiasa Rusta w przestrzeń powietrzną ZSRR i wylądowania na Placu Czerwonym. Dymisja dała początek usuwaniu ze stanowisk w armii przeciwników pieriestrojki. Następnie S. Sokołow znalazł się w grupie generalnych inspektorów ministerstwa obrony ZSRR, a od 1992 był doradcą ministra obrony Federacji Rosyjskiej.

Odznaczenia

edytuj

Przypisy

edytuj

Bibliografia

edytuj
  • Bolesław Potyrała, Hieronim Szczegóła, Czerwoni marszałkowie. Elita Armii Radzieckiej 1935-1991, Zielona Góra: Wyd. WSP im. Tadeusza Kotarbińskiego, 1997, ISBN 83-86832-23-1, OCLC 835148265.
  • Bolesław Potyrała, Władysław Szlufik, Who is who? Trzygwiazdkowi generałowie i admirałowie radzieckich sił zbrojnych z lat 1940-1991, Częstochowa: WSP, 2001, ISBN 83-7098-662-5, OCLC 831020923.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, t. 1, Wyd. MON, Warszawa 1967
  • (ros.) W. Jegorszyn – Feldmarszałkowie i marszałkowie, Moskwa 2000
  • (ros.) K. Zalesskij – Imperium Stalina. Biograficzny słownik encyklopedyczny, Moskwa 2000
  • (ros.) Radziecka Encyklopedia Wojskowa, t. I, Moskwa
  • (ros.) Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 24, s. 135, Moskwa 1969-1978
  • (ros.) Wojskowy słownik encyklopedyczny, Moskwa 1986
  • Сергей Леонидович Соколов – Герои страны (ros.)