Stanisław Sojka

polski wokalista, instrumentalista i kompozytor jazzowy
(Przekierowano z Stanisław Soyka)

Stanisław Joachim Sojka, występujący także jako Soyka i Stanisław Soyka (ur. 26 kwietnia 1959 w Żorach[1]) – polski wokalista jazzowy i popowy, pianista, gitarzysta, skrzypek, kompozytor, aranżer.

Stanisław Sojka
ilustracja
Imię i nazwisko Stanisław Joachim Sojka
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1959
Żory
Instrumenty fortepian, gitara
Gatunki jazz, pop, piosenka literacka
Wydawnictwo PolJazz, Polskie Nagrania „Muza”, Helicon, RCA, Polton, Zic Zac, PR Katowice, ESA, Pomaton EMI, Sadowsky Music Group, EMI Music Poland, Universal Music Polska, Agora S.A.
Powiązania Haiku Fristajl, Svora
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Kariera zawodowaEdytuj

PoczątkiEdytuj

Zaczął występować już w wieku siedmiu lat, kiedy to śpiewał w sopranach w chórze kościelnym. Będąc uczniem klasy skrzypiec w Podstawowej Szkole Muzycznej I stopnia w Gliwicach, w wieku 14 lat został kościelnym organistą. Naukę kontynuował w Liceum Muzycznym w Katowicach, po czym studiował na Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach, na kierunku aranżacji i kompozycji. W czasie studiów był wokalistą uczelnianego big-bandu Puls, z którym dokonał kilku nagrań dla Polskiego Radia w Katowicach[2].

Pod koniec lat 70. współpracował z jazzowym zespołem Extra Ball. Dyrektor wytwórni płytowej PolJazz zaproponował mu prestiżowy koncert, który miał być jednocześnie zarejestrowany na potrzeby jego pierwszej płyty. W ten sposób Sojka solowo zadebiutował na scenie w listopadzie 1978, recitalem w Filharmonii Narodowej w Warszawie, w ramach cyklu „Jazz w Filharmonii”. Przedstawił wówczas własne interpretacje standardów jazzowych, soulowych, r&b, a także polskich pieśni ludowych i kolęd. W następnym roku koncert ukazał się na jego pierwszej płycie Don't You Cry. Ponadto zdobył wtedy I nagrodę na Lubelskich Spotkaniach Wokalistów Jazzowych. W tym samym roku zaczął nagrywać popowe nagrania, m.in. zaśpiewał cover przeboju „You’re the One That I Want” w duecie z Anną Jantar

Lata 80.Edytuj

W 1980 wystąpił w śpiewogrze Katarzyny Gärtner „Pozłacany warkocz” u boku Maryli Rodowicz i Andrzeja Zauchy. Doczekał się wtedy także pierwszego solowego hitu, „Śliczna różdżkareczka”. W 1981 wydał swój drugi album pt. Blublula, który został okrzyknięty przez dziennikarzy najlepszym jazzowym albumem roku i osiągnął status złotej płyty. Wspólnie z triem Wojciecha Karolaka zaprezentował własne interpretacje kolejnych standardów jazzowych i soulowych. Przebywający wówczas na festiwalu Jazz Jamboree krytyk jazzowy Willis Conover, okrzyknął Sojkę „najlepiej strzeżonym sekretem polskiej muzyki”. Wokalista zaczął występować w całej Europie. Początkowo z triem Karolaka i Michałem Urbaniakiem rezydował w popularnym jazzowym klubie Quasimodo w Berlinie Zachodnim. W 1982 wystąpił na międzynarodowych festiwalach jazzowych w Norymberdze i Stambule. W tym samym roku Sojka nagrał przebój Grażyny Łobaszewskiej „Czas nas uczy pogody”. W 1984 wystąpił jako support przed koncertem koncertu Raya Charlesa we Francji. W latach 1983–1988 co rok był wybierany przez czytelników magazynu „Jazz Forum” najlepszym wokalistą jazzowym. W tym samym okresie nagrywał kolejne popowe piosenki dla Polskiego Radia, ale tym razem już własne kompozycje. Nagrania te zebrano na jednej płycie, wydanej dopiero w 1989.

W 1983 wydał album ze standardami Duke’a Ellingtona Soyka Sings Ellington oraz płytę Matko, która nas znasz... z muzyką religijną. W 1985 ukazał się album W piwnicy na Wójtowskiej z koncertem, na którym zaśpiewał następne covery jazzowe i soulowe. Stworzył swój własny, bardzo charakterystyczny styl kompozycji oraz wykonania ze specyficznym synkopowanym frazowaniem w grze fortepianowej[2].

 
Stanisław Soyka w latach 80.

W 1984 został wokalistą efemerycznej formacji Svora, z którą nagrał trzy piosenki dla Polskiego Radia: „Dokąd idziesz”, „Co ty na to” oraz „Madame schizofrenia”. W tym samym roku wziął udział w nagraniu pierwszej solowej płyty Tadeusza Nalepy. W 1985 śpiewał w kolejnej efemerycznej grupie WooBooDoo, z którą wylansował dwa przeboje: „Atak na głowę” oraz „Nie wiem”.

W 1986 podpisał dwuletni kontrakt płytowy z zachodnioniemieckim oddziałem wytwórni RCA i nagrał tam swój pierwszy popowy i jedyny międzynarodowy album, zatytułowany po prostu Stanisław Sojka. W jego powstawaniu uczestniczył m.in. światowej sławy producent muzyczny Harold Faltermeyer, z którym wspólnie przygotowali także utwór „The Spirit of the West”, wykorzystany w kampanii reklamowej papierosów West. Sama płyta przepadła na rynkach zagranicznych, ale na początku 1987 przyniosła Sojce popularność w Polsce, za sprawą przeboju „Love Is Crazy”.

W 1988, po powrocie z Niemiec, nagrał tytułową piosenkę do filmu Piłkarski poker. W tym samym roku założył duet z gitarzystą jazzowej formacji Tie Break, Januszem „Yaniną” Iwańskim. Razem występowali aż do zawieszenia działalności w 1995. W 1989 ukazała się płyta Radioaktywny, na której zebrano radiowe nagrania Sojki, dokonane na przestrzeni lat 1983–1988, w tym przebój „Absolutnie nic”. Większość tego repertuaru zaprezentował pięć lat później w wersji koncertowej na płycie Live, nagranej z Yaniną.

Na przełomie dekad uczestniczył też gościnnie w sesjach nagraniowych płyt zespołów Maanam i De Mono oraz Kayah, Izabeli Trojanowskiej i Urszuli, śpiewając w chórkach i grając na fortepianie. W tym czasie został też laureatem nagrody im. Krzysztofa Komedy w 1989 oraz Nagrody Artystycznej Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego w 1990. Skomponował także muzykę do kilku krótkometrażowych filmów[2].

Lata 90.Edytuj

W 1990 zaczął występować pod nazwiskiem Soyka i wylansował przeboje „Cud niepamięci” i „Play It Again”, zapowiadające jego album pt. Acoustic. Współproducentem płyty był Dieter Meier z zespołu Yello. Album, wydany w 1991, odniósł nie tylko ogromny sukces zarówno artystyczny, zostając uznanym przez dziennikarzy za najlepszy album roku, jak i komercyjny, przynosząc jeszcze hity „Tak jak w kinie” i „Hard to Part”. Płyta wyprzedziła również światową modę na koncerty „bez prądu”, zapoczątkowaną w 1991 przez MTV.

Na początku 1991 wylansował przebój „Tolerancja (na miły Bóg)”, który powstał z okazji koncertu „Tolerancja” na rzecz chorych na AIDS, zorganizowany w lutym 1991 w Warszawie. Sojka był jednym z jego inicjatorów i udało mu się zaprosić takie legendy muzyki, jak Czesław Niemen, Marek Grechuta, Kora, Tomasz Stańko i Krzysztof Penderecki. Jednak na płycie piosenka ta ukazała się dopiero rok później, gdy trafiła na następny autorski album artysty, Neopositive. Tym samym powtórzył on komercyjny sukces swojego poprzednika, lansując dodatkowo przebój „Kiedy jesteś taka bliska”. Zanim jednak ukazał się album Neopositive, w 1991 ukazała się kaseta, a w następnym także płyta, ze świątecznym materiałem Kolędy polskie. W 1991 Soyka ponadto skomponował piosenkę „Wszystko co złe omija mnie” Grażynie Łobaszewskiej, za co otrzymał I nagrodę w konkursie „Premiery” 28. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W tym samym roku ukazał się jeszcze zbiór wierszy artysty – „Fracha”. W 1992 Soyka został uhonorowany tytułem krajowej „Gwiazdy roku” w plebiscycie czytelników młodzieżowego magazynu „Popcorn”, a na międzynarodowym festiwalu piosenki w Sopocie zdobył nagrodę główną, czyli Bursztynowego Słowika.

Rok 1993 przyniósł kolejną koncertową płytę Soyki i Yaniny, Live. Rok później wydał album pt. Radical Graża, ktory przyniósł mu przebój „Fa na na na”. Muzą albumu była aktorka Grażyna Trela, z którą w tym czasie Soyka związał się w życiu prywatnym. W 1995 wziął udział w nagraniu jej inspirowanej muzyką reggae debiutanckiej płyty, firmowanej przez nią jako Graża T.[2] Po zainaugurowaniu w 1995 nagród polskiego przemysłu muzycznego Fryderyk Soykę już podczas pierwszej edycji wyróżniono statuetką dla najlepszego wokalisty 1994.

 
Podczas koncertu w Warszawie (10 grudnia 2008)

Również w 1995 wydał dwa albumy. Pierwszy, retrospekcja. koncert. Kraków, był albumem koncertowym, ale zawierał dodatkowo dwa premierowe nagrania studyjne, w tym hit „Są na tym świecie rzeczy”. Był to ostatni album firmowany z Yaniną. Na drugim Soyka przedstawił swoje nowe muzyczne oblicze, bo związane z nurtem muzyki poetyckiej. Nagrał album Sonety Shakespeare, na który skomponował muzykę do wybranych sonetów Williama Shakespeare’a i zaśpiewał je w języku polskim. Płytę promował przebój „Im mocniej cię kocham, tym na pozór słabiej”. Jeden egzemplarz osobiście podarował w 1996 goszczącej w Polsce angielskiej królowej Elżbiecie II. Za album był nominowany do Fryderyków jako wokalista roku i za najlepszy album z muzyką poetycką. Cztery lata po polskiej wersji, ukazała się również anglojęzyczna wersja tego albumu, Soyka Sings Shakespeare's Sonnets. W 1997 wystąpił z utworem „Uciekaj moje serce” w koncercie „Zielono mi” w hołdzie Agnieszce Osieckiej podczas 35. KFPP w Opolu[3].

W międzyczasie, w 1998 wydał kolejny album z popowym materiałem – Nr 17, który przyniósł przeboje „Nie ma drugiej takiej” oraz „Tango Memento Vitae”. W 1999 otrzymał za niego kolejną nominację do Fryderyka, dla najlepszego wokalisty roku. Jeden z promujących go koncertów został wydany w 2006 na pierwszej w karierze artysty płycie DVD, Koncert w klubie Blue Note. W 1999 ukazała się także składanka jego największych przebojów, Złota kolekcja – Cud niepamięci, wyróżniona „Złotą Płytą”. W 2004 doczekała się drugiej części, Złota kolekcja, Vol. 2 – Życie to krótki sen. W 1999 nagrał z Grzegorzem Turnauem piosenkę „Soplicowo”, do filmu Pan Tadeusz, która wydłużyła listę jego przebojów.

Lata 2000–2010Edytuj

W 2000 jako pianista wspólnie z trębaczem Andrzejem Przybielskim wydał instrumentalny album Sztuka błądzenia[4]. W 2001 zwrócił się ku muzyce religijnej i wydał płytę Polskie pieśni wielkopostne. W 2003 postanowił uczcić 25-lecie pontyfikatu Jana Pawła II i wydał płytę z utworami, które skomponował do jego poematu Tryptyk rzymski. Wystąpił nawet w Watykanie na koncercie z okazji imienin papieża, śpiewając przed nim część z nich. Album z tym materiałem został nagrodzony statuetką Fryderyk za najlepszy album 2003 z muzyką poetycką i zdobył status złotej płyty. W międzyczasie przygotował ponadto popowy album Soykanova, wydany w 2002, który zaowocował przebojem „Życie to krótki sen”. Soyka sięgnął na nim również po poezję Leopolda Staffa, Bolesława Leśmiana oraz Federico Garcii Lorki.

W 2004 nagrał płytę z wybranymi przez siebie miłosnymi standardami, zatytułowaną Soyka Sings Love Songs. Był to pierwszy album, na którym Soyka jedynie zaśpiewał. Promowała go nowa wersja „Odkąd jesteś” Marka Grechuty. W 2005 zaangażował się politycznie, wspierając kampanię wyborczą partii Prawo i Sprawiedliwość poprzez uczestnictwo w cyklu koncertów „Wiosna Polaków”. W 2007 zaczął koncertować z nowo powstałą formacją Soyka Sextet Plus.

W 2008 powrócił na rynek z premierowymi nagraniami, gościnnie zrealizowanymi na potrzeby płyt innych artystów i wybranymi na pierwsze single promujące. Przedstawiły one zupełnie nowe muzyczne oblicze artysty. Singiel „Duże miasto” był nagraniem hip-hopowym rapera Gorzkiego, nagranym z udziałem innych raperów, Teki, Craiga G. i Jerome’a XL. Z Gorzkim artysta nagrał także utwór „Zwycięstwo”, w którym rapował ponadto Bizarre ze składu D12. Na singlu wydano ponadto utwór „Waluta”, utrzymany w konwencji reggae, a nagrany z Krakowskim, czyli producentem Piotrem Krakowskim z zespołu Milkshop. W tym samym roku Soyka wydał aż trzy wydawnictwa podsumowujące jego dotychczasową, trzydziestoletnią karierę: album koncertowy Solo Recital, wydany także na płycie DVD, oraz szesnastopłytowy box z niemal kompletną dyskografią Rocznik 59, zawierający jego wszystkie albumy studyjne z wyjątkiem jazzowych.

 
Podczas koncertu w rzeszowskim klubie studenckim Pod Palmą (11 grudnia 2006)

W 2008 dostał pierwszą kinową rolę, zagrał policjanta w polsko-japońskim filmie Doroty Kędzierzawskiej Jutro będzie lepiej. Premiera filmu odbyła się dopiero w maju 2010, podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

W kwietniu 2009 na szczecińskim festiwalu „Kontrapunkt” odbyła się premiera radiowej sztuki teatralnej autorstwa Krzysztofa Czeczota Jeszcze się spotkamy młodsi, do której Soyka skomponował muzykę. Otrzymał za to nagrodę za najlepszą oryginalną muzykę podczas Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie. Natomiast w maju w łódzkim Klubie Wytwórnia oficjalnie zainaugurowano cykl o nazwie „Wytwórnia Kina Niemego”, łączący pokazy filmów niemych z muzyką na żywo. Wśród zaproszonych gości znalazł się Soyka, który muzycznie zilustrował nakręcony 80 lat wcześniej film Szlakiem hańby.

3 maja 2009 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W tym samym roku uczcił jubileusz 30-lecia solowej działalności artystycznej dwoma koncertami: 3 kwietnia we wrocławskim Teatrze Muzycznym Capitol i 17 czerwca w warszawskim Centrum Promocji Kultury. Również w 2009 ukazał się pierwszy od pięciu lat premierowy album Soyki pt. Studio Wąchock, firmowany z formacją Sextet Plus. Gościnnie zaśpiewały na nim Paulina i Natalia Przybysz z zespołu Sistars. Obok autorskich utworów artysta zaśpiewał na niej także wiersze Czesława Miłosza, Zbigniewa Herberta i Leopolda Staffa oraz ukraińsko-białoruską piosenkę ludową. Płytę promował przebój „Każdy kochać się chce”. Za ten album Soyka został nominowany do Fryderyków jako wokalista roku i za najlepszy album z muzyką poetycką.

Równolegle z premierą tej płyty Soyka wystąpił z zespołem Kwintet Plus jako gwiazda koncertu galowego konkursu „Pamiętajmy o Osieckiej”, w którym amatorzy i profesjonaliści śpiewali piosenki z tekstami Agnieszki Osieckiej. Artysta skomponował na tę okazję muzykę do jej dziewięciu, mniej znanych tekstów. Repertuar ten wypełnił rok później jego następny album, ...Tylko brać – Osiecka znana i nieznana. Zapoczątkował on cykl albumów stanowiących hołd Soyki dla twórczości wybranych poetów czy artystów.

Lata 2011–2020Edytuj

W 2011 został jednym z kompozytorów w Teatrze im. L. Solskiego w Tarnowie[5]. W marcu tego samego roku wystąpił jako główna gwiazda II edycji Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Poetyckiej „Nastroje” w Katowicach. W kwietniu w Szczecinie premierę miało widowisko Jesteś tym, kim będziesz jutro – Pasja Szczecińska, do którego muzykę napisał Soyka. To utwór pasyjny powstały w oparciu o teksty Romana Brandstaettera, polskiego poety o żydowskich korzeniach. Ich adaptacją i reżyserią koncertu zajął się Krzysztof Czeczot. Oprócz Soyki, jego zespołu i kwartetu smyczkowego Altra Volta, wystąpili w nim także Jerzy Trela, Danuta Stenka i Kamila Baar.

We wrześniu 2010 zebrał na albumie ...Tylko brać – Osiecka znana i nieznana utwory zaprezentowane rok wcześniej podczas galowego koncertu konkursu „Pamiętajmy o Osieckiej”, na który specjalnie skomponował muzykę do rzadkich tekstów tytułowej bohaterki. Album promowany był utworem „Tango Warszawo”. Materiał uzupełniły znane już wcześniej z innych wykonań kompozycje Andrzeja Zielińskiego z grupy Skaldowie oraz księdza Franciszka Leśniaka. Za album został uhonorowany złotą płytę oraz uzyskał nominacje do Fryderyków jako wokalistę roku i za najlepszy album z muzyką poetycką.

Do końca tego samego roku wziął udział w nagraniu dwóch charytatywnych wydawnictw. Pierwszym był album Cudowny świat, dedykowany pamięci profesora Zbigniewa Religi. Miał on na celu wsparcie projektu „Z Sercem dla Serca”, zmierzającego do budowy sztucznej komory serca dla dzieci. Soyka przygotował tu własną interpretację przeboju Marka Grechuty „Dni, których nie znamy”. Pozostałe przeróbki znanych hitów wykonali obok niego: Marek Piekarczyk, Maciej Maleńczuk, Mieczysław Szcześniak, Andrzej Piaseczny, Krzysztof Kiljański, Janusz Radek, Małgorzata Walewska, Łukasz Zagrobelny, Kasia Wilk oraz aktorki Stanisława Celińska i Małgorzata Kożuchowska. Wszyscy wspólnie zaśpiewali ponadto ulubiony standard prof. Religi, „What A Wonderful World” Louisa Armstronga. Drugim wydawnictwem był minialbum Idą Święta 4 – Akcja Charytatywna Trójki, wspierający Fundusz Edukacyjny dla Rodzinnych Domów Dziecka. Soyka nagrał tu wspólnie z Antoniną Krzysztoń utwór „Matka Boża na osiołku”. W projekcie wzięli też udział Wojciech Waglewski, Muniek Staszczyk, Adam Nowak, Grzegorz Turnau, Aga Zaryan, Magda Umer oraz tradycyjnie dziennikarze radiowej Trójki.

W kwietniu 2011 wydał album W blasku światła, z muzyką do poematów Jana Pawła II, nagrany wspólnie z Andrzejem Piasecznym. Muzykę obok Soyki skomponował też Seweryn Krajewski[6]. A już w maju ukazał się album przygotowany z okazji uchwalonego przez Sejm RP Roku Miłosza. Soyka skomponował muzykę i zaśpiewał wybrane przez siebie wiersze polskiego noblisty, Czesława Miłosza, na płycie Stanisław Soyka śpiewa 7 wierszy Czesława Miłosza, w listopadzie uzupełnionej o dwa kolejne utwory. Promował ją przebój „Na cześć księdza Baki”, nagrany w duecie z Czesławem Mozilem. W czerwcu został uhonorowany nagrodą Grand Prix 48. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za całokształt twórczości[3], a także odsłonił swoją gwiazdę w opolskiej Alei Gwiazd. W sierpniu wziął udział w nagraniu charytatywnej piosenki „Mama Afryka”, wspólnie z Beatą Kozidrak, Mieczysławem Szcześniakiem, Anną Marią Jopek, Arturem Gadowskim, Majką Jeżowską i Anną Jurksztowicz. Utwór wspomógł akcję pomocy UNICEF i Polskiej Akcji Humanitarnej dla głodujących w Somalii[7].

W kwietniu 2012 wydał album Stanisław Soyka w hołdzie Mistrzowi, zawierający własne interpretacje wybranych utworów Czesława Niemena. Przygotowania do tego projektu trwały 12 lat, a nagranie zaledwie pięć dni. Album promował utwór „Wiem, że nie wrócisz”, nagrany z jego udziałem[8]. W maju znalazł się w prestiżowej dziesiątce gwiazd koncertu Top na festiwalu TOPtrendy, gdzie występowali wykonawcy odnoszący w minionym roku największy sukces komercyjny[9]. W lutym 2013 na rynek trafił koncertowy album z płytami CD i DVD Stanisław Soyka w hołdzie Mistrzowi – Live, z repertuarem ostatniej płyty[10]. W kwietniu ukazała się dwupłytowa kolekcja największych przebojów artysty, wydana w cyklu „Poeci polskiej piosenki”, zatytułowana Absolutnie nic....

W 2014 ponownie sięgnął po twórczość Bolesława Leśmiana i wspólnie z Adamem Strugiem nagrał album Strug. Leśmian. Soyka, wydany w maju. Kompozycje do wierszy stworzył Strug, a Soyka opracował je na fortepian i zaśpiewał z nim w duecie. Płytę promował utwór „Tam na rzece”[11]. W tym samym czasie artysta wziął udział w muzycznym projekcie Pusz Pawła Osickiego z zespołu Pogodno, który przygotował alternatywne aranżacje polskich pieśni powstańczych i legionowych. W czerwcu ukazały się one na albumie Pąki białych róż, wydanym nakładem Muzeum Powstania Warszawskiego[12]. W sierpniu 2014 podczas międzynarodowego Sopot Festival Soyka otrzymał statuetkę Bursztynowy Słowik za całokształt twórczości[13].

W 2015 na albumie Swing Revisited zaprezentował własne interpretacje swingowych standardów z lat 30. i 40. XX wieku, głównie Duke’a Ellingtona. Album został wydany w kwietniu, a w wersji rozszerzonej w listopadzie. Płyta została nagrana ze szwedzko-duńską orkiestrą bigbandową Rogera Berga, a promował ją cover „Let The Good Times Roll” z repertuaru Louisa Jordana. Album uzyskał status platynowej płyty[14]. W sierpniu wydał dwupłytowy album Shakespeare a cappella, nagrany wspólnie z zespołem wokalnym Cracow Singers śpiewającym w 16-głosowej harmonii, na którym przypomniał swoje kompozycje do sonetów Williama Shakespeare’a, tym razem w nowej aranżacji a cappella. Sonety zostały nagrane zarówno w oryginalnym angielskim języku, jak też w języku polskim[15]. W tym samym roku Soyka wziął udział w nagraniu koncertowego albumu Krzysztof Kobyliński Ethnojazz Orchestra KK Pearls, Aukso & Moś, Soyka – live, który ukazał się we wrześniu[16].

Wiosną 2017 jako skrzypek wydał album Action Direct Tales z wiodącym udziałem Buby Badjie Kuateha (ur. 1982), wirtuozem kory z Gambii, którego poznał podczas wspólnych muzykowań na ulicy Francuskiej w Warszawie.

Życie prywatneEdytuj

Stanisław Sojka rozwiódł się ze swoją żoną Iwoną, z którą ma czterech synów. Jego obecną żoną jest Ewa Żmijewska-Sojka.

DyskografiaEdytuj

Zobacz więcej w artykule Haiku Fristajl, w sekcji Dyskografia.

Albumy studyjneEdytuj

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1979 Don't You Cry
  • Data: 16 kwietnia 1979[17]
  • Wydawca: PolJazz
1981 Blublula
  • Data: 18 maja 1981[18]
  • Wydawca: Polskie Nagrania Muza
1982 Soyka Sings Ellington
  • Data: 19 kwietnia 1982[19]
  • Wydawca: Helicon
Matko, która nas znasz...
  • Data: 27 września 1982[20]
  • Wydawca: Helicon
1984 Soyka w Piwnicy na Wójtowskiej
  • Data: 1984
  • Wydawca: PolJazz
1986 Stanisław Sojka
  • Data: 18 sierpnia 1986[21]
  • Wydawca: RCA
1988 Radioaktywny
  • Data: 16 maja 1988[22]
  • Wydawca: Polskie Nagrania Muza
1991 Acoustic
  • Data: 19 sierpnia 1991[23]
  • Wydawca: Zic Zac
1995 Sonety Shakespeare
  • Data: 9 października 1995[24]
  • Wydawca: Pomaton EMI
1998 Nr 17
  • Data: 10 marca 1998[25]
  • Wydawca: Pomaton EMI
Soyka Sings Shakespeare's Sonnets
  • Data: 23 listopada 1998[26]
  • Wydawca: Pomaton EMI
2002 Soykanova
  • Data: 14 października 2002[27]
  • Wydawca: Pomaton EMI
50[28]
2004 Soyka Sings Love Songs
  • Data: 8 marca 2004[29]
  • Wydawca: Pomaton EMI
16[30]
2010 ...Tylko brać
  • Data: 10 września 2010[31]
  • Wydawca: Universal Music Polska
7[32]
2011 Stanisław Soyka śpiewa 7 wierszy Czesława Miłosza
  • Data: 13 maja 2011[34]
  • Wydawca: Universal Music Polska
17[35]
2012 Stanisław Soyka w hołdzie Mistrzowi
  • Data: 24 kwietnia 2012[36]
  • Wydawca: Universal Music Polska
7[37]
2019 Muzyka i słowa
  • Data: 1 lutego 2019[38]
  • Wydawca: Universal Music Polska
14[39]
„–” pozycja nie była notowana.

Albumy koncertoweEdytuj

Rok Tytuł Uwagi
1979 Don't You Cry[41]
  • Zapis koncertu w Filharmonii Narodowej w Warszawie 29 listopada 1978
  • Data: 1978
  • Wydawca: POLJAZZ nr. Z-SX-0694
  • LP
1990 In Concert (oraz Janusz „Janina” Iwański)
  • Data: 1990
  • Wydawca: Polton
  • CD
1993 Soyka Yanina & Kompania (oraz Janusz „Janina” Iwański i Kompania)
  • Data: 1993
  • Wydawca: ESA
  • CD
1995 retrospekcja. koncert. Kraków (oraz Janusz „Janina” Iwański i Tie Break)
  • Data: 1995
  • Wydawca: Pomaton EMI
  • CD
2008 Solo Recital
  • Data: 14 marca 2008[42]
  • Wydawca: Sadowsky Music Group
  • DVD
2013 Stanisław Soyka w hołdzie Mistrzowi – Live
  • Data: 26 lutego 2013[43]
  • Wydawca: Universal Music Polska
  • CD+DVD

KompilacjeEdytuj

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1998 Złota kolekcja – Cud niepamięci
  • Data: 15 czerwca 1998[44]
  • Wydawca: Pomaton EMI
43[45]
2004 Złota kolekcja, Vol. 2 – Życie to krótki sen
  • Data: 21 kwietnia 2004[47]
  • Wydawca: Pomaton EMI
44[45]
2008 Rocznik 59 (BOX)
  • Data: 28 listopada 2008[48]
  • Wydawca: EMI Music Poland
2013 Poeci polskiej piosenki – Soyka: Absolutnie nic...
  • Data: 30 kwietnia 2013
  • Wydawca: Universal Music Polska
„–” pozycja nie była notowana.

Albumy świąteczne i okolicznościoweEdytuj

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1991 Kolędy
  • Data: 1991
  • Wydawca: Polskie Radio Katowice
1995 Kolędy polskie
  • Data: 1995
  • Wydawca: ESA
2001 Polskie Pieśni Wielkopostne
  • Data: 31 marca 2001[49]
  • Wydawca: Pomaton EMI
26[50]
2003 Tryptyk Rzymski
  • Data: 15 września 2003[51]
  • Wydawca: Pomaton EMI
1[52]
„–” pozycja nie była notowana.

WspółpracaEdytuj

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1992 Neopositive (oraz Janusz „Janina” Iwański)
  • Data: 1992
  • Wydawca: ESA
1994 Radical Graża (oraz Janusz „Janina” Iwański i Kompania)
  • Data: 1994
  • Wydawca: ESA
2000 Sztuka błądzenia (oraz Andrzej Przybielski)
  • Data: 1 sierpnia 2000
  • Wydawca: FF Folk
2009 Studio Wąchock (oraz Sekstet Plus)
  • Data: 2 października 2009[54]
  • Wydawca: Universal Music Polska
23[55]
2011 W blasku światła (oraz Andrzej Piaseczny)
  • Data: 15 kwietnia 2011
  • Wydawca: QM Music
2014 Strug. Leśmian. Soyka. (oraz Adam Strug)
  • Data: 13 maja 2014[56]
  • Wydawca: Universal Music Polska
22[57]
2015 Swing Revisited (oraz Roger Berg Big Band)
  • Data 14 kwietnia 2015
  • Wydawca: Universal Music Polska
7[58]
  • platynowa płyta[59]
2015 Shakespeare a cappella (oraz Cracow Singers)
  • Data: 7 sierpnia 2015
  • Wydawca: Warner Music Poland
2017 Action Direct Tales (oraz Buba Badjie Kuyateh)
  • Data: 2017
  • Wydawca: Universal Music Poland

SingleEdytuj

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
LP3
[60]
SLiP
[61]
1979 „Hopelessly Devoted To You / You're The One That I Want” (oraz Anna Jantar)[62]
1988 „The Spirit Of The West”[63]
2002 „Życie to krótki sen”[64] 3 37 Soykanova
„Czas nie czeka na nas”[65] 39
„Gdybym...”[66] 44
2003 „Tryptyk rzymski”[67] Tryptyk Rzymski
„–” pozycja nie była notowana.

Inne notowane utworyEdytuj

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
LP3
[60]
SLiP
[61]
1987 „Love Is Crazy” 27 Stanisław Sojka
1990 „Cud niepamięci” 6 Acoustic
„Play It Again” 15
1991 „Tolerancja (Na miły Bóg)” 4 Neopositive
„I Never Felt This Before” 42
„Tak jak w kinie” 18 Acoustic
1992 „Kiedy jesteś taka bliska” 16
1994 „Fa na na na” (oraz Janusz „Janina” Iwański) 33
„Płoniemy, płoniemy” (oraz Janusz „Janina” Iwański) 36
1995 „Są na tym świecie rzeczy” (oraz Janusz „Janina” Iwański) 24 retrospekcja. koncert. Kraków
Tears in Heaven 48
„Mocniej Cię kocham, choć na pozór słabiej” 22 Sonety Shakespeare
1997 „Nie ma drugiej takiej” 24 Nr 17
1998 „Tango Memento Vitae” 29
„Allegro Ma Non Troppo” 31
1999 „Soplicowo” (oraz Grzegorz Turnau) 4 48 Pan Tadeusz (ścieżka dźwiękowa)
2002 „Świat” 50
2004 „Odkąd jesteś” 40
„Wiem, że nie wrócisz” 50
2008 Piotr Krakowski – „Waluta” (gościnnie: Stanisław Sojka) 6 Pankracy Sessions
2009 „Każdy kochać się chce” (oraz Sekstet Plus) 37
2010 „Nigdy nie zamknę drzwi przed tobą” (oraz Kora) 43 28
2011 „Na cześć księdza Baki” (oraz Czesław Mozil) 17 10 Stanisław Soyka śpiewa 7 wierszy Czesława Miłosza
2010 „Tango Warszawo” 26 ...tylko brać – Osiecka znana i nieznana
2012 „Czas jak rzeka” 32
„Historia jednej znajomości” 38
2013 „Stoję w oknie” 42
„–” pozycja nie była notowana.

PrzypisyEdytuj

  1. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia polskiego rocka. In Rock, 1996, s. 387. ISBN 978-83-86365-08-1.
  2. a b c d Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński, Encyklopedia Polskiego Rocka, Warszawa: Świat Książki, 1997, ISBN 83-7129-570-7, OCLC 43868642.
  3. a b Sylwia Gawłowska: Festiwalowe podium. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu 1963–2017 we wspomnieniach artystów. 2018, s. 164–165. ISBN 978-83-938344-7-1.
  4. Soyka & Przybielski – „Sztuka błądzenia”, muzyka.onet.pl, 31 lipca 2000 [dostęp 2000-07-31] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-11] (pol.).
  5. Tarnowski Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie. [dostęp 2011-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-12)].
  6. Soyka i Piaseczny nagrali razem płytę, plejada.pl, 4 kwietnia 2011 [dostęp 2011-04-04] [zarchiwizowane z adresu 2011-04-09] (pol.).
  7. Polscy artyści dla głodującej Afryki, muzyka.interia.pl, 31 sierpnia 2011 [dostęp 2011-08-31] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-26] (pol.).
  8. „Stanisław Soyka w hołdzie mistrzowi”, universalmusic.pl, 12 kwietnia 2012 [dostęp 2012-04-12] (pol.).
  9. „Sopot TOPtrendy Festiwal 2012” (pol.). rp.pl, 2012-05-25. [dostęp 2012-05-25].
  10. „Stanisław Soyka w hołdzie Mistrzowi live CD + DVD” (pol.). tvp.pl, 2013-02-26. [dostęp 2013-02-26].
  11. „Soyka, Strug i Leśmian na jednej płycie” (pol.). polskieradio.pl, 2014-05-22. [dostęp 2014-05-22].
  12. „Pusz: Stanisław Soyka z muzykami Pogodno” (pol.). muzyka.interia.pl, 2014-10-22. [dostęp 2014-10-22].
  13. Bursztynowy Słowik dla Garou i Stanisława Soyki (pol.). rp.pl, 2014-08-23.
  14. „Swing Revisited” – nowy album Stanisława Soyki już w sprzedaży, cgm.pl, 13 kwietnia 2015 [dostęp 2015-04-13] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-13] (pol.).
  15. Soyka & Cracow Singers – Shakespeare a cappella (pol.). jazzpress.pl, 2015-07-17. [dostęp 2015-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-21)].
  16. Aukso (pol.). nospr.org.pl, 2015-11-28. [dostęp 2015-11-28].
  17. Stanisław Sojka – „Don't You Cry”, muzyka.wp.pl [dostęp 2014-01-23] (pol.).
  18. Stanisław Sojka – BLUBLULA (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  19. Stanisław Sojka – Sojka Sings Ellington (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  20. Stanisław Sojka – Matko, która nas znasz... (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  21. Stanisław Sojka – Stanisław Sojka (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  22. Stanisław Sojka – Radioaktywny (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  23. Stanisław Sojka – Acoustic (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  24. Stanisław Sojka – Sonety Shakespeare (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  25. Stanisław Sojka – Nr 17 (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  26. Stanisław Sojka – Soyka Sings Shakespeare's Sonnets (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  27. Stanisław Sojka – Soykanova (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  28. OLiS – sprzedaż w okresie 09.12.2002 – 15.12.2002 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-01-23].
  29. Płyta Soyka sings love songs – Stanisław Soyka (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2014-01-23].
  30. OLiS – sprzedaż w okresie 29.03.2004 – 04.04.2004 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-01-23].
  31. Stanisław Sojka – ...Tylko brać (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  32. OLiS – sprzedaż w okresie 06.09.2010 – 12.09.2010 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2010-09-18].
  33. Złote płyty CD przyznane w 2010 roku, ZPAV [dostęp 2020-11-24].
  34. Stanisław Soyka śpiewa 7 wierszy Czesława Miłosza (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  35. OLiS – sprzedaż w okresie 13.06.2011 – 19.06.2011 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-01-23].
  36. Stanisław Sojka – Stanisław Soyka w hołdzie Mistrzowi (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  37. OLiS – sprzedaż w okresie 23.07.2012 – 29.07.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-01-23].
  38. Muzyka i słowa – Stanisław Soyka (pol.). empik.com. [dostęp 2019-02-14].
  39. OLiS – sprzedaż w okresie 01.02.2019 – 07.02.2019 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2019-02-14].
  40. Złote płyty CD przyznane w 2019 roku, ZPAV [dostęp 2020-11-24].
  41. Stanisław Sojka – „Don't You Cry”, discogs.com [dostęp 2018-12-26] (ang.).
  42. Płyta Soyka Solo Recital – Stanisław Soyka (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2014-01-23].
  43. „Stanisław Soyka w hołdzie Mistrzowi Live” CD+DVD, universalmusic.pl [dostęp 2014-01-23] (pol.).
  44. Stanisław Sojka – Złota kolekcja – Cud niepamięci (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  45. a b OLiS – sprzedaż w okresie 18.07.2005 – 24.07.2005 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-01-23].
  46. Złote płyty CD przyznane w 2001 roku, ZPAV [dostęp 2020-11-24].
  47. Stanisław Sojka – Złota kolekcja, Vol. 2 – Życie to krótki sen (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  48. Stanisław SOYKA rocznik ‘59 (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  49. Stanisław Sojka – Polskie Pieśni Wielkopostne (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  50. OLiS – sprzedaż w okresie 17.04.2001 – 22.04.2001 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-01-23].
  51. Stanisław Sojka – „Jan Paweł II Tryptyk Rzymski” (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  52. OLiS – sprzedaż w okresie 18.04.2005 – 24.04.2005 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-01-23].
  53. Złote płyty CD przyznane w 2006 roku, ZPAV [dostęp 2020-11-24].
  54. Stanisław Sojka – Studio Wąchock (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2014-01-23].
  55. OLiS – sprzedaż w okresie 19.10.2009 – 25.10.2009 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-01-23].
  56. „Strug. Leśmian. Soyka.” – Adam Strug & Stanisław Soyka, universalmusic.pl [dostęp 2014-05-31] (pol.).
  57. OLiS – sprzedaż w okresie 12.05.2014 – 18.05.2014 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-05-31].
  58. OLiS – sprzedaż w okresie 13.04.2015 – 19.04.2015 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2015-04-23].
  59. Platynowe płyty CD przyznane w 2016 roku, ZPAV [dostęp 2016-06-15].
  60. a b LP3 – statystyki dla wykonawcy Stanisław Sojka (pol.). lp3.pl. [dostęp 2014-01-23].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Stanisław Sojka i Czesław Mozil (pol.). lp3.pl. [dostęp 2014-01-23].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Stanisław Sojka i Grzegorz Turanu (pol.). lp3.pl. [dostęp 2014-01-23].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Stanisław Sojka i Kora (pol.). lp3.pl. [dostęp 2014-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-03)].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Stanisław Sojka i Piotr Krakowski (pol.). lp3.pl. [dostęp 2014-01-23].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Stanisław Sojka i Janusz Iwański (pol.). lp3.pl. [dostęp 2014-01-23].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Stanisław Soyka (pol.). lp3.pl. [dostęp 2014-01-23].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Stanisław Sojka i Sekstet Plus (pol.). lp3.pl. [dostęp 2014-01-23].
  61. a b SLiP – Statystyki dla wykonawcy Stanisław Soyka, radioszczecin.pl [dostęp 2014-01-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-23] (pol.).
  62. Anna Jantar / Anna Jantar i Stanisław Sojka – Hopelessly Devoted To You / You're The One That I Want (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-01-23].
  63. Stan Soyka* – The Spirit Of The West (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-01-23].
  64. Stanisław Soyka – Życie To Krótki Sen (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-01-23].
  65. Stanisław Soyka – Czas Nie Czeka Na Nas (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-01-23].
  66. Stanisław Soyka – Gdybym... (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-01-23].
  67. Stanisław Soyka* – Jan Paweł II Tryptyk Rzymski (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-01-23].

Linki zewnętrzneEdytuj