Otwórz menu główne

Tomasz Szczepański

Tomasz Szczepański ps. Barnim Regalica (ur. 11 grudnia 1964 w Szczecinie) – polski historyk, pisarz, publicysta, działacz społeczny, założyciel i przewodniczący Stowarzyszenia na rzecz Tradycji i Kultury „Niklot”, pracownik Muzeum Katyńskiego[1]. Jeden z liderów polskiego ruchu nacjonalistycznego.

Tomasz Szczepański
Barnim Regalica
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1964
Szczecin
Zawód, zajęcie historyk
Tytuł naukowy doktor
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Pracodawca Muzeum Katyńskie
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Absolwent historii na Uniwersytecie Warszawskim (1990)[2]. W 2007 uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na Uniwersytecie Białostockim[3][2].

W latach 80. był redaktorem oraz autorem artykułów w licznych pismach opozycji antykomunistycznej w PRL, a pomiędzy 1987 i 1989 rokiem był członkiem redakcji podziemnego pisma „Międzymorze”[4]. Działał w organizacjach robotniczych; był członkiem redakcji pisma „Front Robotniczy” (1984-1986) i Porozumienia Opozycji Robotniczej (1985-1986)[5], a także członkiem-założycielem odrodzonej w 1987 roku Polskiej Partii Socjalistycznej[6], w której pozostał do 1990 roku. Współzałożyciel i działacz Towarzystwa Pomost[7]. W 1988 kilkukrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany oraz 2-krotnie skazany na karę grzywny przez Kolegium do spraw wykroczeń. Pod koniec lat 80. zaczął interesować się ruchem Zadruga[8].

W okresie 1989–1990 działacz bródnowskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”, następnie od 1991 działacz Konfederacji Polski Niepodległej, od 1992 roku pracownik jej Biura Poselskiego, a od 1996 roku także członek Rady Politycznej; w 1997 opuścił KPN. 1991–1992 pełnił funkcję referenta w Ministerstwie Kultury i Sztuki, 1994–1997: członek Zarządu Komitetu Polska–Czeczenia, 1994–1998: radny Rady m.st. Warszawy dla dzielnicy Targówek oraz przewodniczący Komisji Zdrowia i Opieki Społecznej; w 1998 członek Ruchu Odbudowy Polski, 2001–2003 Ligi Polskich Rodzin. W latach 1997–2008 pracował jako nauczyciel historii, w tym czasie był kilkukrotnie pozbawiany pracy z powodu swoich nacjonalistycznych poglądów; od 2009 roku pracownik Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie[9]. W 2010 ponownie kandydował do Rady m.st. Warszawy w okręgu nr 7, z listy Komitetu Wyborczego Wyborców Romualda Szeremietiewa[3].

Autor licznych publikacji naukowych i prasowych – publikował w takich tytułach, jak Magazyn Literacki „Książki”, Tygodnik Solidarność, Gazeta Polska, Najwyższy Czas!, Glaukopis, Białoruskie Zeszyty Historyczne, Myśl Polska; wydawca niszowych pism (m.in. Warszawianka, Trygław), autor wydanego w 1999 roku pod pseudonimem Barnim Regalica zbioru opowiadań „Bunt”.

W 2001 roku wyróżniony odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”, zaś w 2017 Krzyżem Wolności i Solidarności[10].

PublikacjeEdytuj

Wybrane publikacje z okresu po 1989 roku[11]:

  • Xiądz Marek, Warszawa 1991
  • Międzymorze. Polityka środkowoeuropejska KPN,Warszawa 1993
  • Ruch anarchistyczny na ziemiach polskich zaboru rosyjskiego w dobie rewolucji 1905–07, Mielec 1999
  • Bunt (jako Barnim Regalica), Biała Podlaska 1999
  • Robiłem swoją robotę. Rozmowa z mjr. Januszem Brochwicz-Lewińskim „Gryfem” (rozmawiali H. Dzierzęcki i T. Szczepański), Warszawa 2006
  • Mniejszości narodowe w myśli politycznej opozycji polskiej 1980–1989, Toruń 2008
  • Bakunin w Bautzen, Opole 2017[12]
  • Jerzy Łojek : historyk niepokorny : katalog wystawy w Muzeum Katyńskim / redaktor merytoryczny Tomasz Szczepański ; Muzeum Katyńskie, Warszawa : Wydawca i druk Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej im. płk. dypl. Mariana Porwita, 2017
  • Zdzisław Peszkowski : harcerz, żołnierz, duchowny, działacz społeczny : katalog wystawy w Muzeum Katyńskim / redakcja Tomasz Szczepański. Warszawa : Muzeum Katyńskie, 2017.
  • Zadruga. Słownik biograficzny uczestników ruchu zadrużnego w XX wieku (współautor: M. Dymek), Warszawa 2019[13]

PrzypisyEdytuj

  1. Wojciech Karpieszuk: Swastyka nie przeszkadza? Pracownik muzeum kieruje nacjonalistyczną organizacją. Wyborcza.pl, 2017-04-29. [dostęp 2017-04-29].
  2. a b Tomasz Szczepański w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. a b Tomasz Szczepański: Tomasz Szczepański kandydatem w Warszawie. Gniazdo - Rodzima wiara i kultura, 2010-11-07. [dostęp 2017-02-28].
  4. Sikorski Tomasz. „Międzymorze” – pismo sekcji wschodniej Polskiej Partii Socjalistycznej (1987–1989). Zapomniana historia Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne, Rocznik 2014, nr 41. , 2014. 
  5. Tomasz Sikorski: „Porozumienie Opozycji Robotniczej – Porozumienie Prasowe Opozycji Robotniczej” (1985-1986). Zapomniana karta z dziejów polskiej radykalnej lewicy. W: Polska lewica XIX–XXI wiek. Koncepcje, ludzie, działalność. E. Krasucki (red.), T. Sikorski (red.), A. Wątor (red.). T. 2. Wrocław: 2012.
  6. Tomasz Szczepański: Myśląc o Sierpniu. „Nowy Obywatel”, 2013-08-28. [dostęp 2017-02-28].
  7. Szczepański Tomasz, "Powstanie i działalność Towarzystwa „Pomost” oraz pisma „Międzymorze” (1986-1990)" w: "Polityka Narodowa" nr 21., 2019.
  8. Arkadiusz Meller: Wywiad konserwatyzm.pl z Tomaszem Szczepańskim - przewodniczącym Stowarzyszenia na rzecz Tradycji i Kultury „Niklot”. konserwatyzm.pl, 2014-02-13. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-23)].
  9. Judycki i Skoczek 2015 ↓.
  10. Uroczystość wręczenia Krzyży Wolności i Solidarności – Warszawa, 3 marca 2017. ipn.gov.pl. [dostęp 2017-03-01].
  11. Tomasz Szczepański: lista publikacji po 1989 r.. BarnimRegalica.pl. [dostęp 2017-03-04].
  12. Tomasz Szczepański - Bakunin w Bautzen – Stowarzyszenie Polsko-Serbołużyckie „Pro Lusatia”. prolusatia.pl. [dostęp 2018-03-20].
  13. Promocja książki „Zadruga. Słownik biograficzny uczestników ruchu zadrużnego w XX wieku”. niklot.org.pl. [dostęp 2019-04-11].

BibliografiaEdytuj

  • Włodzimierz Domagalski: Tomasz Szczepański. W: Encyklopedia Solidarności [on-line]. [dostęp 2016-09-17].
  • Zbigniew Judycki, Tadeusz Skoczek: Mazowieccy muzealnicy. Słownik biograficzny. Warszawa: 2015.
  • Sikorski Tomasz „Porozumienie Opozycji Robotniczej - Porozumienie Prasowe Opozycji Robotniczej” (1985-1986). Zapomniana karta z dziejów polskiej radykalnej lewicy, [w:] Polska lewica XIX- XXI wiek. Koncepcje- ludzie-działalność, t. 2, pod red. E. Krasuckiego, T. Sikorskiego, A. Wątora, Wrocław 2012.
  • Sikorski Tomasz. „Międzymorze” – pismo sekcji wschodniej Polskiej Partii Socjalistycznej (1987–1989). Zapomniana historia, Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne, Rocznik 2014, nr 41 , 2014