Otwórz menu główne

Włodzimierz Wander (ur. 19 kwietnia 1939 w Łodzi) – polski saksofonista, kompozytor, wokalista. Jeden z popularniejszych prekursorów muzyki rock and rollowej w Polsce. Jego siostrą jest znana i ceniona spikerka telewizyjna Bogumiła Wander (od 2003 roku nie pracuje w zawodzie)[1].

Włodzimierz Wander
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1939
Łódź
Instrumenty saksofon
Aktywność od 1959

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach i fortepianie. Ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Łodzi w klasie klarnetu. Debiutował w 1959 roku w zespole dixielandowym Tiger Rag z którym wystąpił podczas krakowskich Juwenaliów. Następnie występował w łódzkiej formacji Modern Jazz Swing, w której zetknął się z Andrzejem Nebeskim[2]. W latach 1962-1965 współpracował z zespołem Niebiesko-Czarni. W 1965 roku, wraz z kolegami, byłymi członkami formacji – Zbigniewem Bernolakiem i A. Nebeskim, a także kolegami z Czerwono CzarnychPiotrem Puławskim i Wiesławem Bernolakiem założył grupę Polanie[3]. Zespół dokonał nagrań radiowych i płytowych. W listopadzie tegoż roku wyruszył na dwutygodniowe tournée z The Animals. Koncertował w RFN, Danii oraz kilkukrotnie w ZSRR. Grupa rozwiązała się marcu 1968 roku, po jednej z tras koncertowych. We wrześniu 1968 r. Wander i Nebeski jako Nowi Polanie próbowali wrócić na estradę, lecz nie wzbudzili większego zainteresowania publiczności i nowy projekt zniknął z końcem roku. W czerwcu 1969 roku Wander z byłą wokalistką zespołu Daną Lerską założył zespół Wanderpol, którego pierwsze wcielenie rozpadło się w 1971 roku[4]. Grupa reaktywowała się we wrześniu 1972 roku i odtąd skład muzyków towarzyszących zmieniał się wielokrotnie. Grupa koncertowała w ZSRR (w ramach składanek estradowych 50 lat polskiej piosenki i Dziękuje serce), NRD, ZSRR i w ośrodkach amerykańskich i polonijnych w USA (Chicago i Los Angeles)[4][5]. W sierpniu 1974 roku zespół Wanderpol wziął udział w imprezie Ten stary dobry rock and roll, która odbyła się w ramach festiwalu sopockiego[4]. W styczniu 1977 r. muzyk ostatecznie wyjechał z kraju. W lutym 1981 roku Wanderpol wziął udział w koncercie dobroczynnym w klubie Milford, obok Krzysztofa Klenczona i Krystof Bandu Krzysztofa Krawczyka. W latach 1984-2003 Wander był właścicielem legendarnego klubu polonijnego „Cardinal” w Chicago przez który przewinęła się czołówka polskich gwiazd estrady, m.in. Karin Stanek, Krystyna Prońko, Czesław Niemen, Bogusław Mec, Stan Borys, Piotr Fronczewski, Waldemar Kocoń, No To Co, Skaldowie, a także wykonawcy amerykańscy, m.in. Holly Maxwell, Paul Bolger, Boba Georges, czy Tad Zeppelin[6]. Saksofonista występował tam także z własnym zespołem Wanderband[6]. Włodzimierz Wander przyjeżdżał do kraju kilkukrotnie. Wziął udział w imprezie wspomnieniowej To tylko rock and roll - Trzy dekady rocka (1991) i w Koncercie dla Ady (1992). Brał także udział w koncertach Polan w 1996 i w 2009 roku[7][8].

PrzypisyEdytuj

  1. Bogumiła Wander i jej miłosny sekret. Podkochiwała się w... (pol.). kobieta.onet.pl. [dostęp 2016-02-15].
  2. [[Marek Gaszyński|Marek Gaszyński]]: Mocne Uderzenie - Niebiesko-Czarni. Warszawa: Prószyński i S-ka SA, 2008, s. 28. ISBN 978-83-7469-692-0.
  3. Polanie i Początki Bluesa w Polsce (pol.). Salon24.pl, 2009-02-08. [dostęp 2016-02-14].
  4. a b c Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock 'n' roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
  5. Tomasz Dziubiński: Oficjalna strona Tomasza Dziubińskiego – 1970-1979 (pol.). [dostęp 2016-02-15].
  6. a b Danuta Peszyńska: Nawet w Polsce nie było takiego klubu- rozmowa z Januszem Chorabikiem i Andrzejem Dylewskim, autorami DVD „Cardinal Club: Scena polskiej muzyki w Chicago” (pol.). 2006-10-03. [dostęp 2016-02-14].
  7. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński Encyklopedia polskiego rocka, Wydawnictwo IN ROCK, Konin 1996, str. 336.
  8. Motława Beat (pol.). gdańsk.pl. [dostęp 2016-02-15].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj