Dołhobrody

wieś w województwie lubelskim

Dołhobrodywieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Hanna.

Artykuł

51°41′8″N 23°30′49″E

- błąd

38 m

WD

51°40'59.9"N, 23°31'0.1"E, 51°44'N, 23°28'E

- błąd

14 m

Odległość

344 m

Dołhobrody
wieś
Ilustracja
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

włodawski

Gmina

Hanna

Liczba ludności (2011)

595[1][2]

Strefa numeracyjna

83

Kod pocztowy

22-220

Tablice rejestracyjne

LWL

SIMC

0012090

Położenie na mapie gminy Hanna
Mapa konturowa gminy Hanna, po prawej znajduje się punkt z opisem „Dołhobrody”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Dołhobrody”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Dołhobrody”
Położenie na mapie powiatu włodawskiego
Mapa konturowa powiatu włodawskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Dołhobrody”
Ziemia51°41′08″N 23°30′49″E/51,685556 23,513611

Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego[3]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Początki miejscowości datowane są na XIV wiek. Od XVII w. do 1919 w Dołhobrodach znajdowała się cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego, początkowo prawosławna, następnie unicka i od 1874 ponownie prawosławna, zamieniona w 1919 na kościół i zburzona w 1929.

Nazwa miejscowościEdytuj

Nazwa pochodzi prawdopodobnie od bród trzech mnichów, którzy osiedlili się na tych terenach. Mieszkańcy nazywali ich po prostu „długimi brodami”, co w miejscowym języku brzmiało jak Dołhobrody ("Dowhoburody")[4].

Inne podania mówią, że nazwa pochodzi od brodów na pobliskiej rzece Bug. Bug tutaj rozlewa się bardzo szeroko i ma bardzo płytkie koryto („Dowhobrody” – długie brody). Obecnie upowszechnia się forma dopełniacza: Dołhobrody – Dołhobrodów[5], wskazująca na związek z brodami rzecznymi, jednak kiedyś za jedyną poprawną formę uważano postać Dołhobrody – Dołhobród[6], wskazującą na pochodzenie nazwy od bród.

Według innej koncepcji nazwa miejscowości pochodzi od dębowego grodu, na co wskazuje gwarowa postać jednego z lokalnych wariantów nazwy miejscowości „Dubuhrody”, nazwa sąsiedniego przysiółka Zahrodocze (za horodem - za grodem) oraz ślady wczesnośredniowiecznego osadnictwa.

Ostatnia wreszcie teoria na temat nazwy wsi wywodzi ją od rodzaju budulca użytego przy budowie domów: Dubohrody, Dubohrudy – grądy, wzgórza, wzniesienia porośnięte dębami[7].

HistoriaEdytuj

Przynależność państwowa i administracyjna:

W 1876 roku urodził się tutaj polityk ludowy Józefat Błyskosz[9].

WspółczesnośćEdytuj

Obecnie we wsi mieści się szkoła podstawowa, siedziba parafii rzymskokatolickiej Podwyższenia Krzyża Świętego z kościołem św. Stanisława, miejscowa jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej oraz Placówka Straży Granicznej w Dołhobrodach im. ppor. Jana Bołbotta. Rozwija się lokalne życie kulturalne.

W Dołhobrodach pomieszkuje malarz Stanisław Baj.

UwagiEdytuj

  1. Inna niż białoruska i poleszucka - prawdopodobnie ukraińska.
  2. W gminie Sławatycze w kategorii inna narodowość wyróżniono: 14 Białorusinów i 12 Rosjan.

PrzypisyEdytuj

  1. Wieś Dołhobrody w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2018-11-10] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-04-18].
  3. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 116.
  4. Na związek tej legendy z lokalizacją pobliskiego monasteru w Jabłecznej wskazuje A. Mironowicz, Monaster św. Onufrego w Jabłecznej
  5. [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10]
  6. Por.: [11]
  7. Cztery hipotezy dotyczące nazwy Dołhobród omawia Kazimierz Baj: B. W. Kaźmiruk, K. Baj, Jubileusz 300-lecia parafii Dołhobrody 1701-2001, Dołhobrody 2001, s. 75.
  8. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z 30 września 1921 i innych źródeł urzędowych. T. 4: Województwo lubelskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1925, s. 4-5. [dostęp 2016-11-17].
  9. Tadeusz Rzepecki, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 1919 roku, Poznań 1920, s. 148.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj