Otwórz menu główne

Kateryna Bondarenko

ukraińska tenisistka

Kateryna Wołodymyriwna Bondarenko, ukr.: Катери́на Володи́мирівна Бондаре́нко (ur. 8 sierpnia 1986 w Krzywym Rogu) – ukraińska tenisistka, mistrzyni wielkoszlemowego Australian Open 2008 w grze podwójnej, reprezentantka Ukrainy w Pucharze Federacji, młodsza siostra tenisistek Wałeriji i Alony Bondarenko. Jest zawodniczką praworęczną z oburęcznym bekhendem.

Kateryna Bondarenko
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1986
Krzywy Róg
Wzrost 175 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywna
Trener Natalia Bondarenko
Władimir Bondarenko
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 29 (26 października 2009)
Australian Open 3R (2009, 2016, 2018)
Roland Garros 3R (2009)
Wimbledon 3R (2011)
US Open QF (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 9 (20 października 2008)
Australian Open W (2008)
Roland Garros SF (2008)
Wimbledon 2R (2007, 2017)
US Open 3R (2016)

Kariera tenisowaEdytuj

Rozpoczęła treningi tenisowe w wieku czterech lat pod okiem rodziców, Natalii i Wołodymyra, którzy do dziś czuwają nad przebiegiem jej kariery. Jej starsze siostry także zajmują się tym sportem.

Największym sukcesem juniorskim tej tenisistki jest mistrzostwo Wimbledonu. W drodze do tytułu pokonała między innymi Szachar Pe’er, Michaëllę Krajicek i Anę Ivanović. 5 lipca 2004 została liderką mieszanej klasyfikacji juniorskiej. Swój pierwszy turniej w rywalizacji do lat osiemnastu wygrała w marcu 2002 w Mołdawii. W finale pokonała Olhę Sawczuk, a w półfinale starszą siostrę, Alonę. W 2004, po wielu sukcesach zaprzestała startów w turniejach ITF juniorów, będąc już tenisistką zawodową.

Status profesjonalny otrzymała w 2000, mając czternaście lat. Od września tego roku próbowała swoich sił w kobiecych turniejach Międzynarodowej Federacji Tenisowej na terenie Ukrainy, Turcji i Polski. W 2001 w Kędzierzynie-Koźlu po raz pierwszy doszła do ćwierćfinału takiej imprezy, a w 2002 w Olecku – do półfinału. Zwycięstwa doczekała się grudniu 2002 w Pune. W sierpniu 2003 triumfowała w Gdyni. Pod koniec 2006 wygrała także w Dubaju. Obecnie gra wyłącznie w turniejach WTA.

W roku 2002 po raz pierwszy startowała w eliminacjach kwalifikacyjnych do turnieju z cyklu WTA Tour. Została pokonana przez mało znaną Japonkę, ale walczyła przez trzy sety. W lutym 2003 nie zakwalifikowała się także do imprezy w Hajdarabadzie, ale sztuki tej dokonała dwa tygodnie później w Bogocie. W pierwszym profesjonalnym meczu w drabince głównej trafiła na Catalinę Castaño i przegrała 6:7(6), 3:6. Jeszcze w tym samym sezonie zwyciężyła swoje pierwsze zawodowe spotkanie, wygrywając z Zheng Jie w Pattaya.

W olimpijskim sezonie 2004 tylko raz wystartowała w drabince głównej – w Taszkencie. Skupiła się na rozgrywkach niższej rangi, odnosząc w nich spore sukcesy. Do repertuaru profesjonalnych występów włączyła grę podwójną, osiągając dwa ćwierćfinały (Taszkent, Québec). W lutym 2005 organizatorzy imprezy w Memphis przyznali jej „dziką kartę”, uprawniającą do udziału w głównych zawodach. Wyeliminowała w pierwszej rundzie rozstawioną z numerem szóstym Alinę Żydkową, klasyfikowaną na 55. pozycji w rankingu WTA. Doszła do ćwierćfinału, w którym uległa Wierze Zwonariowej. W lipcu zadebiutowała w imprezie wielkoszlemowej, Wimbledonie, gdzie przeszła eliminacje, choć prawo startu miała zapewnione jako mistrzyni juniorek poprzedniego roku. Poniosła porażkę z Conchitą Martínez w pierwszej rundzie. W Taszkencie, jako tenisistka 156. w rankingu WTA, doszła do ćwierćfinału. W grze podwójnej w tym sezonie osiągnęła półfinał w Estoril w parze z siostrą Aloną.

W 2006 udanie przebrnęła przez eliminacje kwalifikacyjne w Pattaya, ale szybko odpadła z turnieju. W Bangalore trafiła w pierwszej rundzie na swoją starszą siostrę Alonę, przegrywając 4:6, 5:7. W Dubaju wyeliminowała Květę Peschke, ale została ograna przez Justine Henin-Hardenne. Na Wimbledonie po raz pierwszy wygrała spotkanie wielkoszlemowe, eliminując Ivanę Lisjak. Doszła do ćwierćfinału w Taszkencie. Jej najlepsze starty deblowe w tym sezonie to półfinały w Dubaju (z Aloną Bondarenko) i w Hasselt (z Julianą Fedak).

W marcu 2007 zaprezentowała fenomenalną formę podczas turnieju w Dosze. Po eliminacjach pokonała Annę-Lenę Grönefeld i Sanię Mirzę, ulegając dopiero Jelenie Janković. W Warszawie odniosła zwycięstwa nad Wierą Duszewiną i Tamirą Paszek. W Berlinie, na swojej ulubionej nawierzchni, toczyła zacięty bój z Martiną Hingis, zakończony wynikiem 5:7, 6:7(7). W Rzymie doszła do trzeciej rundy, ale na Roland Garros odpadła już w drugiej, po porażce z Patty Schnyder). Została sklasyfikowana na najwyższym, 39. miejscu, w rankingu WTA. Na Wimbledonie w singlu przegrała z Dinarą Safiną, jednak odnotowała bardzo dobry wynik w grze mieszanej. Partnerował jej Australijczyk Jordan Kerr. Doszli do ćwierćfinału, w którym przegrali z Alicią Molik i Jonasem Björkmanem. Wcześniej jednak wyeliminowali Liezel Huber i Kevina Ullyetta oraz Tetianę Perebijnis i Paula Hanleya.

W dalszej części sezonu zrewanżowała się Dinarze Safinie za wcześniejsze porażki. Miało to miejsce w drugiej rundzie zawodów w Los Angeles; zaraz potem przegrała z Wiktoryją Azaranką. Na US Open pokonała najpierw Virginię Ruano Pascual, w rewanżu za eliminacje w New Haven), ale znów okazała się wyraźnie słabsza od młodszej siostry Marata Safina. W drugiej rundzie imprezy w Stuttgarcie sprawiła sensację, eliminując Anę Ivanović 6:2, 1:6, 6:3, klasyfikowaną wówczas na 5. pozycji w rankingu WTA. Do tej pory było to najcenniejsze zwycięstwo w jej karierze. W ćwierćfinale uległa późniejszej finalistce, Tatianie Golovin.

W grze podwójnej tego sezonu najlepszy wynik odnotowała podczas turnieju J&S Cup w Warszawie. Razem z Aloną doszły do półfinału, pokonane przez Jelenę Wiesninę i Jelenę Lichowcewą. Ponadto parokrotnie dotarła do ćwierćfinałów, między innymi w Dubaju i Stuttgarcie.

W 2008 odpadła w singlu pierwszych rundach w Hobart i na Australian Open. Na początku lutego wystartowała w rozgrywkach o Puchar Federacji. W rodzinnym Charkowie dość zaskakująco przegrała z Belgijką Yaniną Wickmayer. Zrehabilitowała się jednak następnego dnia i pokonała nastoletnią Tamaryn Hendler, mimo że przegrywała już 4:6, 0:4.

Prawdziwą niespodziankę sprawiła razem z siostrą w turnieju gry podwójnej kobiet wielkoszlemowego Australian Open. Nierozstawione, zwyciężyły tę imprezę, wygrywając w finale z Wiktoryją Azaranką i Szachar Pe’er 2:6, 6:1, 6:4. We wcześniejszych fazach zawodów okazały się lepsze między innymi od liderek światowej klasyfikacji deblowej WTA, Cary Black i Liezel Huber, które w Melbourne broniły tytułu. Na liście pokonanych znalazły się też pary Lindsay Davenport i Daniela Hantuchová oraz Anabel Medina Garrigues i Virginia Ruano Pascual. Awansowała na osiemnastą pozycję w rankingu WTA deblistek. W kolejnym turnieju – w Paryżu – dotarła do ćwierćfinału singla, gdzie przegrała z Rosjanką Jeleną Diemientjewą. W zawodach gry podwójnej siostry Bondarenko pokonały w finale Evę Hrdinovą i Vladimírę Uhlířovą 6:1, 6:4. Jedyny w karierze singlowy finał cyklu WTA Tour Kateryna Bondarenko osiągnęła w czerwcu 2008 roku w Birmingham. Pokonała w nim Yaninę Wickmayer wynikiem 7:6(7), 3:6, 7:6(4).

Na początku sezonu 2009 Bondarenko osiągnęły finał rozgrywek deblowych w Hobart. Przegrały w nim z Giselą Dulko i Flavią Pennettą 2:6, 6:7(4). W lipcu w Budapeszcie Ukrainki przegrały w finale z Alisą Klejbanową oraz Monicą Niculescu 4:6, 6:7(5). Dwa tygodnie później w Pradze siostry wygrały z reprezentantkami gospodarzy: Ivetą Benešovą i Barborą Záhlavovą-Strýcovą wynikiem 6:1, 6:2.

Po raz kolejny Kateryna Bondarenko zanotowała finał w Hobart w 2011 roku, gdy partnerowała jej Līga Dekmeijere. Zawodniczki przegrały 3:6, 5:7 z Sarą Errani i Robertą Vinci. Następny finał rozgrywek deblowych Ukrainka zaliczyła po czteroletniej przerwie – w Pradze z Evą Hrdinovą nie sprostały Belindzie Bencic i Kateřinie Siniakovej, ulegając 2:6, 2:6.

Życie prywatneEdytuj

Jest córką Natalii i Władimira Bondarenko. Ma dwie starsze siostry, które również zawodowo zajmują się tenisem: Wałeriję (ur. 1982) i Alonę (ur. 1984). Mówi po ukraińsku, rosyjsku, angielsku i polsku. Lubi tańczyć i spędzać czas z przyjaciółmi. Fanka piłki nożnej i rosyjskiej muzyki popularnej. Mieszka w Charkowie.

26 września 2011 poślubiła Denisa Wołodko, biznesmena z Kijowa[1]. 1 stycznia 2013 media podały informację o ciąży tenisistki. Bondarenko urodziła córkę, Karinę Wołodko.

Historia występów wielkoszlemowychEdytuj

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczejEdytuj

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A Q3 Q1 1R 3R 2R 1R 1R A A Q2 3R 1R 3R 0 / 8 7 – 8
French Open A A A A A A 2R 1R 3R 2R 1R 1R A Q1 Q3 2R 1R 1R 0 / 9 5 – 9
Wimbledon A A A A 1R 2R 1R 2R 2R 1R 3R 2R A A Q2 1R 1R 1R 0 / 11 6 – 11
US Open A A A A Q2 Q1 2R 1R QF 2R 2R 1R A A 2R 3R Q2 1R 0 / 9 10 – 9
Ranking na koniec roku 827 813 354 333 125 118 44 63 32 113 81 132 - 204 88 72 93 0 / 36 28 – 36

Występy w grze podwójnejEdytuj

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A 2R W 1R 1R 1R 1R A A A 2R 1R 2R 1 / 9 10 – 8
French Open A A A A A A 2R SF 2R QF 1R 2R A A A 1R 1R 2R 0 / 9 12 – 9
Wimbledon A A A A A 1R 2R A 1R 1R A 1R A A A 1R 2R 1R 0 / 8 2 – 8
US Open A A A A A 2R 2R 3R 1R 2R 2R 1R A A 1R 1R 1R 1R 0 / 11 6 – 11
Ranking na koniec roku 512 873 566 264 128 64 51 10 41 105 159 150 - 162 74 55 87 1 / 37 30 – 36

Występy w grze mieszanejEdytuj

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A 1R A A A A A A A A A 0 / 1 0 – 1
French Open A A A A A A A QF A A A A A A A A A A 0 / 1 2 – 1
Wimbledon A A A A A A QF 2R 1R 2R A A A A A A A A 0 / 4 4 – 4
US Open A A A A A A A 1R A A A A A A A A A A 0 / 1 0 – 1
0 / 7 6 – 7

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V
WTA 125K series

Gra pojedyncza 3 (2-1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 15 czerwca 2008 Birmingham Trawiasta   Yanina Wickmayer 7:6(7), 3:6, 7:6(4)
Zwyciężczyni 2. 30 września 2017 Taszkent Twarda   Tímea Babos 6:4, 6:4
Finalistka 1. 4 marca 2018 Indian Wells Twarda   Sara Errani 4:6, 2:6

Gra podwójna 8 (3-5)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 26 stycznia 2008 Australian Open Twarda   Alona Bondarenko   Wiktoryja Azaranka
  Szachar Pe’er
2:6, 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 2. 10 lutego 2008 Paryż Twarda (hala)   Alona Bondarenko   Eva Hrdinová
  Vladimíra Uhlířová
6:1, 6:4
Finalistka 1. 16 stycznia 2009 Hobart Twarda   Alona Bondarenko   Gisela Dulko
  Flavia Pennetta
2:6, 6:7(4)
Finalistka 2. 6 lipca 2009 Budapeszt Ceglana   Alona Bondarenko   Alisa Klejbanowa
  Monica Niculescu
4:6, 6:7(5)
Zwyciężczyni 3. 19 lipca 2009 Praga Ceglana   Alona Bondarenko   Iveta Benešová
  Barbora Záhlavová-Strýcová
6:1, 6:2
Finalistka 3. 15 stycznia 2011 Hobart Twarda   Līga Dekmeijere   Sara Errani
  Roberta Vinci
3:6, 5:7
Finalistka 4. 1 maja 2015 Praga Ceglana   Eva Hrdinová   Belinda Bencic
  Kateřina Siniaková
2:6, 2:6
Finalistka 5. 27 sierpnia 2016 New Haven Twarda   Chuang Chia-jung   Sania Mirza
  Monica Niculescu
5:7, 4:6

Wygrane turnieje rangi ITFEdytuj

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedynczaEdytuj

Data Turniej Naw. Przeciwniczka Wynik
1. 08/12/2002   Pune Twarda   İpek Şenoğlu 6:1, 6:1
2. 16/12/2006   Dubaj Twarda   Kaciaryna Dziehalewicz 6:1, 6:3
3. 21/11/2010   Bratysława Twarda   Jewgienija Rodina 7:6(3), 6:2
4. 05/10/2014   Monterrey Twarda   Ana Vrljić 6:1, 7:5
5. 26/10/2014   Macon Twarda   Grace Min 6:4, 7:5

Gra podwójnaEdytuj

Data Turniej Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
1. 08/12/2002   Pune Twarda   Oqgul Omonmurodova   Sania Mirza
  Radhika Tulpule
6:3, 7:6(1)
2. 19/03/2006   Orange Twarda   Alona Bondarenko   Stéphanie Dubois
  Lilia Osterloh
6:2, 6:4
3. 29/06/2014   Kristinehamn Ceglana   Cornelia Lister   Ysaline Bonaventure
  Sandra Zaniewska
Walkower

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowychEdytuj

Gra pojedyncza (1)Edytuj

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2004   Wimbledon Trawiasta   Ana Ivanović 6:4, 6:7, 6:2

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj