Ken Flach

amerykański tenisista

Ken Flach, właśc. Kenneth Eliot Flach (ur. 24 maja 1963 w Saint Louis[1], zm. 12 marca 2018[2]) – amerykański tenisista, złoty medalista olimpijski z Seulu (1988), czterokrotny zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w deblu i dwukrotny triumfator rozgrywek miksta, lider rankingu deblowego ATP World Tour. Największe sukcesy osiągał wspólnie z Robertem Seguso.

Ken Flach
Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

24 maja 1963
Saint Louis

Data śmierci

12 marca 2018

Wzrost

185 cm

Gra

praworęczny, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

1983

Zakończenie kariery

1996

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

56 (9 grudnia 1985)

Australian Open

3R (1983, 1987)

Roland Garros

1R (1986, 1988)

Wimbledon

3R (1986–1989)

US Open

4R (1987)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

34

Najwyżej w rankingu

1 (14 października 1985)

Australian Open

SF (1987)

Roland Garros

QF (1985, 1986, 1988)

Wimbledon

W (1987, 1988)

US Open

W (1985, 1993)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Seul 1988 tenis ziemny
(gra podwójna)

Jego młodszy brat Doug również był profesjonalnym tenisistą.

Kariera tenisowaEdytuj

Flach triumfował w 34 zawodach deblowych: 29 razy w parze z Robertem Seguso, 3 razy wspólnie z Rickiem Leachem i po razie z Toddem Witskenem oraz Janem Apellem.

Para Flach–Seguso wygrywała m.in. w wielkoszlemowych Wimbledonie (1987 i 1988) i US Open (1985). Na kortach w Nowym Jorku Amerykanie osiągnęli także finały w latach 1987 i 1989. W 1988 roku podczas igrzysk olimpijskich w Seulu debel zdobył złoty medal w rywalizacji gry podwójnej.

Razem z Leachem zwyciężył podczas US Open w sezonie 1993.

Wspólnie z Kathy Jordan wygrał w 1986 roku French Open i Wimbledon w rozgrywkach gry mieszanej.

W latach 1985–1991 reprezentował Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa – w 13 meczach deblowych odniósł 11 zwycięstw.

Przez 5 tygodni, na przełomie 1985 i 1986 roku, był liderem rankingu ATP deblistów. W rankingu singlowym najwyżej notowany na 56. pozycji (9 grudnia 1985).

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (2–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 8 czerwca 1986 French Open, Paryż Ceglana   Kathy Jordan   Rosalyn Fairbank
  Mark Edmondson
3:6, 7:6(3), 6:3
Zwycięzca 2. 6 lipca 1986 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Kathy Jordan   Martina Navrátilová
  Heinz Günthardt
6:3, 7:6(7)

Gra podwójna (34–24)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 listopada 1983 Tajpej Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Wally Masur
  Kim Warwick
6:7, 4:6
Zwycięzca 1. 27 maja 1984 Rzym Ceglana   Robert Seguso   John Alexander
  Mike Leach
3:6, 6:3, 6:4
Finalista 2. 15 lipca 1984 Newport Trawiasta   Robert Seguso   David Graham
  Laurie Warder
4:6, 6:7
Zwycięzca 2. 22 lipca 1984 Boston Ceglana   Robert Seguso   Gary Donnelly
  Ernie Fernández
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 12 sierpnia 1984 Indianapolis Ceglana   Robert Seguso   Heinz Günthardt
  Balázs Taróczy
7:6, 7:5
Zwycięzca 4. 16 września 1984 Los Angeles Twarda   Robert Seguso   Wojciech Fibak
  Sandy Mayer
4:6, 6:4, 6:3
Zwycięzca 5. 28 października 1984 Hongkong Twarda   Robert Seguso   Mark Edmondson
  Paul McNamee
6:7, 6:3, 7:5
Zwycięzca 6. 5 listopada 1984 Tajpej Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Drew Gitlin
  Henry Pfister
6:1, 6:7, 6:2
Zwycięzca 7. 6 stycznia 1985 Londyn Masters WCT Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Heinz Günthardt
  Balázs Taróczy
6:3, 3:6, 6:3, 6:0
Finalista 3. 24 lutego 1985 La Quinta Twarda   Robert Seguso   Heinz Günthardt
  Balázs Taróczy
6:3, 6:7, 3:6
Zwycięzca 8. 31 marca 1985 Fort Myers Twarda   Robert Seguso   Sammy Giammalva Jr.
  David Pate
3:6, 6:3, 6:3
Finalista 4. 7 kwietnia 1985 Chicago Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Johan Kriek
  Yannick Noah
6:3, 6:4, 5:7, 1:6, 4:6
Zwycięzca 9. 12 maja 1985 Forest Hills Ceglana   Robert Seguso   Givaldo Barbosa
  Ivan Kley
7:5, 6:2
Finalista 5. 19 maja 1985 Rzym Ceglana   Robert Seguso   Anders Järryd
  Mats Wilander
6:4, 3:6, 2:6
Zwycięzca 10. 16 czerwca 1985 Londyn Trawiasta   Robert Seguso   Pat Cash
  John Fitzgerald
3:6, 6:3, 16–14
Zwycięzca 11. 28 lipca 1985 Indianapolis Ceglana   Robert Seguso   Pavel Složil
  Kim Warwick
6:4, 6:4
Finalista 6. 11 sierpnia 1985 Stratton Mountain Twarda   Robert Seguso   Scott Davis
  David Pate
6:3, 6:7, 6:7
Zwycięzca 12. 18 sierpnia 1985 Montreal Twarda   Robert Seguso   Stefan Edberg
  Anders Järryd
5:7, 7:6, 6:3
Zwycięzca 13. 8 września 1985 US Open, Nowy Jork Twarda   Robert Seguso   Henri Leconte
  Yannick Noah
6:7, 7:6, 7:6, 6:0
Zwycięzca 14. 27 października 1985 Tokio Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Scott Davis
  David Pate
4:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 15. 9 lutego 1986 Memphis Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Guy Forget
  Anders Järryd
6:4, 4:6, 7:6
Zwycięzca 16. 30 marca 1986 Chicago Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Eddie Edwards
  Francisco González
6:0, 7:5
Zwycięzca 17. 19 października 1986 Tokio Twarda   Matt Anger   Jimmy Arias
  Greg Holmes
6:2, 6:3
Finalista 7. 8 marca 1987 Key Biscayne Twarda   Robert Seguso   Paul Annacone
  Christo Van Rensburg
2:6, 4:6, 4:6
Finalista 8. 26 kwietnia 1987 Seul Twarda   Jim Grabb   Eric Korita
  Mike Leach
7:6, 1:6, 5:7
Zwycięzca 18. 5 lipca 1987 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Robert Seguso   Sergio Casal
  Emilio Sánchez
3:6, 6:7, 7:6, 6:1, 6:4
Finalista 9. 19 lipca 1987 Livingston Twarda   Robert Seguso   Gary Donnelly
  Greg Holmes
6:7, 3:6
Zwycięzca 19. 23 sierpnia 1987 Cincinnati Twarda   Robert Seguso   Steve Denton
  John Fitzgerald
7:5, 6:3
Finalista 10. 13 września 1987 US Open, Nowy Jork Twarda   Robert Seguso   Stefan Edberg
  Anders Järryd
6:7, 2:6, 6:4, 7:5, 6:7
Finalista 11. 15 listopada 1987 Wembley Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Miloslav Mečíř
  Tomáš Šmíd
5:7, 4:6
Finalista 12. 11 grudnia 1987 Londyn Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Miloslav Mečíř
  Tomáš Šmíd
4:6, 5:7, 7:6, 3:6
Finalista 13. 28 marca 1988 Key Biscayne Twarda   Robert Seguso   John Fitzgerald
  Anders Järryd
6:7, 1:6, 5:7
Zwycięzca 20. 13 czerwca 1988 Londyn Trawiasta   Robert Seguso   Pieter Aldrich
  Danie Visser
6:2, 7:6
Zwycięzca 21. 4 lipca 1988 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Robert Seguso   John Fitzgerald
  Anders Järryd
6:4, 2:6, 6:4, 7:6(3)
Finalista 14. 7 sierpnia 1988 Indianapolis Twarda   Robert Seguso   Rick Leach
  Jim Pugh
4:6, 3:6
Zwycięzca 22. 14 sierpnia 1988 Toronto Twarda   Robert Seguso   Andrew Castle
  Tim Wilkison
7:6, 6:3
Zwycięzca 23. 1 października 1988 Seul Twarda   Robert Seguso   Sergio Casal
  Emilio Sánchez
6:3, 6:4, 6:7(5), 6:7(1), 9:7
Zwycięzca 24. 13 listopada 1988 Wembley Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Martin Davis
  Brad Drewett
7:5, 6:2
Finalista 15. 20 listopada 1988 Detroit Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Rick Leach
  Jim Pugh
4:6, 1:6
Zwycięzca 25. 23 kwietnia 1989 Tokio Twarda   Robert Seguso   Kevin Curren
  David Pate
7:6, 7:6
Zwycięzca 26. 20 sierpnia 1989 Cincinnati Twarda   Robert Seguso   Pieter Aldrich
  Danie Visser
6:4, 6:4
Finalista 16. 10 września 1989 US Open, Nowy Jork Twarda   Robert Seguso   John McEnroe
  Mark Woodforde
4:6, 6:4, 3:6, 3:6
Finalista 17. 8 października 1989 Orlando Twarda   Robert Seguso   Scott Davis
  Tim Pawsat
5:7, 7:5, 4:6
Finalista 18. 24 marca 1991 Miami Twarda   Robert Seguso   Wayne Ferreira
  Piet Norval
7:5, 6:7, 2:6
Zwycięzca 27. 5 maja 1991 Tampa Ceglana   Robert Seguso   David Pate
  Richey Reneberg
6:7, 6:4, 6:1
Finalista 19. 21 lipca 1991 Waszyngton Twarda   Robert Seguso   Scott Davis
  David Pate
4:6, 2:6
Zwycięzca 28. 11 sierpnia 1991 Cincinnati Twarda   Robert Seguso   Grant Connell
  Glenn Michibata
6:7, 6:4, 7:5
Zwycięzca 29. 18 sierpnia 1991 Indianapolis Twarda   Robert Seguso   Kent Kinnear
  Sven Salumaa
7:6, 6:4
Finalista 20. 24 listopada 1991 Johannesburg Twarda (hala)   Robert Seguso   John Fitzgerald
  Anders Järryd
4:6, 4:6, 6:2, 4:6
Zwycięzca 30. 22 marca 1992 Miami Twarda   Todd Witsken   Kent Kinnear
  Sven Salumaa
6:4, 6:3
Finalista 21. 19 lipca 1992 Waszyngton Twarda   Todd Witsken   Bret Garnett
  Jared Palmer
2:6, 3:6
Zwycięzca 31. 11 kwietnia 1993 Tokio Twarda   Rick Leach   Glenn Michibata
  David Pate
2:6, 6:3, 6:4
Zwycięzca 32. 20 czerwca 1993 Manchester Trawiasta   Rick Leach   Stefan Kruger
  Glenn Michibata
6:4, 6:1
Finalista 22. 22 sierpnia 1993 Indianapolis Twarda   Rick Leach   Scott Davis
  Todd Martin
4:6, 4:6
Zwycięzca 33. 11 września 1993 US Open, Nowy Jork Twarda   Rick Leach   Martin Damm
  Karel Nováček
6:7, 6:4, 6:2
Zwycięzca 34. 27 lutego 1994 Scottsdale Twarda   Jan Apell   Alex O’Brien
  Sandon Stolle
6:0, 6:4
Finalista 23. 15 maja 1994 Coral Springs Ceglana   Stéphane Simian   Lan Bale
  Brett Steven
3:6, 5:7
Finalista 24. 12 maja 1996 Pinehurst Ceglana   David Wheaton   Pat Cash
  Patrick Rafter
2:6, 3:6

Starty wielkoszlemowe (gra podwójna)Edytuj

Turniej 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1991 1993 1994 1995 1996 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 3R 2R SF QF 1R 0 / 5 8–5
French Open 1R QF QF QF 2R 2R 2R 2R 1R 1R 1R 0 / 11 13–11
Wimbledon 3R 1R QF W W SF QF 3R 3R 2R 2R 1R 1R 2 / 13 30–11
US Open 1R 2R W F SF F 3R SF 2R W 1R QF 1R 2 / 13 37–10
Bilans spotkań 2–2 3–4 9–2 6–2 14–2 13–2 9–2 6–2 7–3 4–3 8–2 4–4 3–3 0–4 N/A 88–37

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     –, nie startował w turnieju głównym

PrzypisyEdytuj

  1. Ken Flach Bio, Stats, and Results, Sports-Refence.com [dostęp 2015-07-28] [zarchiwizowane z adresu 2013-02-06] (ang.).
  2. Tennis: Former Olympic doubles champion Flach dies, aged 54, reuters.com (dostęp: 13 marca 2018).

BibliografiaEdytuj