Otwórz menu główne

Ken Flach

amerykański tenisista

Ken Flach, właśc. Kenneth Eliot Flach (ur. 24 maja 1963 w Saint Louis[1], zm. 12 marca 2018[2]) – amerykański tenisista, złoty medalista olimpijski z Seulu (1988), czterokrotny zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w deblu i dwukrotny triumfator rozgrywek miksta, lider rankingu deblowego ATP World Tour. Największe sukcesy osiągał wspólnie z Robertem Seguso.

Ken Flach
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1963
Saint Louis
Data śmierci 12 marca 2018
Wzrost 185 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1983
Zakończenie kariery 1996
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 56 (9 grudnia 1985)
Australian Open 3R (1983, 1987)
Roland Garros 1R (1986, 1988)
Wimbledon 3R (1986–1989)
US Open 4R (1987)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 34
Najwyżej w rankingu 1 (14 października 1985)
Australian Open SF (1987)
Roland Garros QF (1985, 1986, 1988)
Wimbledon W (1987, 1988)
US Open W (1985, 1993)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
złoto Seul 1988 tenis ziemny
(gra podwójna)

Jego młodszy brat Doug również był profesjonalnym tenisistą.

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Flach triumfował w 34 zawodach deblowych: 29 razy w parze z Robertem Seguso, 3 razy wspólnie z Rickiem Leachem i po razie z Toddem Witskenem oraz Janem Apellem.

Para Flach–Seguso wygrywała m.in. w wielkoszlemowych Wimbledonie (1987 i 1988) i US Open (1985). Na kortach w Nowym Jorku Amerykanie osiągnęli także finały w latach 1987 i 1989. W 1988 roku podczas igrzysk olimpijskich w Seulu debel zdobył złoty medal w rywalizacji gry podwójnej.

Razem z Leachem zwyciężył podczas US Open w sezonie 1993.

Wspólnie z Kathy Jordan wygrał w 1986 roku French Open i Wimbledon w rozgrywkach gry mieszanej.

W latach 1985–1991 reprezentował Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa – w 13 meczach deblowych odniósł 11 zwycięstw.

Przez 5 tygodni, na przełomie 1985 i 1986 roku, był liderem rankingu ATP deblistów. W rankingu singlowym najwyżej notowany na 56. pozycji (9 grudnia 1985).

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (2–0)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 8 czerwca 1986 French Open, Paryż Ceglana   Kathy Jordan   Rosalyn Fairbank
  Mark Edmondson
3:6, 7:6(3), 6:3
Zwycięzca 2. 6 lipca 1986 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Kathy Jordan   Martina Navrátilová
  Heinz Günthardt
6:3, 7:6(7)

Gra podwójna (34–24)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 13 listopada 1983 Tajpej Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Wally Masur
  Kim Warwick
6:7, 4:6
Zwycięzca 1. 27 maja 1984 Rzym Ceglana   Robert Seguso   John Alexander
  Mike Leach
3:6, 6:3, 6:4
Finalista 2. 15 lipca 1984 Newport Trawiasta   Robert Seguso   David Graham
  Laurie Warder
4:6, 6:7
Zwycięzca 2. 22 lipca 1984 Boston Ceglana   Robert Seguso   Gary Donnelly
  Ernie Fernández
6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 12 sierpnia 1984 Indianapolis Ceglana   Robert Seguso   Heinz Günthardt
  Balázs Taróczy
7:6, 7:5
Zwycięzca 4. 16 września 1984 Los Angeles Twarda   Robert Seguso   Wojciech Fibak
  Sandy Mayer
4:6, 6:4, 6:3
Zwycięzca 5. 28 października 1984 Hongkong Twarda   Robert Seguso   Mark Edmondson
  Paul McNamee
6:7, 6:3, 7:5
Zwycięzca 6. 5 listopada 1984 Tajpej Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Drew Gitlin
  Henry Pfister
6:1, 6:7, 6:2
Zwycięzca 7. 6 stycznia 1985 Londyn Masters WCT Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Heinz Günthardt
  Balázs Taróczy
6:3, 3:6, 6:3, 6:0
Finalista 3. 24 lutego 1985 La Quinta Twarda   Robert Seguso   Heinz Günthardt
  Balázs Taróczy
6:3, 6:7, 3:6
Zwycięzca 8. 31 marca 1985 Fort Myers Twarda   Robert Seguso   Sammy Giammalva Jr.
  David Pate
3:6, 6:3, 6:3
Finalista 4. 7 kwietnia 1985 Chicago Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Johan Kriek
  Yannick Noah
6:3, 6:4, 5:7, 1:6, 4:6
Zwycięzca 9. 12 maja 1985 Forest Hills Ceglana   Robert Seguso   Givaldo Barbosa
  Ivan Kley
7:5, 6:2
Finalista 5. 19 maja 1985 Rzym Ceglana   Robert Seguso   Anders Järryd
  Mats Wilander
6:4, 3:6, 2:6
Zwycięzca 10. 16 czerwca 1985 Londyn Trawiasta   Robert Seguso   Pat Cash
  John Fitzgerald
3:6, 6:3, 16–14
Zwycięzca 11. 28 lipca 1985 Indianapolis Ceglana   Robert Seguso   Pavel Složil
  Kim Warwick
6:4, 6:4
Finalista 6. 11 sierpnia 1985 Stratton Mountain Twarda   Robert Seguso   Scott Davis
  David Pate
6:3, 6:7, 6:7
Zwycięzca 12. 18 sierpnia 1985 Montreal Twarda   Robert Seguso   Stefan Edberg
  Anders Järryd
5:7, 7:6, 6:3
Zwycięzca 13. 8 września 1985 US Open, Nowy Jork Twarda   Robert Seguso   Henri Leconte
  Yannick Noah
6:7, 7:6, 7:6, 6:0
Zwycięzca 14. 27 października 1985 Tokio Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Scott Davis
  David Pate
4:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 15. 9 lutego 1986 Memphis Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Guy Forget
  Anders Järryd
6:4, 4:6, 7:6
Zwycięzca 16. 30 marca 1986 Chicago Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Eddie Edwards
  Francisco González
6:0, 7:5
Zwycięzca 17. 19 października 1986 Tokio Twarda   Matt Anger   Jimmy Arias
  Greg Holmes
6:2, 6:3
Finalista 7. 8 marca 1987 Key Biscayne Twarda   Robert Seguso   Paul Annacone
  Christo Van Rensburg
2:6, 4:6, 4:6
Finalista 8. 26 kwietnia 1987 Seul Twarda   Jim Grabb   Eric Korita
  Mike Leach
7:6, 1:6, 5:7
Zwycięzca 18. 5 lipca 1987 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Robert Seguso   Sergio Casal
  Emilio Sánchez
3:6, 6:7, 7:6, 6:1, 6:4
Finalista 9. 19 lipca 1987 Livingston Twarda   Robert Seguso   Gary Donnelly
  Greg Holmes
6:7, 3:6
Zwycięzca 19. 23 sierpnia 1987 Cincinnati Twarda   Robert Seguso   Steve Denton
  John Fitzgerald
7:5, 6:3
Finalista 10. 13 września 1987 US Open, Nowy Jork Twarda   Robert Seguso   Stefan Edberg
  Anders Järryd
6:7, 2:6, 6:4, 7:5, 6:7
Finalista 11. 15 listopada 1987 Wembley Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Miloslav Mečíř
  Tomáš Šmíd
5:7, 4:6
Finalista 12. 11 grudnia 1987 Londyn Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Miloslav Mečíř
  Tomáš Šmíd
4:6, 5:7, 7:6, 3:6
Finalista 13. 28 marca 1988 Key Biscayne Twarda   Robert Seguso   John Fitzgerald
  Anders Järryd
6:7, 1:6, 5:7
Zwycięzca 20. 13 czerwca 1988 Londyn Trawiasta   Robert Seguso   Pieter Aldrich
  Danie Visser
6:2, 7:6
Zwycięzca 21. 4 lipca 1988 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Robert Seguso   John Fitzgerald
  Anders Järryd
6:4, 2:6, 6:4, 7:6(3)
Finalista 14. 7 sierpnia 1988 Indianapolis Twarda   Robert Seguso   Rick Leach
  Jim Pugh
4:6, 3:6
Zwycięzca 22. 14 sierpnia 1988 Toronto Twarda   Robert Seguso   Andrew Castle
  Tim Wilkison
7:6, 6:3
Zwycięzca 23. 1 października 1988 Seul Twarda   Robert Seguso   Sergio Casal
  Emilio Sánchez
6:3, 6:4, 6:7(5), 6:7(1), 9:7
Zwycięzca 24. 13 listopada 1988 Wembley Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Martin Davis
  Brad Drewett
7:5, 6:2
Finalista 15. 20 listopada 1988 Detroit Dywanowa (hala)   Robert Seguso   Rick Leach
  Jim Pugh
4:6, 1:6
Zwycięzca 25. 23 kwietnia 1989 Tokio Twarda   Robert Seguso   Kevin Curren
  David Pate
7:6, 7:6
Zwycięzca 26. 20 sierpnia 1989 Cincinnati Twarda   Robert Seguso   Pieter Aldrich
  Danie Visser
6:4, 6:4
Finalista 16. 10 września 1989 US Open, Nowy Jork Twarda   Robert Seguso   John McEnroe
  Mark Woodforde
4:6, 6:4, 3:6, 3:6
Finalista 17. 8 października 1989 Orlando Twarda   Robert Seguso   Scott Davis
  Tim Pawsat
5:7, 7:5, 4:6
Finalista 18. 24 marca 1991 Miami Twarda   Robert Seguso   Wayne Ferreira
  Piet Norval
7:5, 6:7, 2:6
Zwycięzca 27. 5 maja 1991 Tampa Ceglana   Robert Seguso   David Pate
  Richey Reneberg
6:7, 6:4, 6:1
Finalista 19. 21 lipca 1991 Waszyngton Twarda   Robert Seguso   Scott Davis
  David Pate
4:6, 2:6
Zwycięzca 28. 11 sierpnia 1991 Cincinnati Twarda   Robert Seguso   Grant Connell
  Glenn Michibata
6:7, 6:4, 7:5
Zwycięzca 29. 18 sierpnia 1991 Indianapolis Twarda   Robert Seguso   Kent Kinnear
  Sven Salumaa
7:6, 6:4
Finalista 20. 24 listopada 1991 Johannesburg Twarda (hala)   Robert Seguso   John Fitzgerald
  Anders Järryd
4:6, 4:6, 6:2, 4:6
Zwycięzca 30. 22 marca 1992 Miami Twarda   Todd Witsken   Kent Kinnear
  Sven Salumaa
6:4, 6:3
Finalista 21. 19 lipca 1992 Waszyngton Twarda   Todd Witsken   Bret Garnett
  Jared Palmer
2:6, 3:6
Zwycięzca 31. 11 kwietnia 1993 Tokio Twarda   Rick Leach   Glenn Michibata
  David Pate
2:6, 6:3, 6:4
Zwycięzca 32. 20 czerwca 1993 Manchester Trawiasta   Rick Leach   Stefan Kruger
  Glenn Michibata
6:4, 6:1
Finalista 22. 22 sierpnia 1993 Indianapolis Twarda   Rick Leach   Scott Davis
  Todd Martin
4:6, 4:6
Zwycięzca 33. 11 września 1993 US Open, Nowy Jork Twarda   Rick Leach   Martin Damm
  Karel Nováček
6:7, 6:4, 6:2
Zwycięzca 34. 27 lutego 1994 Scottsdale Twarda   Jan Apell   Alex O’Brien
  Sandon Stolle
6:0, 6:4
Finalista 23. 15 maja 1994 Coral Springs Ceglana   Stéphane Simian   Lan Bale
  Brett Steven
3:6, 5:7
Finalista 24. 12 maja 1996 Pinehurst Ceglana   David Wheaton   Pat Cash
  Patrick Rafter
2:6, 3:6

Starty wielkoszlemowe (gra podwójna)Edytuj

Turniej 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1991 1993 1994 1995 1996 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australian Open 3R 2R SF QF 1R 0 / 5 8–5
French Open 1R QF QF QF 2R 2R 2R 2R 1R 1R 1R 0 / 11 13–11
Wimbledon 3R 1R QF W W SF QF 3R 3R 2R 2R 1R 1R 2 / 13 30–11
US Open 1R 2R W F SF F 3R SF 2R W 1R QF 1R 2 / 13 37–10
Bilans spotkań 2–2 3–4 9–2 6–2 14–2 13–2 9–2 6–2 7–3 4–3 8–2 4–4 3–3 0–4 N/A 88–37

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     –, nie startował w turnieju głównym

PrzypisyEdytuj

  1. Ken Flach Bio, Stats, and Results, Sports-Refence.com [dostęp 2015-07-28] (ang.).
  2. Tennis: Former Olympic doubles champion Flach dies, aged 54, reuters.com (dostęp: 13 marca 2018).

BibliografiaEdytuj