Otwórz menu główne

Brett Steven (ur. 27 kwietnia 1969 w Auckland) – nowozelandzki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Brett Steven
Państwo  Nowa Zelandia
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1969
Auckland
Wzrost 185 cm
Masa ciała 77 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 1999
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 32 (12 lutego 1996)
Australian Open QF (1993)
Roland Garros 3R (1995)
Wimbledon 4R (1997)
US Open 2R (1995, 1997)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 16 (12 czerwca 1995)
Australian Open QF (1998)
Roland Garros SF (1995)
Wimbledon QF (1994, 1998)
US Open 3R (1994)

Kariera tenisowaEdytuj

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1988–1999.

W grze pojedynczej ma w swoim dorobku 3 zwycięstwa w rozgrywkach ATP Challenger Tour. Pierwszą wygraną odniósł w 1990 roku w Canberze, gdzie pokonał w finale Andrew Kratzmanna. Drugi tytuł w rozgrywkach tej kategorii wywalczył w 1995 roku w Wellington, pokonując w finale Martina Damma. W maju 1997 roku zatriumfował w Lublanie. Pojedynek finałowy wygrał z Rumunem Andreim Pavelem. Steven w singlu jest ponadto trzykrotnym finalistą turniejów rangi ATP World Tour. Pierwszy finał z udziałem reprezentanta Nowej Zelandii miał miejsce pod koniec sierpnia 1993 roku w Schenectady. Mecz o tytuł przegrał z Thomasem Enqvistem. Do drugiego finału awansował na początku sezonu 1996 w Auckland, gdzie uległ Jiříemu Novákowi, a trzeci finał osiągnął w lipcu 1997 roku w Newport, przegrywając finałowy pojedynek z Sarkisem Sarksjanem. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 32. miejscu w lutym 1996 roku.

W grze podwójnej Steven wygrał 9 turniejów rangi ATP World Tour. Ponadto był uczestnikiem 8 deblowych finałów. W wielkim szlemie najlepszym wynikiem Stevena jest półfinał Rolanda Garrosa z 1995 roku. Wspólnie z Tommym Ho doszedł do owej fazy turnieju bez straty seta. Spotkanie o finał przegrał z deblem Jacco EltinghPaul Haarhuis. Najwyższą pozycję w zestawieniu deblistów osiągnął w czerwcu 1995 roku – nr 16.

W latach 1990–1999 Steven był reprezentantem kraju w Pucharze Davisa. Przez ten okres rozegrał dla zespołu 49 meczów, zarówno w singlu, jak i deblu. W grze pojedynczej jego bilans wynosi 18 zwycięstw i 15 porażek, natomiast w grze podwójnej wygrał 10 pojedynków i 6 przegrał.

W 1996 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atlancie, ponosząc porażkę w 1 rundzie z Arnaudem Boetschem.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (0–3)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 29 sierpnia 1993 Schenectady Twarda   Thomas Enqvist 6:4, 3:6, 6:7(0)
Finalista 2. 14 stycznia 1996 Auckland Twarda   Jiří Novák 4:6, 4:6
Finalista 3. 13 lipca 1997 Newport Trawiasta   Sarkis Sarksjan 6:7, 6:4, 5:7

Gra podwójna (9–8)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 14 lipca 1991 Newport Trawiasta   Gianluca Pozzi   Javier Frana
  Bruce Steel
6:4, 6:4
Finalista 1. 29 sierpnia 1993 Schenectady Twarda   Byron Black   Bernd Karbacher
  Andriej Olchowski
6:2, 6:7, 1:6
Zwycięzca 2. 6 marca 1994 Kopenhaga Dywanowa (hala)   Martin Damm   David Prinosil
  Udo Riglewski
6:3, 6:4
Zwycięzca 3. 17 kwietnia 1994 Hongkong Twarda   Jim Grabb   Jonas Björkman
  Patrick Rafter
walkower
Zwycięzca 4. 15 maja 1994 Coral Springs Ceglana   Lan Bale   Ken Flach
  Stéphane Simian
6:3, 7:5
Finalista 2. 19 lutego 1995 Memphis Twarda (hala)   Tommy Ho   Jared Palmer
  Richey Reneberg
6:4, 6:7, 1:6
Zwycięzca 5. 12 marca 1995 Indian Wells Twarda   Tommy Ho   Gary Muller
  Piet Norval
6:4, 7:6
Finalista 3. 23 kwietnia 1995 Bermudy Ceglana   Jason Stoltenberg   Grant Connell
  Todd Martin
6:7, 6:2, 5:7
Finalista 4. 12 listopada 1995 Moskwa Dywanowa (hala)   Tommy Ho   Byron Black
  Jared Palmer
4:6, 6:3, 3:6
Finalista 5. 14 stycznia 1996 Auckland Twarda   Jonas Björkman   Marcos Ondruska
  Jack Waite
walkower
Finalista 6. 10 marca 1996 Scottsdale Twarda   Richey Reneberg   Patrick Galbraith
  Rick Leach
7:5, 5:7, 5:7
Zwycięzca 6. 16 marca 1997 Kopenhaga Dywanowa (hala)   Andriej Olchowski   Kenneth Carlsen
  Frederik Fetterlein
6:4, 6:2
Zwycięzca 7. 23 marca 1997 Petersburg Dywanowa (hala)   Andriej Olchowski   David Prinosil
  Daniel Vacek
6:4, 6:3
Zwycięzca 8. 13 lipca 1997 Newport Trawiasta   Justin Gimelstob   Kent Kinnear
  Aleksandar Kitinov
6:3, 6:4
Zwycięzca 9. 18 stycznia 1998 Auckland Twarda   Patrick Galbraith   Tom Nijssen
  Jeff Tarango
6:4, 6:2
Finalista 7. 15 marca 1998 Kopenhaga Dywanowa (hala)   Jan Siemerink   Tom Kempers
  Menno Oosting
4:6, 6:7
Finalista 8. 10 maja 1998 Hamburg Ceglana   David Adams   Donald Johnson
  Francisco Montana
2:6, 5:7

BibliografiaEdytuj