Otwórz menu główne

Byron Black

zimbabwejski tenisista

Byron Hamish Black (ur. 6 października 1969 w Harare) – zimbabwejski tenisista, zwycięzca French Open 1994 w grze podwójnej, lider rankingu ATP deblistów, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Atlanty (1996).

Byron Black
Państwo  Zimbabwe
Data i miejsce urodzenia 6 października 1969
Harare
Wzrost 175 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1991
Zakończenie kariery 2002
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 22 (29 kwietnia 1996)
Australian Open 4R (1998)
Roland Garros 3R (1999)
Wimbledon QF (2000)
US Open QF (1995)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 22
Najwyżej w rankingu 1 (14 lutego 1994)
Australian Open F (1994, 2001)
Roland Garros W (1994)
Wimbledon F (1996)
US Open SF (1999)

Byron Black pochodzi z rodziny o tradycjach związanych z tenisem. Ojciec Don w przeszłości był zawodowym tenisistą, a jego młodsze rodzeństwo – brat Wayne i siostra Cara – byli czołowymi deblistami, wygrywającymi wielkoszlemowe turnieje.

14 grudnia 1996 roku Black poślubił Fionę. 27 lipca 2000 roku urodziła się ich córka Shawn. Bratową Blacka jest była kazachska tenisistka Irina Sielutina.

Spis treści

Kariera tenisowaEdytuj

Jest jednym z niewielu profesjonalnych graczy, wykonującym oburęczny forhend.

Jako zawodowy tenisista Black występował w latach 1991–2002.

W grze pojedynczej wygrał 2 turnieje kategorii ATP World Tour, najpierw w sezonie 1996 w Seulu (w finale pokonał Martina Damma), a w 1999 roku w Ćennaju (w meczu finałowym pokonał Rainera Schüttlera). Ponadto był uczestnikiem 8 innych finałów singlowych, w których ostatecznie został pokonany. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był pod koniec kwietnia 1996 roku na 22. miejscu.

W grze podwójnej Black jest mistrzem wielkoszlemowego French Open 1994. Razem z Jonathanem Starkiem w drodze po tytuł stracili 1 seta, a w pojedynku finałowym pokonał szwedzki debel Jan ApellJonas Björkman 6:4, 7:6. Łącznie Black wygrał 22 turnieje ATP World Tour w grze podwójnej oraz 19 razy był finalistą rozgrywek tej ranki (w tym Australian Open 1994 i Australian Open 2001 oraz Wimbledonu 1996. W połowie lutego 1994 roku został sklasyfikowany na pozycji lidera rankingu deblistów. Na szczycie listy gry podwójnej znajdował się przez 8 tygodni, do lipca 1994 roku.

W latach 1987–2002 Black reprezentował swój kraj w Pucharze Davisa, rozgrywając przez ten czas 84 meczów zarówno w singlu, jak i deblu, z których wygrał 56 pojedynków.

W 1996 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atlancie. Zarówno w singlu i deblu doszedł do 2 rundy, w grze podwójnej partnerując Wayne’owi Blackowi.

Finały w turniejach ATP World TourEdytuj

Gra pojedyncza (2–8)Edytuj

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (0–0)
ATP International Series Gold (0–2)
ATP International Series (2–6)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (2–5)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–2)
Dywanowa (0–1)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 7 stycznia 1996 Adelaide Twarda   Jewgienij Kafielnikow 6:7(0), 6:3, 1:6
Finalista 2. 14 kwietnia 1996 Nowe Delhi Twarda   Thomas Enqvist 2:6, 6:7(3)
Zwycięzca 1. 28 kwietnia 1996 Seul Twarda   Martin Damm 7:6(3), 6:3
Finalista 3. 12 kwietnia 1998 Hongkong Twarda   Kenneth Carlsen 2:6, 0:6
Finalista 4. 19 kwietnia 1998 Tokio Twarda   Andrei Pavel 3:6, 4:6
Finalista 5. 21 czerwca 1998 Nottingham Trawiasta   Jonas Björkman 3:6, 2:6
Zwycięzca 2. 11 kwietnia 1999 Ćennaj Twarda   Rainer Schüttler 6:4, 1:6, 6:3
Finalista 6. 14 listopada 1999 Moskwa Dywanowa (hala)   Jewgienij Kafielnikow 6:7(2), 4:6
Finalista 7. 20 lutego 2000 Memphis Twarda (hala)   Magnus Larsson 2:6, 6:1, 3:6
Finalista 8. 25 czerwca 2000 Nottingham Trawiasta   Sébastien Grosjean 6:7(7), 3:6

Gra podwójna (22–19)Edytuj

Legenda
Wielki Szlem (1–3)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (5–5)
ATP International Series Gold (4–3)
ATP International Series (12–8)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (14–11)
Ceglana (4–2)
Trawiasta (1–2)
Dywanowa (3–4)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
Finalista 1. 19 kwietnia 1992 Hongkong Twarda   Byron Talbot   Brad Gilbert
  Jim Grabb
2:6, 1:6
Zwycięzca 1. 4 kwietnia 1993 Durban Twarda   Lan Bale   Johan De Beer
  Marcos Ondruska
7:6, 6:2
Finalista 2. 11 lipca 1993 Newport Trawiasta   Jim Pugh   Javier Frana
  Christo Van Rensburg
6:4, 1:6, 6:7
Zwycięzca 2. 25 lipca 1993 Waszyngton Twarda   Rick Leach   Grant Connell
  Patrick Galbraith
6:4, 7:5
Finalista 3. 29 sierpnia 1993 Schenectady Twarda   Brett Steven   Bernd Karbacher
  Andriej Olchowski
6:2, 6:7, 1:6
Zwycięzca 3. 3 października 1993 Bazylea Twarda (hala)   Jonathan Stark   Brad Pearce
  Dave Randall
3:6, 7:5, 6:3
Zwycięzca 4. 10 października 1993 Tuluza Twarda (hala)   Jonathan Stark   David Prinosil
  Udo Riglewski
7:5, 7:6
Zwycięzca 5. 24 października 1993 Wiedeń Dywanowa (hala)   Jonathan Stark   Mike Bauer
  David Prinosil
6:3, 7:6
Zwycięzca 6. 7 listopada 1993 Paryż Dywanowa (hala)   Jonathan Stark   Tom Nijssen
  Cyril Suk
7:6, 6:4
Finalista 4. 9 stycznia 1994 Adelaide Twarda   David Adams   Andrew Kratzmann
  Mark Kratzmann
4:6, 3:6
Finalista 5. 30 stycznia 1994 Australian Open, Melbourne Twarda   Jonathan Stark   Jacco Eltingh
  Paul Haarhuis
7:6, 3:6, 4:6, 3:6
Finalista 6. 6 lutego 1994 San Jose Twarda (hala)   Jonathan Stark   Rick Leach
  Jared Palmer
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 7. 13 lutego 1994 Memphis Twarda (hala)   Jonathan Stark   Jim Grabb
  Jared Palmer
6:2, 6:4
Finalista 7. 6 marca 1994 Indian Wells Twarda   Jonathan Stark   Grant Connell
  Patrick Galbraith
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 8. 5 czerwca 1994 French Open, Paryż Ceglana   Jonathan Stark   Jan Apell
  Jonas Björkman
6:4, 7:6
Zwycięzca 9. 31 lipca 1994 Toronto Twarda   Jonathan Stark   Patrick McEnroe
  Jared Palmer
6:4, 6:4
Finalista 8. 9 października 1994 Sydney Twarda (hala)   Jonathan Stark   Jacco Eltingh
  Paul Haarhuis
4:6, 6:7
Finalista 9. 16 października 1994 Tokio Dywanowa (hala)   Jonathan Stark   Grant Connell
  Patrick Galbraith
3:6, 6:3, 4:6
Finalista 10. 6 listopada 1994 Paryż Dywanowa (hala)   Jonathan Stark   Jacco Eltingh
  Paul Haarhuis
6:3, 6:7, 5:7
Finalista 11. 8 stycznia 1995 Adelaide Twarda   Grant Connell   Jim Courier
  Patrick Rafter
6:7, 4:6
Finalista 12. 14 maja 1995 Hamburg Ceglana   Andriej Olchowski   Wayne Ferreira
  Jewgienij Kafielnikow
1:6, 6:7
Zwycięzca 10. 28 maja 1995 Bolonia Ceglana   Jonathan Stark   Libor Pimek
  Vince Spadea
7:5, 6:3
Zwycięzca 11. 12 listopada 1995 Moskwa Dywanowa (hala)   Jared Palmer   Tommy Ho
  Brett Steven
6:4, 3:6, 6:3
Zwycięzca 12. 18 lutego 1996 Dubaj Twarda   Grant Connell   Karel Nováček
  Jiří Novák
6:0, 6:1
Finalista 13. 3 marca 1996 Filadelfia Dywanowa (hala)   Grant Connell   Todd Woodbridge
  Mark Woodforde
1:6, 6:7
Finalista 14. 14 kwietnia 1996 Nowe Delhi Twarda   Sandon Stolle   Jonas Björkman
  Nicklas Kulti
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 13. 19 maja 1996 Rzym Ceglana   Grant Connell   Libor Pimek
  Byron Talbot
6:2, 6:3
Zwycięzca 14. 23 czerwca 1996 Halle Trawiasta   Grant Connell   Jewgienij Kafielnikow
  Daniel Vacek
6:1, 7:5
Finalista 15. 7 lipca 1996 Wimbledon, Londyn Trawiasta   Grant Connell   Todd Woodbridge
  Mark Woodforde
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 15. 18 sierpnia 1996 New Haven Twarda   Grant Connell   Jonas Björkman
  Nicklas Kulti
6:4, 6:4
Finalista 16. 18 maja 1997 Rzym Ceglana   Alex O’Brien   Mark Knowles
  Daniel Nestor
3:6, 6:4, 5:7
Zwycięzca 16. 12 kwietnia 1998 Hongkong Twarda   Alex O’Brien   Neville Godwin
  Tuomas Ketola
7:5, 6:1
Finalista 17. 28 lutego 1999 Londyn Dywanowa (hala)   Wayne Ferreira   Tim Henman
  Greg Rusedski
3:6, 6:7(6)
Zwycięzca 17. 1 sierpnia 1999 Los Angeles Twarda   Wayne Ferreira   Goran Ivanišević
  Brian MacPhie
6:2, 7:6(4)
Finalista 18. 8 sierpnia 1999 Montreal Twarda   Wayne Ferreira   Jonas Björkman
  Patrick Rafter
6:7(5), 4:6
Zwycięzca 18. 15 sierpnia 1999 Cincinnati Twarda   Jonas Björkman   Todd Woodbridge
  Mark Woodforde
6:3, 7:6(6)
Zwycięzca 19. 31 października 1999 Stuttgart Twarda (hala)   Jonas Björkman   David Adams
  John-Laffnie de Jager
6:7(6), 7:6(2), 6:0
Zwycięzca 20. 27 lutego 2000 Meksyk Ceglana   Donald Johnson   Gastón Etlis
  Martín Rodríguez
6:3, 7:5
Zwycięzca 21. 7 stycznia 2001 Ćennaj Twarda   Wayne Black   Barry Cowan
  Mosé Navarra
6:4, 6:3
Finalista 19. 28 stycznia 2001 Australian Open, Melbourne Twarda   David Prinosil   Jonas Björkman
  Todd Woodbridge
1:6, 7:5, 4:6, 4:6
Zwycięzca 22. 23 września 2001 Szanghaj Twarda   Thomas Shimada   John-Laffnie de Jager
  Robbie Koenig
6:2, 3:6, 7:5

BibliografiaEdytuj