Otwórz menu główne

Maciej Popko (ur. 3 grudnia 1936 w Częstochowie - zm. 22 listopada 2014 w Warszawie)[1]orientalista, hetytolog polski, doktor habilitowany, profesor zwyczajny w Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Taternik, alpinista, grotołaz, ratownik w Grupie Tatrzańskiej GOPR[2], organizator i kierownik polskich wypraw eksploracyjnych w góry Azji.

Maciej Popko
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1936
Częstochowa
Data i miejsce śmierci 22 listopada 2014
Warszawa
profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Profesura 1987
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski

Spis treści

Działalność naukowaEdytuj

Zajmował się przede wszystkim starożytną Anatolią.

Działalność wspinaczkowaEdytuj

Działał w Klubie Wysokogórskim, Stołecznym Klubie Tatrzańskim, Speleoklubie Warszawskim oraz Uniwersyteckim Klubie Alpinistycznym w Warszawie. Wspinał się latem i zimą w Tatrach (od 1953 r.), Dolomitach (1 polskie przejścia drogi Soldy na Marmoladzie i drogi Comiciego na Cima Grande di Lavaredo) i Alpach Francuskich (1 polskie przejście pn. ścianą Aiguille de Triolet, 1965). Kierował pionierskimi wyprawami w góry Cilo w Turcji (1967, 1968) oraz wyprawą w góry Wachanu w Afganistanie, na pograniczu Pamiru i Hindukuszu. W tej ostatniej uczestniczył m.in. w zdobyciu dziewiczych szczytów w otoczeniu doliny Purwakszan: szczyt bez nazwy (6110 m n.p.m.), Kohe Purwakszan (6080 m n.p.m.) i szczyt bez nazwy (5950 m n.p.m., samotnie). Opublikował szereg artykułów o górach i wyprawach górskich i speleologicznych, m. in. w czasopismach "Poznaj Świat", "Taternik" i "Wierchy"[2]. Był redaktorem i współautorem jednego z najlepszych polskich podręczników wspinaczki pt. "Alpinizm" (wyd. 1971 i 1974).

Został pochowany w Warszawie, na Cmentarzu Północnym (Wólka Węglowa).[2]

Najważniejsze dziełaEdytuj

  • Turcja (Wiedza Powszechna, Warszawa 1971, 1984, 1987),
  • Góry pod półksiężycem, (Iskry, Warszawa 1974),
  • Mitologia hetyckiej Anatolii (Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1976, 1980, 1987),
  • Religie starożytnej Anatolii (Iskry, Warszawa 1980),
  • Magia i wróżbiarstwo u Hetytów (PIW 1982),
  • Wierzenia ludów starożytnej Azji Mniejszej (Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1989),
  • Huryci (PIW, Warszawa 1992, 2005),
  • Zippalanda, ein Kultzentrum im hethitischen Kleinasien (Universitätsverlag C. Winter, Heidelberg 1994),
  • Religions of Asia Minor (DIALOG, Warszawa 1995),
  • Ludy i języki starożytnej Anatolii (DIALOG, Warszawa 1999, ​ISBN 83-88238-01-9​).
  • Völker und Sprachen Altanatoliens (Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 2008, ​ISBN 978-3-447-05708-0​).
  • Arinna, eine heilige Stadt der Hethiter (Harrassowitz Verlag, Wiesbaden 2009, ​ISBN 978-3-447-05867-4​).

PrzypisyEdytuj

  1. Grzegorz Głazek, Zmarł Maciej Popko (1936-2014), wspinanie.pl, 24 listopada 2014 [dostęp 2014-11-25] (pol.).
  2. a b c Kronika zmarłych: Maciej Norbert Popko, w: "Wierchy" R. 80 (2014), wyd. Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK, Kraków 2016, ISSN 0137-6829, s. 314

Linki zewnętrzneEdytuj